Tibetan
ར་མང་པོ་དང་བཅས་པ་མཐོང་བས། སློབ་དཔོན་རྐུན་པོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུལ། དེས་ཀྱང་མ་བརྟགས་པར་ཤིང་གི་གསལ་ཤིང་ལ་བསྐྱོན་ནོ། །དེར་ཉིན་བར་ནི་སྐུ་ལུས་གསལ་ཤིང་གིས་ཕུག་པའི་ཚུལ་དུ་འདུག མཚན་མོ་ནི་དེ་ལས་བབས་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་ཞིང་བཞུགས། དེ་ལྟར་ཞག་བདུན་ཐལ་བ་ན། རྒྱལ་པོ་ཡང་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་ངོ༌། །དེར་གསལ་ཤིང་གིས་ཕུག་བཞིན་པ་ལ་གསལ་ཤིང་བཅག་ནས་ཆུ་ཀླུང་གི་འགྲམ་དུ་ཁྲུས་མཛད་དུ་བྱོན་པས། རྒྱལ་པོའང་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ཏེ། བཟོད་པར་གསོལ་ནས་རྗེས་སུ་བཟུང་བར་ཞུས་པས། རྒྱལ་སྲིད་སྤོངས་ལ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་གྱིས་ཤིག དེའི་ཚེ་གདམས་ངག་བྱིན་པར་བྱའོ་གསུང་བ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཕྱི་བཞིན་དུ་འབྲང་སོང་བ་ན། དུས་གཞན་ཞིག་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་གདམས་ངག་ཀྱང་གནང་སྟེ་བསྒོམས་པས་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། ཕྱིས་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་ནས་མཁའ་སྤྱོད་དུ་གཤེགས་སོ། །སྔར་གྱི་འཕྲོས་ལ། སློབ་དཔོན་ཛ་ལནྡྷ་རི་པ་ནི་ཕལ་ཆེར་བྱིས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་མཛད་པས། བཱ་ལི་བཱ་ཏ་ཏེ། བྱིས་པའི་ཞབས་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་ནས་ དུས་ཕྱིས་ཤར་ཕྱོགས་པ་རྣམས་འདུལ་བར་བཞེད་ནས། བྷང་ག་ལའི་ཙཱ་ཊི་གྲ་མ་ཞེས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྲང་ཁ་འཆག་པའི་ཧ་ཌི་བའི་ཚུལ་བཟུང་ཞིང་ཡོད་པ་ལས། ཡུལ་དེའི་རྒྱལ་པོ་གཞོན་ནུ་གོ་བི་ཙནྡྲ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་འཁོད་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པ་ཞིག་ཡོད་པ། རང་གི་གཟུགས་མཛེས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་ཆགས་ཏེ། མེ་ལོང་ལ་བལྟ་ཞིང་བྱི་བྱད་འཆོས་པ་ལ། ལན་ཅིག་གི་ཚེ། རྒྱལ་པོ་དེའི་མས་ཐོ་རངས་བལྟས་པ་ན། སློབ་དཔོན་རྒྱལ་པོའི་བཟའ་ཤིང་གི་ར་བར་སོང་ནས། ཤིང་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བར་འདུག་ནས། ན་རི་ཀེ་ལ་བྷིཀྵ་ཨ་ཝོ་ཞེས་བརྗོད་པས། ཤིང་འབྲས་རྣམས་སློབ་དཔོན་གྱི་དྲུང་དུ་བྱུང༌། ཁུ་བཅུད་གསོལ་ཟིན་པ་ན། ན་རི་ཀེ་ལ་ཨུ་པ་ར་ཛ་ཧ། ཞེས་གསུངས་པས། ཤིང་འབྲས་རྣམས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འབྱར་ནས་འགྲོ་བ་ཡང་ཡང་མཐོང་བས། རྒྱལ་པོའི་མས། གྲུབ་པ་ཐོབ་པར་ཤེས་ནས། འདིས་རྒྱལ་པོ་འདུལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ། ལན་ཅིག་བུའི་དྲུང་དུ་མཆི་མ་ཕྱུང་བ་ན། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པས་ཡུམ་ཅི་ཞིག་ཉེས། དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་གཟུགས་དང་སྟོབས་དང་བློ་གྲོས་ཐམས་ཅད་ཁྱོད་པས་བཅུ་འགྱུར་གྱིས་ལྷག་ཀྱང༌། མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་བསྟན། ཁྱོད་ཀྱང་འཆི་བའི་ཆོས་ལས་མ་འདས་ཟེར། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ།
Chinese
看到有很多羊，就认为上师是小偷，于是献给了国王。国王也没有调查，就将他绑在了木桩上。白天，他的身体就像被木桩穿透一样。晚上，他就从木桩上下来，禅定修行。就这样过了七天，国王也来到了他的面前。看到他被木桩穿透，就砍断了木桩，到河边沐浴。国王也感到惊奇，请求宽恕，并请求跟随。上师说：“放弃王位，成为阿瓦杜提（梵文：अवधूत，avadūta，汉语字面意思：离尘弃俗者）吧，那时我会传授你口诀。”正如上师所说，国王也完全放弃了王位，跟随上师。在另一个时候，上师也传授了口诀，通过修行，不久就成为了瑜伽之主。后来，他带着五百眷属前往空行净土。之前的内容继续。上师扎烂达日巴（Jālandharīpāda）的行为举止大多像个孩子，因此被称为巴利巴达（梵文：बालिपाद，bālipāda，汉语字面意思：孩童之足）。之后， 后来，他想调伏东方人，于是化身为哈迪巴（Haḍḍība），走在孟加拉（Bengal）的查蒂格拉玛（梵文：चट्टग्राम，Caṭṭagrāma，今吉大港，Chittagong）的街道上。那个地方有个年轻的国王，名叫戈比昌德拉（Gobichandra），登基不久。他完全沉迷于自己的美貌，经常照镜子打扮。有一次，国王的母亲早上看到，上师去了国王的果园，坐在树下，念诵“纳瑞克拉比克沙阿沃”（藏文：ན་རི་ཀེ་ལ་བྷིཀྵ་ཨ་ཝོ་）。树上的果实就到了上师面前。喝完汁液后，又说“纳瑞克拉乌帕拉扎哈”（藏文：ན་རི་ཀེ་ལ་ཨུ་པ་ར་ཛ་ཧ།）。树上的果实又像之前一样粘在树上。国王的母亲多次看到这种情况，知道他已经获得了成就，心想这个人会调伏国王的。有一次，她在儿子面前哭泣，国王问母亲有什么不舒服。她说：“你的父亲在相貌、力量和智慧上都比你强十倍，但还是示现了无常的本性。你也无法逃脱死亡的命运。”国王说：
English
Seeing many goats, they thought the master was a thief and offered him to the king. The king, without investigating, had him bound to a wooden stake. During the day, his body appeared to be pierced by the stake. At night, he would descend from it and meditate in samadhi. After seven days, the king himself went to him. Seeing him pierced by the stake, he broke the stake and went to bathe by the river. The king was amazed and begged for forgiveness, asking to follow him. The master said, "Renounce the kingdom and become an Avadhuta (Sanskrit: अवधूत, avadūta, literally: one who has shaken off worldly attachments), then I will give you the instruction." As the master said, the king completely renounced the kingdom and followed the master. At another time, the master gave him the instruction, and through practice, he soon became the lord of yoga. Later, he ascended to the realm of the Dakinis with five hundred attendants. Continuing from the previous account, the master Jālandharīpāda mostly acted like a child, hence he was known as Bālipāda (Sanskrit: बालिपाद, bālipāda, literally: child's foot). Then, Later, wishing to subdue the easterners, he took the form of a Haḍḍība, wandering the streets of the city of Caṭṭagrāma (Sanskrit: चट्टग्राम, Caṭṭagrāma, modern Chittagong) in Bengal. In that place, there was a young king named Gobichandra, who had ascended the throne not long ago. He was completely infatuated with his own beauty, constantly looking in the mirror and adorning himself. One morning, the king's mother saw the master go to the king's orchard, sit at the base of the trees, and recite "Narikela Bhiksha Avo" (Tibetan: ན་རི་ཀེ་ལ་བྷིཀྵ་ཨ་ཝོ་). The fruits from the trees came to the master. After drinking the juice, he said "Narikela Uparazaha" (Tibetan: ན་རི་ཀེ་ལ་ཨུ་པ་ར་ཛ་ཧ།). The fruits then reattached to the trees as before. The king's mother saw this repeatedly and, knowing that he had attained accomplishment, thought that this person would subdue the king. One time, she wept before her son, and the king asked what was wrong. She said, "Your father was ten times greater than you in appearance, strength, and wisdom, yet he demonstrated the nature of impermanence. You too cannot escape the law of death." The king said:
Tibetan
འོ་ན་མི་འཆི་བའི་ཐབས་མ་མཆིས་སམ། མས་སྨྲས་པ། རང་རེའི་ཧ་ཌི་བ་འདི་ལ་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཧ་ཌི་བའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་མི་འཆི་བའི་གདམས་པ་སྟེར་དགོས་བྱས་པ་ན། དེས་གདམས་པ་ཡོད་དེ། རྒྱལ་སྲིད་མ་སྤངས་ན་མི་འགྲུབ་ཅེས་གསུང༌། དེར་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། འོ་ན་ཐོག་མར་གདམས་ངག་ཞུས་ལ་ཕྱིས་རྒྱལ་སྲིད་སྤོང་ངོ་ ཞེས་བྱས་ནས། ནགས་ཚལ་དབེན་པ་ཞིག་ཏུ། རྒྱལ་པོ་དང་སློབ་དཔོན་གཉིས་ཁོ་ན་སོང་སྟེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་རྫའི་བུམ་པ་སྟོང་པ་ཞིག་གཏད་དེ། དེར་ལག་པ་ཆུག་གསུང་བཅུག་པ་ན། ཅི་འདུག་མྱུར་བ་མྱུར་བ་སྨྲོས་གསུང༌། དེར་རྒྱལ་པོས་ཅང་མི་འདུག་བརྗོད་པ་ན། དེ་ཁོ་ན་འཆི་བ་མེད་པའི་ལམ་ཡིན་གསུང༌། ལན་གསུམ་དུ་རྒྱལ་པོས་དྲིས་པས་ཀྱང༌། དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་ནས། རྒྱལ་པོ་ཡིད་མ་ཆེས་པར་འདི་ནི་གཡོ་ཅན་ཞིག་གོ །ཞེས་སའི་དོང་གཏིང་རིང་པོ་བཅུག ཚེར་མའི་ཤིང་གིས་བསྐོར། གླང་པོ་ཆེའི་ལྕི་བ་དང༌། རྟའི་སྦངས་ཀྱིས་བཀངས་ཏེ་སྦས་ནས་བཞག་གོ །དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱི་སྐུའི་བཀོད་པ་གཉིས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ཛ་ལནྡྷ་ར་ན་ཡང་ཀུན་སྤངས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད། བྷང་ག་ལར་ཡང་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་གི་ཚེ། སློབ་དཔོན་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀ་ཏ་ལི་ཀྵེ་ཏྲ་ཆུ་ཤིང་གི་ཞིང་ཞེས་བྱ། ཕལ་སྐད་དུ་ཀ་ཙ་ལི་ཞེས་ཟེར་བར་བྱོན་པ་ན། སློབ་དཔོན་ནག་པོ་སྤྱོད་པའི་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས། ལམ་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་མང་པོ་འདུག་པ་རྣམས་ལ། ལོངས་ལོངས་གྲུབ་ཐོབ་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་པ་ཕེབས་ཀྱི་ཡོད་བྱས་པས། གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ལངས། གྲུབ་ཐོབ་གཽ་རཀྵ་ནི་ལྡང་བ་མི་མཛད་དོ། །དེར་སློབ་དཔོན་ཡང་བྱོན་ཏེ། གཽ་རཀྵ་དང་གཏམ་མཛད་པ་ན། ཇི་ཞིག་ན་གཽ་རཀྵས། ཁྱེད་ཀྱི་བླ་མ་གང་ཡིན་དྲིས་པས། ཛ་ལནྡྷ་རི་པ་ཡིན་གསུང༌། གཽ་རཀྵས། འོ་ན་ཛ་ལནྡྷ་རི་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་གོ་བི་ཙནྡྲས་ས་དོང་དུ་བསྐྱུར་ནས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ལོན་ཞེས་གསུངས་པས། སྤྱོད་པ་པ་འཁོར་ སྟོང་བཞི་བརྒྱ་དང་བཅས་པ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་སོང་ནས། གོ་བི་ཙནྡྲའི་སྒོ་དྲུང་དུ་ཁྲོས་ནས་བཞུགས་སོ། །དེར་རོལ་མོ་རྣམས་ལ་ཡང་སྒྲ་མ་བྱུང༌། རྟ་དང་གླང་པོ་ཆེ་ཡང་རྩྭ་ཤིང་མི་ཟ། བུ་ཆུང་རྣམས་ཀྱང་འོ་མ་མི་འཐུང་ངོ༌། །དེ་སློབ་དཔོན་གྱི་མཐུ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས། རྒྱལ་པོ་བཅོམ་ཆུང་དུས་ཕྱིར་ཕྱུང་ནས། སློབ་དཔོན་འཁོར་དང་བཅས་པ་ནང་བར་ཟས་ལ་འབྱོན་པར་ཞུ་ཞུས་པས། སློབ་དཔོན་
Chinese
那么没有不死的办法吗？母亲说：“在我们的哈迪瓦那里有。”国王就到哈迪瓦那里去，说：“你必须给我不死的诀窍。”他说：“诀窍是有的，但不放弃王位是不会成功的。”国王说：“那么先请教诀窍，以后再放弃王位。” 说完，就到了一处僻静的森林里，只有国王和老师两个人去了。老师递给国王一个空的陶罐，让他把手放进去，并说：“有什么就快点说。”国王说：“什么也没有。”老师说：“这就是不死的道路。”国王问了三次，老师也那样回答。国王不相信，认为这是个骗子，就挖了一个很深的地洞，用荆棘树围起来，用大象的粪便和马的粪便填满，埋起来了。这也是老师示现的两种身相，在扎兰达拉地方，也以完全放弃的行为利益众生，在邦嘎拉地方也是这样示现的。后来有一天，黑行者老师去了南方名为卡塔利克谢札拉水木之田的地方，俗语称为卡札利。黑行者老师的弟子们对路上众多的瑜伽士说：“起来起来，成就者黑行者要来了。”其他人都站了起来，成就者郭拉克沙没有站起来。老师也来了，和郭拉克沙交谈。郭拉克沙问道：“你的上师是谁？”回答说：“是扎兰达日巴。”郭拉克沙说：“那么扎兰达日巴已经被国王郭比赞扎埋在土坑里十二年了。”黑行者带着四千眷属向东方走去，愤怒地坐在郭比赞扎的门前。那里的乐器也发不出声音，马和大象也不吃草，小孩子们也不喝奶。知道这是老师的神力后，国王在小坑里把（老师）挖了出来，请老师和眷属们到里面来用斋饭。老师
English
Then, is there no way to immortality? The mother said, "It is with our Hadiwa." The king went to Hadiwa and said, "You must give me the secret to immortality." He said, "There is a secret, but it will not succeed without giving up the kingdom." The king said, "Then first ask for the secret, and later I will give up the kingdom." Having said that, they went to a secluded forest, with only the king and the teacher. The teacher handed the king an empty clay pot, told him to put his hand in it, and said, "Speak quickly if there is anything." The king said, "There is nothing." The teacher said, "That is the path to immortality." The king asked three times, and the teacher answered the same way. The king did not believe it and thought it was a trickster, so he dug a deep hole in the ground, surrounded it with thorn trees, filled it with elephant dung and horse dung, and buried it. This was also the teacher's manifestation of two forms. In the land of Jalandhara, he also benefited sentient beings with the conduct of complete renunciation. He also manifested in the same way in Bangala. Then one day, the black practitioner teacher went to the south to a place called Katalikshettra Water Wood Field, commonly known as Kazali. The disciples of the black practitioner teacher said to the many yogis on the road, "Get up, get up, the accomplished black practitioner is coming." The others stood up, but the accomplished Goraksha did not stand up. The teacher also came and spoke with Goraksha. Goraksha asked, "Who is your guru?" He replied, "It is Jalandharipa." Goraksha said, "Then Jalandharipa has been buried in a pit by King Gobichandra for twelve years." The black practitioner, with four thousand attendants, went east and sat angrily in front of Gobichandra's gate. The musical instruments there could not make a sound, the horses and elephants did not eat grass, and the children did not drink milk. Knowing that this was the teacher's power, the king dug (the teacher) out of the small pit and invited the teacher and his attendants to come inside for a meal. The teacher