Tibetan
ཀྱིས་མ་ཚུགས་སོ། །དེ་ནས་བསོད་སྙོམས་སྤྱོད་ཅིང་བཞུགས་པ་ན། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་དྲུང་དུ་ཡང་ཡང་རྒྱལ་པོ་དང་འཕྲད་པ་ན། འཕྲད་རེས་བཞིན་རྒྱལ་པོས་དྲི་བ་རེ་བྱས་པ་ལ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ལན་ཅི་ཡང་མ་བཏབ་བོ། །ལན་ཅིག་ རྒྱལ་པོས་དགེ་སློང་བླུན་པོ་མི་ཤེས་པ་ཁྱོད། ཡང་ཡང་འགྲོ་ཞིང་འདུག་པས་ཅི་བྱེད། དེ་བས་རིང་དུ་གཉིད་ལོག་ན་རུང་བྱས་པ་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་རྒྱལ་པོའི་སྒོ་དྲུང་དུ་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་གཉིད་ཐུན་གཅིག་གིས་འཁྱོངས་པ་ལོག་བཞིན་འདུག་པ་ན། དེར་འགྲོ་བའི་མི་ཀུན་ཡང་སློབ་དཔོན་ལ་ཕྱག་མ་བྱས་ན་བྱིན་པ་རེངས་འགྲོ་བས། རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་འགྲོ་འོང་བྱེད་དོ། །ལོ་བཅུ་གཉིས་ན་སད་དེ། རྒྱལ་པོས་སློབ་དཔོན་དེ་ཙམ་ཅིའི་ཕྱིར་གཉིད་ལོག སློབ་དཔོན་ན་རེ། ལྷ་ཉིད་གསུང་ངོ་ཞེས་གསུང༌། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཡང་ཤིན་ཏུ་དད་པར་གྱུར་ཅིང༌། ཡུལ་གྱི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་བཀོད། རྒྱལ་པོ་དེ་ནི་ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏི་བར་པ་ཡིན་གསུང༌། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་དུར་ཁྲོད་ན་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཨོ་རྒྱན་གྱི་ཡུལ་གྱི་སྔགས་འཆང་མའི་གཙོ་མོ་ལྔ་བརྒྱ་དུར་ཁྲོད་ཉུལ་དུ་སོང་ངོ༌། །དེ་ལ་སྔགས་འཆང་མ་ཞེས་པ་ནི་མནྡྲ་བཱ་དི་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང༌། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཅན། དམོད་པ་གྲུབ་པའི་ཕྲ་མེན་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པར་འདོད་ནས་སློབ་དཔོན་བཙལ་བ་ན། སློབ་དཔོན་གྱི་ཤུལ་ན་ན་བཟའ་ལྭ་བ་གཅིག་མ་གཏོགས་གཞན་མ་མཐོང་ནས། ཀྱེ་མ་དགེ་སློང་འདིའི་སྒྱུ་མ་ལ་ལྟོས། རང་གི་ལུས་ལྭ་བར་སྒྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་གཏུབས་ནས་སོ་སོར་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། ལྭ་བ་དུམ་བུ་ལྔ་བརྒྱར་བགོས་ནས་སོ་སོར་མིད་དོ། །དེར་སློབ་དཔོན་གྱིས་ལུས་སྣང་བར་བྱས་ཏེ་དེ་རྣམས་ལ་དམོད་པ་བོར་བས། སྔགས་འཆང་མོ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་ལུག་མ་མོ་ལྔ་བརྒྱར་སོང་ངོ༌། །དེར་ལུག་མ་མོ་རྣམས་ རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། དགེ་སློང་དུར་ཁྲོད་པས་བདག་ཅག་འདི་ལྟར་དུ་བྱས་པས། རྒྱལ་པོས་སྒྲོལ་བའི་ཐབས་མཛོད་ཅེས་ཟེར་རོ། །དེར་རྒྱལ་པོས་སློབ་དཔོན་ལ་ཞུས་པས་སློབ་དཔོན་གཅེར་བུར་བྱུང་ཞིང༌། རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་སྔགས་འཆང་མ་རྣམས་ཀྱིས། དགེ་སློང་གི་ནོར་ལྭ་བ་ཅིག་ཡོད་པའང་ཟོས་སོ། དེ་བས་ན་སྔགས་འཆང་མ་རྣམས་ཁུག་ཅིག་གསུང༌། དེར་གསུམ་མ་གཏོགས་ཐམས་ཅད་བཀུག་ནས། རེ་རེ་བཞིན་ཐམས་ཅད་ལ་སྡིགས་འཛུབ་རེ་བྱས་པས། མགོ་བརྙན་སྣ་ཚོགས་སུ་སོང་ནས། ལྭ་བའི་དུམ་བུ་སོ་སོར་སྐྱུགས། དེ་དག་ཚེམ་བུ་བྱས་པས། ཅུང་ཟད་མ་འགྲིག་སྟེ། ད་དུང་གསུམ་ཡོད་པས་ཁུག་ཅིག་གསུང༌། དེར་བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་ནང་ན་གསུམ་ཡོད་པ་ཡང་དེར་འོངས་པ་ལ། སྔ་མ་ལྟར་ལྭ་བ་སྐྱུག་ཏུ་བཅུག དེ་ཉིད་སྐུ་ལ་གསོལ་བས་རྗེ་བཙུན་ལྭ་བ་པ་ཞེས་ཡོངས་སུ་གྲགས་སོ། །དེར་རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་ལ་དབང་བསྐུར་ཏེ། དེའི་གདམས་པ་བསྒོམས་པས་རྒྱལ་པོའང་དངོས་གྲུབ་ཐོབ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་བྲག་ཕུག་གཅིག་ཏུ་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་བཞིན་དུ་འོད་གསལ་གྱི་ལམ་གྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་ན། སྐྱེ་བོ་རྣམས་སྨོད་པར་བྱེད་དེ། གཏི་མུག་ཆོས་སུ་སྨྲ་བ་ཞེས་ཟེར། རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་དེ་ཞག་རེ་བཞིན་བུད་མེད་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པས། མི་རྣམས་སྨོད་པར་བྱེད་པ་ལ། དུས་གཞན་ཞིག་གི་ཚེ། རྒྱལ་པོས་བཙུན་མོ་ཞིག་གི་ལག་ཏུ་ཚོད་མ་ཀུ་བ་གང་གཏད། འདི་མ་གྲང་པ་ལ་སློབ་དཔོན་ལྭ་བ་པ་ལ་ཕུལ་ཞིག་བྱས་པ་ན། དེས་ཉི་མ་མང་པོ་ཆོད་པའི་ལམ་དུ་ཚོད་མ་མ་གྲང་པ་ག་ལ་འོང་བྱས་པས། རྒྱལ་པོ་ན་རེ་དེ་ལ་ནི་སྔགས་ཡོད་དེ། ཁྱོད་མིག་ཚུམ་ལ་འདི་སྐད་སྨོས་ཤིག སློབ་དཔོན་ལྭ་བ་པ་གཉིད་སྤངས་པའི་དཀའ་ཐུབ་ལ་གནས་པ་འདི་བདེན་ན། ད་ལྟ་ཉིད་དུ་ཀོ་ཏཾ་བྷ་རིའི་བྲག་ཕུག་ཏུ་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་བརྗོད་ཅིག་གསུང༌། དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་བྱས་པས། མིག་གདངས་ཙམ་ན། སློབ་དཔོན་གྱི་མདུན་དུ་སླེབ་འདུག་སྐད། དེར་སློབ་དཔོན་ནི་སློབ་མ་འགའ་ལ་ལུང་འབོགས་པའི་བྱ་བས་གཡེངས་ནས་ཡུན་རིང་རབ་ཅིག་འདྲེན་རྒྱུ་མ་བྱུང༌། སླར་དྲངས་པ་ཕལ་ཆེར་གསོལ་ནས། ལྷག་མ་ཅུང་ཟད་དྲོད་ཡོད་པ་ཉུང་ཤས་ཤིག་གཏད་ནས། འདི་དྲོད་མ་ཡལ་བ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཐེངས་པ་གྱིས་གསུང༌། དཔག་ཚད་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ལམ་ཡོད་པས་མ་གྲང་བ་ག་ལ་འོང་བྱས་པས། སློབ་དཔོན་ན་རེ། རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་མཆོག་ཡིན་པ་བདེན་ན། ད་ལྟ་ཉིད་དུ་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་བརྗོད་ཅིག་དང་མྱུར་དུ་སླེབ་འོང་གསུང༌། དེས་བསམས་པ། སློབ་དཔོན་འདི་ཡང་རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཞིག་སྟེ། འདི་ལྟར་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བའི་ཚིག་འདི་ལ་སུ་ཞིག་ཡིད་ཆེས་སྙམ་མོ། །འོན་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པས། ཡུད་ཙམ་གྱིས་ལམ་རྣམས་ཆོད་འགྲོ་ཡིན་འདུག་ནས། ངན་རྟགས་རྣམས་ཁྱེར་ཞིང་འོངས་ནས། རྒྱལ་པོ་མདུན་ཁང་དུ་སྐྱེ་བོ་བརྒྱ་སྟོང་གི་དབུས་ན་ཡོད་པའི་དྲུང་དུ་སླེབ་སྟེ། ཚོད་མའི་ལྷག་མ་གཏད། དེར་སྔར་གྱི་ལོ་རྒྱུས་བྱས། ཀོ་ཏཾ་བྷཾ་རིའི་བྲག་ཕུག་གི་བཙག་དང༌། གྲུབ་པའི་ཆུ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ཆུ་དམར་སེར་འབབ་པ་ཅིག་ཡོད་པ་ལས་རྐང་གདུབ་གང་དང༌། ཨི་ལོའི་རི་ལ་ཡོད་པའི་གྲུབ་པའི་སྨན་སྣ་ཚོགས་པ་དང༌། གཱ་ཛ་ཁ་ཛུ་རའི་ནགས་ནས་འབྲས་བུ་གསུམ། སྐྱུ་རུ་རའི་ནགས་ནས་ཀྱང་འབྲུ་གསུམ། གྲུབ་པའི་མཚོའི་ནང་ནས་མེ་ཏོག་པདྨ་གཅིག་རྣམས་བདེན་པའི་རྟགས་ཅན་དུ་ཁྱེར་བའང་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་བསྟན་པས། ཐམས་ཅད་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཅིང༌། སྡོད་རྒྱལ་པོ་ཡང་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་ཤེས་སོ། །སླད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་དང་སློབ་དཔོན་གཉིས་ཀྱིས་ཨོ་རྒྱན་གྱི་མི་རྣམས་ལ་གདམས་པ་བསྟན་པས། དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་ཅན་ཤ་སྟག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། ཨོ་རྒྱན་གྱི་ཡུལ་དེ་ཙམ་དུ་ཆེ་བ་ཡང་སྟོངས་སུ་ཉེ་བར་གྱུར་སྐད། གཏམ་འདི་ས་ཧ་ཛ་སིདྡྷི་འགྲེལ་པ་བོད་ན་ཡོད་པ་འདིའི་གཏམ་རྒྱུད་དང་ཅུང་ཟད་མི་མཐུན་མོད། དཔེར་ན་མདོ་ལས་ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་གྱི་ལོ་རྒྱུས་འདྲ་མིན་མང་པོ་འབྱུང་བ་བཞིན། ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་ལྭ་བ་པར་གྱུར་པ་མཛད་སྤྱོད་ཕྱོགས་མཐུན་པ་གཞན་ཅིག་བྱུང་ན་ནི་མི་འགལ་ལོ། །ཡང་བོད་རང་ན་ཡོད་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གྲུབ་ཀྱི་འགྲེལ་པའི་དཔེ་འགའ་ན། གཏམ་རྒྱུད་དེ་མེད་པའང་སྣང་བས། རྒྱ་དཔེ་ལ་ལ་ན་ཡང་མེད་པར་སྣང་ཞིང༌། ལར་རྒྱ་གར་ན་ཡང་བསྟན་བཅོས་ཁ་འཕངས་དང༌། ཚིག་སྣ་རིང་ཐུང་འདྲ་མིན་མང་བས་དེབ་ཐེར་སྔོན་པོ་སོགས་ན་དགག་སྒྲུབ་ཡོད་དེ་སྙིང་པོ་མེད་དོ། །རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་ཁུངས་ལྟ་བུའི་གཏམ་ལས། འོད་གསལ་བརྒྱུད་པའི་གཏམ་གྱི་སྐབས་ཏེ་བཞི་པའོ།། །།སློབ་དཔོན་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་དང༌། ལྭ་བ་པ་སྟེ་སློབ་དཔོན་དེ་གཉིས་ཅར་ལ། གྲུབ་ཐོབ་ཛ་ལནྡྷ་རི་པས་འོད་གསལ་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གདམས་ངག་ཞུས་ཏེ། སློབ་དཔོན་དེ་གང་དུ་འཁྲུངས་པའི་ཡུལ་ན། ནུབ་ཕྱོགས་སིནྡྷུའི་གྲོང་ཁྱེར་ན་ག་ར་ཐ་ཋ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཏུ་རིགས་དམངས་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། འོན་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུས་ ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ནོ། །ཕྱི་ཞིག་ན་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་ཏུ་དགེ་སློང་བྱས། སློབ་དཔོན་ལྭ་བ་པ་ལ་གདམས་ངག་ཞུས་ནས་བསྒོམ་ཞིང་ཡོད་པའི་ཚེ། ནམ་མཁའ་ལས་སྒྲ་བྱུང་སྟེ། ཁྱོད་ཨོ་རྒྱན་དུ་སོང་ལ་སྒོམས་ཤིག དེར་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་འབྱུང་པས། ཨོ་རྒྱན་དུ་སོང་སྟེ་རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་དང༌། ལྕམ་ལཀྵྨི་
Chinese
未能阻止。之后，尊者行乞度日，住在城门边，多次与国王相遇。每次相遇，国王都会问一个问题，但尊者什么也不回答。有一次，国王说：“你这个愚笨无知的比丘，反复来来往往做什么？不如长睡不醒。” 尊者便在国王的门边，以一觉睡了十二年。在那里行走的人们，如果不向尊者顶礼，就会手脚僵硬。因此，包括国王在内的所有人都顶礼膜拜，来来往往。十二年后，尊者醒来。国王问：“尊者为何睡了这么久？” 尊者回答说：“是天神让我说的。” 之后，国王变得非常虔诚，并将许多国民安置于金刚乘。据说那位国王是因陀罗菩提二世。之后，尊者在尸陀林中到处游历。邬金地区的五百位明咒母的首领去尸陀林巡游。所谓的明咒母，即是曼陀罗瓦底（藏文：མནྡྲ་བཱ་དི་ཏེ།，梵文天城体：मन्त्रवादिते，梵文罗马拟音：mantravādite，汉语字面意思：持咒者），是俱生者，具有加持的咒力，而不是诅咒灵验的低劣女子。因此，她们想要阻碍尊者，便寻找尊者。但只在尊者留下的地方看到一件袈裟，别无他物。她们说：“看啊，这位比丘的幻术！他将自己的身体变成了袈裟。因此，我们把它切碎，然后各自吃掉。” 于是将袈裟分成五百块，各自吞下。这时，尊者显现身体，向她们下了诅咒。五百位明咒母变成了五百只母绵羊。之后，那些母绵羊 去到国王面前，说：“这位尸陀林的比丘这样对待我们，请国王想办法解救。” 于是国王向尊者请教，尊者赤身裸体地出现，说：“国王，你们国家的明咒母们，连比丘仅有的一件财物——袈裟也吃了。因此，把那些明咒母都抓来。” 于是除了三个之外，全部抓来，然后一个接一个地全部恐吓
English
couldn't stop him. After that, the master lived by begging for alms, and often met the king at the city gate. Each time they met, the king would ask a question, but the master would not answer anything. Once, the king said, "You foolish and ignorant monk, what are you doing going back and forth? You might as well sleep for a long time." The master then slept at the king's gate for twelve years with one sleep. All the people who went there would have their limbs stiffen if they didn't prostrate to the master. Therefore, everyone, including the king, prostrated and went back and forth. After twelve years, the master woke up. The king asked, "Why did you sleep for so long?" The master replied, "The deity told me to say so." After that, the king became very devoted and placed many people of the country on the Vajrayana path. It is said that the king was Indrabhuti the Second. After that, when the master was wandering everywhere in the charnel ground, five hundred chief mantra-holding women from the land of Oddiyana went to wander in the charnel ground. The so-called mantra-holding woman is Mantravadite (藏文：མནྡྲ་བཱ་དི་ཏེ།，梵文天城体：मन्त्रवादिते，梵文罗马拟音：mantravādite，汉语字面意思：持咒者), who is born together, has the power of blessed mantras, and is not a low woman whose curses are effective. Therefore, wanting to obstruct the master, they searched for him. But they only saw a single robe left by the master, and nothing else. They said, "Look at the illusion of this monk! He has transformed his body into a robe. Therefore, let's cut it up and eat it separately." So they divided the robe into five hundred pieces and swallowed them separately. At that moment, the master manifested his body and cast a curse on them. The five hundred mantra-holding women turned into five hundred ewes. After that, those ewes went to the king and said, "The charnel ground monk has treated us like this, please find a way to save us." Then the king asked the master, and the master appeared naked, saying, "King, the mantra-holding women of your country have even eaten the monk's only possession, the robe. Therefore, bring all the mantra-holding women here." So they brought all but three, and then threatened them one by one.
Chinese
做了呕吐后，变成了各种各样的头饰，吐出了各自的衣服碎片。把那些碎片缝起来后，稍微有些不合适，还剩下三块，说：拿走吧。在那里，妃嫔的随从中也有三个人来了，像之前一样让她们吐出衣服。把那些衣服穿在身上，因此被普遍称为尊者拉瓦巴。在那里，为国王因陀罗菩提灌顶，修习他的教诲，国王也获得了成就。之后，导师在一个岩洞里，十二年中修习无相的禅定，以光明道利益众生时，人们却加以诽谤，说这是愚痴之法。国王因陀罗菩提每天与五百名女子一同享乐，人们也加以诽谤。在另一个时候，国王把满满一罐蔬菜交给一个妃子，说：这还没凉的时候，供养给导师拉瓦巴。她说：要走过很多天的路，蔬菜怎么可能不凉呢？ 国王说：那里面有咒语，你闭上眼睛，这样说：导师拉瓦巴安住于不眠的苦行，如果这是真的，愿现在就到达科坦巴里的岩洞。这样说。她也照做了，睁开眼睛的时候，据说已经到达了导师的面前。在那里，导师正忙于给一些弟子传授经文，很长时间都没能送食物。后来送去的时候，大部分都吃掉了，只剩下少量还温热的，交给她说：这还没凉的时候，拿去给国王。她说：有十二由旬的路程，怎么可能不凉呢？导师说：国王因陀罗菩提是梵行的至尊，如果这是真的，愿现在就到达国王的面前。这样说，就会很快到达。她心想：这位导师也是个说谎的人，像这样与所有人的显现相违背的话，谁会相信呢？然而，她还是照做了，一会儿的功夫就走完了路程，带着不好的预兆来了，国王正在前厅里。
English
After vomiting, it turned into various headdresses, and each vomited out pieces of clothing. After sewing those pieces together, they were slightly ill-fitting, and there were still three pieces left, so he said, "Take them away." There, three of the consorts' attendants also came, and like before, they were made to vomit clothes. By wearing those clothes, he became widely known as the Venerable Lavapa. There, he empowered King Indrabhuti, and by practicing his teachings, the king also attained accomplishment. Afterwards, the teacher, in a certain cave, practiced signless samadhi for twelve years, benefiting beings by the path of clear light, but people reviled him, saying, "This is the dharma of delusion." King Indrabhuti enjoyed himself with five hundred women every day, and people reviled him. On another occasion, the king handed a full jar of vegetables to a consort, saying, "Offer this to the teacher Lavapa before it gets cold." She said, "How can the vegetables not get cold on a road that takes many days?" The king said, "There is a mantra in it. Close your eyes and say this: 'If it is true that the teacher Lavapa abides in the asceticism of sleeplessness, may I reach the cave of Kotambhri right now.'" She did as she was told, and when she opened her eyes, it is said that she had arrived in front of the teacher. There, the teacher was busy giving transmissions to some disciples and couldn't send food for a long time. Later, when it was sent, most of it had been eaten, and only a small amount was left, still warm, and he gave it to her, saying, "Take this to the king before it gets cold." She said, "It's a journey of twelve yojanas, how can it not get cold?" The teacher said, "If it is true that King Indrabhuti is the supreme of celibacy, may you reach the king right now. Say this, and you will arrive quickly." She thought, "This teacher is also a liar. Who would believe such words that contradict the perception of all beings?" However, she did as she was told, and in a moment she had traveled the distance, carrying the bad omens, and arrived where the king was in the front hall.
Chinese
抵达位于成千上万的尸体中央，献上剩余的蔬菜。在那里讲述了以前的故事。从科坦布哈姆山的岩洞的污垢，以及名为成就之河的流淌红色和黄色水的地方，取出一只脚镯，还有伊洛山上的各种成就药物，以及从嘎扎卡珠拉森林中的三个果实。 还有从枸杞森林中的三个种子。从成就之海中取出一朵莲花，作为真实的象征展示给人们。所有人都感到惊奇，而且斯多国王也知道自己获得了成就。后来，国王和导师两人向乌仗那的人们传授了教诲，结果所有人都获得了成就，成为了瑜伽士。乌仗那的国土如此之大，也几乎变得空无一人。这个故事与萨哈迦悉地释论（Sahajasiddhi）中在西藏的略有不同。例如，就像经部中出现许多关于度母的不同故事一样。如果出现与因陀罗菩提（Indrabuthi）拉瓦巴（Lawa pa）一致的其他行为方式，那就不矛盾了。此外，在西藏本地的一些俱生释论的例子中，这个故事似乎并不存在。在一些汉文版本中也似乎没有。总的来说，即使在印度，经文的措辞和长短也各不相同，因此《青史》等书中有辩论，但没有实质意义。就像珍宝的来源的故事一样，这是光明传承的故事的第四部分。导师因陀罗菩提和拉瓦巴，这两位导师都向成就者扎兰达里巴（Jalandharipa）请求了光明和伟大的喜悦的教导。导师出生的国家，在西部信度的城市中，有一个叫做纳嘎拉塔塔的地方，他出生在一个平民家庭。然而，由于功德的力量，他拥有巨大的财富。后来，他在一座寺庙里成为了一名比丘。当他向导师拉瓦巴请求教导并进行冥想时，从天空中传来声音：你去乌仗那冥想吧。在那里，你将会获得你想要的成就。因此，他去了乌仗那，见到了国王因陀罗菩提和拉卡什米（Lakshmi）。