Tibetan
༌། བ་ལང་གནས་པ་སྟེ་བརྒྱད་དུ་གྱེས་སོ། །རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བ་ལ། ས་སྟོན་པ། འོད་སྲུང་པ། ཆོས་སྦས་པ། གོས་དམར་བ་སྟེ་བཞིར་གྱེས་སོ་ཞེས་ འདོད་དོ། །མང་པོས་བཀུར་བ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ནི། ཕ་ཆེན་པ་ལ་དྲུག་སྟེ། ཕལ་ཆེན་པ་དངོས་དང༌། ཐ་སྙད་གཅིག་པ་དང༌། བ་ལང་གནས་པ་དང༌། མང་ཐོས་པ་དང༌། རྟག་པར་སྨྲ་བ་དང༌། མཆོད་རྟེན་པ་རྣམས་སོ། །ཡོད་སྨྲ་བ་ལ་བདུན་ཏེ། གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང༌། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བ་དང༌། མང་སྟོན་པ་དང༌། ཆོས་སྦས་པ་དང༌། གོས་དམར་བ་དང༌། འོད་སྲུང་པ་དང༌། འཕོ་བ་པ་རྣམས་སོ། །གནས་མ་བུའི་སྡེ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། གནས་མའི་བུའི་སྡེ་པ་རྩ་བ་དང༌། ཆོས་མཆོག་པ་དང༌། བཟང་ལམ་པ་དང༌། མང་པོས་བཀུར་བ་རྣམས་སོ། །གངས་རི་པ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་དང་པོར་གྱེས་པའི་རྩ་བ་ནི། ཕལ་ཆེན་པ། ཡོད་སྨྲ་བ། གནས་མའི་བུ་པ། གངས་རི་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ནི། སློབ་དཔོན་དུལ་བ་ལྷས་སྡེ་པ་ཐ་དད་བཀླག་པའི་འཁོར་ལོར་གསུངས་པ་བཞིན་ཏེ། ཤར་དང་ནུབ་དང་གངས་རིར་གནས། །འཇིག་རྟེན་འདས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ། །རྟག་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་པ་སྟེ། །ལྔ་ཚན་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ། །གཞི་ཀུན་པ་དང་འོད་སྲུང་དང༌། །ས་སྟོན་སྡེ་དང་ཆོས་བསྲུངས་དང༌། །མང་ཐོས་གོས་དམར་བའི་སློབ་མ། །རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའི་སྡེ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་སྨྲའི་སྡེ་པ་ཡིན། །རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་གནས་འཇིག་མེད་རི། གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་གནས་བསྟན་པའོ། །ས་སྒྲོགས་རི་དང་སྲུང་བ་པ། །གནས་མའི་བུ་ཡི་སྡེ་རྣམས་ནི། །ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ་རྣམ་པ་གསུམ། །ཡུལ་དོན་སློབ་དཔོན་ བྱེ་བྲག་གིས། །ཐ་དད་རྣམ་པ་བཅོ་བརྒྱད་གྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་རྩ་བའི་སྡེ་པ་བཞི་ལས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་གྱེས་པའི་ལུགས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྒྱུད་སྡེ་དུ་མ་ལས་རྩ་བའི་སྡེ་པ་བཞི་ཡིན་པར་གསུངས་ཤིང་བཞིའི་བགྲང་ཚུལ་ཡང་གནས་མའི་བུའི་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ལྟར་མ་གསུངས་པར་འདི་དང་མཐུན་པར་གསུངས་པས་ལུགས་འདི་ཁོ་ན་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱི་གསུང་ལས་བཏུས་པ་ཡིན་པར་བྱེད་པས་ཁུངས་ཀྱང་བཟང་ངོ༌། དགེ་སློང་གི་ལོ་དྲི་བ་ལས། རྩ་བའི་བཞི་པོ་འདི་དང་མཚུངས་པ་ལ། ཕལ་ཆེར་པ་ལ་དྲུག་མཛད་ཅིང༌། མང་བཀུར་བ་ལ་ལྔ་མཛད་པ་སོགས་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བ་བཤད་ནའང༌། རང་ལུགས་སྔ་མ་ཉིད་དུ་བཟུང་དགོས་ལ། སྔར་གྱི་བགྲང་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་གཞན་དེ་དག་ལ་མིང་མི་གཅིག་པ་མང་པོ་
Chinese
牛住部分为八部。分别解说者有：地施部、有守护部、法藏部、赤衣部，分为四部，如是认为。大众部的主张是：父大部有六部，即大众部本 部、一说部、牛住部、多闻部、常语部、支提部。有部有七部，即说一切有部、分别说部、多施部、法藏部、赤衣部、有守护部、转部。上座子部有四部，即上座子部根本部、法胜部、贤道部、大众部。雪山部没有分别。这样说来，最初分裂的根本是：大众部、有部、上座子部、雪山部。说一切有部的主张是：如调伏天尊在分别部派轮中所说：东方和西方以及雪山住，有说出世间部的宗派，有常语部的宗派，五众僧伽大众部，根本有部和有守护，地施部和法护部，多闻赤衣部的弟子，分别解说部的宗派，是一切有部的宗派。胜林住处无畏山，大寺安住处所宣说。地吼山和守护者，上座子部的宗派是，一切恭敬部三种。由于地域意义导师的差别，转变为十八种差别。如是说，从根本四部派中分裂为十八部的宗派。而且从众多续部中说根本部派是四部，四部的计数方法也没有按照上座子部的主张来说，而是与此相同，因此应当采用这个宗派，因为说是从导师世亲的言论中摘录出来的，所以来源也很好。在比丘的年龄询问中，与这根本四部相同，大众部作六部，一切恭敬部作五部等，虽然稍微有不同的说法，但必须坚持自己的前述宗派，对于以前不同的计数方法，有很多名称不相同。
English
The Vatsiputriya is divided into eight. Those who speak with distinctions are: the Mahisasaka, the Dharmaguptaka, the Sarvastivada, and the Kasyapiya, which are divided into four, so it is believed. The views of the Mahasanghikas are: the Father Mahasanghika has six parts, namely: the original Mahasanghika, the Ekavyavaharika, the Vatsiputriya, the Bahusrutiya, the Cetiyavada, and the Lokottaravada. The Sarvastivadins have seven parts, namely: the Sarvastivada, the Vibhajyavada, the Kasyapiya, the Dharmaguptaka, the Kasyapiya, the Dharmaguptaka, the Sautrantika, and the Samkrantika. The Sthavira Nikaya has four parts, namely: the original Sthavira Nikaya, the Dharmottariya, the Bhadrayaniya, and the Mahasanghika. The Haimavata has no divisions. Thus, the roots of the first divisions are: the Mahasanghika, the Sarvastivada, the Sthavira Nikaya, and the Haimavata. The views of the Sarvastivadins are: as stated by the teacher Dulvalha in the Wheel of Differentiated Sects: "Dwelling in the east, west, and Himalayas, there are sects that speak of the world beyond. There is the sect that speaks of permanence. The fivefold Sangha is the Mahasanghika. The root is the Sarvastivada and the Dharmaguptaka. The Mahisasaka and the Dharmaraksa. The disciples of the Bahusrutiya and the Kasyapiya. The sect that speaks with distinctions. Is the sect of the Sarvastivada. Dwelling in Jeta Grove, Fearless Mountain. The great monastery is the place of teaching. The Earth Announcer Mountain and the Protectors. The sects of the Sthavira Nikaya are. The three kinds of All-Revered. Due to the differences of the regional meaning teachers. They became eighteen different kinds." It is said that from the four root sects, the sects were divided into eighteen kinds. Moreover, in many tantras, it is said that the root sects are four, and the method of counting the four is not spoken according to the views of the Sthavira Nikaya, but is the same as this, so this tradition should be adopted, because it is said to be extracted from the words of the teacher Vasubandhu, so the source is also good. In the question of the age of a monk, it is similar to these four roots, the Mahasanghika is made into six parts, and the All-Revered is made into five parts, etc., although there are slightly different statements, it is necessary to adhere to one's own previous tradition, and there are many different names for the other different counting methods in the past.
Tibetan
ཞིག་བྱུང་བ། ཕལ་ཆེར་དོན་གཅིག་པ་ལ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པ་ཤས་ཆེ་ཞིང༌། འགའ་ཞིག་བགྲང་ཚུལ་མི་གཅིག་པ་རང་ཡང་ཡིན་པར་སྣང༌། དེ་ལ་འོད་སྲུང་པ་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་འོད་སྲུང་ཕྱི་མའི་སློབ་བརྒྱུད་འགའ་ཞིག་ལོགས་སུ་ཆད་པ་ལས་བྱུང་ཞིང༌། སྡེ་པ་འདི་ལ་ཆར་བཟང་འབེབས་པ་ཡང་ཟེར། དེ་བཞིན་དུ་ས་སྟོན་པ་དང༌། ཆོས་བསྲུངས་པ་དང༌། གོས་དམར་བ་རྣམས་ནི་དེ་དང་དེའི་མཚན་འཆང་བའི་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་ཡིན་ཞིང༌། འཕོ་བར་སྨྲ་པ་དང༌། བླ་མ་པ་དང༌། གོས་དམར་བ་སྡེ་གཅིག མཆོད་རྟེན་པ་དང་ཤར་གྱི་རི་པ་ཡང་སྡེ་གཅིག་ཅིང༌། དེ་ནི་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ལྷ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་སློབ་མའོ། །དེ་ལས་གྱེས་པ་དོན་གྲུབ་པ་དང༌། རྒྱལ་ པོའི་རི་པ་ཡིན་པས། ལུགས་ཕྱི་མ་ལྟར་ན་དེ་གཉིས་བཅོ་བརྒྱད་ལ་མི་བགྲང་ངོ༌། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་རི་དང༌། བྱ་གག་རི་པ་གཅིག །ཐ་སྙད་གཅིག་པ་ནི་ཕལ་ཆེན་པ་སྤྱིའི་མིང་ཡིན་པར་ཡང་འཆད། ཀུ་རུ་ཀུལླེ་པ་ནི་ས་སྒྲོགས་རི་པར་བསྒྱུར་བ་ཡིན་ལ། གནས་མའི་བུ་པ། ཆོས་མཆོག་པ། བཟང་ལམ་པ། གྲོང་ཁྱེར་དྲུག་པ་རྣམས་ཀྱང་སྤྱིར་རགས་པ་ཙམ་ན་དོན་གཅིག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་ཡུལ་དང༌། གླིང་ཕྲན་རྣམས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ཀུན་ལ་སྡེ་པ་བཞི་སོ་སོའི་ཁ་འཛིན་བྱེད་པ་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་ཅིང༌། སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་སོ་སོའི་ནི་གཞུང་ལུགས་དང༌། གླེགས་བམ་ད་ལྟའི་བར་དུ་ཡོད་ཀྱང་དེ་དང་དེའི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་ནི་སོ་སོར་མ་འདྲེས་པ་ཆེར་མེད་ལ། རྒྱལ་པོ་པཱ་ལ་བདུན་བརྒྱུད་ཀྱི་རིང་ལ་སྡེ་པ་བདུན་ཙམ་གྱི་རྒྱུན་ཡོད་པར་མངོན་ཞིང༌། ད་ལྟ་ཡང་ཉན་ཐོས་སེནྡྷ་པ་རྣམས་ལ་དེ་ཙམ་ཡོད་པར་མངོན་ནོ། །སྤྱིར་སྡེ་པ་བཞི་མ་འདྲེས་པ་ཡོད་ཀྱི་སྟེང་དུ་གནས་མའི་བུ་པ་དང༌། ཀུ་རུ་ཀུལླེ་པ་སྟེ་མང་བཀུར་བའི་གཉིས་དང༌། རྟག་པར་སྨྲ་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་འདས་པར་སྨྲ་བ་སྟེ་ཕལ་ཆེན་པའི་གཉིས་དང༌། གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང༌། གོས་དམར་བ་སྟེ་ཡོད་སྨྲའི་གཉིས་ནི་ངེས་པར་ཡོད་པས་སོ། །སྔོན་དཔེ་སྟོན་སྡེ་པར་གྲགས་པ་ནི་གོས་དམར་བ་ལས་གྱེས་པའི་མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། བཅོ་བརྒྱད་ལ་འདི་ལོགས་སུ་མི་བགྲང་ངོ༌། །དེ་ཡང་སྔོན་ཉན་ཐོས་ཁོ་ནའི་བསྟན་པ་དར་བའི་ཚེ་དེ་དག་ལ་གྲུབ་མཐའ་ཐ་དད་པ་དག་ངེས་པར་ཡོད་ལ། ཐེག་ཆེན་ དར་བ་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྡེ་པ་དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་ཀྱང་གྲུབ་མཐའ་ཐེག་ཆེན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་
Chinese
出现了。 大部分情况是意义相同，只是名称不同，但也有一些计数方式不同的情况。 其中，饮光部是： 从饮光后裔的阿罗汉的传承中断裂出来而产生的。 这个部派也被称为降雨善者。 同样，地主部、护法部和红衣部是持有各自名称的住持的追随者。 说转变者、上师部和红衣部是一个部派。 佛塔部和东方山部也是一个部派，他们是常行大天（梵文：Mahadeva）的弟子。 从此派分离出来的有义成部和国王山部。 按照后来的说法，这两者不被计入十八部。 出世间山部和乌鸦山部是一个部派。 名称相同，也被解释为大众部的总称。 鸠楼鸠梨派被翻译为地吼山部。 根本说一切有部、法胜部、贤路部、六城部，总的来说，大致上意义相同。 即使如此，在印度和岛屿的僧团中，各自持有四个部派的立场，互不混淆。 十八部各自的经论和典籍至今仍然存在，但持有各自宗派的人却很少有互不混淆的情况。 在帕拉王朝七代期间，似乎有大约七个部派的传承。 现在，声闻乘的僧人中，似乎也有这么多。 总的来说，在四个部派互不混淆的基础上，根本说一切有部和鸠楼鸠梨派，即大众敬奉的两个部派，以及常恒论者和出世间论者，即大众部的两个部派，以及说一切有部和红衣部，即有部的两个部派，是肯定存在的。 以前被称为譬喻师部的，是从红衣部分离出来的经量部。 这在十八部中不单独计数。 以前，只有声闻乘的教法兴盛时，他们肯定有不同的宗派。 大乘兴盛后，所有的大乘僧团也属于这些部派，但因为持有大乘的宗派，所以是以前的
English
occurred. In most cases, they are mostly different names for the same meaning, but there also seem to be some cases where the counting methods are different. Among them, the Kāśyapīya is: It arose from the breaking off of some of the lineages of the Arhat Kāśyapa. This sect is also called the Rain-Good-Doer. Similarly, the Earth-Master, Dharma-Protected, and Red-Robed are the followers of the sthaviras who hold those names. The Transformation-Sayers, the Lama-pa, and the Red-Robed are one sect. The Stupa-pa and the Eastern Mountain-pa are also one sect, and they are disciples of the Ever-Wandering Great God (梵文：Mahadeva). Separated from this are the Meaning-Accomplished-pa and the King's Mountain-pa. According to the later tradition, these two are not counted among the eighteen. The World-Transcended Mountain and the Crow Mountain are one sect. The same term is also explained as the general name for the Mahāsāṃghika. The Kuru Kukulla-pa is translated as the Earth-Roaring Mountain-pa. The Sthavira-putra, Dharma-Supreme, Good Path, and Six Cities are also generally considered to have the same meaning in a rough sense. Even so, in the sanghas of India and the islands, each holds the position of the four sects separately, without mixing. The doctrines and texts of the eighteen sects still exist to this day, but there are few cases where those who hold their respective tenets are not mixed. During the seven generations of the Pāla kings, it seems that there was a lineage of about seven sects. Even now, it seems that there are that many among the Śrāvakayāna Saṃghas. In general, on top of the four sects existing without mixing, the Sthavira-putra and the Kuru Kukulla-pa, that is, the two of the Mass-Respecters, and the Eternal-Sayers and the World-Transcended-Sayers, that is, the two of the Mahāsāṃghika, and the Sarvāstivāda and the Red-Robed, that is, the two of the Existent-Sayers, are certainly present. The one formerly known as the Example-Demonstrating Sect is the Sautrāntika, which separated from the Red-Robed. This is not counted separately among the eighteen. Formerly, when only the teachings of the Śrāvakayāna were flourishing, they certainly had different tenets. After the Mahāyāna flourished, all the Mahāyāna sanghas also belonged to these sects, but because they held the Mahāyāna tenets, they were the former