Tibetan
་བཞེངས་ནས། དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་བཅོ་ལྔ་རེས་མཆོད་པར་བྱེད། གླེགས་བམ་དེ་དག་ལ་ལྟ་རྟོག་དང༌། ཉན་བཤད་བྱེད་པ་དགེ་སློང་དང༌། དགེ་བསྙེན་སྟོང་ཕྲག་བཞི་ཙམ་རེ་ལ་རྟག་ཏུ་འཚོ་བ་སྦྱོར། ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སློབ་དཔོན་ནི་ གངྒ་རི་ཞེས་བྱ་བ་མི་བརྗེད་པའི་གཟུངས་ཐོབ་པ། ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་མཐའ་དག་ཤེས་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེས་མན་ངག་བསྟན་པས་སློབ་མ་སྟོང་གིས་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་བྱུང༌། ཀུ་མཱ་རཱ་ནནྡ་སྟེ་གཞོན་ནུ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་གོ་མིའི་དགེ་བསྙེན་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དགེ་བསྙེན་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་ལ་ཆོས་བསྟན་པས། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྟོགས་པར་བྱས། མ་ཏི་ཀུ་མཱ་ར་སྟི་བློ་གྲོས་གཞོན་ནུ་ཞེས་བྱ་བ་དགེ་བསྙེན་ཁྱིམ་པ་ཞིག་བྱུང༌། དེས་ཆོས་བསྟན་པས། ཡུལ་གྱི་ཁྱེའུ་དང་བུ་མོ་ཚུན་ཆད་བསྡོམས་པ་ཁྲི་ཕྲག་ཙམ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་བསམ་གཏན་པར་གྱུར། ཡང་དགེ་སློང་བྷ་དྲཱ་ནནྡ་ཞེས་བྱ་བ་བཟང་པོའི་ཀུན་དགའ་བོ་ཞེས་པས་བདེན་ཚིག་ཁོ་ན་བརྗོད་དེ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྐྱེ་བོ་མཐའ་དག་གི་ནད་དང་གདོན་མཐའ་དག་ཞི་བར་བྱེད་པ་བྱུང༌། འཁོར་དགེ་སློང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉི་ཤུ་ཙམ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་སོ། །དེ་དགེ་སློང་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་གཙེས་པར་གྱུར་པས་ལུས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་དགའི་ཞིང་དུ་འཕུར་ཏེ་སོང་ངོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དགེ་བསྙེན་དཱ་ན་བྷ་དྲ་སྟེ་སྦྱིན་པ་བཟང་པཽ་དང༌། ལངྒ་དེ་ཝ་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་རི་མོར་བྲིས་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་དང༌། རྡོ་དང་ཤིང་དང༌། འཇིམ་པ་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་ལས་བྱས་པ་ཡང་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་བཅུ་བཞེངས། མཆོད་རྟེན་ཡང་དེ་སྙེད་བཞེངས། རེ་རེ་ལ་ཡང་རྒྱལ་མཚན་བཅུ་ཕྲག་རེ་འཕུལ། ཡང་དགེ་བསྙེན་པ་ཧུ་བྷུ་ཛེ་ཞེས་བྱ་བས་ལོ་བཅོ་ལྔའི་བར་དུ་འབྲུ་དང་ཟས་གོས་དང༌། གསེར་དང༌། རྟ་དང༌། བ་ལང་ལ་སོགས་པ་དག་ཕྱོགས་བཞིའི་སློང་མོ་བ་ཀུན་ལ་ བྱིན། མཐར་བྲན་ཕོ་དང་བྲན་མོ་དང༌། བུ་དང་ཆུང་མ་དང༌། ཁྱིམ་ཉིད་ཀྱང་གཏང་སྟེ་ནགས་ཚལ་ཞིག་ཏུ་བསྒོམས་པས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་ཏེ། བདེ་བ་ཅན་དུ་ལུས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སོང་ངོ༌། །ཞེས་གྲགས་སོ། །ཡང་དགེ་བསྙེན་བཙུན་པ་དབུ་མའི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ། དེ་མུ་སྟེགས་བྱེད་སོ་སོའི་གན་དུ་དེ་དག་དང་མཐུན་པའི་གཟུགས་སུ་བསྒྱུར་ཞིང༌། ཐོག་མར་དེ་དང་དེའི་བསྟན་བཅོས་བཤད་ནས། དེ་དག་གི་གསེབ་ཏུ
Chinese
建造之后，每一座都用十五种供品来供养。对于那些经卷进行看管，听闻讲说者，常时供给大约四千名比丘和优婆塞的生计。又是大乘的导师名为恒河（གངྒ་རི་），出现了一位获得不忘陀罗尼，了知他人一切心者。他宣讲口诀，使得一千名学生获得对法的忍可。鸠摩罗难陀，即童喜（ཀུ་མཱ་རཱ་ནནྡ་），出现了一位高弥的优婆塞，为五千名优婆塞宣讲佛法，他们全都证悟了般若波罗蜜多。摩帝鸠摩罗悉地，即慧童（མ་ཏི་ཀུ་མཱ་ར་སྟི་），出现了一位居家优婆塞。他宣讲佛法，使得包括地方的孩童和少女在内，总计成千上万的人都成为大乘的禅定者。又比丘跋陀罗难陀，即贤喜（བྷ་དྲཱ་ནནྡ་），他只说真实语，使得城市里所有人的疾病和邪魔全都平息。他与大约二十名极其清净的比丘一起居住。据说，他被其他比丘所恼害，便以那个身体飞往了现喜刹土。又出现了优婆塞达那跋陀罗，即施贤（དཱ་ན་བྷ་དྲ་），和楞伽提婆（ལངྒ་དེ་ཝ་）。他绘制了一万幅如来佛像，又建造了一万尊用石头、木头、泥土和珍宝制成的佛像。也建造了那么多的佛塔，每一座都供奉了十面胜幢。又优婆塞呼布杰在十五年里，将谷物、食物、衣服、黄金、马和牛等，布施给四方的所有乞丐。最终，他舍弃了男仆和女仆，儿子和妻子，甚至连家也舍弃了，在森林里禅修，获得了对不生之法的忍可。他为学生们宣讲佛法，据说以那个身体前往了极乐世界。又出现了一位优婆塞，名为寂静中观慧（དབུ་མའི་བློ་གྲོས་），他前往各个外道那里，变成与他们相应的形象，首先宣讲他们各自的论典，然后在那些论典中
English
Having built them, each one was offered with fifteen kinds of offerings. The livelihood of about four thousand monks and lay practitioners who supervised and listened to the teachings of those scriptures was constantly provided for. Moreover, a Mahayana teacher named Ganga River (GAṅgāri) appeared, who had obtained the Dharani of Non-forgetting and knew all the minds of others. By teaching the oral instructions, he caused a thousand students to obtain acceptance of the Dharma. Kumarānanda, meaning Youthful Joy, (kumārānanda) a Gomi lay practitioner appeared, and by teaching the Dharma to five thousand lay practitioners, they all realized the Perfection of Wisdom. Mati Kumārasiddhi, meaning Intelligent Youth, (matikumārasiddhi) a lay householder appeared. By teaching the Dharma, he caused tens of thousands of people, including local children and girls, to become meditators of the Great Vehicle. Furthermore, the monk Bhadrānanda, meaning Auspicious Joy, (bhadrānanda) spoke only the truth, causing all the diseases and evil spirits of everyone in the city to be pacified. He lived together with about twenty monks who were extremely pure. It is said that he was harassed by other monks, and with that very body, he flew to the Pure Land of Manifest Joy. Also, the lay practitioner Dāna Bhadra, meaning Generous Auspicious, (dānabhadra) and Laṅkādeva appeared. He painted ten thousand images of the Tathāgata, and also built ten thousand statues made of stone, wood, clay, and precious jewels. He also built that many stupas, each one offered with ten victory banners. Furthermore, the lay practitioner Hubhuje gave grain, food, clothing, gold, horses, and cattle, etc., to all the beggars in the four directions for fifteen years. Finally, he gave away male and female servants, sons and wives, and even his own home, and meditated in a forest, obtaining acceptance of the Dharma of Non-arising. He taught the Dharma to his students, and it is said that he went to the Land of Bliss with that very body. Also, a lay practitioner named Peaceful Madhyamaka Intelligence (dbu ma'i blo gros) appeared, who went to each of the heretics and transformed himself into a form that corresponded to them, first explaining their respective treatises, and then within those treatises
Tibetan
་བདག་མེད་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་བརྐུས་ནས་བསྟན་ཏེ། མཐར་མ་ཚོར་བ་ཁོ་ནའི་གྲུབ་མཐའ་འགྱུར་བ་ན། སངས་རྒྱས་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། ལུས་དུ་མ་ཅིག་ཅར་ཡང་སྟོན་ལ། ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཁྲི་ཕྲག་ཏུ་ཉེ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་སློབ་དཔོན་དེ་རྣམས་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་སྔོན་ཙམ་དུ་བྱུང་བར་སེམས་ལ། གཞན་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་དར་བ་ནས་དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ཡན་ཆོད་ཀྱི་བར་དུ་ནི་ངེས་པར་བྱུང་བར་མངོན་ནའང་སྔར་བཤད་པ་རྣམས་དང་དུས་མཚུངས་སྒྲིག་ཚུལ་གསལ་ཁ་མི་སྣང་ངོ༌། །ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ཆོས་དར་བའི་རབས་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་ལས་འབྱུང་བའི་གཏམ་གྱི་སྐབས་ཏེ་ཞེ་གཅིག་པའོ།། །། གོང་དུ་བཤད་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྡེ་པ་བཞི་པོ་དང་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལས་གྱེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས། དེ་དག་གི་རྣམ་གཞག་མགོ་སྨོས་ཙམ་བྱས་ན། སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོའི་ལྟ་སྤྱོད་འཆད་པ་ལ་མི་མཐུན་པ་མེད་ཀྱང་གྱེས་ཚུལ་ལ་འདོད་པ་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་བྱུང་སྟེ། གནས་ བརྟན་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ནི། དང་པོར་གནས་བརྟན་པ་དང༌། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་རྣམས་སུ་གྱེས། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་ལའང༌། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་པ་རྩ་བ་དང༌། ཐ་སྙད་གཅིག་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་འདས་པར་སྨྲ་བ་དང༌། མང་ཐོས་པ་དང༌། རྟག་པར་སྨྲ་བ་དང༌། མཆོད་རྟེན་པ་དང༌། ཤར་གྱི་རི་བོ་པ་དང༌། ནུབ་ཀྱི་རི་བོ་པ་སྟེ་བརྒྱད་དུ་གྱེས་ལ། གནས་བརྟན་པ་ཡང། གནས་བརྟན་པའི་སྡེ་པ་རྩ་བ་དང༌། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང༌། གནས་མའི་བུ་པ་དང༌། ཆོས་མཆོག་པ་དང༌། བཟང་ལམ་པ་དང༌། མང་བཀུར་པ་དང༌། མང་སྟོན་པ་དང༌། ཆོས་སྦས་པ་དང༌། ཆར་བཟང་འབེབས་པ་དང༌། བླ་མ་པ་སྟེ་བཅུར་གྱེས་སོ་ཞེས་འདོད་ལ། ཡང་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ནི། དང་པོར་གནས་བརྟན་པ་དང༌། ཕལ་ཆེན་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བ་དང་གསུམ་དུ་གྱེས་ལ་གནས་བརྟན་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང༌། གནས་མའི་བུ་པ་གཉིས་སུ་གྱེས། ཡོད་སྨྲ་བ་ཡང་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང༌། མདོ་སྡེ་སྨྲ་བའོ། །གནས་མའི་བུ་པ་ཡང་མང་བཀུར་བ་དང༌། ཆོས་མཆོག་པ་དང༌། བཟང་ལམ་པ་དང༌། གྲོང་ཁྱེར་དྲུག་པ་རྣམས་སུ་གྱེས། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་ལ་ཕལ་ཆེན་པ་དངོས་དང༌། ཤར་གྱི་རི་བོ་པ་དང༌། ནུབ་ཀྱི་རི་བོ་པ་དང༌། རྒྱལ་པོའི་རི་པ་དང༌། གངས་རི་པ་དང༌། མཆོད་རྟེན་པ་དང༌། དོན་གྲུབ་པ་དང
Chinese
无我以及大悲心道次第，盗用后宣说，最终变成唯有无觉的宗派时，便进入佛教，甚至能同时示现多种身相。以这样的方式，使近千万的异教徒进入佛教。如此看来，那些论师似乎出现在龙树菩萨之前。其他那些论师，从大乘兴盛到法称论师之间必定出现，虽然如此，但与之前所说的那些论师同时期进行整理的方式并不明显。南方弘扬佛法的历史，出自《花鬘》中的故事，即第四十一品。上面所说的所有僧团，都是从四大部和十八部派中分离出来的。简单介绍一下它们的分类。十八部派各自的见解和行为并没有不同，但在分离的方式上却有各种不同的说法。上座部的主张是：最初分为上座部和大众部。大众部又分为大众部根本部、一说部、说出世部、多闻部、常住部、制多山部、东山部和西山部，共八部。上座部又分为上座部根本部、一切有部、说一切有部、法上部、贤胄部、正量部、大众部、说假部、化地部、饮光部和经量部，共十部。这是他们的主张。还有大众部的主张是：最初分为上座部、大众部和分别说部三部，上座部又分为一切有部和说一切有部两部。有部又分为根本一切有部和经部。说一切有部又分为正量部、法上部、贤胄部和六城部。大众部又分为大众部本身、东山部、西山部、王山部、雪山部、制多山部和义成部。
English
Having stolen and taught the stages of the path of selflessness and great compassion, when it ultimately becomes a school of thought that is only without awareness, they enter Buddhism, and even simultaneously manifest multiple bodies. In this way, they cause nearly ten million non-Buddhists to enter the Buddhist teachings. Thus, it seems that those teachers appeared just before Nagarjuna. The others certainly appeared from the flourishing of the Mahayana up to the time of Dharmakirti, but even so, the way of organizing them at the same time as those mentioned earlier is not clear. The history of the spread of Dharma in the south comes from the story in the Garland of Flowers, which is the forty-first chapter. All the Sanghas mentioned above are only separated from the four major schools and the eighteen schools. If we briefly mention their classifications, although there is no disagreement in explaining the views and practices of each of the eighteen schools, various different opinions have arisen regarding the manner of separation. The assertion of the Sthavira school is that initially they separated into the Sthavira and the Mahasanghika. The Mahasanghika also separated into the root Mahasanghika school, the Ekavyavaharika, the Lokottaravada, the Bahusrutiya, the Cetiyavada, the Purvasaila, and the Aparasaila, making eight schools. The Sthavira also separated into the root Sthavira school, the Sarvastivada, the Vatsiputriya, the Dharmottariya, the Bhadrayaniya, the Sammitiya, the Mahisasaka, the Dharmaguptaka, the Kasyapiya, and the Sautrantika, making ten schools. This is their assertion. Furthermore, the assertion of the Mahasanghika is that initially they separated into the Sthavira, the Mahasanghika, and the Vibhajyavada, making three schools. The Sthavira also separated into the Sarvastivada and the Vatsiputriya, making two schools. The Sarvastivada also separated into the root Sarvastivada and the Sautrantika. The Vatsiputriya also separated into the Sammitiya, the Dharmottariya, the Bhadrayaniya, and the Six Cities. The Mahasanghika also separated into the Mahasanghika itself, the Purvasaila, the Aparasaila, the Rajagiriya, the Himavata, the Cetiyavada, and the Siddharthaka.