Tibetan
་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དུ་བསྟན་པ་ཤིན་ཏུ་དར་ཞིང༌། དུས་དུས་ན་དགེ་འདུན་རྣམས་ཕལ་ཆེར་ཚོགས་པའི་ཚེ་དེང་སང་ཡང་དགེ་སློང་ཁྲི་ཕྲག་གཉིས་གསུམ་ཡོད་ཟེར་ལ། དགེ་བསྙེན་ཡང་ཤིན་ཏུ་མང་བ་ ཡོད་དོ། །ཕྱིས་བྱུང་བོད་དུ་བྱོན་པའི་པཎྜི་ཏ་བ་ན་རཏྣ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཀྱང་ཡུལ་དེ་ཕྱོགས་ནས་བྱོན་པ་ཡིན། དུས་ཕྱིས་རྒྱལ་པོ་པཱ་ལ་སུན་དྷ་ར་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ། ཡུལ་དེ་ཀུན་ན། འདུལ་བ་དང༌། མངོན་པ་དང༌། ཐེག་ཆེན་གྱི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་ཤིན་ཏུ་དར་བར་ཡོད་ཀྱང༌། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང༌། ཕྲེང་བ་སྐོར་གསུམ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་མ་གཏོགས། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པར་སོང་བ་ལ། ཡུལ་དེའི་པཎྜི་ཏ་ཉིས་བརྒྱ་ཙམ་འགྲོ་ལྡིང་དང༌། ལྷོ་ཕྱོགས་ཁ་གནྡྲེའི་ཡུལ་དུ་གྲུབ་ཆེན་ཞི་བ་སྦས་པ་ལ་སོགས་པའི་དྲུང་དུ་བརྫངས་ནས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་དུ་བཅུག་སྟེ་སླར་ཡང་སོར་ཆུད་པར་བྱས། དེའི་བུ་ཙནྜ་ཝ་ཧ་ན་ཞེས་པ་ད་ལྟ་ར་ཁང་ན་ཡོད། ཨ་ཏི་ཏ་ཝ་ཧ་ན་ཞེས་པས་ཙག་མ་སྐྱོང༌། པཱ་ལ་ཝ་ཧ་ན་ཞེས་པས་མུ་ཉུང་སྐྱོང༌། སུནྡྷ་ར་ཧ་ཙི་ཞེས་པས་ནི་ག་ཊ་སྐྱོང་སྟེ། སྔར་གྱི་རྒྱུན་ལས་ད་ལྟའི་བསྟན་པ་ཤིན་ཏུ་དར་བར་ཡོད་དོ། ཤར་ཕྱོགས་ཀ་ཀའི་ཡུལ་དུ་བསྟན་པ་དར་བའི་སྐབས་ཀྱི་གཏམ་སྟེ་སོ་དགུ་པའོ།། །། གཞན་ཡང་སེངྒ་ལའི་གླིང་དང༌། ནས་གླིང་དང༌། ཟངས་གླིང་དང༌། གསེར་གླིང་དང༌། དྷ་ན་ཤྲཱིའི་གླིང་དང༌། པ་ཡི་གུ་ཞེས་བྱ་བའི་གླིང་ཕྲན་དེ་དག་རྣམས་ན། སྔོན་སྔ་མོ་ནས་བསྟན་པ་དར་ཏེ་ད་ལྟའི་བར་དུ་བསྟན་པ་ཤིན་ཏུ་དར་རོ། །སིངྒ་ལའི་གླིང་ན་ཐེག་ཆེན་པ་ཡང་ཅི་རིགས་པ་ཡོད་དོ། །ཕལ་ཆེར་ཉན་ཐོས་ཏེ། ད་ལྟར་ཡང་ཤྲཱི་པ་དུ་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་པའི་ཞབས་རྗེས་ཀྱི་དུས་སྟོན་ལ་དགེ་སློང་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ཙམ་འཚོགས་ཏེ། ཕལ་ཆེར་ཉན་ཐོས་སོ། །དྷ་ན་ཤྲཱི་དང༌། བ་ཡི་གུ་ནའང་ཐེག་ཆེན་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད། གཞན་གླིང་ཕྲན་ དེ་དག་ཉན་ཐོས་ཁོ་ནའི་གདུལ་བྱའོ། །འགྲོ་ལྡིང་གི་གླིང་ན་སྔོན་བསྟན་པ་རྣལ་མ་མེད་པ་ལས་སློབ་དཔོན་པདྨ་འབྱུང་གནས་གྱིས་དང་པོར་བཙུགས། མར་མེ་མཛད་བཟང་པོས་ཀྱང་བྱོན། དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ལོ་བརྒྱ་ཙམ་གྱི་བར་དུ་མ་ག་དྷཱ་དང༌། ཨུ་རྒྱན་དང༌། ཁ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་བྱོན་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལྷག་པར་རྒྱས་པར་མཛད། སྔོན་རྒྱལ་པོ་དྷརྨ་བཱ་ལའི་སྐབས་སུ་སྦས་ཏེ་རྒྱ་གར་དུ་ནུབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རིགས་དང༌། ཨོ་ཊི་ཡཱ་ན་ནས་སྤྱན་དྲངས་པའི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་རྒྱ་གར་ན་མེད་པ་མང་དུ་ཡོད་དོ། །ད་ལྟ་ཡང་གསང་སྔགས་རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་བསྟན་པ་རྣལ་མ་སྔོན་དུས་བཞིན་དར་བར་ཡོད་ལ། འདུལ་བ། མངོན་པ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཡོད་དོ། །རྒྱ་གར་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ནི། མ་ག་དྷཱ་ཏུ་རུཥྐས་བཅོམ་པ་ཕྱིན་ཆད་ནས། བིདྱཱ་ནཱ་ག་ར་དང༌། ཀོངྐུ་ན་དང༌། མ་ལྱ་ར་དང༌། ཀ་ལིངྐའི་ཡུལ་སོགས་ན་ཆོས་གཞི་ཧ་ཅང་ཆེ་བ་མ་ཡིན་པ་མང་པོ་ཚུགས་ཤིང༌། ཆོས་པ་ཧ་ཅང་གྲངས་མང་བ་མེད་ནའང༌། བཤད་སྒྲུབ་བཟང་པོ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་བྱུང་ཞིང༌། པནྚི་ཏ་མིའི་ཉི་མར་གྲགས་པ་ཡང་ཏྲི་ལངྐའི་ནང་ཚན་ཀ་ལིངྐར་བྱུང་བ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་ལྷོ་ནུབ་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་རྣམས་སུ་རྒྱལ་པོ་ཀརྞས་བསྟན་པ་བཙུགས་པ་ནས། ཕྱིས་མ་ག་དྷཱ་ཏུ་རུཥྐས་བཅོམ་པའི་ཚེ་ཛྙཱ་ན་ཨཱ་ཀ་ར་གུཔྟ་ལ་སོགས་པས་དར་བར་མཛད་དེ། མ་རུ། མེ་ཝ་ར། ཙི་ཏ་བ་ར། བི་ཧུ་ཝ། ཨ་བྷུ། སཽ་རཱཥྟ། གུ་ཛི་ར་ཐ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ཆོས་གཞི་མང་དུ་བཙུགས་ཤིང༌། ད་ལྟར་ཡང་དགེ་འདུན་མང་དུ་ཡོད། ཁྱད་པར་ དུས་ཕྱིས་གྲུབ་པའི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ཞི་བ་སྦས་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཁ་གནྡྲེ་དང༌། འབིགས་བྱེད་རི་བོའི་ཁོངས་སུ་བསྟན་པ་གསར་དུ་དར་ཏེ། རྒྱལ་པོ་རཱ་མ་ཙནྡྲའི་དུས་སུ་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་མང་དུ་མཆོད། དེའི་བུ་བཱ་ལ་བྷ་དྲས་ལྷ་ཁང་མང་པོ་དང༌། ཤྲཱི་རཏྣ་གི་རི་དང༌། ཛཱི་ཏཱ་དང༌། ཨོ་ཛ་ན་དང༌། ཨུརྦཱ་སི་ལ་སོགས་པའི་གནས་གཞི་མང་པོ་བཞེངས། ཆོས་གཞི་ཡང་སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་མང་དུ་བཙུགས། ཡུལ་དེར་དགེ་སློང་གསར་པའང་སྟོང་ཕྲག་གཉིས་ཙམ་ཡོད་པར་གྲགས་ཤིང༌། མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀ་ལ་བཤད་སྒྲུབ་ཀྱི་བསྟན་པ་རྣལ་མ་ལྷག་པར་དར་ཞིང་འཕེལ་བར་ཡོད་དོ། །གླིང་ཕྲན་རྣམས་སུ་བསྟན་པ་བྱུང་ཚུལ་དང༌། ལྷོ་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་དུ་སླར་ཡང་དར་བའི་སྐབས་ཀྱི་གཏམ་སྟེ་བཞི་བཅུ་པའོ།། །། ཁ་ཆེ་དང༌། ལྷོ་ཕྱོགས་དང་ཀོ་ཀིའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱལ་རབས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྒྲིགས་པ་མ་མཐོང་ལ། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བསྟན་པ་དང༌། འགྲོ་བ་ལ་བྱ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྱས་པའི་རྒྱལ་པོ་སོགས་ཀྱི་གཏམ་མདོར་བསྡུས་སུ་བཀོད་པ་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བྲམ་ཟེ་མནོ་མ་ཏིས་བྱས་པའི་ནང་ནས་འདི་ལྟར་འབྱུང་སྟེ། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀཉྩིའི་ཡུལ་དུ་ཤུཀླ་རཱ་ཛ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་དང༌། ཙནྡྲ་ཤོ་བྷ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་གཉིས་ཀྱི་རིང་ལ་རྒྱ་མཚོའི་གླིང་ཕྲན་གྱི་མཁའ་ལྡིང་སོགས་འདབ་ཆ
Chinese
于彼等一切处，教法极兴盛。时时僧众大多集会之时，如今亦云有比丘二三万，居士亦甚多。后出之班智达，如赴藏之瓦纳拉特纳等，皆从彼方而来。后有国王名为帕拉孙达拉，于彼一切处，律藏、论藏、大乘之论典等极兴盛，然除时轮、鬘三匝等少数外，密咒之法甚为稀少。彼地之班智达约二百人，遣往卓丁及南方卡甘德拉之地，于成就者寂护等尊前，令修习密咒之法，复令恢复。彼之子旃扎瓦哈纳，今在拉康。阿底达瓦哈纳护持匝玛，帕拉瓦哈纳护持木娘，孙达拉哈则护持尼嘎达，较之昔日之传统，今之教法极兴盛。东方卡卡之地教法兴盛之时之语，第三十九。 复次，于僧伽罗洲、那斯洲、赞洲、金洲、达纳室利洲、及名为帕义古之小洲等处，昔日早已教法兴盛，至今教法极兴盛。于僧伽罗洲，大乘行者亦颇有。大多为声闻乘，今于名为室利帕度卡之导师足迹之节日，集会比丘一万二千余人，大多为声闻乘。于达纳室利及瓦义古，亦稍有大乘行者。其他小洲，唯声闻乘之所化。于卓丁洲，昔无真正之教法，莲花生阿阇黎最初建立。燃灯贤亦曾莅临。自此始，约一百年间，玛嘎达、邬金、喀什米尔等之金刚持甚多莅临，令密咒之乘尤为兴盛。昔日国王达玛巴拉之时，隐藏于印度而隐没之续部之传承，及从邬仗那迎请之传承，
English
In all those places, the teachings were extremely flourishing. It is said that at times when most of the Sangha gathered, even now there are twenty to thirty thousand monks, and the lay followers are also very numerous. Later scholars, such as Vanaratna who went to Tibet, all came from that region. Later, there was a king named Pala Sundara, and in all those places, the Vinaya, Abhidhamma, and Mahayana treatises were very flourishing. However, except for a few such as the Kalachakra and the Three Cycles of Garlands, the tantric teachings became very rare. About two hundred scholars from that region were sent to Troding and the southern land of Khagandra, to the presence of great accomplished ones such as Shantirakshita, where they were made to practice the tantric teachings, and thus they were restored. His son, Chandravahana, is now in Lhakhang. Atitavahana protects Tsagma, Palavahana protects Munyung, and Sundarahatse protects Nigata. Compared to the former tradition, the teachings are now extremely flourishing. The thirty-ninth tale is about the time when the teachings flourished in the eastern land of Kaka. Furthermore, in the island of Simhala, Nas Island, Zang Island, Gold Island, Dhanashri Island, and the small island called Payigu, the teachings had flourished from ancient times, and even now the teachings are extremely flourishing. In the island of Simhala, there are also some Mahayana practitioners. Mostly they are Shravakas, and even now, at the festival of the footprints of the teacher called Shri Paduka, about twelve thousand monks gather, mostly Shravakas. In Dhanashri and Vayigu, there are also some Mahayana practitioners. The other small islands are only for the disciples of the Shravaka path. In the island of Troding, there were no authentic teachings before, but Guru Padmasambhava first established them. Dipamkara also came. From then on, for about a hundred years, many Vajradharas from Magadha, Uddiyana, Kashmir, and other places came and made the Mantrayana particularly flourish. In the time of King Dharmapala, the lineage of the tantras that had been hidden and disappeared in India, and the lineage that was invited from Oddiyana,
Chinese
在印度没有的传承有很多。现在也如以前一样兴盛着真正的密宗四续部的教法。律、论、般若的论典也稍微有一些。在印度南方的地方，自从摩揭陀被突厥人摧毁之后，在毗阇耶那伽拉、孔卡纳、摩拉雅拉、卡林卡等地，建立了许多规模不太大的寺庙。虽然僧侣的数量不是很多，但是讲修良好，没有中断。被称为“人类之日”的班智达也出生在德里兰卡之内的卡林卡。同样，在西南方的各个王国，自从国王卡尔纳建立佛法以来，后来摩揭陀被突厥人摧毁时，由智藏古普塔等人弘扬。在马鲁、梅瓦尔、奇托巴尔、比胡瓦、阿布、索拉什特拉、古吉拉特等地建立了许多寺庙，现在也有很多僧侣。特别是 后来由于大成就者寂静藏的加持力，在卡甘德和阿比迦山脉中，佛法重新兴盛起来。在罗摩旃陀罗国王时期，僧侣们得到了大量的供养。他的儿子巴拉巴德拉建造了许多寺庙，以及吉祥宝山、吉塔、奥扎纳、乌尔瓦斯等许多地方。从各个方面建立了许多寺庙。据说那里有大约两千名新出家的僧侣，显密二宗的讲修教法特别兴盛和发展。关于在岛屿上出现佛法的情况，以及在南方等地再次兴盛的情况，这是第四十（章节）。 没有看到将克什米尔、南方和科基等地国王的传记汇编在一起。婆罗门摩诺玛蒂所著的名为《鲜花花环》中，简要记载了南方地区弘扬佛法和为众生做出巨大贡献的国王等人的事迹，如下：在南方甘吉地区，有一位名叫舒克拉拉扎，还有一位名叫旃陀罗秀巴的国王，在这两位国王在位期间，海洋岛屿的卡尔丁等
English
There are many lineages that do not exist in India. Even now, the authentic teachings of the four tantra classes of secret mantra are flourishing as in the past. There are also some Vinaya, Abhidharma, and Prajnaparamita treatises. In the southern part of India, after Magadha was destroyed by the Turks, many temples that were not very large in scale were established in places such as Vijayanagara, Konkana, Malyara, and Kalinga. Although the number of monks was not very large, good teaching and practice continued without interruption. The Pandit known as the "Sun of Mankind" was also born in Kalinga, which is part of Trilinga. Similarly, in the southwestern kingdoms, since King Karna established the Dharma, later when Magadha was destroyed by the Turks, Jnana Akaragupta and others propagated it. Many temples were established in places such as Maru, Mewar, Chittor, Bhuwa, Abu, Saurashtra, and Gujarat, and there are still many monks. In particular, later, due to the power of the blessings of the great accomplished master Shantigarbha, the Dharma was newly propagated in Khagandre and the Abhijit Mountains. During the time of King Ramachandra, the monks received many offerings. His son Balabhadra built many temples, as well as many places such as Shri Ratnagiri, Jita, Ojana, and Urvasi. Many temples were established in every way. It is said that there were about two thousand newly ordained monks there, and the authentic teachings of teaching and practice of both Sutra and Tantra were especially flourishing and developing. This is the fortieth (chapter) regarding the emergence of the Dharma in the islands and the re-flourishing in the south and other regions. I have not seen a compilation of the biographies of the kings of Kashmir, the South, and Koki. In the work called "Garland of Flowers" written by the Brahmin Manomati, the deeds of the kings and others who propagated the Dharma in the southern region and made great contributions to beings are briefly recorded as follows: In the Kanchi region of the South, there was a king named Shukla Raja, and another king named Chandra Shobha. During the reign of these two kings, the Kardings of the ocean islands, etc.