Tibetan
་པྲ་ཏི་ཏ་སེ་ན་ལ་སོགས་པའི་བར་དུ་ཏུ་རུཥྐ་ལ་ལུང་ལེན་དགོས་པའི་རྒྱལ་པོ་དབང་ཐང་ཧ་ཅང་མི་ཆེ་བ་བྱུང་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་རང་སྟོབས་དང་མཐུན་པའི་བསྟན་པ་ལ་མཆོད་པ་ཅུང་ཟད་བྱས་སོ། ཁྱད་པར་བུདྡྷ་སེ་ནའི་དུས་པནྚི་ཏ་ཆེན་པོ་རཱ་ཧུ་ལ་ཤྲཱི་བྷ་དྲ་ནཱ་ལེནྡྲར་བཞུགས། ཆོས་ཉན་པ་བདུན་ཅུ་ཙམ་ཡོད། དེའི་རྗེས་སུ་བྷཱུ་མི་ཤྲཱི་བྷ་དྲ་དང༌། འདིའི་རྗེས་སུ་ཨུ་པ་ཡ་ཤྲཱི་བྷ་དྲ་རྣམས་བྱུང་ཞིང༌། དེ་དག་དང་དུས་མཚུངས་པ་ཅི་རིགས་པར་ཀཱ་རུ་ཎ་ཤྲཱི་བྷ་དྲ་དང༌། མུ་ནིནྡ་ཤྲཱི་བྷ་དྲ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཐུབ་ པའི་བསྟན་པ་འབད་པས་བཟུང་ངོ༌། །པྲ་ཏི་ཏ་སེ་ན་འདས་པའི་འོག་ཏུ་དེའི་བརྒྱུད་པ་ནི་ཆད་ཅིང༌། གཞན་བསྟན་པ་ལ་མོས་པའི་རྒྱལ་ཕྲན་འགའ་རེ་བྱུང་ཟེར་ནའང་ལོ་རྒྱུས་ཁུངས་མ་མ་མཐོང་ངོ༌། །པྲ་ཏི་ཏ་སེ་ན་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ལོ་བརྒྱ་ཙམ་སོང་བ་ན། བྷཾ་ག་ལའི་ཡུལ་དུ་ཙཾ་ག་ལ་རཱ་ཛ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཀྱི་ཤུགས་ཆེན་པོ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། ཌི་ལི་ཚུན་ཆོད་ཀྱི་ཧེནྟུ་དང༌། ཏུ་རུཥྐ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར། དེ་དང་པོ་བྲམ་ཟེ་ལ་དད་པ་ཞིག་ཡིན་ནའང༌། བཙུན་མོ་སངས་རྒྱས་ལ་དད་པས་བློ་བསྒྱུར་ཏེ། དེས་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་བྱས། ལྷ་ཁང་ཐམས་ཅད་ལ་ཞིག་གསོས་དང༌། གནྡྷོ་ལ་ཆེན་པོ་དགུ་ཐོགས་ཡོད་པའི་ཐོག་བཞི་བར་སྐབས་སུ་ཏུ་རུཥྐས་བཤིག་པ་ལེགས་པར་གསོས། པནྚི་ཏ་ཤཱ་རི་པུ་ཏྲ་བཞུགས་ཏེ་ཆོས་གཞི་བཙུགས། ནཱ་ལེནྡྲར་ཡང་ལྷ་ཁང་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་ཆེར་བྱས། འོན་ཀྱང་ཆོས་གཞི་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་ཚུགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་འདི་ཚེ་རིང་པོ་བྱུང་འདུག་འདི་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུ་ཙམ་སོང་ཟེར། དེ་ཕྱིན་ཆད་མ་ག་དྷཱའི་ཡུལ་དུ་ཆོས་ལ་མཆོད་པའི་རྒྱལ་པོ་བྱུང་བ་ནི་མ་ཐོས་ལ། དེའི་ཕྱིར་སྡོམ་བརྩོན་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཡང་བྱུང་བ་མ་ཐོས་སོ། །ཕྱིས་རྒྱལ་པོ་མུ་ཀུནྡ་དེ་ཝ་ཞེས་བྱ་བ་ཨོ་ཊི་བི་ཤར་བྱུང་བ་དེས་ཡུལ་དབུས་ཕལ་ཆེར་ལ་དབང་བསྒྱུར། མ་ག་དྷཱར་ནི་ཆོས་གཞི་མ་ཚུགས། ཨོ་ཌི་བི་ཤར་ནང་པའི་ལྷ་ཁང་བཞེངས་ཤིང༌། ཆོས་གཞི་ཆུང་ངུ་འགའ་རེ་བཙུགས། བསྟན་པ་ཅུང་ཟད་དར་བར་བྱས་སོ། །རྒྱལ་པོ་འདི་འདས་ནས་ལོ་སུམ་ཅུ་སོ་བརྒྱད་ཙམ་སོང་བ་ཤེས་སོ། །རྒྱལ་པོ་སེ་ན་བཞི་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་ཀྱི་གཏམ་སྟེ་སོ་བདུན་པའོ།། །།ད་ནི་ཐོར་བུ་གཞན་དག་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སྔོན་ རྒྱལ་པོ་དཔལ་ལྡན་ཆོས་སྐྱོང་གི་དུས་ནས་ཕྱིས་རྒྱལ་པོ་ཙ་ན་ཀ་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་རྒྱལ་རབས་ལྔ་ཙམ་གྱི་རིང་ལ་བི་ཀྲ་མ་ཤི་ལར་སྔགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་རེས་བསྟན་པ་བསྐྱངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་པཽ་དྷརྨ་པཱ་ལ་རང་གི་དུས་དང་པོར་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་དང༌། དེ་རྗེས་མར་མེ་མཛད་བཟང་པཽས་བསྟན་པ་བསྐྱངས། དེའི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱང་གཞན་དུ་ཤེས། རྒྱལ་པོ་མ་སུར་ཀྵི་ཏའི་དུས་སུ་ལངྒ་རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་བྱོན་ཏེ། སློབ་དཔོན་དེ་ནི་ལངྒའི་ཡུལ་ཏེ་སིངྒ་ལར་སྐུ་འཁྲུངས། ཡུལ་དེ་ཉིད་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་སྦྱངས་པའི་དགེ་སློང་པནྚི་ཏ་ཡིན། སླར་མ་ག་དྷཱར་བྱོན་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ལེགས་པར་སྦྱངས། ཁྱད་པར་གསར་སྔགས་ལ་མཁས་པ་ཞིག་བྱུང༌། བི་ཀྲ་མ་ཤཱི་ལར་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་བསྒྲུབས་པས་ཞལ་གཟིགས། ལན་ཅིག་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀོངྐ་ནར་བྱོན། དེ་ན་མཧཱ་བིམྦ་ཞེས་བྱ་བ་རེག་པ་མེད་པའི་མཆོད་རྟེན་དུ་ཡང་གྲགས་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལ་མཆོད་རྟེན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་རང་བྱུང་དུ་ཡོད་པའི་ཡུལ་དེར་བཞུགས་ཏེ་སློབ་མ་འགའ་རེ་ལ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡང་མང་དུ་བཤད། འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་བརྩམས། ནགས་ཀྱི་མ་ཧེ་གནོད་པ་བྱེད་དུ་བྱུང་བ་ལ་སྡིགས་མཛུབ་བསྟན་པས་ཤི་བ་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པ་བརྙེས། དེ་ནས་བི་ཀྲ་མ་ཤཱི་ལིའི་སྔགས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་མཛད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བྲམ་ཟེའི་སློབ་དཔོན་དཔལ་འཛིན་བྱོན་ཏེ། དེའི་རྣམ་ཐར་གཞན་ན་གསལ། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་བསྟན་པར་ཐོས་ནས་བི་ཀྲ་མ་ཤཱི་ལར་སྤྱན་དྲངས་པ་ཡིན། སློབ་དཔོན་འདི་ཡེ་ཤེས་གྲགས་ཀྱི་བརྒྱུད་འཛིན་ཡིན་པར་གཤེན་རྗེ་གཤེད་དམར་ནག་གི་གཞུང་རང་ཉིད་ ཀྱིས་མཛད་པ་རྣམས་ལས་གསལ། བོད་རྣམས་སློབ་དཔོན་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་པའི་སློབ་མར་འདོད་ཅིང༌། མི་ཡུལ་དུ་བྱོན་པའི་དུས་ནི་མི་འགྲིག་ནའང༌། ཕྱིས་ཞལ་གཟིགས་པའི་སློབ་མ་ཡིན་ཏེ། བྲམ་ཟེ་དཔལ་འཛིན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ལ་གཞོལ་བའི་སྐབས། ནང་གཅིག་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་རྣམས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གཤེགས་སུ་བྱོན་པས། རྣལ་འབྱོར་བ་གཟི་བརྗིད་ཆེ་བ་ཞིག་སྒོ་དྲུང་ན་འདུག་སྟེ། དེ་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་པ་ཡིན་པར་མཁྱེན་ནས། ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས། བདག་གི་རིག་སྔགས་འདི་འགྲུབ་པར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་ཞུས་པས། དེ་ཉིད་དུ་དབྱངས་ཅན་མའི་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་ལུང་ཞིག་སྩལ། མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་མ་ཐག་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནུབ་བྱང་ན་བཞུགས་པའི་དབྱངས་ཅན་མ་ཞལ་གཟིགས། དེ་ནས་མི་རིང་བར་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་བོ། དེའི་རྗེས་སུ་བྷ་ཝ་བྷ་དྲ་བྱོན་ཏེ།
Chinese
在帕提塔赛那等统治时期，出现了一些需要向突厥人（Turushka）寻求许可，权力不太大的国王。他们也根据自己的能力，对佛教做了一些供养。特别是在布达赛那时期，伟大的班智达拉胡拉室利巴扎在那烂陀寺居住，有大约七十名听法者。之后，出现了布弥室利巴扎，以及乌帕亚室利巴扎。与他们同时期，卡如那室利巴扎和牟尼因达室利巴扎也努力维护了释迦牟尼的教法。帕提塔赛那去世后，他的血统断绝。据说还有其他一些信仰佛教的小国王出现，但没有看到可靠的历史记载。帕提塔赛那去世大约一百年后，在孟加拉地区出现了一个名叫仓嘎拉拉扎的，业力非常强大的人。他统治了包括德里在内的所有印度人和突厥人。他最初信仰婆罗门教，但由于王后信仰佛教，他改变了信仰。他在菩提伽耶做了盛大的供养，修复了所有的寺庙，并修复了突厥人摧毁的九层大佛塔的第四层。班智达夏日普特拉在那里居住并建立了佛法的基础。在纳烂陀寺，他也对所有的寺庙做了大量的供养，但没有建立起大规模的佛法基础。据说这位国王活了很长时间，他去世后大约过了一百六十年。此后，没有听说在摩揭陀地区出现过供养佛法的国王，因此也没有听说出现过持戒精严的持藏者。后来，在奥迪比沙出现了一个名叫穆昆达德瓦的国王，他统治了几乎整个中部地区。但在摩揭陀没有建立佛法的基础。他在奥迪比沙建造了佛教寺庙，建立了一些小型的佛法基础，使佛教得到了一定的发展。据了解，这位国王去世后大约过了三十八年。这是关于塞那四王等时期的故事，第三十七个故事。现在将讲述其他一些零星的故事，从前吉祥护法王时期到后来的国王仓那嘎玛出现之间的约五个王朝期间，比卡
English
During the time of rulers like Pratita Sena, there arose kings who were not very powerful and had to seek permission from the Turushkas. They also made some offerings to the Buddhist teachings according to their abilities. Especially during the time of Buddha Sena, the great Pandit Rahula Shri Bhadra resided in Nalanda, with about seventy listeners of the Dharma. After him, Bhumi Shri Bhadra appeared, and after him, Upaya Shri Bhadra. Contemporaneously with them, Karuna Shri Bhadra and Munindra Shri Bhadra also diligently upheld the teachings of Shakyamuni. After Pratita Sena passed away, his lineage was cut off. It is said that some other small kings who were devoted to the teachings appeared, but no reliable historical records have been seen. About a hundred years after Pratita Sena's death, in the region of Bengal, there arose a person named Tsamgala Raja, who had great karmic power. He ruled over all the Hindus and Turushkas, including Delhi. He was initially devoted to Brahmanism, but because his queen was devoted to Buddhism, he changed his mind. He made great offerings at Bodh Gaya, repaired all the temples, and restored the fourth story of the great nine-storied Gandhola, which had been destroyed by the Turushkas. Pandit Shariputra resided there and established the foundation of the Dharma. In Nalanda as well, he made great offerings to all the temples, but he did not establish a large-scale foundation of the Dharma. It is said that this king lived a long time, and about one hundred and sixty years passed after his death. Since then, it has not been heard that a king who made offerings to the Dharma appeared in the region of Magadha, and therefore it has not been heard that there were upholders of the Vinaya and the scriptures. Later, a king named Mukunda Deva appeared in Odivisha, who ruled over almost the entire central region. But in Magadha, the foundation of the Dharma was not established. In Odivisha, he built Buddhist temples and established some small foundations of the Dharma, and the teachings flourished somewhat. It is known that about thirty-eight years have passed since the death of this king. This is the story of the time of the four Sena kings, the thirty-seventh story. Now other miscellaneous stories will be told, from the time of the glorious Dharma Protector king to the time when the later king Tsanaka Ma appeared, during about five dynasties, Bika
Chinese
在扎玛希拉，由许多持明金刚阿阇黎弘扬佛法。国王达摩波罗时期，最初由阿阇黎桑结益西协（佛智足）和随后的玛尔麦泽桑布（燃灯贤）弘扬佛法。他们的历史在其他地方可以了解。在国王玛苏尔克希塔时期，兰嘎嘉瓦桑布（楞伽胜）前来。那位阿阇黎出生在兰嘎的地方，即辛嘎拉（僧伽罗）。他在那个地方精通所有声闻乘的论藏，是一位比丘班智达。后来他来到玛嘎达，精通大乘佛法，尤其擅长新密咒。在比克拉玛希拉，他修持胜乐轮金刚，亲见了本尊。一次，他前往南方孔嘎纳。在那里，有一座名为玛哈宾巴的不可触摸的佛塔，也被称为空中显现佛塔，因为在空中自然显现佛塔的影像。他住在那里，也为一些弟子传授了许多密宗的教法。他撰写了胜乐轮金刚续的注释等。他获得了通过指向威胁手印使伤害森林水牛死亡等能力。之后，他担任比克拉玛希拉的密咒阿阇黎。在那之后，婆罗门阿阇黎巴尔津（吉祥持）前来。他的传记在其他地方有详细记载。听说他在南方展示了巨大的神通，因此被邀请到比克拉玛希拉。根据协热协玛纳（黑红阎魔敌）的著作，这位阿阇黎是益西扎（智称）的传承持有者。藏族人认为他是阿阇黎纳波觉巴（黑行者）的弟子，虽然他前往人世的时间不符，但他后来是亲见本尊的弟子。当婆罗门巴尔津一心专注于修行时，有一天，他出去取花等供品，看到一位光芒四射的瑜伽士站在门口。他知道那是纳波觉巴（黑行者），便向他顶礼。他请求道：请您帮助我成就这个明咒。随即，他赐予了妙音天女的咒语的念诵传承，然后消失了。他立刻亲见了位于坛城西北方的妙音天女。不久之后，他获得了成就。在那之后，巴瓦巴扎（有贤）前来。
English
At Vikramaśīla, the teachings were upheld by many great Vajra Ācāryas of mantra. During the time of King Dharmapāla, initially Ācārya Saṅghye Yeshe Zhab (Buddhajñānapāda) and subsequently Marmé Zé Sangpo (Dīpaṃkarabhadra) upheld the teachings. Their histories can be learned elsewhere. During the time of King Masurakṣita, Laṅkā Gyalwa Sangpo (Laṅkāvijaya) came. That Ācārya was born in the land of Laṅkā, namely Siṅgala (Sinhala). In that land, he became learned in all the Vinaya Pitaka of the Śrāvakayāna, a monastic Paṇḍita. Later, he went to Magadha and became well-versed in the Mahāyāna, especially becoming skilled in the new mantras. At Vikramaśīla, he practiced Cakrasaṃvara and saw the face of the deity. Once, he went to Koṅkaṇa in the south. There, he stayed in a place where there was a stupa called Mahābimba, also known as the 'untouchable stupa,' because the image of the stupa naturally appeared in the sky. He taught many tantric teachings to some of his students. He composed commentaries on the Cakrasaṃvara Tantra and so forth. He attained abilities such as causing a wild buffalo that was causing harm to die by pointing a threatening finger. After that, he served as the mantra Ācārya of Vikramaśīla. After him, the Brahmin Ācārya Paljin (Śrīdhara) came. His biography is detailed elsewhere. Having heard that he displayed great magical powers in the south, he was invited to Vikramaśīla. According to the works of Kṣemarāja Kṛṣṇayamāri, this Ācārya was a lineage holder of Yeshe Drak (Jñānakīrti). Tibetans consider him to be a disciple of Ācārya Nāgpopa (Kṛṣṇācārya), although the time he went to the human realm does not match, he was later a disciple who saw the face of the deity. When the Brahmin Paljin was single-mindedly engaged in practice, one day, he went out to fetch flowers and other offerings, and he saw a radiant yogi standing at the door. Knowing that it was Nāgpopa (Kṛṣṇācārya), he prostrated at his feet. He requested, 'Please help me to accomplish this vidyā-mantra.' Immediately, he bestowed the recitation transmission of the mantra of Sarasvatī and then disappeared. Immediately, he saw the face of Sarasvatī, who was residing in the northwest of the mandala. Soon after, he attained accomplishment. After that, Bhava Bhadra came.