Chinese
據說，如果再次辯論，肯定會有一位勝利者。僅僅因為「智慧之源」這個名字，就誤以為智慧之源·洛哲和智慧之源·斯巴是同一個人，這種錯誤也很多。這位是寺院的比丘，而智慧之源·斯巴是居士，這是智者們所公認的。西門守護者阿闍黎語自在稱，出生於瓦拉納西，種姓是剎帝利。他在大眾部出家，堪布賜予的名字是戒稱。當他成為精通聲明學和許多論典的班智達時，從恭迦那國王善者的追隨者哈薩瓦吉拉處接受了勝樂金剛的灌頂，並在摩揭陀的一處修行，在夢中見到了本尊。他通過占卜得知，如果修持語自在成就法，就能夠成就。他在恆河邊修行，將一朵發出聲音和光芒的紅色卡拉維拉花扔進恆河。花朵瞬間被沖走許多由旬，然後又逆流而上，他將花朵連同水一起喝下，從而成就了偉大的語自在，獲得了每天能夠理解一千頌的論典的詞句和意義的智慧，因此被賜名為語自在稱。他是精通所有顯密學科的佼佼者，講辯著三方面都無礙。特別是，他經常能見到聖救度母，並能消除疑惑。之後，他前往各地，成為一位能夠擊敗許多外道辯論者的智者，聲名遠揚。國王迎請他擔任那爛陀寺和毗 Kramashila寺的西門守護者。他從象頭神那裡獲得財富，並經常供養寺廟和僧眾。他建立了許多講授般若波羅蜜多八部論典、密集金剛四部論典、以及喜金剛、歡喜金剛、四座和幻化網的各一部論典，以及零散的中觀和量論論典的法學院。他修持並給予他人許多長壽藥，因此能夠活到一百五十歲等高齡，即使是老人也……
English
It is said that if there is a re-debate, there will definitely be a victor. There are also many mistakes in mistaking the name "Source of Wisdom" alone, thinking that Sher Jung Lodro and Sher Jung Spa are the same person. This one is a monastic bhikshu, while Sher Jung Spa is a layperson, which is recognized by scholars. The western gatekeeper, Acharya Ngakgi Wangchuk Drakpa, was born in Varanasi, and his caste is Kshatriya. He was ordained in the Mahasamghika school, and his abbot gave him the name Shila Kirti. When he became a pandita who was proficient in grammar and many treatises, he received the Chakrasamvara initiation from Hasa Vajra, a follower of the good King of Konkana, and practiced in one part of Magadha, where he saw the deity in a dream. He knew through divination that if he practiced the accomplishment of speech, he would be able to achieve it. He practiced on the banks of the Ganges, and threw a red Karavira flower that emitted sound and light into the Ganges. The flower was instantly carried away for many yojanas, and then flowed back upstream. He drank the flower together with the water, and thus accomplished the great speech empowerment, gaining the wisdom to understand the words and meanings of a thousand verses of treatises each day, and was therefore given the name Ngakgi Wangchuk Drakpa. He was an outstanding expert in all aspects of Sutra and Tantra, and was unimpeded in teaching, debating, and writing. In particular, he often saw the Holy Tara and was able to dispel doubts. After that, he went to various places and became a wise man who was able to defeat many heretical debaters, and his fame spread far and wide. The king invited him to serve as the western gatekeeper of Nalanda and Vikramashila monasteries. He obtained wealth from the Lord of Hosts and constantly made offerings to temples and sanghas. He established many Dharma colleges that taught eight treatises on the Prajnaparamita, four treatises on the Guhyasamaja, and one treatise each on Hevajra, Chakrasamvara, the Four Seats, and Mayajala, as well as scattered treatises on Madhyamaka and Pramana. He practiced and gave many longevity elixirs to others, so he was able to live to be one hundred and fifty years old, and even the elderly...
Tibetan
གཞོན་ནུར་བསྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང༌། ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྡན་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ལ་ཕན་བཏགས། རིག་ཚོགས་དང༌། ཕར་ཕྱིན་དང༌། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དང༌། གསང་འདུས་དགྱེས་རྡོར་གཤིན་རྗེ་གཤེད། ལངྐར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་སྡེ་འགའ་ཞིག་དང་བཅས་པ་དུས་རྟག་ཏུ་གསུང༌། གཞན་ཡང་ཆོས་མང་དུ་བཤད་ཅིང༌། མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒོལ་བ་བཟློག་པ་ལ་བློ་ཤིན་ཏུ་རྣོ་བས་ནུབ་ཕྱོགས་ནས་འོངས་བའི་རྒོལ་བ་སུམ་བརྒྱ་ཙམ་སུན་ཕྱུང༌། བུམ་ཆུ་ལ་དམིགས་པ་བཏད་ན་དེ་མ་ཐག་ཁོལ་བ་དང༌། སྐུ་གཟུགས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཕབ་ན་འཕར་གཡོ་འབྱུང་བ་དང༌། ལན་ཅིག་རྒྱལ་པོའི་དོན་དུ་དཀྱིལ་ འཁོར་བཞེངས་པ་ཞིག་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཐད་རང་དུ་ཤྭ་བརྡོལ་བྱུང་བ། དམིགས་པས་སྲུང་འཁོར་མཛད་པའི་མཚམས་ནས་ལོག །དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་མཚར་ཅན་གྱི་ལྟས་ཐོར་བུ་བ་ཤིན་ཏུ་མང་བ་ཞིག་མངའ། ལན་ཅིག་དགེ་སློང་ཨ་ཝ་ངྷཱུ་ཏཱི་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་དང་ཆོས་ཀྱི་བགྲོ་གླེང་མཛད་པས། དེས་དབྱིག་གཉེན་གྱི་ལུང་དྲངས། དེ་ལ་ཀྱལ་ཀའི་ཚུལ་གྱིས་དབྱིག་གཉེན་གྱི་གཞུང་ལ་ཟུར་ཟ་བའི་ཚིག་བརྙས་མཛད་པས། དེ་ནུབ་ཁོ་ན་ལ་ལྗགས་སྐྲངས་ཤིང་ཆོས་གསུང་མ་ཐུབ། ཚུལ་དེས་ཟླ་བ་འགའ་སྙུང་ནས་སྒྲོལ་མ་ལ་ཞུས་པས། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་ལ་ཚིག་གིས་བརྙས་པ་བྱས་པའི་ཉེས་པ་ཡིན་པས་སློབ་དཔོན་དེ་ཉིད་ལ་བསྟོད་པ་གྱིས་གསུངས་བ་བཞིན་བསྟོད་པ་བརྩམས་མ་ཐག་ཏུ་སྙུང་བ་དྭངས། དེ་ལྟར་བི་ཀྲ་མ་ལ་ཤཱི་ལར་ལོ་མང་པོའི་བར་དུ་འགྲོ་དོན་མཛད། སྐུ་ཚེའི་སྨད་ཙམ་ན་བལ་པོའི་ཡུལ་དུ་ཕེབས། གཙོ་བོར་སྒྲུབ་བ་ལ་གཞོལ་ཞིང༌། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཅུང་ཟད་གསུངས། གཞན་ཆོས་ཆེར་མི་སྟོན། བཙུན་མོ་མང་པོའང་མངའ་བས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་གྱིས་བསླབ་པ་མ་ཐུབ་པ་ཡིན་ཏེ་འོང་བས་བསམ་པ་ལས་མེད། ལན་ཅིག་རྒྱལ་པོས་ཤཱནྟ་པུ་རིར་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་ལྷ་ཁང་གཅིག་བཞེངས། དེའི་རབ་གནས་ཀྱི་མཐར་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་ཞིག་བྱ་བར་འདོད་ནས་ལྷ་ཁང་གི་ཕྱི་རོལ་དུ་སྔགས་པ་མང་པོ་དག་བསགས། ཚོགས་དཔོན་ལ་སློབ་དཔོན་སྤྱན་འདྲེན་པའི་ཕོ་ཉ་བཏང༌། སློབ་དཔོན་གྱི་སྤྱིལ་བུའི་འགག་ན་བུད་མེད་སྒེག་མོ་ཞིག་དང༌། བུ་མོ་མདོག་ནག་མོ་ཁྲོ་གཏུམ་ཆེ་བ་ཞིག་འདུག སློབ་དཔོན་གང་ན་བཞུགས་བྱས་པས། ནང་ན་ཡོད་ཟེར། དེས་ནང་དུ་ཕྱིན། རྒྱལ་པོའི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དཔོན་ལ་འབྱོན་པར་ཞུ་བྱས་ པས། ཁྱོད་ཉིད་མགྱོགས་པར་སོང༌། ང་ཡང་ད་ལྟ་འོང་གསུང༌། དེས་མགྱོགས་པར་ཕྱིན་ཙ་ན།
Chinese
以使之变为年轻人等方式出家，利益了五百左右的在家居士。时常讲授《理趣经》、《现观庄严论》、《经庄严论》以及《密集金刚》、《喜金刚》、《怖畏金刚》、《入楞伽经》等一些经部典籍。此外还讲了很多佛法，因为精通于驳倒外道，所以驳倒了大约三百名从西方来的论敌。如果专注在瓶中的水上，水会立刻沸腾；如果将智慧注入雕像，雕像就会跳动。有一次，为了国王的缘故建造坛城，坛城的正前方自然出现了鹿的图案。当用专注力制作保护轮时，（图案）就消失了。像这样零星的奇妙景象非常多。有一次，与一位名叫阿瓦度帝巴的比丘进行佛法辩论。他引用了世亲的教证。以开玩笑的方式，用讽刺的语言贬低了世亲的著作。结果当天晚上他的舌头肿胀，无法说法。这种情况持续了几个月，他向度母祈祷。度母说：“这是因为你用语言贬低了世亲论师的过错，所以要赞颂那位论师。”他刚一创作赞颂文，疾病就痊愈了。就这样，他在比克拉玛希拉寺（超戒寺）做了多年的利益众生的事业。晚年去了尼泊尔。主要专注于修行，稍微讲授了一些密宗的教义，没有过多地宣讲佛法。因为有很多妃子，所以大多数人认为他没有遵守戒律，这只是猜测而已。有一次，国王在香塔普里建造了一座胜乐金刚的寺庙。在寺庙的开光典礼结束时，想要举行一个盛大的会供轮，所以在寺庙外面聚集了很多咒师。派使者去邀请上师来当会供轮的主持。使者的上师的茅屋门口站着一个妖艳的女人和一个脸色黝黑、凶猛的女孩。使者问上师在哪里，他们说在里面。使者就进去了，请求上师去主持国王的会供轮。上师说：“你先快点去，我马上就来。”使者就赶紧走了。
English
He took ordination by transforming himself into a youth, and benefited about five hundred lay practitioners. He constantly taught the *Tattvasamgraha*, the *Abhisamayalankara*, the *Sutralankara*, as well as some sutras such as the *Guhyasamaja*, *Hevajra*, *Yamantaka*, and *Lankavatara*. Furthermore, he taught much Dharma, and because he was skilled at refuting heretics, he defeated about three hundred opponents who came from the West. If he focused on water in a vase, it would immediately boil; if he infused wisdom into a statue, it would move. Once, when constructing a mandala for the sake of the king, a deer pattern naturally appeared directly in front of the mandala. When he created a protective wheel with his focus, it disappeared. He possessed many such scattered, wondrous signs. Once, he engaged in a Dharma debate with a monk named Avadhutipa. The monk quoted Vasubandhu's teachings. In a joking manner, he disparaged Vasubandhu's works with sarcastic words. As a result, his tongue swelled that very night, and he could not speak Dharma. This condition persisted for several months, and he prayed to Tara. Tara said, "This is because of the fault of disparaging the teacher Vasubandhu with words, so praise that teacher." As soon as he composed a praise, the illness was cured. In this way, he performed activities for the benefit of beings in Vikramashila for many years. In his later years, he went to Nepal. He mainly focused on practice, and taught a little of the tantric vehicle, without extensively expounding the Dharma. Because he had many consorts, most people assumed that he did not keep his vows, but this was merely speculation. Once, the king built a Chakrasamvara temple in Shanta Puri. At the end of the temple's consecration ceremony, he wanted to hold a grand ganachakra, so he gathered many mantra practitioners outside the temple. He sent a messenger to invite the master to be the leader of the ganachakra. At the entrance of the master's hut stood a seductive woman and a dark-skinned, fierce girl. When the messenger asked where the master was, they said he was inside. The messenger went inside and requested the master to come and lead the king's ganachakra. The master said, "You go quickly, I will come soon." The messenger left quickly.
Tibetan
ཤཱནྟ་པུ་རི་དང་ཉེ་བའི་ལམ་གྱི་གཞི་མདོ་ཞིག་ན་སློབ་དཔོན་བཙུན་མོ་གཉིས་དང་བཅས་པ་སྔར་བྱོན་ཏེ། ཁྱོད་མ་བྱུང་བས་ཡུན་རིང་དུ་བསྒུགས་པ་ཡིན་གསུང༌། རབ་གནས་དངོས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྒྱས་པ་དེ་གྱེས་ཟིན་པའི་རྗེས་སུ་ལྷ་ཁང་གི་ནང་དུ་སློབ་དཔོན་ཡབ་ཡུམ་གསུམ་བཞུགས། ཚོགས་རྫས་མི་དྲུག་ཅུ་ལྷག་ཅིག་གི་སྐལ་པ་བླངས་ཏེ་སོང་བས། རྒྱལ་པཽས་བསམ་པ། ནང་ན་མི་གསུམ་ལས་མེད། ཚོགས་རྫས་འདི་ཙམ་དགོས་པ་ཅི་ཡིན་སྙམ་ནས་སྒོ་སེང་ནས་བལྟས་པས། འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་ལྷ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མངོན་སུམ་དུ་བཞུགས་ནས་ཚོགས་རྫས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་མཐོང་སྟེ། དེ་ཉིད་དུ་སློབ་དཔོན་འཇའ་ལུས་སུ་གྱུར་ནས་བཞུགས་པ་ཡིན་ལ། ད་ལྟར་ཡང་གནས་དེ་ན་བཞུགས་སོ་ཞེས་གྲགས། བོད་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ཚོ་ན། ལྷོ་སྒོ་སྲུང་བ་ངག་དབང་གྲགས་པ་དང༌། ནུབ་སྒོ་སྲུང་བ་ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་ཟེར་བ་གདའ་ནའང༌། འདིར་རྒྱ་གར་གྱི་ཡིག་ཆ་གསུམ་གུང་མཐུན་པ་ལྟར་བཀོད་དོ། །བྱང་སྒོ་སྲུང་བ་ནི། ནཱ་རོ་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ལོ་རྒྱུས་གཞན་དུ་ཤེས། སློབ་དཔོན་དེ་ལ་ནི་རྩོད་དུས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཤཱནྟི་པས་ཀྱང་ཆོས་གསན་ཏེ། དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་ཤཱནྟི་པ་དཔོན་སློབ་མཆོད་པ་ཞིག་མཛད་པའི་སྐབས། སློབ་མ་ཞིག་གིས་གཏོར་མ་བསྐྱལ་བར་ཕྱིན་པས། གཏོར་སྟེགས་ཀྱི་སྟེང་ན་རྣལ་འབྱོར་བ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པ་ཞིག་མཐོང་ནས་གཏོར་མ་ཅི་དགར་བསྐྱུར། ཤིན་ཏུ་སྐྲག་སྟེ་ནང་དུ་འོངས། སློབ་དཔོན་ལ་ཞུས་པས། ནཱ་ རོ་པ་ཡིན་པར་མཁྱེན་ནས་སྤྱན་དྲངས། དུས་དེར་ཞབས་ལ་གཏུགས་ཏེ། དབང་བསྐུར་བ་དང༌། གདམས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་གདམས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བར་གསན། ཕྱིས་ཀྱང་ཡང་ཡང་གུས་པས་བཏུད། དུས་ཕྱིས་ཤཱནྟི་པ་གྲུབ་པ་བརྙེས་ཙམ་གྱི་དུས་ཤིག་ན། ནཱ་རོ་པས་ཐོད་པ་ཅིག་བསྣམས་ཏེ། སྐྱེ་བོ་ཀུན་ལ་སློང་བ་ལྟར་མཛད་པ་ལ་ཆོམ་པོ་ཞིག་གིས་ཐོད་པའི་ནང་དུ་གྲི་ཆུང་གཅིག་བསྐྱུར། ནཱ་རོ་པས་ལྟ་སྟངས་མཛད་པས་མར་ཁུ་ལྟར་ལྟེམས་ཀྱིས་ཞུ་ནས་གསོལ་ཏེ་སོང༌། བཞི་མདོ་ན་གླང་པོ་ཆེ་ཤི་བའི་རོ་ཞིག་འདུག་པ་ལའང་གྲོང་འཇུག་མཛད་ནས་དུར་ཁྲོད་དུ་བསྐྱལ། དེའི་ལོགས་ནས་མར་ཤཱནྟི་པ་ཕེབས་པ་ལ། ནཱ་རོ་པའི་གསུང་གིས་ཁོ་བོ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་པས་རྟགས་དེ་ལྟར་ལགས། ད་མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཡང་རྟགས་སྟོན་པར་མི་སྤྲོའམ་གསུངས་པ་ལ། སློབ་དཔོན་ཤཱནྟི་པ་ན་རེ། བདག་ལྟ་བུས་གཞན་ཅི་ཞིག་འཚལ་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཁྱེད་ལྟ་བུས་གནང་ན་བྱའོ་གསུང་སྟེ།
Chinese
在香塔普日（Shantapuri）附近的一条道路的起始处，一位上师带着两位妃子先前到达，说：“因为你没来，我们已经等了很久。”在圆满的荟供轮结束之后，上师夫妇三人坐在寺庙里。六十多个人取了荟供的食物份额后离开了。国王心想：“里面只有三个人，为什么需要这么多荟供食物？”于是他从门缝里偷看，看到胜乐金刚六十二尊坛城显现，正在享用荟供食物。就在那时，上师化为虹身而住。据说现在也住在那里。在西藏的历史中，有说南门守护者是阿旺扎巴（Ngagwang Drakpa），西门守护者是西绕迥乃（Sherab Jungne），但这里是按照三个印度文献一致的说法来写的。北门守护者是那若巴（Naropa），他的历史在别处可知。这位上师，连辩论时期的遍知香提巴（Shantipa）也曾听闻佛法。那是香提巴上师师徒供养的时候，一个弟子去送朵玛（供品），看到朵玛台上有一个非常可怕的瑜伽士，就把朵玛随意丢弃，非常害怕地回到里面，向上师禀告。上师知道那是那若巴，就迎请了他。当时他顶礼那若巴的脚，听闻了灌顶、教导和许多后续教导。后来也经常恭敬地顶礼。后来香提巴快要获得成就的时候，那若巴拿着一个头盖骨，像乞讨一样向众人乞讨，一个强盗把一把小刀扔进头盖骨里。那若巴看了看，刀像酥油一样融化，然后喝了下去。在四岔路口有一具死象的尸体，他也进行了入殓，然后送到了墓地。香提巴从旁边经过时，那若巴说：“我是瑜伽士，所以才有这样的标志。现在大班智达您也展示一下标志怎么样？”香提巴上师说：“像我这样的人还需要什么呢？但是如果您允许，我就做吧。”
English
At the beginning of a road near Shantapuri, a master arrived earlier with two consorts, saying, "We have been waiting for a long time because you didn't come." After the complete gathering wheel of the Tsok ended, the three master couple sat in the temple. More than sixty people took their share of the Tsok food and left. The king thought, "There are only three people inside, why do they need so much Tsok food?" So he peeked through the crack in the door and saw the Chakrasamvara mandala of sixty-two deities manifest and enjoying the Tsok food. At that moment, the master transformed into a rainbow body and remained. It is said that he still lives there now. In Tibetan histories, it is said that the southern gatekeeper is Ngagwang Drakpa and the western gatekeeper is Sherab Jungne, but here it is written according to the agreement of three Indian documents. The northern gatekeeper is Naropa, and his history is known elsewhere. Even Shantipa, the all-knowing one of the debate era, heard the Dharma from this master. That was when Master Shantipa and his disciples were making offerings, a disciple went to deliver the torma (offering), and saw a very frightening yogi on the torma platform, so he discarded the torma at will and came back inside very frightened, and reported to the master. The master knew it was Naropa, so he invited him. At that time, he prostrated at Naropa's feet and heard the initiation, teachings, and many subsequent teachings. Later, he also often prostrated respectfully. Later, when Shantipa was about to attain accomplishment, Naropa carried a skull and begged from everyone like a beggar, a robber threw a small knife into the skull. Naropa looked at it, the knife melted like butter and he drank it. At the crossroads there was a dead elephant's corpse, he also performed the encoffining and then sent it to the cemetery. When Shantipa passed by, Naropa said, "I am a yogi, so I have such signs. Now, great Pandit, how about you also show a sign?" Master Shantipa said, "What else do people like me need? But if you allow it, I will do it."