Tibetan
་ནི་སློབ་དཔོན་ནག་པོ་སྤྱོད་པའི་རྗེས་འབྲང་བདེ་དགྱེས་གཤིན་རྗེ་བཤེད་གསུམ་ལ་མཁས་པའི་པནྚི་ཏ་ཞིག་ཡིན། དེས་ནཱ་ལེནྡྲ་དང་ཉེ་བ་ཞིག་ཏུ་བདེ་མཆོག་བསྒོམས་པས་མཁའ་འགྲོ་མས་ལུང་བསྟན། ཀཱ་མ་རཱུའི་ལྷ་མོའི་གནས་ ན་རྫས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཡོད་ཀྱིས་ལོང་ཞིག་ཟེར། དེར་ཕྱིན་པས་ཟ་མ་ཏོག་ཅིག་རྙེད། ཁ་ཕྱེ་བས་ཌ་མ་རུ་དྲྭ་བ་ཅན་ཞིག་བྱུང༌། དེ་ལག་ཏུ་ཐོགས་པ་ཙམ་གྱིས་རྐང་པ་ས་ལ་མ་རེག་ཅིང༌། དྲག་ཏུ་དཀྲོལ་བ་ན་གྲུབ་པའི་རྣམ་འབྱོར་ཕོ་མོ་ལྔ་བརྒྱ་གང་ནས་བྱུང་ཆ་མེད་པར་འོངས་ནས་དེའི་འཁོར་བྱེད་པ་བྱུང་སྟེ། ཡུན་རིང་པོར་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་དོ། །མཐར་གངྒ་སཱ་ག་ར་ཞེས་པར་གར་གཤེགས་ཆ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྐུ་འདས། འདིས་སྡོམ་པ་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་བཅོས་མང་དུ་མཛད། སྐུ་ཚེ་རིང་བས་རྒྱལ་པོ་དྷརྨ་པཱ་ལའི་རྗེས་སུའང་ཅུང་ཟད་བཞུགས་སོ། །སྐབས་འདིར་སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་འོད་ཀྱི་སློབ་མ་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བྱུང༌། གཞན་ཡང་འདུལ་འཛིན་དགེ་ལེགས་བཤེས་གཉེན་དང༌། བློ་བཟང་ངང་ཚུལ་དང༌། དཾ་ཥྟ་སེ་ན་སྟེ་མཆེ་བའི་སྡེ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཟླ་བ་དང༌། རྡོ་རྗེ་མཚོན་ཆ་དང༌། འཇམ་དཔལ་གྲགས་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་བྱིན་དང༌། བཛྲ་དེ་ཝ་དང༌། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་བཙུན་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་རྣམས་བྱུང༌། ཁ་ཆེའི་ཡུལ་དུ་སློབ་དཔོན་དྷ་ན་མི་ཏྲ་ལ་སོགས་པ་བྱུང༌། སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོའང་རྒྱལ་པོ་འདིའི་དུས་སུ་པནྚི་ཏར་གྱུར། འགྲོ་དོན་ཅི་རིགས་པ་མཛད། རྒྱལ་པོ་དྷརྨ་པཱ་ལའི་དུས་སུ་འཕྲིན་ལས་ཆེར་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་འོག་ཏུ་འཆད། བོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱོན་པའི་ཨཱ་ཙརྱ་བོ་དྷི་ས་ཏྭ་ནི། རྒྱལ་པོ་གཽ་པཱ་ལ་ནས་རྒྱལ་བོ་དྷརྨ་པཱ་ལའི་བར་དུ་ནི་ངེས་པར་བཞུགས་པར་མངོན་ལ། བོད་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ཁུངས་ཆེ་བར་བྱས་པ་ཀུན་ན་ནི་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་རབས་དགུ་མཁན་པོའི་སྐུ་ཚེའི་རིང་ལ་འདས་ཟེར་བར་སྣང་བས་དེ་ལྟ་ན་ནི། ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ ཀྱི་ཞབས་ཟིན་པ་ཙམ་དུ་བྱེད་དགོས་ཏེ། ཇི་བཞིན་ཡིན་པར་དཀའ་འོ། །འདི་དང་དབུ་མ་རྒྱན་མཛད་པ་པོ་མཁན་ཆེན་ཞི་བ་འཚོ་གཉིས་གཅིག་པར་ཀུན་ཏུ་གྲགས་ཤིང༌། བོད་ཀྱི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་གཅིག་པར་མཛད་འདུག་པས་རེ་ཞིག་དེ་ལ་ཡིད་བརྟན་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་རྒྱལ་པོ་གཽ་པཱ་ལའི་དུས་ཉིད་དུ་པནྚི་ཏ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ། རྒྱལ་པོ་འདིའི་དུས་སུ་གཙོ་བོར་འགྲོ་དོན་མཛད་པ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །ལྷ་བཙན་པོ་ཁྲི་སྲོང་སྡེ་བཙན་གྱིས་མ
Chinese
是追随黑行派的上师，精通胜乐、喜金刚、阎魔敌三尊的班智达。他曾在靠近那烂陀的地方修习胜乐金刚，空行母授记说：“在嘎玛茹的女神处，有药物的成就，去看看吧。”他去了那里，找到一个盒子，打开一看，是一个网状的手鼓。当他拿起手鼓时，脚没有碰到地面。当他猛烈地摇动手鼓时，五百位成就的男女瑜伽士不知从何而来，成为了他的眷属。他长期利益众生，最后在恒河萨加拉（Ganga Sagara）以不知去向的方式圆寂。他创作了许多论著，包括关于戒律的解释。由于他长寿，甚至在达磨波罗国王之后也住了一段时间。此时，释迦光上师的弟子释迦友也出现了。此外，还有持律者善吉祥友、贤善禁行、丹达塞那（梵文：Daṃṣṭrasena，意为牙军）、智月、金刚武器、妙吉祥称、智施、金刚天，以及南方传承的比丘观世音禁行者。在克什米尔地区，出现了上师达那弥扎等人。狮子贤上师也在国王在位期间成为班智达，做了各种利益众生的事业。达磨波罗国王在位期间，事业非常兴盛，这将在下文叙述。至于来到藏地的阿阇黎菩提萨埵，从郭巴拉国王到达磨波罗国王期间，他肯定在世。在所有重要的藏族历史记载中，据说他在藏族第九代国王在位期间去世，如果是这样的话，那么他只能说是勉强赶上了无著兄弟的时代，很难说是完全符合事实。他和著有《中观庄严论》的大堪布寂护被普遍认为是同一个人。所有伟大的藏族学者也都认为他们是同一个人，所以暂时相信这一点。这样看来，他在郭巴拉国王时期就已成为伟大的班智达，并在达磨波罗国王时期主要从事利益众生的事业。天神赞普赤松德赞以...
English
was a paṇḍita who followed the teacher Nāropa, and was skilled in the three deities of Samvara, Hevajra, and Yamāntaka. He practiced Hevajra near Nālandā, and a ḍākinī prophesied, "In the goddess's place in Kāmarūpa, there is a substance of accomplishment, go and see." He went there and found a box. When he opened it, a webbed ḍamaru appeared. As soon as he picked it up, his feet did not touch the ground. When he shook it violently, five hundred accomplished male and female yogis came from nowhere and became his retinue. He benefited beings for a long time. Finally, he passed away in the Ganges Sāgara (Ganga Sagara) in a way that no one knew where he went. He composed many treatises, including explanations of the vows. Because he lived long, he even stayed a little after King Dharmapāla. At this time, a disciple of the teacher Śākya Light, named Śākya Mitra, also appeared. In addition, there were the Vinaya holder Gelek Mitra, Lozang Ngangtsul, Daṃṣṭrasena (meaning "army of teeth"), Yeshe Dawa, Dorje Tsoncha, Jampal Drakpa, Yeshe Jin, Vajradeva, and the monk Chenrezig Brultsuk of the southern tradition. In the land of Kashmir, there appeared teachers like Dhana Mitra. The teacher Senge Zangpo also became a paṇḍita during the reign of this king, and did various works to benefit beings. During the reign of King Dharmapāla, his activities were very prosperous, which will be described below. As for the ācārya Bodhisattva who came to Tibet, it seems certain that he lived from the time of King Gopāla to the time of King Dharmapāla. In all important Tibetan historical records, it is said that he died during the reign of the ninth Tibetan king. If this is the case, then he can only be said to have barely caught up with the time of the Asanga brothers, and it is difficult to say that it is completely true. He and the great abbot Śāntarakṣita, who wrote the Madhyamakālaṃkāra, are generally considered to be the same person. All great Tibetan scholars also consider them to be the same person, so let us temporarily believe this. In this way, he had already become a great paṇḍita during the time of King Gopāla, and mainly engaged in benefiting beings during the time of King Dharmapāla. The divine Tsampo Trisong Detsen...
Tibetan
ཛད་པའི་བཀའ་ཡང་དག་པའི་ཚད་མ་ན། མཁན་པོ་བོ་དྷི་ས་ཏྭའི་མཚན་དྷརྨ་ཤཱནྟི་གྷོ་ཥ་སྟེ་ཆོས་ཞི་བའི་དབྱིངས་ཞེས་པ་ཡིན་པར་བཤད་ཀྱང༌། མཚན་དུ་མ་འབྱུང་བ་མི་འགལ་ཞིང༌། རང་གི་མཁན་བུ་སད་མི་མི་བདུན་ཀུན་ལའང་རཀྵི་ཏ་ཞེས་པའི་ཤཱནྟ་རཀྵི་ཏའི་མཚན་ཟུར་རེ་ཡང་འདུག་པས་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཞི་བ་འཚོ་ཡང་ངེས་པར་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོས་མཛད་པའི་དབུ་མ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་འགྲེལ་བཤད་མཛད་མཁན་གྱི་ཞི་བ་འཚོ་དང༌། དབུ་མ་རྒྱན་མཛད་པ་པོ་ཞི་བ་འཚོ་མི་གཅིག་པར་འདོད་པ་ལྟར་ན། དེ་གཉིས་ལས་གང་ཡིན་བརྟག་དགོས་པ་ཙམ་སྣང་ངོ༌། །ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་ཡུལ་ཀོ་ས་ལར་བརྩམས། ཁོང་ཉིད་ཀྱིས་བླ་མ་བཅུ་གཅིག་ཙམ་ལ་ཞུས་པར་འགྲེལ་པ་དེ་ལས་བཤད། སྐུ་ཚེའི་སྨད་ལ་ཁ་ཆེར་བྱོན་ནས་འགྲོ་དོན་ཆེར་བྱུང༌། རྡོ་རྗེ་མཚོན་ཆ་ནི་འཇམ་དཔལ་གྱི་བསྟོད་པ་གང་བློ་མར་གྲགས་པ་རྩོམ་པ་པོ་དེ་ཡིན་ཏེ། པནྚི་ཏ་ལྔ་བརྒྱས་སོ་སོར་བརྩམས་པས་ཚིག་དོན་གཅིག་ཏུ་བྱུང་བས་ལྷའི་རྫུ་འཕྲུལ་དུ་ཤེས་སོ། །འཇམ་དཔལ་གྲགས་པ་ནི། མཚན་ བརྗོད་ཀྱི་འགྲེལ་བ་ཆེན་པོ་མཛད་པ་པོ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གསུང་གི་དབང་ཕྱུག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དངོས་སུ་ཞལ་གཟིགས་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཞིག་སྟེ་འགྲེལ་པ་དེ་ལ་རྣམ་པར་བརྟགས་ན་གསུང་རབ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་ཞིག་ནི་ཡིན་པར་སྣང་ངོ༌། །འདིའི་ལོ་རྒྱུས་རྒྱས་རྒྱས་འདྲ་བ་སྔོན་བོད་ལ་གྲགས་པ་ཞིག་སྣང་བ་ཁོ་བོའི་ཡིད་ལ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་འབབ། ཤེས་པར་འདོད་ན་མཁས་མཆོག་བུ་སྟོན་གྱིས་མཛད་པའི་ཡོ་ག་གྲུ་གཟིངས་སུ་བལྟའོ། །བཛྲ་དེ་ཝ་ནི། རྟེན་ཁྱིམ་པ་སྙན་དངགས་མཁན་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡིན་ལ། བལ་པོའི་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་ནས་མུ་སྟེགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ་ཞིག་གི་སྤྱོད་པ་ལོག་པ་མང་པོ་མཐོང་ནས། དེ་ལ་དམོད་པའི་སྙན་དངགས་སྦྱར་བ་ན། དེས་ཀྱང་དམོད་པ་བྱས་པས་སྙུང་མཛེས་བཏབ། དེར་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ཅིང༌། ཉིན་རེ་བཞིན་བསྟོད་པ་ཕྲེང་འཛིན་གྱི་སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་ཤློ་ཀ་རེ་རེ་བརྩམས། ཟླ་བ་གསུམ་ནས་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་ཞལ་མཐོང་སྟེ་སྙུང་བའང་གདངས། བསྟོད་པ་ཤློ་ཀ་བརྒྱར་ལོངས་ཏེ་འཕགས་ཡུལ་གྱི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་སྙན་དངགས་ལེགས་པའི་དཔེར་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ཝ་པཱ་ལས་ལོ་བཞི་བཅུ་ཞེ་བརྒྱད་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བྱས། དེའི་རྗེས་སུ་སྲས་རཱ་ས
Chinese
在所造的正确量论中，堪布菩提萨埵的名字是达磨寂护（梵文天城体：Dharmaśānti-ghoṣa，梵文罗马拟音：Dharmaśānti-ghoṣa，汉语字面意思：法 শান্ত घोष），意为法寂之音。虽然这样说，但没有出现其他名字也不矛盾。自己的堪布弟子，最初出家的七人，也都带有寂护（梵文天城体：Śāntarakṣita，梵文罗马拟音：Śāntarakṣita，汉语字面意思：寂护）名字的一部分，所以名字的别称寂命也一定是。然而，按照耶谢宁波所著的《中观二谛论》的注释作者寂护，与《中观庄严论》的作者寂护不是同一人的观点来看，需要考察是他们中的哪一位。释迦友（Śākya Bśes Gñen）在拘萨罗国（Kosala）创作了瑜伽续的《真实摄略》的注释，名为《拘萨罗庄严》。注释中说，他曾向大约十一位上师请教过。晚年他去了克什米尔（Kashmir），做了很多利益众生的事业。《金刚武器》是文殊菩萨的赞颂，是广为人知的“随心所欲”的作者，五百位班智达各自创作，词义一致，被认为是天神的加持。文殊称（འཇམ་དཔལ་གྲགས་པ་）是《名号赞》的伟大注释者。他是亲眼见到法界语自在（梵文天城体：Dharmadhātu-vāgīśvara，梵文罗马拟音：Dharmadhātu-vāgīśvara，汉语字面意思：法界语自在）坛城的金刚阿阇黎。如果仔细研究他的注释，可以看出他已经精通了经论的海洋。关于他的详细历史，以前在西藏流传过一个版本，但我不太相信。如果想了解更多，可以参考布顿大师所著的《瑜伽舟》。金刚天（梵文天城体：Vajradeva，梵文罗马拟音：Vajradeva，汉语字面意思：金刚天）是一位伟大的居家诗人。他去了尼泊尔，看到许多外道瑜伽母的不正行为，于是创作了一首诅咒诗。那个瑜伽母也对他进行了诅咒，使他得了麻风病。于是他向圣观世音祈祷，每天创作一首《赞颂鬘》的诗偈。三个月后，他见到了圣观世音菩萨，麻风病也痊愈了。赞颂诗偈达到一百首，成为印度所有地区诗歌典范。国王天护（Devapāla）统治了四十八年。之后是他的儿子罗
English
In the authentic treatises of valid cognition, it is said that the name of Abbot Bodhisattva is Dharmaśānti-ghoṣa, meaning the realm of peaceful Dharma. Although it is said so, it is not contradictory that other names do not appear. All seven of his own abbot-disciples, the first seven ordained, also have a part of Śāntarakṣita's name, so the variant name Śāntajīva must also be true. However, according to the view that Śāntarakṣita, the author of the commentary on the Madhyamaka Two Truths composed by Yeshe Nyingpo, and Śāntarakṣita, the author of the Madhyamakālaṃkāra, are not the same person, it seems necessary to investigate which of the two they are. Śākya Bśes Gñen composed the commentary on the Yoga Tantra's Tattvasaṃgraha, called Kosalālaṃkāra, in the country of Kosala. It is said in that commentary that he consulted about eleven lamas. In his later years, he went to Kashmir and did much to benefit beings. Vajrāyudha is the author of the well-known "As You Wish" praise of Mañjuśrī, composed separately by five hundred paṇḍitas, with the same meaning, and is known as the blessing of the gods. Mañjuśrīkīrti is the author of the great commentary on the Nāmasaṃgīti. He is a great Vajra Acharya who directly saw the mandala of Dharmadhātu-vāgīśvara. If one carefully examines his commentary, it seems that he has mastered the ocean of scriptures. A detailed history of him was previously known in Tibet, but I do not quite believe it. If you want to know more, you can refer to the Yoga Boat composed by the great scholar Buton. Vajradeva was a great householder poet. He went to Nepal and saw many improper behaviors of heretical yoginis, so he composed a curse poem. That yogini also cursed him, causing him to contract leprosy. Then he prayed to the Holy Avalokiteśvara and composed one verse of the Stotramālā each day. After three months, he saw the face of the Holy Avalokiteśvara and his illness was also cured. The praise verses reached one hundred, becoming an example of good poetry in all parts of India. King Devapāla ruled for forty-eight years. After that was his son Rā