Tibetan
སྙིང་པོ། ཞི་བ་འཚོ་ཞེས་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པའི་བརྒྱུད་པ་ འདེད་པ་ནི། ཞི་བ་འཚོའི་དབུ་མ་རྒྱན་ལ། བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་དུ་སེང་བཟང་གིས་འགྲེལ་པ་མཛད་པ་མ་མཐོང་ཞིང༌། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་སེང་བཟང་གི་སློབ་མ་ཡིན་པར་མ་དྲན་པར། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སློབ་མ་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པཽར་འདོད་པ་བླུན་པོའི་བླུན་རྟགས་བསྟན་པ་ཁོ་ནའོ། །ཤཱཀྱ་བློ་གྲོས་དང༌། ངང་ཚུལ་བཟང་པོ་དང༌། རྒྱལ་སྲས་གྲགས་པའི་བཤེས་གཉེན་དང༌། པཎྜྀ་ཏ་སའི་རྩ་ལག་རྣམས་བྱུང་ཞིང༌། ཁ་ཆེའི་ཡུལ་དུ་ཧྲ་ཧརྴ་དེ་ཝ་ཞེས་པ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དོ། །དུས་དེ་དག་ཏུ་གྲུབ་པའི་སློབ་དཔོན་བྱུང་བ་ནི་སྔར་གྱི་རིགས་པས་ཤེས། ཁྱད་པར་བི་རཱུ་བ་ཆུང་བ་ནི། རྒྱལ་པཽ་འདི་དང་དེ་ཝ་པཱ་ལའི་བར་དུ་བྱུང་བར་མངོན་ཏེ། ནུབ་ཕྱོགས་ཀཙྪའི་ཡུལ་དུ་བི་བྷ་རཊྚ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་བྱུང༌། དེའི་བུ་མོ་དེ་ཝ་པཱ་ལའི་བཙུན་མོར་བླངས་ཏེ། བུ་རཱ་ས་པཱ་ལ་སྐྱེས་པར་བཤད། བི་བྷ་རཊྚ་དེའི་དུས་སུ་བི་རཱུ་པ་ཆུང་བ་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་མཆོད་གནས་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀར་ཡོད་པ་ལས། རྒྱལ་པོ་རང་ནི་ནང་པ་ལ་མོས་པ་ཞིག་སྟེ། བློན་པོ་ཐམས་ཅད་ཕྱི་རོལ་པ་ལ་དད་དོ། །དེར་ལྷ་ཁང་བཞེངས་པ་ལ་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀའི་ལྷའི་རྡོ་སྐུ་མི་ཚད་ཙམ་པ་མང་པོ་བཞེངས། སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷ་ཁང་ཐ་དད་ཀྱིས་ཞེས་བྱས་ལ། མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བྱའོ། །ཞེས་ཟེར་ཞིང༌། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བཀོད་དེ། དེར་རབ་གནས་ལ་བི་རཱུ་པ་ཆུང་བ་སྤྱན་དྲངས། ཆོ་ག་སོགས་གང་ཡང་མི་མཛད་པར་ཨ་ཡི་ཤ། ཨ་ཡི་ཤ་ཞེས་བོད་སྐད་དུ་ཤོག་ཤོག་ཅེས་པ་སྟེ་ད་ལྟར་གསུངས་པས་ལྷ་སྐུ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལྷ་ཁང་གི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཁྱམས་སུ་བྱོན་ནོ། །སྡོད་ཅིག་བྱས་པས་ལྷ་རྣམས་ས་ལ་བཞུགས་སོ། །དེར་ སྣོད་ཅིག་ཏུ་ཆབ་བཙགས་ཏེ། ལྷ་སྐུ་རྣམས་ཀྱི་དབུ་ལ་ནར་ཙམ་བྲན་པས་ནང་པའི་ལྷ་རྣམས་ཧར་གྱིས་བཞེངས། གད་མོ་དིང་དིང་ལྷ་ཁང་གི་ནང་དུ་བཞུད། ཕྱི་བའི་ལྷ་རྣམས་མགོ་དུད་དེ་ཁྱམས་སུ་ལུས་སོ། །ལྷ་ཁང་ད་ལྟ་ཡང་ཡོད་དེ། ཨ་མྲྀ་ཏ་ཁུམ་པ་ཟེར། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཏོག་རྩེ་བ་ཆེ་བ་བསམ་མི་ཁྱབ་ཀྱི་གཞུང་མཛད་པ་པོ་ཡང་འདི་སྐབས་བྱུང་ངོ༌། །རྒྱལ་པོ་གཽ་པཱ་ལ་འདིའམ་དེ་ཝ་པཱ་ལའི་མཚམས་སུ། དཔལ་ཨོ་ཏནྟ་པུ་རིའི་གཙུག་ལག་ཁང་ཡང་བཞེངས་ཏེ། དེ་ནི་མ་ག་དྷཱའི་ཕྱོགས་གཅིག་ན་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བསྔགས་ཀྱི་ནུས་པ་གྲུབ་ཅིང་དྲང་པཽའི་རང་བཞིན་ཅན་ནར་དཱ་ཞེས་ཟེར་བ་ཞིག་ཡོད་ཅིང༌། དེ་རོ་ལངས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་པ་ལ་གྲོགས་ལུས་སྟོབས་ཆེ་ཞིང་ནད་མེད་ལ་ལུས་ལ་དཔའ་བོའི་མཚན་མ་དགུ་ཡོད་པ། ངག་བདེན་པར་སྨྲ་བ། བློ་རྣོ་ཞིང་དཔའ་བ། གཡོ་སྒྱུ་མེད་པ། བཟོའི་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པ་ཞིག་དགོས་པ་ལས་གཞན་མེད་དེ། ནང་པའི་དགེ་བསྙེན་ཞིག་ལ་འདུག་པ་མཐོང༌། དེ་ལ་ངའི་སྒྲུབ་གཡོག་གྱིས་བྱས་པས། མུ་སྟེགས་པའི་སྒྲུབ་གཡོག་མི་བྱེད་ཟེར། དེ་ན་རེ། ཁྱོད་མུ་སྟེགས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ནི་མི་དགོས། ལོངས་སྤྱོད་ཟད་མི་ཤེས་པ་འབྱུང་བས་ཆོས་དར་བར་བྱས་པས་ཆོག་མོད་ཟེར། འོ་ན་སློབ་དཔོན་ལ་ཞུས་ལ་འོང་གི་བྱས་ནས། སློབ་དཔོན་ལ་ཞུས་པས་གནང་སྟེ་དེའི་སྒྲུབ་གཡོག་བྱས། འགྲུབ་ཏུ་ཉེ་བ་ན་དེ་ན་རེ། རོ་ལངས་ལྕེ་ཕྱིར་གཡུགས་ཏེ་བཟུང་དགོས་ཏེ། ལན་དང་པོ་ལ་ཟིན་ན་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ། བར་པ་ལ་འབྲིང༌། ཐ་མ་ལ་ཆུང་ངུ་འགྲུབ། ལན་གསུམ་ལ་མ་ཟིན་ན་དང་པོ་འོ་སྐོལ་གཉིས་ཟ། དེ་ནས་ཡུལ་ཁམས་སྟོང་པ་ཙམ་དུ་འགྲོ་ཟེར། དགེ་བསྙེན་གྱིས་ལན་དང་པོ་གཉིས་པ་གཉིས་ལ་མ་ཟིན། དེ་ནས་རོ་ལངས་དང་ཁ་སྤྲད་དེ་བསྡད་པས། གསུམ་པ་ལ་སོ་བཏབ་པས་ཟིན། དེ་ནས་ལྕེ་རལ་གྲིར་གྱུར། ལུས་གསེར་དུ་སོང་ངོ༌། །དགེ་བསྙེན་གྱིས་རལ་གྲི་ཐོགས་ཏེ་བསྐོར་བས་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་པ་ན། མུ་སྟེགས་ན་རེ། ངས་རལ་གྲིའི་དོན་དུ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་པས་རལ་གྲི་ང་ལ་ཐོད་ཟེར། ངས་ལྟད་མོ་ཞིག་བལྟས་ལ་འོང་གིས་བྱས་ནས་རི་རབ་ཀྱི་རྩེ་མོར་ཕྱིན། གླིང་བཞི་གླིང་ཕྲན་དང་བཅས་པ་ཡུད་ཀྱིས་བསྐོར་ནས། རལ་གྲི་ཁོང་རང་ལ་གཏད་པས། དེ་ན་རེ། ལུས་གསེར་དུ་སོང་བ་འདི་ཁྱོད་རང་གྱིས། རུས་པ་ལ་མ་ཐུག་པར་ཤའི་ཐད་ནས་ཆོད། ཆང་རིན་དང༌། སྨད་འཚོང་གོ་དོན་སོགས་ལོག་པ་ལ་མ་སོང་བ་གྱིས། རང་གི་འཚོ་བ་དང་དགེ་བའི་ལས་ལ་སྦྱར་ན་དེ་རིང་བཅད་པའི་ཤུལ་དོ་ནུབ་གང་སྟེ་ཟད་མི་ཤེས་པ་ཡོང་ཟེར། ཁོང་རང་རལ་གྲི་ཐོགས་ནས་ལྷ་ཡུལ་དུ་སོང་ངོ༌། །དགེ་བསྙེན་དེས་རོ་ལངས་ཀྱི་གསེར་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཨོ་ཏནྟ་པུ་རིའི་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་པོ་བཞེངས་པ་ཡིན། ཨོ་ཏནྟ་འཕུར་བྱེད་ཀྱི་དོན་ཡིན། དགེ་བསྙེན་གྱིས་ནམ་མཁའ་ལ་ཕྱིན་ནས་རི་རབ་གླིང་བཞི་དངོས་སུ་མཐོང་བའི་བཀོད་པ་ལྟར་བཞེངས། དགེ་བསྙེན་དེ་ལ་ཨུ་ཊྱ་ཨུ་པ་སི་ཀ་ཞེས་ཐོགས་སོ། །ལྷ་ཁང་དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་བློན་པོ་སོགས་སུའི་ཡང་དྲིན་ངོས་མེད། ལྷ་ཁང་རྩིག་མཁན། ལྷ་བཞེངས་མཁན། བཟོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་གླ་ལྟོ་ཡོན་རྒྱུ་སོགས་ཐམས་ཅད་རོ་ལངས་ཀྱི་གསེར་བཙོ
Chinese
心要。说静命是中观自续派的传承，是因为在静命的《中观庄严论》中，没有见到僧贤对《八千颂》作大疏，也没有忆及佛智是僧贤的弟子，而认为佛智的弟子是智藏，这只是显示了愚者的愚蠢标志。释迦慧、戒贤、王子的上师，以及班智达萨的助手们都出现了。在克什米尔地区，名为哈尔沙提婆的人执掌国政。那些时候出现的成就师，可以通过之前的理路得知。特别是小毗卢巴，似乎出现在这位国王和提婆波罗之间。在西方卡察地区，出现了一位名叫毗婆罗吒的国王。他的女儿被提婆波罗娶为王妃，据说生下了罗娑波罗。小毗卢巴就是在毗婆罗吒的时代出现的。这位国王有内外两种供养处，国王自己信仰佛教，而所有的大臣都信仰外道。在那里建造寺庙时，建造了许多内外两种神灵的等身石像。佛教徒们说要分别建造寺庙，而外道徒们则说要合在一起。大臣们就这样安排了。在那里，迎请小毗卢巴来开光。他没有做任何仪轨，只是说了“阿依西，阿依西”（藏文：ཨ་ཡི་ཤ། 梵文天城体：अयिश，梵文罗马拟音：aya iśa，汉语字面意思：来！来！），用藏语说就是“来！来！”，现在这样说，所有的神像都到了寺庙外面的走廊里。说了“住下”，神灵们就坐在了地上。在那里，在一个容器里滤水，稍微洒在神像的头上，佛教的神灵们立刻站起来，哈哈大笑地进入寺庙，而外道的诸神则低着头留在走廊里。寺庙现在还在，叫做阿姆利塔昆巴。大论师托策瓦，即著作《不可思议》之论的作者，也是在这个时期出现的。在这个瞿波罗国王或提婆波罗的时期，也建造了吉祥邬丹陀补梨寺，它位于摩揭陀国的一个地方，那里外道修行者赞叹瑜伽的力量，成就且具有正直的自性，名为那达
English
Essence. The reason for tracing the lineage of Śāntarakṣita as a Svātantrika-Madhyamaka is that in Śāntarakṣita's Madhyamakālaṃkāra, it is not seen that Siṃhabhadra composed a great commentary on the Aṣṭasāhasrikā, and without remembering that Buddhajñāna was a student of Siṃhabhadra, considering Yaśas as a student of Buddhajñāna only shows the mark of a fool's foolishness. Śākya Blo-gros, Ngang-tshul-bzang-po, the spiritual friend of the prince, and the assistants of Paṇḍita Sa all appeared. In the land of Kashmir, a person named Harṣadeva ruled the kingdom. The accomplished masters who appeared at those times can be known through previous reasoning. In particular, the younger Virūpa seems to have appeared between this king and Devapāla. In the western region of Kaccha, there appeared a king named Vibharaṭṭa. His daughter was taken as queen by Devapāla, and it is said that she gave birth to Rāṣapāla. The younger Virūpa appeared during the time of Vibharaṭṭa. That king had both internal and external objects of worship, the king himself was inclined towards Buddhism, while all the ministers were devoted to outsiders. When building a temple there, many life-size stone statues of both internal and external deities were built. The Buddhists said to build separate temples, while the non-Buddhists said to build them together. The ministers arranged it that way. There, the younger Virūpa was invited for the consecration. Without performing any rituals, he simply said, "Ayi śa, ayi śa" (Tibetan: ཨ་ཡི་ཤ།, Sanskrit Devanagari: अयिश, Sanskrit Roman transliteration: aya iśa, literal Chinese meaning: Come! Come!), which in Tibetan means "Come! Come!" As he said this, all the statues of the deities went to the courtyard outside the temple. When he said, "Stay!", the deities sat on the ground. There, water was strained into a vessel, and when it was sprinkled slightly on the heads of the deities, the Buddhist deities immediately stood up, laughed loudly, and entered the temple, while the non-Buddhist deities bowed their heads and remained in the courtyard. The temple still exists today, called Amrita Khumba. The great teacher Toktsewa, the author of the treatise "Inconceivable," also appeared at this time. During the time of this King Gopala or Devapala, the glorious Odantapuri Monastery was also built. It is located in a part of Magadha, where non-Buddhist practitioners praise the power of yoga, accomplished and possessing the nature of uprightness, named Narda.
Chinese
有一個叫做耶謝的人。他需要一個能幫助成就起屍法的助手，這個人需要身體強壯、沒有疾病，身上有九個勇士的標誌，說話誠實，頭腦敏銳且勇敢，沒有欺騙，精通所有的工藝。除此之外沒有別的要求，（我）看到他住在一個佛教居士那裡。我讓我的修行助手去做，他說他不當外道的修行助手。那人說：「你不需要皈依外道，只要讓財物用之不竭，使佛法興盛就可以了。」我說：「那麼我去請示老師。」請示老師後，老師同意了，他就做了他的修行助手。快要成就的時候，他說：「要抓住起屍伸出來的舌頭。第一次抓住就能獲得大的成就，第二次抓住是中等的成就，第三次抓住是小的成就。如果三次都沒抓住，那麼首先我們兩個都會被吃掉，然後會去到一個空曠的地方。」 居士第一次和第二次都沒有抓住。然後他和起屍面對面地坐著，第三次用牙齒咬住了。然後舌頭變成了一把劍，身體變成了黃金。居士拿起劍繞了一圈，升到空中。外道說：「我是為了劍才修法的，把劍給我。」我說：「我去看個熱鬧。」然後去了須彌山頂，一瞬間繞了四大部洲和八小部洲，然後把劍給了他。他說：「你自己拿走變成金子的身體，從肉上切，不要碰到骨頭。不要把錢花在酒錢、妓女等不正當的事情上。如果用在自己的生活和善行上，那麼今天切掉的地方，今晚就會長滿，用之不竭。」他自己拿著劍去了天界。那個居士依靠起屍的黃金，建造了奧丹塔普里（飞行金刚座寺）大寺。「奧丹塔」是飛行的意思。居士升到空中，按照親眼見到的須彌山和四大部洲的樣子建造了寺廟。那個居士被稱為烏荼雅·優婆塞迦。那座寺廟沒有受到國王大臣等任何人的恩惠。建造寺廟的人、塑像的人、工匠們的工資、食物、供養等一切費用，都是用起屍的黃金支付的。
English
There was someone named Yeshe. He needed a helper to accomplish the Siddhi of the Corpse, someone who was strong, healthy, had nine warrior marks on their body, spoke truthfully, was sharp-witted and brave, without deceit, and skilled in all crafts. There were no other requirements besides these. I saw him staying with a Buddhist layman. I had my practice assistant approach him, but he said he wouldn't be a practice assistant for a heretic. Then he said, "You don't need to take refuge in heresy. It's enough to make wealth inexhaustible and spread the Dharma." I said, "Then I'll ask my teacher." After asking the teacher, he agreed, and he became his practice assistant. When it was close to accomplishment, he said, "You have to grab the tongue that the corpse throws out. If you catch it on the first try, you'll achieve great Siddhi. The second try is medium, and the third try is small. If you don't catch it in three tries, then first we'll both be eaten, and then we'll go to an empty land." The layman missed the first two times. Then he sat facing the corpse, and on the third time, he bit down and caught it. Then the tongue turned into a sword, and the body turned into gold. The layman took the sword and circled around, rising into the sky. The heretic said, "I practiced for the sake of the sword, so give me the sword." I said, "I'll go watch a spectacle." Then he went to the top of Mount Meru, circled the four continents and subcontinents in an instant, and then handed the sword to him. He said, "You take the body that turned into gold. Cut from the flesh without touching the bones. Don't spend the money on liquor, prostitutes, or other improper things. If you use it for your own livelihood and virtuous deeds, then the place you cut off today will be full tonight, and it will be inexhaustible." He himself took the sword and went to the heavenly realm. That layman, relying on the gold of the corpse, built the great monastery of Odantapuri (Flying Vajra Seat Monastery). "Odanta" means flying. The layman went into the sky and built the monastery according to the arrangement he had actually seen of Mount Meru and the four continents. That layman was called Uta Upaasika. That temple did not owe its existence to the grace of any king or minister. The wages, food, offerings, and all expenses of the temple builders, statue makers, and artisans were paid with the gold of the corpse.