English
It has been planted. Lava-pa said, "The mountain is very big, we must leave early tomorrow." When midnight was quiet, by the power of samadhi, he made the mountain disappear and came to a flat place. When it dawned, Lalitavajra looked back and knew that he had crossed the mountain, and was very surprised, so he prostrated to Lava-pa, it is said that this is how it happened. Regarding this matter, as it is widely circulated in India, the Lord of Yoga, Virupa, practiced the path of Yamari, and was blessed by Vajravarahi to attain accomplishment. Because he became the great Lord of Yoga, inseparable from Yamari himself, he could show all causes, but it is the nature of the Dharma that accomplished ones show (different forms) in order to suit the faculties of the beings who are actually to be tamed. Therefore, he invited the tantra of Red Yamari, and as the Bhagavan himself said, he recorded the sadhana and instructions. His disciple Tombe Heruka invited the tantra of Kurukulle and the two Aralli tantras. He knew the meaning of the tantras by clairvoyance, and after consulting with the wisdom dakinis, he extracted the essence of the Hevajra tantra, and composed the sadhana of Nairatmya, as well as many treatises such as Sahajasiddhi, and also gave empowerments to his disciples. After that, the teachers Lava-pa and Tso-kye (Padmasambhava) invited the Hevajra tantra, and Lava-pa composed a treatise called "Svasamvedaprakrita," which mainly explains the completion stage, and Tso-kye composed many treatises such as the sadhana of the generation stage. The first appearance of the father tantra sadhana of Hevajra is called "Sadhana Tso-kye." The story of the great teacher of the East, Umapa Pelbe, has not been clearly seen or heard. At that time, in the southern lineage, there appeared an accomplished one of Avalokiteshvara named Kamala Gomi. In a monastery in the south, he served a monk who was proficient in the three pitakas and a Mahayana meditator. Kamala Gomi was a lay devotee. In the past, when Kamala Gomi had not entered the Buddhist path and did not understand the law of karma, at the gate of a certain monastery...
Tibetan
དངུལ་གྱི་འདབ་མ་ལ་ཡི་གེ་བྲིས་པ་ཞིག་རྙེད་དེ། དེ་ཅི་དགར་བླངས་ནས་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་ཚོང་མ་འགའ་ལ་བྱིན་ནོ། །ཕྱིས་དུས་དེར་རང་གི་སློབ་དཔོན་དགེ་སློང་དེ་སྔ་དྲོ་སྔ་མོ་ན་བསོད་སྙོམས་གསོལ་ནས། སྒོ་ནང་ནས་བསྡམས་ཏེ་ཉི་མ་ཕྱི་ཕྲེད་ཀྱི་བར་དུ་སྒོ་མི་འབྱེད་པ་ཞིག་ཡོད་པ་ལས། དུས་ལན་ཅིག་དགེ་བསྙེན་དེས་སྔ་དྲོ་ནས་ཉི་མ་ཕྱི་ཕྲེད་ཀྱི་བར་སྒོ་བསྡམས་ནས་བཞུགས་པ་ཅི་ཞིག་ལགས་ཞུས་པས། བུ་འདི་དྲིས་ནས་ཅི་བྱེད་གསུང་པ་ལ། གང་སློབ་དཔོན་རྣལ་འབྱོར་དུ་མཛད་པ་དེ་བདག་ཀྱང་མནོས་ཏེ་སྒོམ་པ་ལགས་ཞུས་པས། བུ་ང་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བ་གཞན་མེད། རི་པོ་ཏ་ལར་ཕྱིན་ནས་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་ཆོས་ཉན་ཏེ། སླར་ཡང་འདིར་འོངས་ནས་སྒོ་འབྱེད་པ་ཡིན་གསུང༌། འོ་ན་བདག་ཀྱང་འཁྲིད་པར་ཞུ་ཞུས་པས། འཕགས་པ་ལ་ཞུས་ནས་འོང་གི་གསུང༌། ནངས་པར་སློབ་དཔོན་འཁོར་བྱུང་བ་ལ་དྲིས་པས་སློབ་དཔོན་ཅུང་ཟད་ཁྲོས་ཏེ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ཡང་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ཕོ་ཉར་བྱས་སོ། །ཅི་ཡིན་དྲིས་པས། ཁོ་བོས་འཕགས་པ་ལ་ཞུས་པ་ན། ཁྱོད་ སྡིག་པ་ཅན་དེ་ལྟ་བུའི་ལོན་ཁྱེར་མ་འོང་ཞིག དེ་ནི་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གླེགས་བམ་དངུལ་ལས་བྱས་པ་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་གསུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ནི་པོ་ཏ་ལར་འགྲོ་བའི་སྐལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་གསུང་པས་སྔོན་རང་གིས་རྙེད་པའི་དངུལ་གྱི་འདབ་མ་ལ་ཡི་གེར་བྲིས་པ་དེ་ཡིན་པར་ཤེས། སྡིག་པའི་ལས་ལ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས། འོ་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་སྡིག་པ་སྦྱོང་བའི་ཐབས་འཕགས་པ་ལ་ཞུས་ཤིག་བྱས་པ་ལ། ནངས་པར་དེས་ཀྱང་འཕགས་པ་ལ་ཞུས། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱིས་ཀྱང་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཟབ་མོ་ཞིག་གནང་ནས། སློབ་དཔོན་དེས་ཀྱང་དགེ་བསྙེན་དེ་ལ་གནང༌། དེས་ཀྱང་ནགས་ཚལ་དབེན་པ་ཞིག་ཏུ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབས་པས། ལོ་བཅུ་གཉིས་ཙམ་སོང་བ་ན་བྱ་རོག་ཞིག་གིས་འབྲས་ཆན་ཆད་པ་གཅིག་ཤིང་ཁར་ཟ་བར་འདོད་པ་ལས་ཀ་མ་ལ་གོ་མཱིའི་མདུན་དུ་ལྷུངས། སྔར་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་མི་ཟས་ཆེར་མ་ཟོས་པས། འབྲས་ཆན་དེ་ཟ་བར་འདོད་དེ་ཟོས་པ་ན། འབྲས་ཆན་ལ་སྲེད་པའི་སེམས་ཤིན་ཏུ་དྲག་པ་སྐྱེས་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་དུ་སློང་དུ་ཕྱིན་པ་ན་སྟེས་དབང་གིས་ཉིན་ཞག་འགའ་ཞིག་ཏུ་མ་རྙེད་དོ། །དེ་ནས་ཅུང་ཟད་ཅིག་རྙེད་པ་དེ་གྱོ་དུམ་ཞིག་ཏུ་བཅུག་ནས་ནགས་གསེབ་ཏུ་ཁུར་བ་ན་དེའི་རང་བཞིན་ལ་རྣམ་པར་བརྟགས་པས། འབྲས་ཆན་ལ་སྲེད་པའི་སེམས་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་ནས། དེ་ཁོ
Chinese
找到一片写有文字的银叶，随意拿走后给了一些当地的妓女。后来，那位比丘僧人是他的老师，每天一大早去乞食，然后从里面把门关上，直到中午才开门。有一次，这位居士问他，‘为什么您每天早上到中午都关着门？’老师回答说：‘你问这个做什么？’居士说：‘我想学习老师您的瑜伽修行，也想尝试禅修。’老师说：‘我没有什么其他的瑜伽修行。我去普陀山听观世音菩萨讲法，然后回来开门。’居士说：‘那么请您也带我去吧。’老师说：‘我去问问观世音菩萨。’第二天，当老师回来时，居士问他，老师有点生气地说：‘你把我当成了罪人的使者！’居士问：‘为什么？’老师说：‘我问了观世音菩萨，他说：你这个罪人，不要再带这样的人来了！他会毁坏用银制成的《般若波罗蜜多经》。’因此，你没有去普陀山的福分。’听到这些话，他才知道原来是自己以前找到的那片写有文字的银叶造成的。他非常害怕罪恶的行为，于是说：‘那么请老师向观世音菩萨请教消除罪恶的方法吧。’第二天，老师就去问了观世音菩萨。观世音菩萨也给了一个非常深奥的修行方法，老师又把这个方法给了那位居士。居士在一个偏僻的森林里专心致志地修行。大约过了十二年，一只乌鸦想在树上吃一块掉下来的米饭，结果掉到了卡玛拉郭米面前。因为他十二年来没怎么吃过人的食物，所以很想吃那块米饭，吃下去之后，他对米饭的渴望变得非常强烈。他去城里乞讨，但碰巧几天都没有乞讨到。后来，他好不容易乞讨到一点米饭，就把它放在一个瓦片里，带回森林。当他观察米饭的本性时，发现对米饭的渴望是没有自性的，于是他放下了它。
English
He found a silver leaf with writing on it, took it as he pleased, and gave it to some local prostitutes. Later, that bhikshu monk, who was his teacher, would go begging early every morning, then lock the door from the inside and not open it until noon. Once, the lay practitioner asked him, 'Why do you keep the door locked from morning until noon?' The teacher replied, 'What are you doing asking this?' The lay practitioner said, 'I want to learn your yoga practice, teacher, and try to meditate as well.' The teacher said, 'I have no other yoga practice. I go to Mount Potala to listen to Avalokiteśvara teach the Dharma, and then I come back here and open the door.' The lay practitioner said, 'Then please take me with you.' The teacher said, 'I will ask Avalokiteśvara.' The next day, when the teacher returned, the lay practitioner asked him, and the teacher became a little angry and said, 'You have made me a messenger of sinners! ' The lay practitioner asked, 'Why?' The teacher said, 'I asked Avalokiteśvara, and he said: 'You sinner, do not bring such a person here again! He will destroy the silver Prajñāpāramitā Sutra.' Therefore, you do not have the fortune to go to Potala.' Hearing these words, he realized that it was caused by the silver leaf with writing that he had found before. He was very afraid of sinful actions, so he said, 'Then please ask Avalokiteśvara for a method to purify sins.' The next day, the teacher asked Avalokiteśvara. Avalokiteśvara also gave a very profound method of practice, and the teacher gave this method to the lay practitioner. The lay practitioner practiced single-mindedly in a secluded forest. After about twelve years, a crow wanted to eat a piece of fallen rice on a tree, but it fell in front of Kamala Gomi. Because he had not eaten much human food for twelve years, he wanted to eat that rice, and after eating it, his desire for rice became very strong. He went to the city to beg, but by chance, he did not beg for several days. Later, he managed to beg for a little rice, put it in a piece of tile, and carried it back to the forest. When he examined the nature of the rice, he saw that the desire for rice had no self-nature, so he let it go.