Tibetan
་དུས་སྐབས་ཀྱི་གཏམ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པའོ།། །།རྒྱལ་པོ་གཡོ་བ་ འདས་ནས་དེའི་ནུ་བོ་རྒྱལ་པོ་གཡོ་བ་བརྟན་པས་རྒྱལ་སྲིད་ལོ་ཉི་ཤུ་བྱས་ཏེ། ནུབ་ཕྱོགས་ཕལ་ཆེར་ལ་དབང་བསྒྱུར། དེའི་བུ་བིཥྞུ་རཱ་ཛ་ཞེས་བྱ་བས་ཀྱང་རྒྱལ་སྲིད་ལོ་མང་པོར་བསྐྱངས་ནས། ནུབ་ཕྱོགས་ཧ་ལའི་ཡུལ་གྱི་ནང་ཚན་བཱ་ལ་ན་ག་ར་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པའི་ཚེ་སྔོན་གྱི་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་མཚུངས་པའི་བྲམ་ཟེ་དཀའ་ཐུབ་ཅན་ནགས་ཚལ་ན་གནས་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་པ་ལས། དེའི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་ཀྱི་བྱ་དང་རི་དྭགས་ཐམས་ཅད་བསད། ཆུ་ཆེན་པོ་དྲངས་ནས་དྲང་སྲོང་གི་གནས་རྣམས་བཤིག་པས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་དམོད་པ་བྱས་པས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་འོག་ནས་ཆུ་བརྡོལ་ཏེ་ཆུར་ནུབ་བོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་དབུས་དང་ཤར་ཕྱོགས་ཕལ་ཆེར་ལ་དབང་སྒྱུར་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་གསལ་བའི་བུ་རབ་གསལ་དང༌། དེའི་བུ་མཧཱ་སྱ་ཎི་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང༌། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་རྒྱལ་པོ་རབ་གསལ་གྱི་སྤུན་ཟླ་ཤཱཀྱ་སྟོབས་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་གྲོང་ཁྱེར་ཧ་རི་དྭ་རར་གནས་པ་ཁ་ཆེ་ཚུན་ཆོད་ལ་ལུང་བྱེད་པ་བྱུང༌། བྷཾ་ག་ལ་དང༌། ཀཱ་མ་རཱུ་པ་དང༌། ཏི་རཱ་ཧུ་ཏི་གསུམ་ལ་རྒྱལ་པོ་བཱ་ལ་ཙནྡྲའི་བུ་བི་མ་ལ་ཙནྡྲས་དབང་བསྒྱུར་རོ། །དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་གཡོ་བརྟན་དང༌། གིཥྞུ་རཱ་ཛས་ཡུལ་ཁམས་བདེ་བར་བསྐྱངས་ཤིང༌། རྒྱལ་སྲིད་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱས་ཀྱང༌། བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་འདི་ལྟར་བྱས་ཀྱི་གསལ་ཁ་མེད་ཅིང༌། གཞན་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡང་དག་པར་མཆོད་དོ། །དེ་ཡང་རབ་གསལ་དང༌། མཧཱ་སྱ་ཎི་ཡིས་ནི་གཙོ་བོར་དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་མཆོད། རྒྱལ་པོ་ཤཱཀྱ་སྟོབས་ཆེན་གྱིས་མངོན་པ་བ་ཆེན་པོ་དབྱིག་གི་བཤེས་གཉེན་ཞེས་བྱ་བ་མཆོད། རྒྱལ་པོ་བི་མ་ལ་ཙནྡྲས་ པཎྚིཏ་ཨ་མཱ་ར་སིངྷ་དང༌། རིན་ཆེན་གྲགས་པ་དང༌། སཾ་པྲ་དཱུ་ཏའི་སློབ་མ་དབུ་མ་པ་དཔལ་སྦས་རྣམས་མཆོད་པར་བྱས་སོ། །དེ་ཡང་དུས་དེ་ཙམ་ན་སྤྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཤིན་ཏུ་དར་ཡང༌། ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་དང༌། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་བཞུགས་པ་ཙམ་ལ་ལྟོས་ན། ཤར་ཕྱོགས་དང༌། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀུན་ཏུ་མུ་སྟེགས་འཕེལ་ཞིང་སངས་རྒྱས་པ་འགྲིབ་བོ། །དེ་ལས་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ལྔ་པའི་དུས་ན་མུ་སྟེགས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་སྤུན་གཉིས་ཤིག་བྱུང་བ་ནི། གཅིག་ནི་དཏྟ་ཏྲཻ་ཞེས་བྱ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཞིག་གོ །གཉིས་པ་ནི་སཾ་ག་ར་ཨཱ་ཙརྱ་ཞེས་པ་མཧཱ་དེ་ཝ་གྲུབ་སྟེ། བུམ་པ་བཅས་ཤིང་ཡོལ་བས་བསྐོར་ནས་སྔགས་བཟླས་པ་ན། མཧཱ་དེ་ཝ་བུམ་པའི་དབུས་ནས་མགྲིན་པ་ཡན་ཆད་བྱུང་སྟེ་རྩོད་པ་རྣམས་སློབ་པར་བྱེད་དོ། །དེས་བྷཾ་ག་ལའི་ཡུལ་དུ་རྩོད་པ་བྱས། དགེ་སློང་རྒན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ནི་ཐུབ་པར་དཀའ་བ་སྟེ། ཅི་སྟེ་སློབ་དཔོན་ཆོས་སྐྱོང་དམ། ཙནྡྲ་གོ་མཱི་འམ། ཟླ་བ་གྲགས་པ་དག་རྩོད་པའི་དོན་དུ་སྤྱན་དྲང་བར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་ཡང༌། པཎྜི་ཏ་གཞོན་ནུ་དག་གིས་མ་ཉན་ཏེ། རྩོད་པ་པོ་ཡུལ་གཞན་ནས་བོས་ནས་ཡུལ་འདིའི་པནྚི་ཏ་རྣམས་ཀྱི་གྲགས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་དག་པས་ཁོ་བོ་ཅག་མཁས་སོ་ཞེས་ང་རྒྱལ་གྱི་དབང་གིས་སཾ་ག་ར་ཨཱ་ཙརྱ་དང་བརྩད་པས། སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཕམ་སྟེ། ཆོས་གཞི་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཙམ་གྱི་ཡོ་བྱད་རྣམས་མུ་སྟེགས་ལ་ཤོར་བས་དེ་རྣམས་སྟོངས། དགེ་བསྙེན་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་མུ་སྟེགས་ལ་འཇུག་དགོས་པར་བྱུང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཨོ་ཌི་བི་ཤའི་ཡུལ་དུ་ཡང་སཾ་ག་ར་ཨཱ་ཙརྱའི་སློབ་མ་བྲམ་ཟེ་བྷཊྚ་ཨཱ་ཙརྱ་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་ དང་མཚུངས་པ་ལས། ཚངས་པའི་བུ་མོས་རིག་པ་སྟོན་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེར་ཕྱི་ནང་མང་དུ་རྩོད་པ་ལས། ནང་པའི་པནྚི་ཏ་ཀུ་ལི་ཤ་ཤེཥྛ་ཞེས་བྱ་བ་སྒྲ་དང་རྟོག་གེ་ལ་ཤིན་ཏུ་བྱང་བར་འཛིན་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེས་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ང་རྒྱལ་བྱས་ཏེ་བསྟན་པ་དཔང་དུ་བཙུགས་ཏེ་བརྩད་པ་ན། མུ་སྟེགས་རྒྱལ་ཏེ། ནང་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་མང་པོ་ཡང་བཤིག ཁྱད་པར་དུ་ལྷ་འབངས་དང་ཆོས་གཞི་རྣམས་ཕྲོགས་སོ། །ཕྱི་མ་འདིའི་དུས་ཆོས་སྐྱོང་དང༌། བཙུན་པ་ཟླ་བ་སོགས་མི་བཞུགས་པའི་དུས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ། མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྩོད་པའི་ཁྱུ་མཆོག་ཏུ་གྲགས་པ་བྲམ་ཟེ་ཀུ་མཱ་ར་ལཱི་ལ་སྟེ་གཞོན་ནུ་རོལ་པ་དང༌། ལྷ་ཆེན་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་བ་ལང་གི་བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན་པ་ཀ་ཎ་དཱ་རོ་རུ་སྟེ་གཟིགས་མ་སྒྲ་སྒྲོག་ཅེས་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་རྣམས་སུ་རྩོད་པ་མང་པོ་དག་བྱས་པ་ལས། སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང༌། ལེགས་ལྡན་དང༌། ཆོས་འབངས་དང༌། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པའི་སློབ་མ་རྣམས་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་གི་རྩོད་པ་མ་བཟློག་ནས། ནང་པའི་ལོངས་སྤྱོད་མངའ་འབངས་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་བྲམ་ཟེས་ཕྲོགས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བར་བྱུང་ངོ༌། །འདི་ནི་སྔར་བརྗོད་པ་ལས་ཀྱང་འཕྱི་བ་ཙམ་གྱི་དུས་སོ། །དེའི་དུས་ན། སློབ་དཔོན་ཆོས་སྐྱོང་གི་སློབ་མ་དེ་ཝ་ཤྲ་མ་ཞེས་བྱ་བས་ཟླ་གྲགས་འགོག་པར་བསམས་ནས་དབུ་མའི་འགྲེལ་པ་དཀར་པོ་རྣམ་པར་འཆར་བ་བྱས།
Chinese
這是當時的談話，即第二十五（章）。國王搖動去世後，他的弟弟國王搖動堅固執政二十年，統治了大部分西方。他的兒子名爲毗濕奴羅闍，也執政多年。當他住在西方哈拉地區的巴拉那加拉城時，有五百位苦行婆羅門住在森林裏，他們堪比古代的大修行者。他殺死了他們苦行之地的所有鳥類和野生動物，引來了大水，摧毀了修行者的住所。他們詛咒說，國王的宮殿下湧出水，被水淹沒了。當時，統治中部地區和大部分東方的是國王光明的兒子極光，他的兒子名爲摩訶斯耶尼。北方是國王極光的兄弟釋迦力強，他住在哈里德瓦拉城，統治著喀什米爾。孟加拉、卡瑪茹帕和提拉胡提三個地方由國王巴拉旃陀羅的兒子毗摩羅旃陀羅統治。國王搖動堅固和毗濕奴羅闍治理國家安寧，依法治國，但沒有明確說明他們對佛教做了什麼，其他人則正確地崇拜了佛教。其中，極光和摩訶斯耶尼主要崇拜吉祥法稱。國王釋迦力強崇拜大論師自在友。國王毗摩羅旃陀羅崇拜班智達阿摩羅僧伽、寶稱和桑紮布達的弟子中觀派的吉祥隱士。當時，總的來說，佛教非常興盛，但與無著兄弟和陳那相比，東方和南方各地外道興盛，佛教衰落。此後，在國王獅子五世時期，出現了兩位外道導師兄弟。一位名叫達塔特雷，他非常喜歡禪定。第二位名叫桑伽羅阿闍梨，他成就了大天，帶著瓶子，用帷幕圍繞，念誦咒語，
English
This is the talk of the time, the twenty-fifth. After King Yova passed away, his younger brother King Yova the Steadfast ruled for twenty years, dominating most of the West. His son, named Vishnu Raja, also ruled for many years. When he resided in the city of Balanagara in the Hala region of the West, there were five hundred ascetic Brahmins living in the forest, comparable to the great sages of old. He killed all the birds and wild animals in their place of asceticism, diverted a great river, and destroyed the dwellings of the sages. They cursed him, and water burst forth from beneath the king's palace, submerging it. At that time, the one who ruled over the central region and most of the East was Rabhasvara, the son of King Prabhasvara, and his son was named Mahasyani. In the North, there was Shakya the Mighty, the brother of King Rabhasvara, who resided in the city of Haridvara, ruling as far as Kashmir. The three regions of Bangala, Kamarupa, and Tirahuti were ruled by Vimala Chandra, the son of King Bala Chandra. King Yova the Steadfast and Vishnu Raja governed the realm in peace and ruled according to Dharma, but there is no clear indication of what they did for the Buddhist teachings, while others properly venerated the teachings. Among them, Rabhasvara and Mahasyani primarily venerated the glorious Dharmakirti. King Shakya the Mighty venerated the great Abhidharma master Vasubandhu. King Vimala Chandra venerated the Pandit Amarasimha, Ratnakirti, and the Madhyamika Palasbas, the disciple of Sampraduta. At that time, in general, the Buddhist teachings were very prosperous, but compared to the brothers Asanga and Vasubandhu, and Dignaga, the heretics flourished and the Buddhists declined throughout the East and South. Thereafter, during the time of King Simha V, two heretical teachers, brothers, appeared. One was named Dattatreya, who greatly delighted in samadhi. The second was named Samgara Acharya, who had accomplished Mahadeva, and with a vase and surrounded by curtains, recited mantras,
Chinese
从莲花瓶的中央，生出颈部以上的部分，用来学习辩论。他在孟加拉地区进行辩论。年长的僧侣们说：“这很难战胜，为什么不请来法护论师，旃陀罗·瞿弥，或者月称来参与辩论呢？”但是年轻的班智达们不听劝告，认为从其他地方请辩论者来，会损害本地班智达的名声，而且那些人会因为我们很聪明而骄傲。因此，他们凭借傲慢，与僧伽罗阿阇梨辩论，结果佛教徒失败了，大约二十五处寺院的财产被外道夺走，寺院空无一物。大约五百名居士不得不皈依外道。同样，在奥迪比沙地区，也有一位僧伽罗阿阇梨的弟子，名叫婆罗门巴塔阿阇梨，与前者相似。 还有一位梵天之女显示智慧。在那里，内外道进行了多次辩论。其中，有一位名叫库里舍·舍什塔的佛教班智达，被认为是精通声明和因明。他也像之前的人一样，因为傲慢而以佛法为赌注进行辩论，结果外道获胜，许多佛教寺庙也被摧毁，特别是神民和寺院财产被掠夺。后一个时期是法护和僧侣月称等不在世的时期。当时，在南方地区，有两位被称为外道辩论领袖的婆罗门，一位是鸠摩罗梨罗，意为童嬉；另一位是追随大自在天，持有牛戒的迦那陀罗卢卢，意为观声。他们也在南方地区进行了多次辩论，结果，佛护、善护、法护、方象等弟子的僧团，以及声闻乘的僧团，都未能阻止他们的辩论。佛教的财产和领地被外道婆罗门掠夺了很多。这比之前所说的时期还要晚一些。在那时，法护论师的弟子提婆舍摩想要反驳月称，因此撰写了《中观白释》。
English
From the center of a lotus vase, the part above the neck emerged, used to study debates. He debated in the region of Bengal. The elder monks said, "This is difficult to overcome, why not invite Master Dharmapala, Candragomin, or Chandrakirti to participate in the debate?" But the young panditas did not listen, thinking that inviting debaters from other places would damage the reputation of the local panditas, and those people would be proud because we are smart. Therefore, relying on arrogance, they debated with Samkara Acarya, and as a result, the Buddhists were defeated, and the property of about twenty-five monasteries was lost to the heretics, leaving the monasteries empty. About five hundred lay practitioners had to convert to the heretics. Similarly, in the region of Odibisha, there was also a disciple of Samkara Acarya, a Brahmin named Bhatta Acarya, similar to the former. There was also a daughter of Brahma who displayed wisdom. There, many debates were held between insiders and outsiders. Among them, there was a Buddhist pandita named Kulisha Shesha, who was considered to be proficient in grammar and logic. He also, like the previous ones, relied on arrogance and used the Dharma as a wager to debate, and as a result, the heretics won, and many Buddhist temples were also destroyed, especially the deities and the property of the monasteries were plundered. This later period was the time when Dharmapala and the monk Chandrakirti, etc., were not alive. At that time, in the southern region, there were two Brahmins known as leaders of heretical debates, one was Kumaralila, meaning "Youthful Play"; the other was Kanadaroru, meaning "Sound of Sight," who followed Maheshvara and held the vow of the cow. They also held many debates in the southern regions, and as a result, the Sangha of Buddhapalita, Gunamati, Dharmapala, Dig Naga, and other disciples, as well as the Sangha of the Shravakas, were unable to stop their debates. The property and territories of Buddhism were plundered a great deal by the heretical Brahmins. This was a later time than what was said before. At that time, the disciple of Master Dharmapala, Devasrama, wanting to refute Chandrakirti, wrote the "White Commentary on the Madhyamaka."