Tibetan
མས་ཀྱིས་དད་རྫས་ཆུད་འཛའ་བར་བྱེད་པ་འདི་བསྐྲད་དགོས་པ་ལས། མདོ་འདོན་རེས་བྱས་ན་འདིར་རང་བུད་ལ་འགྲོ་ཞེས་བགྲོས་ནས། དེ་ལྟར་བྱས་ཏེ་མཐར་ཞི་བ་ལྷ་ལའང་མདོ་འདོན་དགོས་བྱས་པས། ཐོག་མར་ཞལ་གྱིས་མ་བཞེས། ནན་གྱིས་འཆུ་བ་ལ་འོ་ན་ཁྲི་བརྩེགས་ཤིག་གདོན་པར་བྱའོ་གསུངས་པས་འགའ་ཞིག་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས། ཕལ་ཆེར་དམའ་དབབ་པའི་དོན་དུ་འཚོགས། དེར་སློབ་དཔོན་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་འདུག་ནས། སྔར་བྱུང་བ་ཞིག་འདོན་ནམ་མ་བྱུང་བ་ཞིག་འདོན་བྱས་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཚོད་བགམ་པའི་ཕྱིར་མ་བྱུང་བ་ཐོན་ཅིག་ཟེར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་གསུངས་ཏེ། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག །བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། ཞེས་པའི་ཚིག་མཚམས་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་ཞིང་གཤེགས་ནས། སྐུ་ལུས་མི་སྣང་ཡང་གསུང་གི་སྣང་བ་མ་ཆད་པ་བྱུང་སྟེ་སྤྱོད་འཇུག་རྫོགས་པར་གསུངས་སོ། །དེར་པནྚི་ཏ་གཟུངས་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བློ་ལ་བཟུང་བ་ལས། ཁ་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཤློ་ཀ་སྟོང་ལྷག་པ་ཞིག་བྱུང༌། མཆོད་བརྗོད་རང་གི་བློས་སྦྱར། ཤར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤློ་ཀ་བདུན་བརྒྱ་ལས་མེད་པ་མཆོད་བརྗོད་དབུ་མ་རྩ་བའི་དེ་བཅུགདེ་ཡང་གཤགས་ལེ་དང༌། ཤེར་ལེ་ཆད་པ་ཡིན། དབུས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོད་བརྗོད་དང་རྩོམ་པར་དམ་བཅའ་མེད་པ། རྗེས་བསྔགས་ཀྱི་དབང་དུ་བརྩིས་པའི་ཤློ་ཀ་སྟོང་ཡོད་པ་ཞིག་བྱུང༌། དེར་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པ་ལས། བོད་ཀྱི་སྔར་གྱི་ལོ་རྒྱུས་ལྟར་ན། གྲོང་ཁྱེར་དཔལ་ཡོན་ཅན་དུ་བཞུགས་ཟེར་ནའང༌། ཏྲི་ལིངྒའི་ཆར་གཏོགས་པ་གྲོང་ཁྱེར་ཀ་ལིངྒར་གཤེགས་ཏེ། དེ་ན་བཞུགས་ཞེས་ཐོས་པས་པནྚི་ཏ་གསུམ་གྱིས་དེར་སོང་སྟེ། ནཱ་ལནྡྲར་འབྱོན་ པར་ཞུས་པས་མ་གནང༌། འོ་ན་བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་དང༌། མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་བལྟ་བར་གསུངས་པ་ཡང་གང་ཡིན། དཔེ་གསུམ་པོ་འདིའང་གང་དག་ཅེས་ཞུས་པས། བསླབ་མདོ་ནི་བྲང་ཁང་གི་སྐར་ཁུང་ན་ཤིང་ཤུན་ལ་པཎྜི་ཏའི་ཡི་གེ་ཕྲ་མོས་བྲིས་པའི་གླེགས་བམ་ཡོད་པས་དེ་ལོང༌། སྤྱོད་འཇུག་ནི་ཡུལ་དབུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཟུང་བ་ལྟར་ཡིན་བཟུང༌། དེར་ཡང་ནགས་ཚལ་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་ཡོད་པར་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་ཤིང༌། ནགས་ཚལ་དེ་ན་རི་དྭགས་མང་དུ་ཡོད་པ་ལས། རི་དྭགས་གྲྭ་ཁང་དུ་བྱུང་བ་རྣམས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་ཤ་རྣམས་གསོལ་བས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་རི་དྭགས་རྣམས་སློབ་དཔོན་གྱི་གྲྭ་ཁང་དུ་སོང་བ་མཐོང་ཞིང༌། ཕྱིར་བྱུང་བ་མ་མཐོང་ལ། རི་དྭགས་ཀྱི་ཚོག
Chinese
必须驱逐那些浪费信财的行为。 商议后决定，如果轮流念诵经典，这里就会变得贫穷。就这样做了，最后甚至要求寂天念诵经典。起初寂天没有答应，在再三请求下，他说：“那么就念诵《入菩萨行论》吧。”有些人产生了怀疑，大多数人聚集在一起是为了贬低他。在那里，寂天坐在狮子座上，问：“是念诵以前有过的，还是没有过的？”大家都为了试探他，说：“念诵没有过的吧！”于是他开始念诵《入菩萨行论》，从“何时有事与无事，皆不住于心前”这句开始，飞向天空而去。虽然身体消失了，但声音的显现却没有停止，就这样圆满地念诵完了《入行论》。当时，那些获得了陀罗尼的班智达们记住了它，其中克什米尔人记录了一千多颂，供养赞颂是他们自己创作的。东方人只有七百颂，他们把《中观根本慧论》的供养赞颂放了进去，但那也是残缺不全的。中部地区的人没有供养赞颂和立誓造论，只是作为随喜赞叹，有一千颂。对此产生了怀疑。按照西藏以前的历史记载，据说他住在吉祥城市，但实际上他去了属于特里陵伽的卡陵伽城，听说他住在那里，于是三位班智达去了那里，请求他去那烂陀寺，但他没有答应。他们又问：“那么您说要看《集学论》和《经集论》，又是指什么呢？这三部书又在哪里呢？”他回答说：“《学集论》就在内室窗户边的树皮上，有一部用班智达细小文字书写的书，你们去取吧。《入行论》就按照中部地区的人所持有的那样去取吧。”在那里，还有一个森林寺院，他和大约五百名僧人住在一起。那片森林里有很多动物，那些来到僧院的动物们，因为神通的威力，（寂天）把它们的肉都吃了。僧侣们看到动物们进入了导师的僧房，却没有看到它们出来，以及动物的群体。
English
It is necessary to expel those actions that waste the offerings of faith. After discussing, they decided that if they took turns reciting scriptures, this place would become impoverished. They did so, and eventually even Shantideva was asked to recite scriptures. At first, Shantideva did not agree, but after repeated requests, he said, "Then I will recite the Bodhisattvacaryāvatāra." Some people became suspicious, and most gathered to belittle him. There, Shantideva sat on a lion throne and asked, "Shall I recite something that has been recited before, or something that has not?" Everyone, in order to test him, said, "Recite something that has not been recited before!" Then he began to recite the Bodhisattvacaryāvatāra, and from the phrase, "When things and non-things, do not remain before the mind," he flew into the sky and departed. Although his body disappeared, the appearance of his voice did not cease, and in this way, he completely recited the Bodhisattvacaryāvatāra. At that time, those panditas who had attained dharani remembered it, and among them, the Kashmiris recorded more than a thousand verses, and the offering praises were composed by themselves. The easterners had only seven hundred verses, and they inserted the offering praises of the Mūlamadhyamakakārikā, but that was also incomplete. The people of the central region did not have offering praises and vows to compose treatises, but only as rejoicing praises, there were a thousand verses. Doubts arose about this. According to the previous history of Tibet, it is said that he lived in the auspicious city, but in reality, he went to Kalinga city, which belongs to Trilinga, and hearing that he lived there, three panditas went there and requested him to go to Nalanda, but he did not agree. They then asked, "Then what do you mean by saying that you will look at the Śikṣāsamuccaya and the Sūtrasamuccaya? And where are these three books?" He replied, "The Śikṣāsamuccaya is on the bark of a tree in the window of the inner room, there is a book written in the small letters of a pandita, go and take it. Take the Bodhisattvacaryāvatāra as it is held by the people of the central region." There, there was also a forest monastery, and he lived together with about five hundred monks. There were many animals in that forest, and those animals that came to the monastery, because of the power of miracles, (Shantideva) ate their meat. The monks saw the animals entering the teacher's monastery, but did not see them coming out, and the group of animals.