Tibetan
་སྟེ། སིངྷ་ཙནྡྲའི་བུ་རྒྱལ་པཽ་བཱ་ལ་ཙནྡྲ་བྷཾ་ག་ལ་ནས་ཡུལ་བཏོན་ཏེ་ཏི་རཱ་ཧུ་ཏིར་རྒྱལ་སྲིད་བྱས་སོ། །རྒྱལ་པཽ་སེང་གེ་ལྔ་པ་དེས་བྱང་བོད། ལྷོ་ཏྲི་ལིངྒ། ནུབ་ཏུ་ ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱི། ཤར་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོ་ལ་ཐུག་པར་དབང་བསྒྱུར། དེའི་ཚེ་མཆོག་སྡེའི་སློབ་མ་དུལ་བའི་སྡེ་དང༌། མ་ག་དྷཱ་ར་བཙུན་པ་གྲོལ་སྡེ་དང༌། ཡོན་ཏན་འོད་ཀྱི་སློབ་མ་མངོན་པ་བ་ཡོན་ཏན་བློ་གྲོས་དང༌། སློབ་དཔོན་ཆོས་སྐྱོང་དང༌། དབང་ཕྱུག་སྡེ་དང༌། ཁ་ཆེའི་ཡུལ་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བཤེས་གཉེན་དང༌། མ་ག་དྷར་རྒྱལ་པོ་བྷརྵའི་བུ་ཆུང་བ་རྒྱལ་པོ་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡུལ་འཁོར་རྒྱ་ཆུང་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་དང་བཅས་པ་བྱུང་ཞིང༌། ལྷོ་ཕྱོགས་རི་བོ་འབིགས་བྱེད་དང་ཉེ་བའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་གཡོ་བས་ཕོ་བྲང་གི་ཕྱོགས་བཞིར་གཙུག་ལག་ཁང་རེ་བྱས་ནས། ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་སུ་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཟས་གོས་རྙེད་པ་གསུམ་གྱིས། ཡོ་བྱད་བཟང་པཽས་བསྟབས་ཏེ། སྔ་ཕྱི་བསྡོམས་པས་འབུམ་ཕྲག་གཉིས་སོ། །རྒྱལ་པཽ་སེང་གེ་ལྔ་པས་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་ལ་མཆོད་ཅིང༌། ནང་པའི་འང་ཆོས་གཞི་ཉི་ཤུ་ཙམ་བཙུགས། མཆོད་རྟེན་མང་དུ་བཞེངས། རྒྱལ་པོ་གསལ་བས་ནི། ཟླ་བ་གྲགས་པ་དང༌། ཙནྡྲ་གོ་མཱི་ལ་སོགས་པ་དཔལ་ནཱ་ལེནྡྲའི་མཁས་པ་ཐམས་ཅད་མཆོད་ཅིང༌། གསེར་གྱི་བུམ་པ་མུ་ཏིག་གིས་བཀང་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཆོས་གཞིའི་ཐེབས་སུ་ཕུལ། མ་ག་དྷཱའི་ལྷ་ཁང་དང༌། མཆོད་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པ་བླ་ལྷག་ཏུ་བྱས་སོ། །དུལ་བའི་སྡེ་དང༌། བཙུན་པ་རྣམ་གྲོལ་སྡེའི་ལོ་རྒྱུས་རྒྱས་པ་མ་མཐོང༌། ལྷ་ཁང་གཅིག་ཏུ་དུལ་བའི་སྡེས་མི་ཕམ་མགོན་པོའི་སྐུ་བཞེངས། དེས་གསུང་བྱོན་ནས། འགྲོ་བའི་དོན་སྤྱོད་པ་ལ་གྲོགས་སུ་ཨཱརྱཱ་ཏ་རེ་ཡང་བཞེངས་གསུངས་ནས་ཙནྡྲ་གོ་མཱི་སྤྱན་དྲངས་ནས་བཞེངས་ ཞེས་གྲགས། ལྷ་སྐུ་གཉིས་པོ་དེ་ཕྱིས་ཏུ་རུཥྐའི་འཇིགས་པས་ལྷའི་རི་བོར་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་ཕྱིས་འབྱུང་གི་བར་དུ་བཞུགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཙུན་པ་གྲོལ་སྡེས་མི་ཕམ་མགོན་པོ་བསྒྲུབས་པས་ལོ་བཅུ་ལོན་ཡང་ལྟས་གང་ཡང་མ་བྱུང་བར། སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ལ་ཐབས་དྲིས་པས། སྡིག་སྒྲིབ་བྱང་བའི་དོན་དུ་སྦྱིན་སྲེག་གྱིས་ཞེས་གདམས། སྲེག་བླུགས་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ཕུལ་བས་ཐབ་ནང་དུ་ཞལ་གཟིགས་ཞེས་ཟེར་རོ། །སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་བླཽ་གྲོས་ནི་རིག་པའི་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་
Chinese
因此，辛哈旃陀罗之子国王波瓦罗旃陀罗被从孟加拉驱逐，在底拉呼提建立了王位。国王森格第五统治了北方西藏、南方特里林伽、西方瓦拉纳西和东方直至大海的区域。当时，有乔杰的弟子都拉瓦德，摩揭陀的比丘卓德，功德光的弟子阿毗达摩师功德慧，以及导师法护、自在德，还有克什米尔的遍知友，以及摩揭陀国王巴尔沙的小儿子，名叫国王光明，他的领土虽小，但享用极其丰厚。南方统治着靠近维迪亚山的地区的国王梅朵。国王尧瓦在王宫的四个方向各建了一座寺庙，十二年中，为所有出现的四众弟子提供食物、衣服和必需品，用最好的物品供养，前后总计二十万。国王森格第五内外都进行供养，建立了大约二十个佛教中心，建造了许多佛塔。国王光明供养了月称和旃陀罗郭弥等那烂陀寺的所有学者，并向寺庙基金捐赠了一百零八个装满珍珠的金瓶，对摩揭陀的所有寺庙和佛塔都进行了极好的供养。都拉瓦德和比丘南卓德的详细历史没有见到。在一座寺庙里，都拉瓦德建造了弥勒怙主像，像开口说话，说为了利益众生，也建造度母像作为助手，于是迎请旃陀罗郭弥建造了度母像，据说如此。后来，这两尊神像因受鲁什卡的威胁而被迎请到神山，一直保存到未来。同样，比丘卓德修持弥勒怙主，十年过去了，但没有任何征兆出现。于是向导师月称请教方法，月称建议为了消除罪障而进行火供。据说，进行了十二万次火供后，在火中看到了本尊的面容。导师功德慧精通所有明处。
English
Thus, King Vālacandra, the son of Siṁhacandra, was expelled from Bengal and established his kingdom in Tirāhuti. King Siṁha V, ruled the north Tibet, the south Tri-liṅga, the west Vārāṇasī, and the east as far as the ocean. At that time, there were Dulvāde, a disciple of Chokde, the monk Drolde in Magadha, Guṇamati, a disciple of Guṇaprabha, the teacher Dharmapāla, Īśvaradeva, and the omniscient friend in Kashmir, and the younger son of King Bharṣa of Magadha, named King Prakāśa, whose territory was small but whose enjoyment was very great. In the south, there was a king named Metok who ruled all the lands near the Vindhya mountains. King Yova built a temple in each of the four directions of the palace, and for twelve years he provided food, clothing, and necessities to all the four assemblies that appeared, and offered the best of goods, totaling two hundred thousand in all. King Siṁha V made offerings both internally and externally, and established about twenty Buddhist centers, and built many stūpas. King Prakāśa worshiped all the scholars of the glorious Nālandā, such as Candrakīrti and Candragomin, and offered one hundred and eight golden vases filled with pearls to the temple fund, and made excellent offerings to all the temples and stūpas of Magadha. The detailed history of Dulvāde and the monk Namdrolde has not been seen. In one temple, Dulvāde built an image of Maitreya, and the image spoke, saying that in order to benefit beings, an image of Ārya Tārā should also be built as a helper, and so Candragomin was invited to build the image, it is said. Later, these two divine images were invited to the mountain of the gods due to the fear of the Ruṣkas, and remained there until the future. Similarly, the monk Drolde practiced Maitreya, and ten years passed, but no signs appeared. So he asked the teacher Candrakīrti for a method, and Candrakīrti advised him to perform a fire offering in order to purify his sins. It is said that after offering twelve hundred thousand fire offerings, the face of the deity was seen in the fire. The teacher Guṇamati was skilled in all fields of knowledge.
Tibetan
པས། མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་འགྲེལ་བཤད་དང༌། དབུ་མ་རྩ་བ་ལ་བློ་བརྟན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་ལེགས་ལྡན་འགོག་པའི་འགྲེལ་པ་བྱས། ལེགས་ལྡན་གྱི་སློབ་མ་སཾ་པྲ་དཱུ་ཏཿཡང་འདི་དང་དུས་མཉམ་དུ་བྱུང༌། ཤར་ཕྱོགས་པ་ལ་པཱུ་རིར་རྩོད་པ་ཡུན་རིང་དུ་བྱས་པས་ཡོན་ཏན་བླཽ་གྲོས་རྒྱལ་ལོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །སློབ་དཔོན་ཆོས་སྐྱོང་ནི། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་འཁྲུངས་པ། སྙན་དངགས་མཁན་གྱི་རིགས་ལས་བྱུང་བ། དགེ་བསྙེན་དུ་གནས་པའི་དུས་ནས་སྙན་དངགས་མཁན་ཆེན་པོ་ཕྱི་ནང་གི་གཞུང་ལུགས་ཕལ་ཆེར་ཤེས་པ་ཞེས་སློབ་དཔོན་ཆོས་འབངས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་འདུལ་བ་ཉན་ནས། མཁས་པ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ན་ཡུལ་དབུས་སུ་བྱོན། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པཽ་ལས་སྡེ་སྣོད་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་སླར་ཡང་ཉན་ཏེ་མཁས་པའི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་གྱུར་པ། མདོ་སྡེ་ཆེན་པོ་བརྒྱ་རྩ་འདོན་པ། དེས་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་བྱོན་ནས་ལྷག་པའི་ལྷ་རྣམས་ལ་བསྟོད་པ་མང་དུ་བྱས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་བསྒྲུབས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་གི་རྩེ་མོ་ལ་བྱོན་ པ་གཟིགས། དེ་ཕྱིན་ཆད་ནས་འཕགས་པ་ནམ་མཁའི་སྙིང་བོ་ལ་རྟག་ཏུ་ཆོས་གསན་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། རྡོ་རྗེའི་གདན་དེ་ཉིད་དུ་ལོ་སུམ་ཅུ་ལྷག་ཅིག་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་ཅིང༌། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔལ་ན་ལེནྡྲའི་མཁན་པོ་མཛད་དོ། །དེ་དག་ཏུ་སློབ་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྩ་ལྟུང་བྱུང་བ་ཀུན་ལའང༌། དངོས་དང་རྨི་ལམ་གང་ཡང་རུང་བར་འཕགས་པ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདུན་དུ་ལྟུང་བ་བཤགས་སུ་འཇུག་ནུས་ཤིང༌། འཕགས་པ་ནམ་མཁའ་མཛོད་ལས་ནོར་བླངས་པས་ཆོག་པར་གྲགས་ཏེ། རང་ཉིད་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་སྦྱིན་བདག་ལས་མི་འཚོལ་བར་ནམ་མཁའ་ལས་སློང་བར་མཛད། མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒོལ་བ་རྣམས་ཁྲོ་བོ་དབྱུག་པ་སྔོན་པོས་བསྡིགས་ནས་ངག་གནོན་པར་བྱེད་པ་ཞིག་བྱུང་ངོ༌། །དེས་དབུ་མ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལ་རྣམ་རིག་ཏུ་བཀྲལ་བའི་འགྲེལ་པ་མཛད། འགྲེལ་པ་འདི་ཟླ་གྲགས་ཀྱི་བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པའི་སྔོན་ལ་བརྩམས་པར་མངོན་པས་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་བརྩམས་པ་ཡིན་ཞིང༌། སློབ་དཔོན་ཆོས་འབངས་ཀྱི་དཔེ་འགྲེལ་ལ་ནི་ཟླ་གྲགས་དང༌། ཆོས་སྐྱོང་གཉིས་ཀར་བརྟེན་ནོ། །སྐུ་ཚེའི་མཐར་ཤར་ཕྱོགས་གསེར་གླིང་དུ་བྱོན་ནས་བཅུད་ལེན་གྱི་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབས་ཏེ། མཐར་ལྷའི་གནས་སུ་བཞུད་དོ། །ཞེས་གྲགས་སོ། །འདིས་ན་ལེནྡྲའི་མཁན་པོ་ཅུང་ཟད་མཛད་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་རྒྱལ་བའི་ལྷས་མ
Chinese
因此，他对《俱舍论》作了解释，并遵循智稳的观点，作了驳斥乐天的注释。乐天的弟子桑札达（梵文天城体：संपरादुतः，梵文罗马拟音：Saṃpradūtaḥ，汉语字面意思：桑札达）也与他同时代出现。据说，他与东方人在普日（Puri）进行了长期的辩论，因此被称为功德慧胜。法护论师，出生于南方，出身于诗人世家。当他还是居士的时候，就被称为伟大的诗人，几乎了解内外教义。他从法王论师那里出家并听闻律藏，成为一位伟大的学者，然后前往中部地区。他再次从方象论师那里听闻了包括分支在内的所有论藏，成为一位博学的权威。他能背诵一百多个大经部经典。他去了金刚座（菩提伽耶），并对殊胜本尊们作了许多赞颂。他修持菩萨虚空藏，亲眼看到菩提树顶。从那以后，他经常从圣者虚空藏那里听法。他在金刚座（菩提伽耶）住了三十多年，讲授佛法。在吉祥月称之后，他担任吉祥那烂陀寺的住持。在那期间，所有犯了菩萨根本堕罪的弟子，无论在现实中还是在梦中，都能在圣者虚空藏面前忏悔堕罪。据说，从圣虚空藏中取物就足够了。他自己和僧团的生活用品不是从施主那里寻求，而是从虚空中获取。据说，他曾用愤怒尊青杖恐吓外道论敌，使他们无法出声。他著有《中观四百论》的注释，将其解释为唯识宗。这部注释似乎是在月称的《四百论》注释之前完成的，因此是在金刚座（菩提伽耶）完成的。法王论师的释经，则依赖于月称和法护两人。据说，他晚年去了东方金洲，修持服食精华的成就，最终前往天界。据说，他曾短暂地担任那烂陀寺的住持，之后由胜天接任。
English
Therefore, he wrote a commentary on the Abhidharmakośa, and following the views of Blo-brtan, he wrote a commentary refuting Leg-ldan. Saṃpradūtaḥ (梵文天城体：संपरादुतः，梵文罗马拟音：Saṃpradūtaḥ，汉语字面意思：桑札达), a student of Leg-ldan, also appeared at the same time. It is said that he had a long debate with the easterners in Puri, and was therefore known as Yontan Blö-gros Gyal. The master Dharmapāla was born in the south, from a family of poets. From the time he was a layman, he was known as a great poet who knew almost all the inner and outer doctrines. He was ordained by the master Chos-'bangs and listened to the Vinaya, and became a great scholar, and then went to the central region. He again listened to all the Piṭakas including the branches from the master Phyogs-kyi-glang-po, and became a master of learning. He recited more than a hundred great Sutra scriptures. He went to Vajrāsana (Bodh Gaya) and made many praises to the special deities. He practiced the Bodhisattva Akashagarbha, and saw himself going to the top of the Bodhi tree. From then on, he always listened to the Dharma from the noble Akashagarbha. He stayed in Vajrāsana (Bodh Gaya) for more than thirty years, teaching the Dharma. After the glorious Chandrakīrti, he became the abbot of the glorious Nalanda Monastery. During that time, all the disciples who had committed root downfalls of the Bodhisattva, whether in reality or in dreams, were able to confess their downfalls in front of the noble Akashagarbha. It is said that it was enough to take wealth from the noble Akashagarbha. He himself and the Sangha did not seek the necessities of life from donors, but obtained them from the sky. It is said that he used to threaten the heretical opponents with the wrathful deity Blue Staff, so that they could not speak. He wrote a commentary on the Four Hundred Verses of the Middle Way, explaining it as the Mind-Only school. This commentary seems to have been completed before Chandrakīrti's commentary on the Four Hundred Verses, so it was completed in Vajrāsana (Bodh Gaya). The explanation of the scriptures by the master Chos-'bangs relied on both Chandrakīrti and Dharmapāla. It is said that at the end of his life he went to the eastern Golden Island, practiced the accomplishment of extracting the essence, and finally went to the realm of the gods. It is said that he served as the abbot of Nalanda Monastery for a short time, and then Gyalwai Lhas succeeded him.