Tibetan
བར་ནུབ་སྟེ་ད་ལྟར་དཔེ་ཙམ་ཡང་ཡོད་པར་མི་མངོན་ནོ། །དེར་བཟོའི་གནས་བརྒྱ་རྩ་དང༌། སྒྲ་དང༌། རྟོག་གེ་དང༌། སྨན་དཔྱད་དང༌། སྡེབ་སྦྱོར་དང༌། ཟློས་གར་དང༌། མངོན་བརྗོད་དང༌། སྙན་དངགས་དང༌། སྐར་རྩིས་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་མང་དུ་བརྩམས། སློབ་མ་རྣམས་ལ་དེ་རྣམས་གཙོ་བོར་བཤད་པའི་ཚེ། འཕགས་མ་སྒྲོལ་མས། ས་བཅུ་པ་དང་ཟླ་བ་སྒྲོན་མེ་དང༌། །སྡོང་པོས་བརྒྱན་པ་དང་ནི་ལང་ཀར་འཇུག །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡུམ་གྱུར་ཀློགས་ཤིག་ཀྱེ། །སྡེབ་སྦྱོར་ངན་གཡོའི་སྦྱོར་བས་ཁྱོད་ལ་ཅི། །ཞེས་གསུངས་པས་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་རིག་པའི་གནས་རྣམས་ཉུང་ངུར་བསྟན་ཞིང༌། རྨད་དུ་བྱུང་བའི་མདོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་དུས་རྟག་ཏུ་མ་ཆད་པར་གཞན་ལ་གསུངས། བདག་ཉིད་ཀྱང་ཉིན་རེར་ཞལ་འདོན་མཛད། མདོ་དེ་རྣམས་ལ་དོན་བསྡུའི་བསྟན་བཅོས་རེ་ཡང་མཛད། སྤྱིར་སྔ་ཕྱིར་མཛད་པ་ལ་བསྟོད་པ་བརྒྱ་དང་བརྒྱད། ནང་རིག་པའི་བསྟན་བཅོས་བརྒྱ་དང་བརྒྱད། ཕྱི་རོལ་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་བརྒྱ་དང་བརྒྱད། བཟོ་གནས་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་དེ། ཕྲ་མོ་ཐོར་བུ་པ་བཞི་བརྒྱ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་བརྩམས་ཟེར། པྲ་དཱི་བ་མཱ་ལི་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་བཅོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་རིམ་མཐའ་དག་སྟོན་པ་ཞིག་ཀྱང་མཛད་དེ། ཆེར་མ་དར། འགྲོ་ལྡིང་དང༌། སིངྒ་ལའི་གླིང་ན་དེ་འཆད་པའི་སྲོལ་ད་ལྟའང་འདུག་གསུང༌། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་དང༌། སྐུ་གསུམ་ལ་འཇུག་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་པནྚི་ཏ་ཕྱིས་བྱོན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སློབ་མར་བྱེད་པ་བྱུང་ངོ༌། །སྒྲོལ་མའི་སྒྲུབ་ཐབས་བརྒྱ་རྩ་དང༌། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་བརྒྱ་རྩ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་འདིས་མཛད་པ་བོད་དུ་འགྱུར་སྣང་བས། སྤྱིར་བསྟན་བཅོས་མང་པོ་རང་ཞིག་མཛད་པར་སྣང་ངོ༌། །ཡང་བུད་མེད་དབུལ་མོ་རྒན་མོ་ཞིག་ལ་བུ་མོ་གཟུགས་མཛེས་པ་ཞིག་ཡོད་ པ། བག་མར་རྫོང་བའི་ཆས་མེད་ནས་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སློང་མོ་ལ་ཕྱིན། ནཱ་ལེནྡྲར་འོངས་ནས། ཟླ་བ་གྲགས་པ་འདུ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྲགས་པ་ལ་བསླངས་པས། ཁོ་བོ་ནི་དགེ་སློང་ཡིན་པས་ཡོ་བྱད་མང་པོ་མ་བཟུང་ཞིང༌། །ཅུང་ཟད་ཡོད་པའང་ལྷ་ཁང་དང་དགེ་འདུན་གྱི་དོན་དུ་དགོས། ཁང་པ་ཕ་གི་ན་ཙནྡྲ་གོ་མཱི་ཡོད་པས། དེར་སློངས་ཤིག་ཅེས་བསྟན་པས། རྒན་མོས་ཙནྡྲ་གོ་མཱིའི་སར་སློང་དུ་ཕྱིན་ན། སྐུ་ལ་གསོལ་བའི་ན་བཟའ་ཕྲུགས་གཅིག་དང༌། འཕགས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་པོ་ཏི་གཅིག་ལས་གཞན་གང་ཡང་མེད་དེ། དེར་ལོགས་བྲིས་ལ་སྒྲོལ་མའི་སྐུ་བརྙན་བཞུགས་པ་དབུལ་ཕོངས་ལ་རབ་ཏུ་བརྩེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་དེ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ཅིང་སྤྱན་ཆབ་ཕྱུང་བས། དེ་ཉིད་སྒྲོལ་མ་དངོས་སུ་གྱུར་ཏེ། སྐུའི་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ལས་གྲུབ་པ་རིན་ཐང་མེད་པའི་ནོར་བུ་དང་བཅས་པ་དག་ཕུད་ནས་སློབ་དཔོན་ལ་གནང༌། དེས་ཀྱང་དེ་ལ་སྩལ་བས་ཤིན་ཏུ་ཚིམ་པ་ཐོབ་ཅིང༌། རི་མོའི་སྐུ་བརྙན་རྒྱན་མེད་པར་སོང་བས་སྒྲོལ་མ་རྒྱན་མེད་མ་ཞེས་གྲགས་ཤིང༌། རྒྱན་ཕུད་པའི་ཤུལ་ལམ་མེ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡུན་རིང་དུ་མཛད་ནས། མཐར་པོ་ཏ་ལར་གཤེགས་པར་བཞེད་དེ། འཛམ་བུའི་གླིང་ནས་དྷ་ན་ཤྲིའི་གླིང་དུ་བྱོན་པ་ན། སྔོན་ཀླུ་ཤེ་ཥ་ལ་སྨད་པས་འཁོན་དུ་བཟུང་ནས་རྒྱ་མཚོའི་རླབས་ཆེན་པོས་གྲུ་གཟིངས་གཞུག་པར་བརྩམས། རྒྱ་མཚོའི་དབུས་ནས་སྒྲ་བྱུང་ནས་ཙནྡྲ་གོ་མི་ཕྱུང་ཞིང་ཟེར། སྒྲོལ་མ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས། འཕགས་མ་གཙོ་འཁོར་ལྔ་མཁའ་ལྡིང་ལ་ཆིབས་པ་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་བྱོན་པས་ཀླུ་རྣམས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་ཐོས། གྲུ་དྷ་ན་ཤྲཱིར་བདེ་ བར་སླེབ་བོ། །དེར་དཔལ་ལྡན་འབྲས་སྤུངས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་ལ་མཆོད་ཅིང༌། སྒྲོལ་མའི་ལྷ་ཁང་བརྒྱ་རྩ་དང༌། འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་ལྷ་ཁང་བརྒྱ་རྩ་བཞེངས། རི་པོ་ཏ་ལར་གཤེགས་ནས་ད་ལྟ་ཡང་ལུས་མ་སྤངས་པར་བཞུགས་སོ། །སློབ་མ་ལ་སྤྲིངས་པའི་འཕྲིན་ཡིག་ནི། རྒྱལ་པཽའི་བུ་རིན་ཆེན་གྲགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་བབས་པ་ཞིག་ལ་པོ་ཏ་ལ་ནས་ཚོང་པ་རྣམས་ལ་བསྐུར་བས། དེ་ཡང་སློབ་སྤྲིངས་མཐོང་ནས་ཆོས་བཞིན་སྤྱོད་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱོན་པ་ལས། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་དང༌། ཙནྡྲ་གོ་མཱིའི་སྐུ་ཚེའི་སྟོད་ཀྱི་དུས་ནི། རྒྱལ་པཽ་སེང་གེ་དང་བྷརྵས་རྒྱལ་སྲིད་སྐྱོང་བའི་དུས་ཡིན་ལ། ཆོས་སྐྱོང་གི་ཡང་སྐུ་ཚེའི་སྟོད་ཡིན་པར་ཤེས་སོ། །ཟླ་གྲགས་ཙནྡྲ་གོ་མི་ན་ལེནྡྲར་ཞལ་འཛོམ་པ་སོགས་སྐུ་ཚེའི་སྨད་ཀྱི་དུས་དང༌། སློབ་དཔོན་ཆོས་སྐྱོང་འགྲོ་དོན་མཛད་པའི་དུས་ནི། རྒྱལ་བོ་སེང་གེ་ལྔ་པའི་དུས་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་ངང་ཚུལ་གྱི་དུས་ཀྱི་གཏམ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པའོ།། །། རྒྱལ་པོ་བྷརྵ་དང༌། སིངྷ་ཙནྡྲ་འདས་པ་ཙམ་གྱི་དུས་ན། ནུབ་ཕྱོགས་མ་ལ་ཝར་རྒྱལ་པཽ་གཡོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོབས་ཆེན་པོ་བྱུང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ངང་ཚུལ་ལ་བདོ་བ་ཙམ་དུ་གྱུར་ཞིང༌། དེས་ལོ་སུམ་ཅུ་རྒྱལ་སྲིད་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ངང་ཚུལ་དང་དུས་གཅིག་ཏུ་ཤིའོ། །ཤར་ཕྱོགས་སུ་བྷརྵའི་བུ་རྒྱལ་པཽ་སེང་གེ་ལྔ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་ཆེ་བ་བྱུང
Chinese
中间隐没，现在连例子也看不到了。在那里创作了一百种工艺学，以及声明学、因明学、医学、韵律学、戏剧、词藻学、诗学、星算学等论著。给学生们主要讲说那些的时候，圣救度母说：“十地和月灯，树庄严和入楞伽，成为诸佛之母读诵吧！恶劣的韵律学的欺骗对你有什么用？”因此对外道的明处略微讲说，那些奇妙的五部经恒常不断地为他人讲说。自己也每天念诵。为那些经各作一部意义总摄的论著。总的来说，先后所作的有赞颂一百零八部，内明的论著一百零八部，外道的论著一百零八部，工艺学一百零八部，细小零散的有四百三十二部。还作了一部名为《普拉底瓦玛里》的论著，是显示所有菩提道次第的，但没有弘扬开来。据说在卓定（'Gro-lding）和僧伽罗洲（Singhaladvipa）现在还有讲说它的传统。二十颂和入三身是所有后来的大乘班智达都作为教材的。救度母的修法一百种和观世音的修法一百种，似乎是这位论师所作并翻译到藏地的，总的来说，似乎自己创作了很多论著。又，一个贫穷的老妇人有一个美丽的女儿，因为没有嫁妆，就到各种地方乞讨。来到那烂陀寺，向月称论师的盛大法会乞讨，月称说：“我是一个比丘，没有拿很多用具，稍微有的一些也要用于寺庙和僧团。那边房子里有旃陀罗古弥，去那里乞讨吧。”老妇人就到旃陀罗古弥那里乞讨，他身上只有一件穿的僧衣，和一部《八千颂般若经》，此外什么也没有，在那里墙上画着一幅救度母像，对穷人非常...
English
In between, it has disappeared, and now even an example is not visible. There, one hundred treatises on craftsmanship, as well as treatises on grammar, logic, medicine, prosody, drama, lexicography, poetry, and astrology, were composed. When mainly explaining those to the students, the Holy Tara said, "The Ten Bhumis and the Moon Lamp, the Tree Adornment and the Entering into Lanka, read the one who has become the mother of all Buddhas! What use is the deceit of bad prosody to you?" Therefore, he briefly taught the external fields of knowledge, and constantly taught those five wonderful sutras to others. He himself also recited them daily. He also composed a treatise summarizing the meaning of each of those sutras. In general, he composed one hundred and eight praises, one hundred and eight treatises on inner knowledge, one hundred and eight treatises on external knowledge, and one hundred and eight treatises on craftsmanship. It is said that he composed four hundred and thirty-two minor and miscellaneous works. He also composed a treatise called "Pradipa-mali," which shows all the stages of the Bodhisattva path, but it did not become widespread. It is said that there is still a tradition of teaching it in 'Gro-lding and Singhaladvipa. The Twenty Verses and the Entering into the Three Bodies are used as teaching materials by all later Mahayana Panditas. One hundred methods of practicing Tara and one hundred methods of practicing Avalokiteshvara seem to have been composed by this teacher and translated into Tibetan. In general, it seems that he himself composed many treatises. Also, a poor old woman had a beautiful daughter, and because she had no dowry, she went to various places to beg. She came to Nalanda and begged at the great assembly of Chandrakirti. Chandrakirti said, "I am a monk and do not carry many belongings. Even the little I have is needed for the temple and the Sangha. In that house over there is Chandragomin, go and beg there." The old woman went to Chandragomin to beg, and he had only one robe to wear and one copy of the Ashtasahasrika Prajnaparamita Sutra. There, on the wall, was a painting of Tara, which was very...
Chinese
以慈爱之心向她祈祷并流下眼泪，她立即变成了真正的度母。取下由各种珍贵宝石制成的、价值连城的珠宝，献给阿阇黎。阿阇黎也回赠给她，她非常满足。因为画像上的度母没有了装饰，所以被称为无饰度母，留下取下装饰的痕迹。就这样，她长期为利益众生而努力，最终决定前往普陀山。当她从赡部洲前往达那希里洲时，之前得罪了龙王舍沙，龙王怀恨在心，掀起巨浪想要击沉船只。从海中传来声音，呼唤旃扎果弥。当向度母祈祷时，圣母主眷五尊乘坐虚空飞行器出现在前方的天空中，龙族感到恐惧和害怕，船只平安抵达达那希里。在那里，她供养了吉祥米聚塔，建造了一百零八座度母殿和一百零八座观音殿。她前往普陀山，至今仍未舍弃肉身而住。给弟子的信是：国王的儿子，名叫仁钦扎巴的出家人，从普陀山托商人带去。据说他看到信后，如法修行。就这样，吉祥月称和旃扎果弥前半生的时候，是国王森给和巴尔沙统治的时代，也知道是护法神前半生的时候。月称和旃扎果弥在纳兰陀相遇等是后半生的时候，阿阇黎护法神利益众生的时候，是国王森给第五的时代。这是关于国王昂楚时代的第二十四个故事。国王巴尔沙和辛哈旃扎去世的时候，西方的马拉瓦出现了一位名叫尧哇的强大国王，他几乎要威胁到国王昂楚。他统治了三十年，与国王昂楚同时去世。在东方，巴尔沙的儿子，名叫森给第五的国王，非常强大。
English
With a loving heart, he prayed to her and shed tears, and she immediately transformed into the actual Tara. She removed the priceless jewels made of various precious gems from her body and offered them to the Acharya. The Acharya also gave them back to her, and she was very satisfied. Because the Tara in the painting was without ornaments, she became known as the Unadorned Tara, leaving traces of where the ornaments had been removed. In this way, she worked for a long time for the benefit of sentient beings, and finally decided to go to Mount Potala. When she was traveling from Jambudvipa to Dhanaśrī, she had previously offended the Naga king Śeṣa, who held a grudge and stirred up huge waves to sink the ship. A voice came from the sea, calling out to Candragomin. When they prayed to Tara, the noble mother and her retinue of five appeared in the sky in front of them on a celestial vehicle, and the Nagas were frightened and terrified, and the ship safely arrived in Dhanaśrī. There, she offered to the auspicious Dhānyakaṭaka Stupa, and built one hundred and eight Tara temples and one hundred and eight Avalokiteśvara temples. She went to Mount Potala and still resides there without abandoning her body. The letter sent to the disciple was: A monk named Rinchen Drakpa, the son of a king, was sent from Potala to the merchants. It is said that upon seeing the letter, he practiced according to the Dharma. In this way, the early part of the lives of the glorious Chandrakirti and Candragomin was during the time when Kings Simha and Bharṣa ruled, and it is known that it was also the early part of the life of Dharmapala. The meeting of Chandrakirti and Candragomin at Nalanda, etc., was during the later part of their lives, and the time when Acharya Dharmapala worked for the benefit of beings was during the time of King Simha the Fifth. This is the twenty-fourth story about the time of King Angtshul. At the time when King Bharṣa and Simhachandra had just passed away, a powerful king named Yauva appeared in Malava in the west, and he almost threatened King Angtshul. He ruled for thirty years and died at the same time as King Angtshul. In the east, the son of Bharṣa, a very powerful king named Simha the Fifth, appeared.