Chinese
是上部的时期。圣者萨迦拉也显现是这个时期出现的，因为花鬘传承译师涅措尔·喜饶扎翻译时说，圣者僧护的弟子圣者萨迦拉所造。因此，是否是声闻阿罗汉也需要考察。这些当中，没有听到过胜天和莲花觉的历史。月宝国王是仪轨的上师，但没有看到详细的传记。隐日是说，圣者龙树和无著的观点一致，并在克什米尔和摩揭陀建立了十二个大的法座，一切用具都让夜叉们提供。所有内道弟子都从八怖中救护，是守护者。是一位成就度母的僧人咒师，详细历史在其他地方可以知道。胜天也被认为是精通诸多教言的大导师，长期住在那烂陀寺，没有听到过详细的传记。那时，北方哈萨姆出现了一颗佛陀的牙齿舍利，僧护的弟子诗人秘密施和法护的弟子宝生慧等四众眷属如法行持，出现了成百上千的人供养牙齿舍利。这个传统现在在布康。吉祥月称是，在南方萨曼塔出生后，从小就学习了一切明处。在南方那个地方出家，精通一切三藏。依止了许多乐天的弟子和佛护的弟子莲花觉，获得了龙树的一切论典和诀窍。成为大学者中的大学者，担任吉祥那烂陀寺的住持。造了《根本慧论》四三品和《六十正理论》的注释等，使佛护的宗派非常兴盛。在那里，从画在图上的母牛身上挤出牛奶，让所有僧众都喝奶粥喝饱，手可以无碍地穿过石柱，可以无碍地穿墙而过等，有诸多稀有景象，并且击败了许多外道的辩论者。最后
English
It was around the upper period. It seems that the noble Sagala also appeared at this time, because when the translator of the Garland of Flowers, Nyeltsor Sherab Drak, translated it, it said that it was made by the noble Sagala, a disciple of the noble Sangharakshita. Therefore, it is necessary to examine whether he is a Shravaka Arhat or not. Among these, I have not heard the history of Shogde and Kamala Buddhi. Although the Moon Jewel King is the lama of the ritual, there is no detailed biography. Hidden Sun is said to have the same view as the noble Nagarjuna and Asanga, and established twelve large Dharma seats in Kashmir and Magadha, and all the utensils were provided by the Yakshas. All inner disciples are protected from the eight fears and are protectors. He was a monk mantra practitioner who accomplished Tara, and detailed history can be found elsewhere. Sheng Tian is also considered to be a great teacher who is proficient in many teachings, and lived in Nalanda Temple for a long time, but I have not heard a detailed biography. At that time, a tooth relic of the Buddha appeared in northern Hasam, and the fourfold retinue of Sangharakshita's disciple, the poet Secret Giver, and Dharmarakshita's disciple Ratnamati, etc., practiced the Dharma accordingly, and hundreds of thousands of people appeared to offer to the tooth relic. This tradition is now in Pukang. The glorious Chandrakirti was born in southern Samanta, and from a young age he studied all the fields of knowledge. He became a monk in that southern region and became proficient in all the Tripitaka. He relied on many of Leghden's disciples and Buddhapalita's disciple Kamala Buddhi, and obtained all of Nagarjuna's treatises and secrets. He became a great scholar among scholars and served as the abbot of the glorious Nalanda Temple. He composed the commentary on the four-three chapters of the Fundamental Wisdom and the Sixty Reasoning, etc., and made the Buddhapalita's sect very prosperous. There, milk was squeezed from a cow painted on a picture, and all the monks were satisfied with milk porridge, and the hand could pass through the stone pillar unhindered, and could pass through the wall unhindered, etc., and there were many rare sights, and he defeated many heretical debaters. Finally
Tibetan
ར་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་བྱོན་ཏེ་གོངྐུ་ནའི་ཡུལ་དུ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒོལ་བ་མང་པོ་ཚར་བཅད། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་ཕལ་ཆེར་བསྟན་པ་ལ་བཅུག་ནས་ཆོས་གཞི་ཆེན་པོ་མང་དུ་བཏབ། སླད་ཀྱིས་མ་ནུ་བྷཾ་ག་ཞེས་བྱ་བའི་རི་ལ་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ཐོབ་པར་བཞེད་པས། ཡུན་རིང་དུ་བཞུགས་ནས་འཇའ་ལུས་སུ་སོང་བར་སྔགས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་འདོད་དེ། བོད་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ལྟར་ན་དགུང་ལོ་སུམ་བརྒྱ་བཞུགས་པ་དང༌། རྡོའི་སེང་གེ་ལ་ཆིབས་ནས་ཏུ་རུཥྐའི་དམག་བཟློག་པའི་མཛད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་བསྟན་པར་འདོད་དེ། ཕྱི་མ་ནི་དེ་ལྟར་བྱུང་བར་རུང་ལ། སྔ་མ་ནི་འཇའ་ལུས་སུ་གྱུར་ན་འཆི་བ་མེད་པ་ཡིན་པས་ལོ་སུམ་བརྒྱས་ཆར་ཡང་མི་བཟོད། རྣམ་སྨིན་རགས་པའི་སྐུ་ལུས་ཀྱིས་མི་ཡུལ་དུ་དེ་ལྟར་བཞུགས་པར་འདོད་ན་ནི་མི་འཐད་པར་མངོན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ཙནྡྲ་གོ་མཱི་ནི། ཤར་ཕྱོགས་པ་རེནྡྲར་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་ཞལ་མཐོང་བའི་པནྚི་ཏ་ཞིག་མུ་སྟེགས་རྒྱང་འཕེན་པའི་སྟོན་པ་ཞིག་དང་རྩོད་པར་གྱུར་ཏེ། དེའི་རིང་ལུགས་སུན་ཕྱུང་ཡང་རིག་པ་ནི་བློས་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ཡིན་པས་གང་བློ་ སྒྲིན་པ་དེ་རྒྱལ་བར་ཟད་ཀྱི། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་ཡོད་པའི་རྟགས་མངོན་སུམ་དུ་མེད་པས་ཁོ་བོ་ཅག་དེ་མི་འདོད་ཟེར་བ་ན། རྒྱལ་པཽ་ལ་སོགས་པ་དཔང་པོར་བཞག་སྟེ། ང་ཉིད་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་ཡིན་པས་དཔྲལ་པར་རྟགས་ཐོབ་ཅིག་བྱས་ནས། དེས་དཔྲལ་པར་མཚལ་གྱི་ཐིག་ལེ་ཤ་ལ་ཐིམ་པ་ཞིག་བྱས། ཁ་ནང་དུ་མུ་ཏིག་བཅུག་སྟེ་དེ་ཉིད་དུ་འདས་ཏེ། དེའི་ལུས་ཟངས་ཁ་སྦྱོར་གྱི་ནང་དུ་བཅུག་ནས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱས་བཏབ་བོ། །དེ་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་པནྚི་ཏ་བི་ཤེ་ས་ག་ཞེས་བྱ་བའི་བུར་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པ་བཞིན་དེ་ལ་ཁྱེའུ་མཚན་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་མཚལ་གྱི་རི་མོ་དཔྲལ་པར་ཡོད་པ་ཁ་ནང་ན་མུ་ཏིག་ཡོད་པ་དེ་བྱུང༌། རྒྱལ་པོ་སོགས་ཀྱིས་སྔར་གྱི་ཕུང་པོ་དེ་བལྟས་པས་དཔྲལ་པའི་མཚལ་གྱྀ་རི་མོ་ཡང་བྱིད། མུ་ཏིག་གི་ཤུལ་ཧར་རེ་འདུག་གོ །དེར་མུ་སྟེགས་དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་ཡོད་པར་ཡིད་ཆེས་སྐད། ཁྱེའུ་དེ་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་མ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། ཟླ་བ་བཅུར་འོ་བརྒྱལ་བར་མ་གྱུར་ཏམ་བྱས་པས། བྱིས་པ་བཙས་མ་ཐག་སྨྲ་བ་ནི་ལྟས་ངན་ནོ་སྙམ་ནས་ཁ་རོག་འདུག་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ལོ་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཅང་མ་སྨྲས་པས་ལྐུགས་པའོ་སྙམ་མོ། །དེར་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཞིག་གིས་ཤིན་ཏུ་གོ་དཀའ་བའི་སྙན་དངགས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། སྙན་
Chinese
又往南方一带，在恭古那地方，降伏了许多外道论敌，使多数婆罗门和居士信奉佛教，建立了许多大寺院。后来他想依靠密咒道，在名叫玛努邦嘎的山上获得殊胜成就。据说咒师们认为他在那里长久住留，最后化为虹身。按照西藏的史书记载，他活了三百岁，骑着石狮子，显现了阻挡杜鲁什喀军队的特殊功绩。后者或许有可能，但前者，如果化为虹身，就不会有死亡，所以活到三百岁也难以置信。如果认为他以粗大的报身住在人间，那显然是不合理的。班智达旃陀罗·古弥，东方人，在楞扎地方亲见了观世音菩萨的尊容。一位外道顺世论的导师与他辩论，虽然驳倒了对方的宗义，但因为理智是依靠分别念来推断的，所以谁聪明谁就获胜。对方说：“因为没有前世后世存在的明显证据，所以我们不承认。”于是将国王等人作为见证人，说：“我将转世，所以在额头上留下一个记号吧。”那人在他的额头上点了一个朱砂痣，渗入肉中。又在他的口中放入一颗珍珠，当即去世。他的尸体被放入一个铜制的双合函中，并盖上了国王的印章。正如他承诺的那样，他转世为王族班智达比舍萨嘎的儿子，刚生下来，就有一个带有朱砂痕迹的记号在额头上，口中含着一颗珍珠。国王等人察看了之前的尸体，发现额头上的朱砂痕迹也消失了，只留下一个珍珠的空洞。据说，那位外道也因此相信了有前世后世。那个孩子刚生下来就向母亲合掌，问道：“难道您没有为我受十个月的苦吗？”人们认为婴儿刚出生就说话是不祥之兆，所以保持沉默。此后七年间，他一言不发，人们都认为他是哑巴。当时，一位外道论敌用非常难以理解的诗歌韵文，
English
Then he went to the southern region, and in the land of Gongguna, he subdued many heretical opponents, and made most Brahmins and householders embrace Buddhism, and established many great monasteries. Later, he wanted to rely on the path of mantra to attain supreme accomplishment on a mountain called Manu Bhanga. It is said that mantra masters believe that he stayed there for a long time and finally turned into a rainbow body. According to Tibetan historical records, he lived for three hundred years and rode a stone lion, showing the special feat of repelling the Turushka army. The latter may be possible, but the former, if transformed into a rainbow body, would not die, so living to three hundred years is also unbelievable. If it is believed that he lived in the human world with a coarse resultant body, it is obviously unreasonable. Pandit Chandragomin, an easterner, saw the face of Avalokiteśvara in the land of Rendza. A teacher of the heretical Lokayata debated with him, and although he refuted the opponent's doctrine, because reason relies on discrimination to infer, whoever is clever wins. The opponent said, "Because there is no obvious evidence of the existence of past and future lives, we do not admit it." Then he took the king and others as witnesses and said, "I will be reincarnated, so leave a mark on my forehead." That person put a cinnabar mole on his forehead, which penetrated into the flesh. He also put a pearl in his mouth and died immediately. His body was placed in a copper double box and sealed with the king's seal. As he had promised, he was reborn as the son of the royal Pandit Visheshaga, and as soon as he was born, there was a mark with a cinnabar trace on his forehead and a pearl in his mouth. The king and others examined the previous corpse and found that the cinnabar trace on the forehead had also disappeared, leaving only a pearl cavity. It is said that the heretic also believed in the existence of past and future lives because of this. As soon as the child was born, he put his palms together to his mother and asked, "Didn't you suffer for me for ten months?" People thought it was an ominous sign for a baby to speak as soon as he was born, so they remained silent. For the next seven years, he did not say a word, and people thought he was dumb. At that time, a heretical opponent used very difficult to understand poetic verses,
Tibetan
དངགས་དེའི་དོན་གྱིས་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་འགོག་པ་ཞིག་བརྩམས་ནས་རྒྱལ་པོ་དང༌། མཁས་པའི་ཚོགས་ལ་གྲིམས་སོ། །དེར་བི་ཤེ་ས་གའི་ཁྱིམ་དུ་བྱུང་བ་ན། དེས་ཡུན་རིང་དུ་བརྟགས་པས་སྒྲ་དོན་ཇི་བཞིན་གོ་བ་ཡང་མེད་ན། ལན་གདབ་པ་ག་ལ་ནུས་ཏེ། དོན་དེ་སེམས་ཤིང་ཁྱིམ་གྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བྱ་བ་ཞིག་ལ་སོང་ངོ༌། ། དེར་ཙནྡྲ་གོ་མཱི་ལོ་བདུན་ལོན་པ་དེས་བལྟས་པ་ན། དོན་ཤེས་ཤིང་ལན་གདབ་པར་དཀའ་བ་མེད་དེ། དེའི་དོན་འགྲོལ་བའི་ཡིག་ཆུང་བཏབ། ལན་གྱི་ཚིགས་བཅད་ཀྱང་བྲིས་སོ། །ཕས་ནང་དུ་འོངས་པ་ན། དེ་ལྟར་བྲིས་པ་མཐོང་ནས། ཁྱིམ་དུ་སུ་བྱུང་ཞེས་ཙནྡྲ་གོ་མཱིའི་མ་ལ་དྲིས་སོ། །གཞན་སུ་ཡང་མ་འོངས་ཏེ། བུ་ལྐུགས་པས་བལྟ་ཞིང་བྲིས་སོ། །དེར་ཕས་བུ་ལ་དྲིས་པ་ན་མའི་གདོང་ལ་བལྟ་ཞིང་འདུག་གོ །མས་སྨྲོས་ཤིག་བྱས་པས། འདི་ནི་བདག་གིས་བྲིས་པ་སྟེ་རྒོལ་བ་འདི་བཟློག་པ་ནི་དཀའ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར། དེ་ནས་ནང་པར་ཙནྡྲ་གོ་མཱི་དང༌། མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་དེ་བརྩད་པས། ཙནྡྲ་གོ་མཱི་རྒྱལ་ཏེ་བྱ་དགའ་ཆེན་པོ་ཐོབ། དེས་ན་སྒྲ་དང་རྟོག་གེ་ལ་སོགས་པ་རིག་གནས་ཐུན་མོང་བ་ཐམས་ཅད་མ་བསླབས་པར་རང་ཤེས་སུ་ཤེས་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་གྲགས་པས་ཁྱབ་བོ། །དེ་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སློབ་དཔོན་ཞིག་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། བསླབ་པའི་གནས་ལྔ་བླངས། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བླཽ་གྲོས་བརྟན་པ་ལ་མདོ་སྡེ་དང༌། མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཕལ་ཆེར་ལན་ཅིག་ཉན་པ་ཙམ་གྱིས་མཁྱེན། རིག་པ་འཛིན་པའི་སློབ་དཔོན་མྱ་ངན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བཀའ་ལུང་ནོས་ཏེ། རིག་སྔགས་བསྒྲུབས་པས་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང༌། སྒྲོལ་མའི་ཞལ་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས། ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་ཆེན་པོར་གྱུར། དེ་ནས་ཤར་ཕྱོགས་སུ་རྒྱལ་པཽ་བྷརྴའི་ཡུལ་དུ་སྨན་དཔྱད་དང༌། སྡེབ་སྦྱོར་དང། བཟོའི་གནས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་མང་དུ་བྱས། ཁྱད་པར་དུ་སྒྲ་རིག་པ་མང་དུ་བཤད་ཅིང་ཡོད། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་ཏཱ་རཱ་ཞེས་བྱ་བ་བག་མར་བླངས་ཤིང༌། རྒྱལ་པོས་ཡུལ་འཁོར་ཞིག་ཀྱང་མཁྱེན། དུས་ལན་ཅིག་དེའི་གཡོག་མོས་ཏཱ་རཱ་ཞེས་འབོད་ཀྱིན་འདུག་པས། ཡི་དམ་དང་མཚན་མཐུན་པ་ཁྱིམ་ཐབ་ཏུ་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བརྩམས་པ་རྒྱལ་པཽས་ཤེས་ཏེ། དེ་ཕའི་བུ་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་འདུག་ན་སྒྲོམ་དུ་ཆུག་ལ་གངྒ་ལ་སྐྱུར་ཞིག་ཅེས་བསྒོས་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་
Chinese
那些辩论者的言辞，为了驳倒佛教徒的宗义，创作了一部论著，并提交给了国王和学者们。当时，在比舍萨伽的家中，那个人经过长时间的思考，连言辞的意义都无法理解，更不用说回答了。他心里想着这件事，走出了家门去办事了。 当时，七岁的旃陀罗·古弥看到了，他理解了意义，回答起来并不困难。他写了一篇解释意义的短文，也写了回答的偈颂。父亲回来后，看到写成这样，就问旃陀罗·古弥的母亲：“家里谁来过？”回答说：“没有其他人来过，是这个哑巴儿子看着写的。”父亲问儿子，儿子看着母亲的脸。母亲说：“说吧。”他说：“这是我写的，驳倒这个论敌并不困难。”之后，第二天，旃陀罗·古弥和外道论师辩论，旃陀罗·古弥获胜，得到了丰厚的奖赏。因此，对于声明、因明等所有共同的学问，他没有学习就自然通晓，名声传遍四方。之后，他依止了一位大乘论师，接受了五条学处。对于大论师慧稳，他几乎听一遍《经藏》和《论藏》就能理解。他从持明论师无忧那里接受了教言，修持明咒，亲眼见到了圣观世音和度母的尊容，成为了非常伟大的智者。之后，在东方波诃王的国土上，他创作了许多关于医学、诗学和工艺学的论著，特别是讲授了很多声明学。 当时，他娶了国王的女儿，名叫达热。国王也了解一些占卜。有一次，他的一个仆人叫着“达热”，他心想，名字和本尊一样，不适合在家里，于是论师打算去其他地方，国王知道了这件事，就命令说：“如果他不和我的女儿住在一起，就把他放在箱子里扔到恒河里。”他们就这样做了。当时，论师向圣
English
Those debaters' words, in order to refute the tenets of the Buddhists, composed a treatise and submitted it to the king and scholars. At that time, in the house of Visheshaga, that person, after a long period of contemplation, could not even understand the meaning of the words, let alone answer them. Thinking about this matter, he went out of the house to do some work. At that time, seven-year-old Chandragomin saw it, and he understood the meaning, and it was not difficult to answer. He wrote a short essay explaining the meaning, and also wrote verses in response. When the father came home, he saw it written like this and asked Chandragomin's mother, "Who has been to the house?" She replied, "No one else has come, it was this mute son who looked and wrote." When the father asked the son, the son looked at the mother's face. The mother said, "Speak." He said, "This is what I wrote, it is not difficult to refute this opponent." After that, the next day, Chandragomin debated with the non-Buddhist teacher, and Chandragomin won and received a great reward. Therefore, for all common sciences such as grammar and logic, he knew them naturally without learning, and his fame spread in all directions. After that, he took refuge in a Mahayana teacher and took the five precepts. For the great teacher Lhodro Tenpa (Blo-gros brtan-pa), he understood almost the entire Sutra Pitaka and Abhidhamma Pitaka after hearing them only once. He received instructions from the Vidyadhara teacher Myangangme (Mya-ngan med-pa) and practiced Vidyadharas, and he personally saw the face of Holy Avalokiteshvara and Tara, and became a very great scholar. After that, in the land of King Bharsha in the east, he composed many treatises on medicine, poetics, and crafts, and in particular, he taught a lot of grammar. At that time, he married the king's daughter, named Tara. The king also knew some divination. Once, one of his servants was calling "Tara," and he thought that the name was the same as the deity, and it was not suitable to be in the house, so the teacher intended to go to another place. The king learned of this and ordered, "If he does not live with my daughter, put him in a box and throw him into the Ganges." They did so. At that time, the teacher to the Holy