English
It is said that this venerable one's reputation in Tibet is that he was a disciple of Master Vasubandhu, more skilled in Prajnaparamita than himself. Some Indians say that he was a disciple of Dignāga, and did not even receive teachings from Vasubandhu. It is said that the Abhisamaya-alamkara of Prajnaparamita was requested from Master Dharma-bandhu, and the oral instructions were heard from Lekdan. However, here in India, he is considered to be just an ordinary person, like the last disciple of Vasubandhu. It is said that the followers of this master say this: This master, being tired of various treatises, in order to rest, when meditating on Prajnaparamita, special experiences arose in his mind. Although there was no doubt about the meaning, some places did not match the words of the sutra and the Abhisamaya-alamkara, and he felt unhappy. In a dream, the noble Maitreya prophesied: You go to the monastery of Varanasi, you will find something important. The next morning he went there and met the Upasaka known as Peaceful Armor Iron Giver, who had brought a copy of the twenty-eight thousand verse sutra from the southern Potala. The sutra matched the Alamkara, and he was relieved. Therefore, he is the author of the twenty-eight thousand verse sutra, and the Abhisamaya-alamkara explained as the Madhyamaka meaning of speaking of no self-nature, and the treatise that mixes all the sutras and the Alamkara. Since there was no such thing before this master appeared, it is said that the reason why it is said that no one had ever seen the twenty thousand verse sutra before is like that. Finally, he became the lama of a small kingdom in the east, owning about twenty-four monasteries, and began to teach Prajnaparamita, and even the monks who listened to the Prajna Sutra gathered at least in the thousands, which lasted for about thirty years. It is said that this master is a first bhumi bodhisattva in both China and Tibet, and some say that he is a practitioner on the path of preparation, although not a true Arya, but close to the Arya, so he belongs to the Arya's ranks. Some also say that he is an ordinary person, but belongs to the Arya's liberation group, just as the Arya is only the corner of the eye, and the king is called Buddha, etc., but does not become a Buddha because of it.
Tibetan
་ཟེར་བ་དང༌། དམན་ལམ་སྔོན་སོང་གི་བྱང་སེམས་ཡིན་ཟེར་བ་སོགས་མང་ན་ཡང༌། སྐྱེས་མཆོག་དམ་པ་ངོ་མཚར་ཅན་ཡིན་པར་རྩོད་པར་མི་སྣང་ལ། དེའི་ཐུགས་རྒྱུད་སྐྱེ་འཕགས་ཇི་ལྟར་ཡིན་སུས་ཤེས། ཚུལ་སྟོན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་མོས་སྤྱོད་པ་ཅིག་ཏུ་མངོན་ནོ། །སློབ་དཔོན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་འབངས་ནི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་ལས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཐོས་ལ་ཡུལ་གཞན་ཐ་དད་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་དུ་མ་བསྟེན་པ། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་ པོ་དང་ཤིན་ཏུ་མཛའ་བཤེས་སུ་གྱུར་པ། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉན་པའི་སློབ་མ་ཞིག་སྟེ། བློ་གྲོས་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་དང་མཉམ་པར་གྲགས་ཤིང་བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུས་ལ་འགྲེལ་པ་ཡང་མཛད། འདིས་མཛད་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པར་བསྟོད་པ་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་ཀྱང་བསྡུས་དོན་མཛད་དོ། །སློབ་དཔོན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་འབངས་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོའི་མཚན་དུ་འདོད་ཅིང༌། གང་དག་བསྟོད་པ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལ་ཕྱོགས་གླང་གིས་སྤེལ་མར་བསྟོད་པའི་ཁ་སྐོང་མཛད་པས་དཔའ་བོ་དང༌། ཕྱོགས་གླང་ཕར་སློབ་ཚུར་སློབ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་འབྱུང་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་ནི་ལོ་རྒྱུས་མ་དག་པ་ཐོས་པའམ། དག་པོར་ཐོས་ཀྱང་མ་ངེས་པའི་རང་བཟོའོ། །དེ་ཡང་སྤེལ་མར་བསྟོད་པའི་ནང་གི་ཕྱོགས་གླང་གི་གསུང་རྣམས་བསྟོད་པ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་ཚིག་དེ་དང་དེའི་མཚམས་སྦྱོར་རམ། དོན་གསལ་བྱེད་ཁོ་ན་ཡིན་པས་འགྲེལ་པར་སྦྱར་བ་ཡིན་གྱི། སློབ་དཔོན་དེ་གཉིས་ཀྱིས་རྩོམ་རེས་བྱས་པ་ག་ལ་ཡིན་ཞེས་གོ་དགོས་སོ། །སླད་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་དེས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་བྱོན་ཏེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་མའི་མངའ་བདག་མཛད་ནས་སྐྱེ་བོ་དུ་མ་ལ་ཆོས་བསྟན། དྲྭ་བ་ལའི་ཡུལ་དུ་བྱོན་ནས་ཆོས་གཞི་ཆེན་པོ་ལྔ་བཅུ་ཙམ་གསར་དུ་བཙུགས་ཤིང་བསྟན་པ་ཡུན་རིང་དུ་གསལ་བར་བྱས་ཏེ། མཐར་གནོད་སྦྱིན་མོ་བསྒྲུབས་ནས་རིའི་རྒྱལ་པོ་མེ་ཏོག་བརྒྱ་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཞུད་དོ། །དགེ་བསྙེན་ཞི་བའི་གོ་ཆས་པོ་ཏ་ལར་ཕྱིན་པ་ཡང་འདི་དག་དང་དུས་མཚུངས་པའི་སྐབས་ཏེ། ཡུལ་པུནྚ་ཝརྦྷ་ནིའི་ནགས་ཚལ་ན་དགེ་བསྙེན་དེ་འཕགས་པ་སྤྱན་ རས་གཟིགས་བསྒྲུབས་ཤིག་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་བྱུང༌། རྒྱལ་པོ་ཤུ་བྷ་ས་ར་ཞེས་བྱ་བའི་རྨི་ལམ་དུ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་སྤྱན་དྲངས་ན་ཡུལ་འདིར་འབྱོན་པས། འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་མུ་གེ་དང་རིམས་ནད་རྒྱུན་ཆད་ཅིང་བདེ་བར་འགྱུར་ལ། དེའི་དོན་དུ་ནགས་ཚལ་ན་གནས་པའི་དགེ་
Chinese
说，或者说是下士道先行的菩萨等很多说法，但不像是争论这位是稀有殊胜的圣者。谁能知道他的心相续是凡是圣？显现为随顺各自根性的调伏者。作为导师三宝的侍者，听闻了导师世亲所著的论藏，依止了许多持有其他不同地域论藏的人。与导师陈那极为友善，是听闻陈那讲授《般若波罗蜜多》的弟子。据说智慧与陈那相等，也著有《八千颂》的略义释。陈那也为他所著的《赞无量功德》作了略义。导师三宝的侍者也被认为是导师英雄的名字。由于陈那对《赞一百五十颂》作了补充赞颂，所以是英雄，如果有人著书立说，说陈那互相学习，那就是听到了不正确的历史，或者即使听到了正确的历史，也是不确定的自创。而且，在互相赞颂中，陈那的言辞只是《赞一百五十颂》的那些词句的连接，或者只是意义的阐明，所以是作为注释来附加的，应该理解为并非两位导师互相写作。后来，那位导师去了南方，成为寺院的住持，向许多人讲授佛法。去了德瓦拉地区，新建了大约五十个大型的佛法中心，使佛法长久兴盛，最终修成了夜叉女，前往名为百花山的山王。居士寂铠去往布达拉宫也是与这些人同时期的事情。在奔那伐丹那地区的森林里，那位居士修持圣观世音菩萨，也几乎出现了成就的征兆。国王名为 শুভসার (Śubhasāra) 在梦中迎请圣观
English
say, or that he was a Bodhisattva who preceded the lower path, etc., but it does not seem to be disputed that he was a rare and wonderful holy being. Who knows whether his mindstream is ordinary or noble? He appears as a tamer who follows the inclinations of each individual. As a servant of the Teacher Three Jewels, he heard the Abhidharma-kośa composed by the Teacher Vasubandhu, and relied on many who held the Abhidharma-kośa of other different regions. He became very friendly with the Teacher Dignāga, and was a disciple who listened to Dignāga teaching the Prajñāpāramitā. It is said that his wisdom was equal to Dignāga's, and he also composed a summary commentary on the Aṣṭasāhasrikā. Dignāga also made a summary of the meaning for his "Praise of Immeasurable Qualities." The servant of the Teacher Three Jewels is also considered to be the name of the Teacher Hero. Because Dignāga made supplementary praises to the "Praise of One Hundred and Fifty Verses," he is a hero, and if someone writes that Dignāga learned from each other, that is hearing an incorrect history, or even if they heard the correct history, it is an uncertain self-creation. Moreover, in the mutual praise, Dignāga's words are only the connection of those words of the "Praise of One Hundred and Fifty Verses," or only the clarification of the meaning, so it is attached as a commentary, and it should be understood that the two teachers did not write to each other. Later, that teacher went to the southern region, became the abbot of the monastery, and taught the Dharma to many people. He went to the Devala area, newly established about fifty large Dharma centers, made the Dharma prosper for a long time, and finally accomplished a yaksha woman, and went to the mountain king called Hundred Flower Mountain. The going of the layman Śāntivarma to the Potala Palace was also at the same time as these people. In the forest of the Puṇḍravardhana region, that layman practiced the holy Avalokiteśvara, and there were almost signs of accomplishment. King named শুভসার (Śubhasāra) invited the holy sight in a dream
Tibetan
བསྙེན་འདི་ལྟ་བུ་རི་བོ་ཏ་ལར་རྫོངས་ཤིག་ཅེས་བྱུང་བས་རྒྱལ་པོས་དགེ་བསྙེན་བོས་ཏེ། མུ་ཏིག་གི་ཕྲེང་བ་དང་སྤྱན་འདྲེན་པའི་ཡི་གེ་གཏད། ལམ་རྒྱགས་པ་ཎ་དག་ཀྱང་བྱིན་པ་ན། དགེ་བསྙེན་གྱིས་བསམ་པ། ལམ་བགྲོད་དཀའ་ཞིང་རིང་བས་སྲོག་གི་བར་ཆད་ཀྱང་བྱེད་སྲིད་ན། འོན་ཀྱང་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་བཞུགས་པའི་སར་འགྲོ་བར་བསྐུལ་བ་འདིའི་ངག་གཅོག་པ་ནི་ཆ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པོ་ཏ་ལའི་ལམ་ཡིག་ཐོགས་ཏེ་སོང༌། མཐར་དྷ་ན་ཤྲཱིའི་གླིང་དཔལ་ལྡན་འབྲས་སྤུངས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་དུ་སླེབ། དེ་ནས་པོ་ཏ་ལར་འགྲོ་བའི་ལམ་ས་འོག་ཅུང་ཟད་བརྒྱུད་ནས་ཕྱིན་པ་ན། སླར་ས་སྟེང་ནས་འགྲོ་ས་ཡོད་པ་དིང་སང་ནི་རྒྱ་མཚོ་ལུད་པས་ས་གཞི་ནོན་ཏེ་མིས་ཐར་བ་མེད་གསུང༌། སྔོན་གྱི་དུས་དེ་ཙམ་ན་ལམ་ཡོད་པས་དེ་ལས་བརྒྱུད་ནས་སོང༌། དེར་ཆུ་བོ་ཆེན་པོ་ལ་མ་ཐར་བ་ན། ལམ་ཡིག་ལྟར་སྒྲོལ་མ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་རྒན་མོ་ཞིག་གི་གྲུ་བཏང་ནས་བསྒྲལ། ཡང་མཚོ་གཅིག་ལ་མ་ཐར་བ་ན། ཁྲོ་གཉེར་ཅན་མ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་བུ་མོ་ཞིག་གིས་གཟིངས་བཏང་ནས་བསྒྲལ། ཡང་ནགས་ཀྱི་མཐའ་མེ་འབར་ནས་མ་ཐར་བ་ལ། རྟ་མགྲིན་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་ཆར་ཕབ་སྟེ་ཞི། འབྲུག་སྒྲས་ལམ་བསྟན། ཡང་ངམ་གྲོག་གཏིང་དཔག་ཚད་མང་པོ་ཡོད་པས་ལམ་བཅད་དེ་འགྲོ་མ་ཐུབ་པ་ལ། རལ་གཅིག་མ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་སྦྲུལ་ཆེན་པོས་ཟམ་པ་བྱས་ཏེ་དེ་ལ་ཕྱིན། དེ་ནས་སྤྲེའུ་གླང་པོ་ཆེའི་ལུས་ཙམ་མང་པོས་ལམ་བཀག་ནས་འདུག་པ་ལ། དོན་ཡོད་ཞགས་པ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་སྤྲེའུ་ཆེན་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ལམ་ཕྱེ་ཞིང་བཟའ་བཅའ་བཟང་པོ་དག་བྱིན། དེ་ནས་རི་བོ་ཏ་ལའི་རྩ་བར་སླེབ་ནས་བྲག་རི་ལ་མ་ཐར་ཏེ། འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་སྤ་ཐག་གི་སྐས་བྱུང་ནས་དེ་ལ་འཛེགས། དེ་ནས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་རྨུགས་པས་ནོན་ཏེ་ལམ་མ་རྙེད། ཡུན་རིང་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ན་ན་བུན་དེངས། རི་དེའི་སུམ་ཆ་ལ་སྒྲོལ་མའི་སྐུ་བརྙན་དང༌། རི་སྐེད་ན་ཁྲོ་གཉེར་ཅན་མའི་སྐུ་བརྙན་སོགས་མཐོང༌། རིའི་རྩེ་མོར་ཕྱིན་པ་ན་གཞལ་མེད་ཁང་སྟོང་པ་ན་མེ་ཏོག་ཐོ་རེ་བ་ལས་གཞན་སུ་ཡང་མི་འདུག་གོ །དེར་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གསོལ་བ་འདེབས་ཀྱིན་ཟླ་བ་གཅིག་ཏུ་བསྡད་པས། ནམ་ཞིག་ན་བུད་མེད་ཅིག་འོངས་ནས་འཕགས་པ་བྱོན་པས་འདིར་ཤོག་ཅིག་ཟེར་ཏེ་ཁྲིད་ནས་ཕོ་བྲང་གི་སྒོ་རིམ་པ་སྟོང་ཕྱེ་བ་ལས། སྒོ་རེ་རེ་ཕྱེ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་རེ་རེ་སྐྱེས། འཕགས་པ་ལྷ་ལྔ་དང་དངོས་སུ་མཇལ། མེ་ཏོག་སྐུ་ལ་གཏོར། རྒྱལ་པོའི་ཡི་གེ
Chinese
像这样的供养送到普陀山去，国王召来了居士，给了他一串珍珠和请愿书，还给了他路费，居士心想：路途艰难而遥远，甚至可能危及生命，但是，去往本尊神居住的地方是受人委托的，违背这个嘱托是不对的。于是拿着普陀山的地图出发了。最终到达了达那室利的吉祥米堆佛塔。从那里去往普陀山的道路要经过一段地下通道，据说现在因为海水倒灌，淹没了陆地，人们无法通过。以前有路的时候，就从那里通过。在那里，他无法渡过一条大河，按照地图向度母祈祷，一位老妇人划船把他救了过去。又一次，他无法渡过一个湖，向忿怒母祈祷，一位少女划船把他救了过去。又一次，他无法通过燃烧着火焰的森林边缘，向马头明王祈祷，降下了雨，火熄灭了，雷声指引了道路。又一次，他无法通过一个深不见底的峡谷，因为路被阻断了， 向一髻母祈祷，一条大蛇变成了一座桥，他走了过去。然后，许多像大象一样大的猴子挡住了道路，向不空羂索祈祷，那些大猴子让开了道路，并给了他美味的食物。然后，他到达了普陀山的山脚，无法攀登岩石，向圣观世音菩萨祈祷，出现了一个绳梯，他爬了上去。然后，所有的方向都被雾气笼罩，他找不到路。长时间的祈祷后，雾气消散了。在那座山的三分之一处，他看到了度母的雕像，在山腰上，他看到了忿怒母的雕像等等。当他到达山顶时，发现一个空荡荡的宫殿里除了托雷瓦花之外什么也没有。他在那里朝着一个方向祈祷了一个月。有一天，一个女人来了，说圣者来了，请到这里来，然后领着他，打开了一千层宫殿的门，每打开一扇门，就生起一种禅定。他亲眼见到了五位圣者，向他们的身体撒了花，呈上了国王的信。
English
Such offerings were to be sent to Mount Potala, so the king summoned the devotee and gave him a string of pearls and a letter of supplication, as well as provisions for the journey. The devotee thought: the journey is difficult and long, and may even endanger my life, but to go to the place where the tutelary deity resides is entrusted to me, and it is not right to break this trust. So he took the map of Potala and set off. Finally, he arrived at the stupa of Palden Drepung in Dhanaśrī's Isle. From there, the road to Potala went through a slightly underground passage, but it is said that now the land is submerged by the sea, and people cannot pass through. In the past, when there was a road, he passed through it. There, he could not cross a great river, and as the map said, he prayed to Tara, and an old woman sent a boat and rescued him. Again, he could not cross a lake, and he prayed to Krodhini, and a young girl sent a boat and rescued him. Again, he could not pass the edge of a forest burning with fire, and he prayed to Hayagriva, and rain fell and extinguished the fire, and the sound of thunder showed the way. Again, he could not pass through a gorge with many fathoms of depth, because the road was blocked, He prayed to Ekajati, and a great snake made a bridge, and he went over it. Then, many monkeys as big as elephants blocked the road, and he prayed to Amoghapasha, and those great monkeys opened the road and gave him delicious food. Then, he arrived at the foot of Mount Potala and could not climb the rocky mountain, and he prayed to Arya Avalokiteśvara, and a rope ladder appeared, and he climbed it. Then, all directions were covered with fog, and he could not find the way. After praying for a long time, the fog cleared. On one-third of that mountain, he saw the statue of Tara, and on the mountainside, he saw the statue of Krodhini, and so on. When he reached the top of the mountain, he found an empty palace with nothing but Thorewa flowers. There, he stayed in one direction praying for a month. One day, a woman came and said that the Holy One had come, please come here, and led him, opening a thousand layers of palace doors, and with each door opened, a samadhi arose. He actually met the five Holy Ones, scattered flowers on their bodies, and presented the king's letter.