Tibetan
སློང་ཁྲི་ཕྲག་ཏུ་ལོངས་པ་ནི་མེད། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཚེ་ཡང་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེར་ཉན་ཐོས་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་འདིའི་དུས་ཐེག་ཆེན་གྱི་དགེ་སློང་ཁྲི་ཕྲག་མང་པོ་བྱུང་བ་སོགས་རྒྱུ་མཚན་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་མཐའ་དག་གི་བདག་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །འོན་ཏེ་སློབ་དཔོན་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པའི་སློབ་མ་ནི་དགེ་སློང་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཙམ་ལས་མེད་དེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ། སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ། ལྷག་པའི་ལྷ་ལ་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་ཅིང་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ཤ་སྟག་གོ །སྐུ་ཚེའི་སྨད་ཀྱི་དུས་ན་ནཱ་ལེནྡྲར་ལོ་བཅུ་གཉིས་བཞུགས། དགུན་གྱི་དུས་ཉིན་རེ་བཞིན་མུ་སྟེགས་རྒོལ་བ་རེ་ཡོང་བ་ལ་གྲུབ་མཐའ་རྣམས་རིགས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སུན་ཕྱུང་སྟེ་ཆོས་བསྟན་པས་མུ་ སྟེགས་སྟོང་དུ་ཉེ་བ་ཙམ་རབ་ཏུ་བྱུང༌། གཙུག་ལག་ཁང་གང་ན་དགེ་སློང་ལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། སྤྱོད་པ་དང༌། ཆོ་ག་ཉམས་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་བཞིན་ཚར་གཅོད་པར་མཛད་པས་དགེ་འདུན་ཤིན་ཏུ་དག་པར་མཛད་དོ། །མཐར་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་སྐུ་འདས་ཏེ། དེའི་ཤུལ་དུ་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་རྟེན་བྱས་སོ། །གཅུང་དབྱིག་གཉེན་ནི། བོད་ན་འགའ་ཞིག་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མཚེ་མའི་སྐུ་མཆེད་དུ་འདོད་པ་དང༌། འགའ་ཞིག་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཆེད་དུ་འདོད་པ་སྣང་ནའང༌། འཕགས་ཡུལ་མཁས་པ་ལ་དེ་ལྟར་མ་གྲགས་ཏེ། འདིའི་ཡབ་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་བྲམ་ཟེ་རིག་བྱེད་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཡིན་ལ། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱི་དེའི་ལོར་འཁྲུངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་འདི་གཉིས་ཡུམ་གཅིག་པའི་སྐུ་མཆེད་དོ། །བློ་རྣོ་བའི་ཆོ་ག་བྱས་པ་ནས་མང་དུ་ཐོས་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་གྱིས་ཤིག་པའི་བར་གཅེན་ཐོགས་མེད་ཀྱི་སྐབས་དང་འདྲ། དེར་དཔལ་ནཱ་ལེནྡྲར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་མཐའ་དག་བྱང་བར་བསླབས། ད་དུང་ཆོས་མངོན་པའི་མཐའ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྡེ་བ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ངེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རིག་པའི་ལམ་མཐའ་དག་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དུ། ཁ་ཆེར་བྱོན་ནས་སློབ་དཔོན་སངྒྷ་བྷ་དྲ་གཙོ་བོར་བརྟེན། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་དང༌། སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་སོ་སོ་དང༌། སྡེ་པ་སོ་སོའི་མདོ་སྡེ་འདུལ་བ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་རྣམས་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་ལྟ་བ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་མཐའ་ དག་དང༌། རྟོག་གེའི་ཚུལ་མཐའ་དག་ལ་བྱང་ཞིང་མཁས་པར་བྱས་ནས། ཡུལ་དེ་ཉིད་དུ་ཡང་ལོ་མང་པོར་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཞིང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་རྣམས་བཤད། སླར་ཡུལ་དབུས་སུ་བྱོན་པའི་ལམ་དུ་ཆོམ་རྐུན་དང༌། ལམ་གྱི་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པས་ལམ་དགག་མ་ནུས་པར་མ་ག་དྷཱར་བྱོན། དེར་ཡང་ལོ་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་མང་པོ་ལ་རབ་ཏུ་རིག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་མང་པོ་སྟོན་ཞིང་བཞུགས། དེའི་ཚེ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མཛད་པའི་ས་སྡེ་ལྔའི་གླེགས་བམ་གཟིགས་པས་ཐེག་ཆེན་ཐུགས་སུ་མ་ཆུད་ཅིང༌། ལྷག་པའི་ལྷ་ལ་གསན་པ་ལ་ཐུགས་ཡིད་མ་ཆེས་ནས། ཀྱེ་མ་ཐོགས་མེད་ནགས་སུ་ལོ། །བཅུ་གཉིས་བར་དུ་ཏིང་འཛིན་བསྒྲུབས། ཏིང་འཛིན་མ་གྲུབ་གླང་ཆེན་གྱི། རྒྱབ་ཁལ་ལོངས་པའི་གྲུབ་མཐའ་བརྩམས། ཞེས་གསུངས་པར་གྲགས་ལ། གང་ལྟར་ཡང་ཅུང་ཟད་བསྟིང་ཚིག་ཏུ་མཛད་པས། དེ་གཅེན་པོ་འཕགས་པས་གསན་ཏེ་འདུལ་བའི་དུས་ཡིན་པར་དགོངས་ཏེ། དགེ་སློང་གཅིག་ནི་བློ་གྲོས་མི་བཟད་པས་བསྟན་པའི་མདོ་འཛིན་དུ་བཅུག གཞན་ཞིག་ནི་ས་བཅུ་པའི་མདོ་འཛིན་དུ་བཅུག བྱང་བ་ན་ཐོག་མར་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ་ཐོན། དེ་ནས་ས་བཅུ་པ་ཐོན་ཅིག་ཅེས་གསུངས་ནས་གཅུང་གི་དྲུང་དུ་བཏང་བས། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་སྲོད་ལ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ་བཏོན་པས། ཐེག་ཆེན་འདི་རྒྱུ་ལ་བཟང་སྟེ། འབྲས་བུ་ལ་གཡེལ་ལམ་དགོངས། ཐོ་རངས་ས་བཅུ་པ་བཏོན་པས། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀར་བཟང་བ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པས་སྡིག་པ་ཆེན་པོ་བསགས། སྐུར་པ་བཏབ་པའི་ལྕེ་བཅད་པར་བྱའོ་དགོངས་ཏེ། སྤུ་གྲི་བཙལ་བས། དགེ་སློང་དེ་གཉིས་ན་རེ། འདིའི་དོན་དུ་ལྗགས་བཅད་པར་ག་ལ་འཚལ། སྡིག་པ་བཤགས་པའི་ཐབས་གཅེན་ལ་མངའ་བས་འཕགས་པའི་དྲུང་དུ་གཤེགས་པར་ཞུ་བྱས་ནས། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་དྲུང་དུ་བྱོན། དེ་ནས་བོད་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ལྟར་ན། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་མཐའ་དག་གཟིགས་ནས། སྐུ་མཆེད་ཆོས་ཀྱི་བགྲོ་གླེང་མཛད་པའི་ཚེ་གཅུང་སྤོབས་པ་མྱུར་ཞིང༌། གཅེན་སྤོབས་པ་མི་མྱུར་ཡང་ལན་བཟང་པོ་བྱུང་བས་རྒྱུ་མཚན་དྲིས་པས། ཡི་དམ་ལ་དྲིས་ནས་ལན་འདེབས་གསུང༌། གཅུང་གིས་ཀྱང་ཞལ་སྟོན་པར་ཞུས་པས། ད་རེས་སྐལ་བ་མེད་གསུངས་ནས་སྡིག་སྦྱོང་གི་ཐབས་བསྟན་ཞེས་གྲགས་མོད་ཀྱང་རྒྱ་གར་བའི་ངག་སྒྲོས་ཇི་བཞིན་དུ་མི་སྣང་ཞིང༌། རིག་པས་ཀྱང་མི་འཐད་པར་མངོན་ཏེ། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་གསན་ནས། བླ་མ་ལ་རྩོད་པ་བྱེད་པ་དང༌། བླ་མ་ལ་མ་ཞུས་པར་དཔེ་བལྟས་ནས་རྩལ་བཤད་བྱེད་པ་གཉིས་ཀར་ཡང་སྔོན་དུས་བཟང་པོའི་སྐྱེས་བུ
Chinese
没有成千上万的供养。龙树在世时，僧众也大多是声闻乘。据说，由于这位论师在世时出现了成千上万的大乘比丘等种种原因，他是所有大乘教法的主人。然而，与论师住在一起的弟子只有二十五人左右。他们都具有戒律，持有律藏，对增上天深信不疑，并且都获得了安忍。晚年时期，他在那烂陀寺住了十二年。冬天的时候，每天都有一位外道辩论者前来，他用各种各样的理由驳倒了他们的宗派，并宣讲佛法，使得外道几乎空无一人。无论哪个寺院的比丘，只要在见解、戒律、行为和仪式上有所缺失，他都依法进行惩处，从而使僧团非常清净。最终，他在王舍城去世，他的弟子们在那里为他建造了一座佛塔。他的弟弟世亲。在西藏，有些人认为他是圣者无著的孪生兄弟，有些人则认为他们是法兄弟。但在印度，学者们并不这么认为。他的父亲是一位婆罗门，精通三吠陀。他出生在圣者无著出家后的那一年。这两位论师是同母所生的兄弟。从进行开启智慧的仪式开始，直到听闻许多教法并获得禅定为止，都与他的哥哥无著的情况相同。之后，他在吉祥那烂陀寺出家，并彻底学习了声闻乘的三藏。为了彻底理解法相论，为了确定十八部派的宗义，为了彻底理解所有理性的道路，他前往克什米尔，主要依止了论师僧伽跋陀罗。特别是，他精通并精通了毗婆沙论、十八部派的各自论典、各个部派不同的经律差别、六种外道见解的论典以及所有论证的方式。之后，他又在那个地方
English
There were not tens of thousands of offerings. In Nagarjuna's time, most of the Sangha were also Shravakas. It is said that because many tens of thousands of Mahayana monks appeared during the time of this teacher, he is the master of all the Mahayana teachings. However, there were only about twenty-five disciples living with the teacher himself. All of them were endowed with discipline, held the Vinaya, had no doubts about the higher gods, and had all attained patience. In his later years, he stayed at Nalanda for twelve years. In the winter, every day a heretical debater would come, and he would refute their tenets with various reasons and teach the Dharma, so that the heretics were almost emptied out. Wherever there were monks in the monastery who were deficient in view, discipline, conduct, or rituals, he would punish them according to the Dharma, thus making the Sangha very pure. Finally, he passed away in Rajagriha, and his disciples built a stupa there for him. His younger brother, Vasubandhu. In Tibet, some consider him to be the twin brother of the Holy Asanga, and some consider them to be Dharma brothers. But in India, scholars do not think so. His father was a Brahmin who was proficient in the three Vedas. He was born in the year after the Holy Asanga renounced. These two teachers are brothers of the same mother. From performing the ceremony of opening wisdom until hearing many teachings and attaining Samadhi, it is the same as in the case of his elder brother Asanga. Then, he renounced at glorious Nalanda and thoroughly studied the three Pitakas of the Shravakas. Furthermore, in order to thoroughly understand the Abhidharma, in order to ascertain the tenets of the eighteen schools, and in order to thoroughly understand all paths of reasoning, he went to Kashmir and relied mainly on the teacher Sanghabhadra. In particular, he became proficient and expert in the Vibhasha, the respective treatises of the eighteen schools, the differences between the Sutra and Vinaya of the various schools, the treatises of the six heretical views, and all methods of argumentation. After that, he also in that place
Chinese
又在许多地方辨别了正理和非理，讲述了声闻部的经典。后来返回印度的途中，由于盗贼和道路上的夜叉等阻碍，未能阻止道路，便到了摩揭陀国。在那里也住了几年，为许多声闻僧众宣讲了许多具有高度智慧的佛法。当时，他看到圣者无著所著的《五事地论》后，未能理解大乘，也不相信从殊胜天神那里听闻佛法，于是说：“唉，无著在森林里住了十二年，修习禅定，禅定没有成就，却写出了能装满大象背负的经书。”据说他这样说过。无论如何，他稍微带有一些讽刺的意味。他的哥哥圣者听到了，认为这是调伏的时机，于是让一位比丘担任《无尽意经》的执持者，另一位担任《十地经》的执持者。当开始背诵时，先背诵《无尽意经》，然后背诵《十地经》。于是派他们到弟弟那里。那两人在晚上背诵《无尽意经》时，认为“这部大乘经典在因地上是好的，但在果地上却很慢吧？”第二天早上背诵《十地经》时，因为诽谤因果都好的经典，积累了巨大的罪业。他心想：“要割掉诽谤的舌头。” 当他寻找刀子时，那两个比丘说：“为了这件事，为什么要割掉舌头呢？哥哥有忏悔罪业的方法，请到圣者那里去吧。”于是他们到了圣者无著那里。之后，按照西藏的历史记载，他看到了所有的大乘佛法，当兄弟俩进行佛法辩论时，弟弟思维敏捷，哥哥思维不敏捷，但回答得很好，当问及原因时，他说：“向本尊请教后回答。”弟弟也请求哥哥显现本尊，哥哥说：“这次没有缘分。”然后教导了忏悔罪业的方法。虽然有这样的说法，但与印度人的口述不太相符，而且从理智上来看也不合理。听闻了圣者无著的大乘经典后，无论是与上师辩论，还是未经上师允许就看书并炫耀自己的才能，这两种行为都不是过去贤善之人的行为。
English
He also distinguished between valid and invalid reasoning in many places and explained the Hinayana scriptures. Later, on the way back to Central India, he was unable to prevent the road from being blocked by thieves and yakshas, and arrived in Magadha. There, he also stayed for several years, teaching many highly intelligent Dharmas to many Shravaka sanghas. At that time, when he saw the five-part treatise on the grounds composed by Arya Asanga, he did not understand the Mahayana and did not believe in hearing the Dharma from the superior gods. He then said, "Alas, Asanga stayed in the forest for twelve years, practicing meditation, but the meditation was not accomplished, and he wrote a doctrine that could fill the back of an elephant." It is said that he said this. In any case, he made a slight mockery. His elder brother, the Arya, heard this and thought it was time to subdue him. So he appointed one monk to be the holder of the Sutra of Inexhaustible Intelligence and another to be the holder of the Sutra of the Ten Grounds. When they began to recite, they first recited the Sutra of Inexhaustible Intelligence, and then the Sutra of the Ten Grounds. So he sent them to his younger brother. When the two recited the Sutra of Inexhaustible Intelligence in the evening, they thought, "This Mahayana scripture is good in terms of cause, but it is slow in terms of result?" When they recited the Sutra of the Ten Grounds the next morning, they accumulated great sins by slandering the scriptures that were good in both cause and effect. He thought, "I will cut off the tongue that slandered." When he looked for a knife, the two monks said, "Why cut off the tongue for this matter? The elder brother has a way to confess sins, please go to the Arya." So they went to Arya Asanga. After that, according to Tibetan history, he saw all the Mahayana Dharmas. When the brothers debated the Dharma, the younger brother was quick-witted, and the elder brother was not quick-witted, but he answered well. When asked why, he said, "I ask the Yidam and then answer." The younger brother also asked the elder brother to show the Yidam, and the elder brother said, "There is no缘分this time." Then he taught the method of confessing sins. Although there is such a saying, it does not seem to be in accordance with the oral tradition of the Indians, and it does not seem reasonable from an intellectual point of view. After hearing the Mahayana sutras from Arya Asanga, neither arguing with the guru nor looking at the books and showing off one's talents without the guru's permission is the behavior of good people in the past.