Tibetan
མཛད་དེ། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དུ་མ་བཏོན་པར་མཛད་པ་ལས། ཉིན་རེ་བཞིན་མོས་པ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་རབ་བྱུང་བསྙེན་རྫོགས་གཞན་ལ་གཏོད་པ་དང༌། རང་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང༌། དགེ་སློང་གི་མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་དུ་མཛད་པ་དང༌། སོ་སོའི་ལྟུང་བ་ཕྱིར་འཆོས་སུ་འཇུག་པ་དང༌། བདག་ཉིད་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་མ་ཆག་པར་མཛད་པ་དང༌། གཞན་སྟོང་ཕྲག་རེ་ཉིན་རེར་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཚང་བ་ལ་སྦྱོར་བ་དང༌། ཁྱད་པར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་མི་འདྲ་བའི་ཆོས་ཐུན་ཉི་ཤུ་རེ་ཆག་མེད་དུ་གསུང་པ་དང༌། སྲོད་ཀྱི་དུས་སུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་བསྡུས་ཏེ་གལ་བཟུང་བ་དང༌། གཞུང་གཟུག་པར་མཛད་ཅིང༌། གུང་ཐུན་ལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་མནལ་བའི་ངང་ལ་ལྷག་པའི་ལྷ་ལས་ཆོས་གསན་པར་མཛད། ཐོ་རངས་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག བར་བར་དུ་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་དང༌། མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒོལ་པ་ཟློག་པར་མཛད་དེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་པ་དང༌། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པ་དང༌། ས་བཅུ་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་རྗེས་དྲན་དང༌། ཕྱག་རྒྱ་ལྔའི་མདོ་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་ གྱི་མདོ་དང༌། མདོ་རྒྱན་དང༌། འབྱེད་གཉིས་སོགས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་མདོ་སྡེ་ཆེ་ཆུང༌། དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་སོགས་ལ་གཞན་འགྲེལ་དུ་བརྩམས་པ་ལྔ་བཅུ་ཙམ་དང༌། རང་རྐང་དུ་པྲ་ཀ་ར་ཎ་སྡེ་བརྒྱད་མཛད། གཙུག་ཏོར་རྣམ་རྒྱལ་འབུམ་བཟླས་པས་ཀྱང་དེའི་རིག་སྔགས་གྲུབ། དེ་ནས་གསང་བའི་བདག་པོའི་ཞལ་མངོན་གསུམ་དུ་གཟིགས་ཤིང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བརྙེས་སོ། །སློབ་དཔོན་འདིས་མཛད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་མདོ་འགྲེལ་སོགས་གཞན་འགྲེལ་གསུམ་པོ་པྲ་ཀ་ར་ཎ་སྡེ་བརྒྱད་ལ་བགྲང་བ་ཕྱོགས་འདིར་སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་གྲགས་ཀྱང༌། ཚིག་འགྲེལ་ལ་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་ཐ་སྙད་མི་སྦྱོར་ཞིང༌། རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལའང་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་ཐ་སྙད་འཇུག་པ་དཀའོ། །དེ་ལ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་དོན་ཚན་གཙོ་ཆེ་བ་རེ་རེ་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ཐོར་བུའི་མིང་ཡིན་པས། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལྟ་བུའི་གཞུང་ཆེན་པོ་ལའང་མི་ཟེར་ན། དེའི་ཚིག་འགྲེལ་ལ་ཟེར་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྡེ་བརྒྱད་ལས་ལ་ལ་ལ་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་མིང་ཡོད་ལ། འགའ་ཞིག་ལ་མེད་པའང་མི་རིགས་སོ། །སློབ་དཔོན་འདིས་མཐའ་འཁོབ་ཐག་རིང་པོ་རྣམས་སུ་མ་གཤེགས། ཕལ་ཆེར་མ་ག་དྷཱ་ཉིད་དུ་བཞུགས། དེར་ཆོས་གཞི་རྙིང་པ་རྣམས་ཅུང་ཟད་ཞིག་པ་གསོ་བ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་གཞི་གསར་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཙུགས་ཏེ་མ་ག་དྷཱའི་ས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཆོས་གཞིས་ཁྱབ་པར་མཛད། ཤར་ཕྱོགས་གཽ་རིའི་ཡུལ་དུ་ལན་ཅིག་བྱོན། དེར་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྐྱེ་བོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འདུས་པ་ལ་ མདོ་སྡེ་མང་པོ་གསུངས་པས། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་གསེར་གྱི་མེ་ཏོག་གི་ཆར་ཕབ། མུ་ཏོ་བ་རེ་རེས་ཀྱང་གསེར་གྱི་མེ་ཏོག་བྲེ་བོ་ཆེ་རེ་རེ་ཙམ་རྙེད་པ་བྱུང༌། ཡུལ་དེར་ཡང་ཆོས་གཞི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཙུགས་སོ། །ཨོ་ཊི་བི་ཤར་བྲམ་ཟེ་མཀྵི་ཀ་ཞེས་བྱ་བས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། དེར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགེ་འདུན་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ལ་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་དུས་སྟོན་བྱས་པས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱིམ་དུ་རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་ཁུངས་ལྔ་བརྡོལ། ཡུལ་དེ་ཡང་བྲམ་ཟེ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་དང༌། རྒྱལ་པོ་རྣམས་དད་པར་བྱས་ནས། དེར་ཡང་ཆོས་གཞི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཙུགས་སོ། །གཞན་ཡང་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་མང་པོར་ཡང་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་བཀའ་བསྒོས་ཏེ་ཆོས་གཞི་བཙུགས་པ་ཐམས་ཅད་བསྡོམས་ན་དེ་དང་མཉམ་པ་ཙམ་ཡོད་པས། ཆོས་གཞི་དྲུག་བརྒྱ་དང་ལྔ་བཅུ་རྩ་བཞི་ཚུགས་སོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་དུས་ལས་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགེ་འདུན་འདི་སྐབས་མང་སྟེ། ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམས་བསྡོམས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགེ་སློང་དྲུག་ཁྲི་ལོངས་པ་ཙམ་ཡོད་སྐད། སློབ་དཔོན་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྒྱུ་ཞིང་གནས་པའི་དགེ་སློང་ཡང་སྟོང་ཙམ་སྟེ་དེ་ཐམས་ཅད་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ཞིང་མང་དུ་ཐོས་པ་ཤ་སྟག་གོ །སློབ་དཔོན་དེ་ཉིད་གང་དུ་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མ་ཡིན་གྱི་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་འབྱུང་བ་དང༌། རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་ཁུངས་བརྡོལ་བ་སོགས་ཡ་མཚན་གྱི་ཆོས་རྒྱུན་མི་འཆད་དུ་འབྱུང་ངོ༌། །བསམ་ན་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་དགེ་མི་དགེ་དྲིས་པ་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་ལུང་སྟོན། རྒྱལ་ པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་མེ་ཤོར་བ་བདེན་སྟོབས་བརྗོད་པས་ཞི་བ་དང༌། གྲོང་ཁྱེར་མཐར་སྐྱེས་སུ་ནད་རིམས་བྱུང་བའམ་བདེན་སྟོབས་བརྗོད་པས་ཞི་བ་དང༌། རིག་སྔགས་ཀྱིས་མཐུས་སྐུ་ཆེ་ལ་དབང་ཐོབ་པ་སོགས་ངོ་མཚར་བའི་རྣམ་ཐར་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ཞིག་གོ །སྔ་ཕྱིར་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་སུན་ཕྱུང་ཞིང༌། སྤྱིར་བྲམ་ཟེ་དང་མུ་སྟེགས་ཅན་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་ཙམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བཅུགམཐར་སློབ་དཔོན་སྟོང་གིས་བསྐོར་ནས་བལ་ཡུལ་དུ་བྱོན་ཏེ། དེར་ཡང་ཆོས་གཞི་བཙུགས་ཏེ་དགེ་འདུན་མང་པོ་ཐུག་མེད་དུ་འཕེལ་བར་མཛད། ཁྱིམ་བཙུན་ཆོས་གོས་གྱོན་ནས
Chinese
造作之后，显现了众多的佛法种类。每天，他都为具有不同信仰的人们授予沙弥戒和比丘戒，自己也受持沙弥戒，担任比丘的堪布和阿阇黎，让每个人忏悔各自的堕罪，自己也毫不间断地进行十种法行，每天还让成千上万的人修持圆满的十种法行，特别是毫不间断地宣讲二十种不同的大乘经典，夜晚的时候，将所有佛法的精要汇集起来抓住要点，著书立说。在午间稍微休息的时候，还从其余的天神那里听闻佛法。黎明时分，安住于真正的禅定之中。期间，还撰写论典，驳斥外道的挑战。如《二万五千颂般若经》、《无尽慧所说》、《十地经》、《三宝随念经》、《五印经》、《缘起经》、《经庄严论》、《辨二论》等大乘和小乘的经典，以及《解深密经》等论典，他撰写了约五十部其他的注释，并独立创作了八部《事品》。通过念诵十万遍尊胜佛母陀罗尼，也成就了其明咒。之后，他亲见了秘密主（金刚手菩萨）的尊颜，获得了无数的禅定。这位论师所著的《缘起经释》等三部其他的注释，被列入八部《事品》中，虽然在此地普遍流传，但词句注释并不使用“事品”的名称，对释论之理也很难使用“事品”的名称。所谓“事品”，是指显示每个主要意义的零散论典的名称，所以像《经庄严论》这样的大论典都不称之为“事品”，更何况是它的词句注释呢？八部《事品》中，有些有“事品”的名称，有些没有，这也是合理的。这位论师没有去遥远的边地，大多住在摩揭陀国。在那里，他修复了稍微破损的旧法地，并扩展了大乘的新法地。
English
After creating, he revealed many kinds of Dharma. Every day, he conferred the novice and full ordination upon those with different faiths, took the novice ordination himself, served as the preceptor and teacher of monks, made each person confess their respective downfalls, maintained the ten Dharma practices without interruption himself, and every day had thousands of others engage in the complete ten Dharma practices. In particular, he continuously taught twenty different Mahayana sutras without interruption. At night, he gathered the essence of all the Dharmas and grasped the key points, and composed treatises. During a short rest at noon, he listened to the Dharma from the remaining deities. At dawn, he remained in true samadhi. In between, he also wrote treatises and refuted the challenges of the heretics. Such as the "Perfection of Wisdom in Twenty-Five Thousand Lines," "Taught by Inexhaustible Intelligence," "Ten Bhumis Sutra," "Sutra on the Recollection of the Three Jewels," "Five Seals Sutra," "Sutra on Dependent Arising," "Ornament of the Sutras," "Discrimination of the Two," and other large and small sutras of the Great and Small Vehicles, as well as commentaries such as the "Sandhinirmocana Sutra." He wrote about fifty other commentaries and independently composed eight "Prakaranas." By reciting the Ushnishavijaya Dharani a hundred thousand times, he also accomplished its mantra. After that, he directly saw the face of the Lord of Secrets (Vajrapani) and attained immeasurable samadhi. The three other commentaries, such as the "Commentary on the Sutra of Dependent Arising," written by this teacher, are counted among the eight "Prakaranas." Although this is widely known in this region, the term "Prakarana" is not used for word commentaries, and it is difficult to apply the term "Prakarana" to the science of explanation. The term "Prakarana" refers to the name of scattered treatises that show each of the main meanings, so even a great treatise like the "Ornament of the Sutras" is not called a "Prakarana," let alone its word commentary. Among the eight "Prakaranas," some have the name "Prakarana" and some do not, which is also reasonable. This teacher did not go to remote border areas, but mostly stayed in Magadha. There, he restored the slightly damaged old Dharma sites and expanded the new Dharma sites of the Mahayana.
Chinese
建立了八个根本道场，使得整个摩揭陀地区都遍布了佛法道场。一次前往东方高里地区，在那里，无数的城市居民聚集，宣讲了许多经部，诸神降下了金花的雨。每个穆托巴都得到了大约一布袋的金花。那个地方也建立了108个佛法道场。奥提比夏的婆罗门玛克希卡邀请了他，在那里为一万二千大乘僧众举办了三个月的斋戒。婆罗门家中涌现了五种珍宝的来源。那个地方的婆罗门、家主和国王都产生了信仰，在那里也建立了108个佛法道场。此外，在南方地区等等许多地方，也由导师亲自下令建立了佛法道场，所有这些加起来大约与此相等，据说建立了六百五十四个佛法道场。与导师圣者无著的时代相比，此时的大乘僧众更多。如果将所有地区的僧众加起来，据说大约有六万大乘比丘。与导师一起游历居住的比丘也有大约一千人，他们都具有戒律并且博学多闻。导师无论住在哪里，都会出现非人的供养物品，涌现珍宝的来源等等，奇妙的佛法现象 непрерывно 发生。如果用思惟所生的神通询问善与不善，所有的预言都会真实应验。王舍城的城市发生火灾，通过讲述真实的力量而平息；城市边缘发生瘟疫，通过讲述真实的力量而平息；通过咒语的力量，身体变得高大并获得权力等等，奇妙的传记 непрерывно 发生。先后驳倒了大约五百名外道论敌，总共使大约五千名婆罗门和外道信徒皈依了佛教。最终，导师被一千名弟子围绕着前往尼泊尔，在那里也建立了佛法道场，使得僧众无限增长。在家出家都穿着法衣。
English
He established eighty root dharma centers, spreading dharma centers throughout the entire region of Magadha. Once he went to the land of Gaura in the east. There, an immeasurable number of city dwellers gathered, and he taught many sutras. The gods rained down showers of golden flowers. Each Mutoba received about a large bag of golden flowers. In that land, too, one hundred and eight dharma centers were established. The Brahmin Makshika from Otibisha invited him, and there he held a feast for twelve thousand Mahayana monks for three months. Five sources of jewels sprang up in the Brahmin's house. The Brahmins, householders, and kings of that land also developed faith, and there, too, one hundred and eight dharma centers were established. Furthermore, in many places such as the southern regions, the teacher himself ordered the establishment of dharma centers. All of these combined are said to be about the same, so it is said that six hundred and fifty-four dharma centers were established. Compared to the time of the teacher, the noble Asanga, there were more Mahayana monks at this time. If all the monks from all the regions were added together, it is said that there were about sixty thousand Mahayana monks. There were also about a thousand monks who traveled and resided with the teacher, and all of them were disciplined and highly learned. Wherever the teacher resided, offerings of non-humans would appear, sources of jewels would spring up, and so on, and miraculous dharma events would occur continuously. If one asked about virtue and non-virtue with the clairvoyance of thought, all predictions would come true. A fire broke out in the city of Rajagriha, and it was pacified by speaking the power of truth; an epidemic broke out on the outskirts of the city, and it was pacified by speaking the power of truth; through the power of mantras, one's body became large and one gained power, and so on, and wonderful biographies occurred continuously. He refuted about five hundred non-Buddhist opponents in the past and present, and in general, he converted about five thousand Brahmins and non-Buddhists to Buddhism. Finally, the teacher, surrounded by a thousand disciples, went to Nepal, where he also established dharma centers, causing the sangha to grow immeasurably. Both lay and ordained people wore dharma robes.