Tibetan
་ཞིང་རྨོ་བ་གཟིགས་ནས། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ཉམས་སོ་ཞེས་ཐུགས་འབྱུང་ནས། དགེ་འདུན་གྱི་དབུས་སུ་ཆོས་བསྟན་ཏེ། གཙུག་གཏོར་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་གཟུངས་མགོ་ཞབས་བཟློག་པ་ལན་གསུམ་ཟློས་པས་དེ་ཉིད་དུ་སྐུ་འདས་ཏེ་རེ་ཞིག་ཆོས་ཀྱི་ཉི་མ་ནུབ་བོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེར་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་རྟེན་ཡང་བྱས་སོ། །བོད་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ལྟར་ན་མངོན་པ་མཛོད་རྩ་བ་བརྩམས་ནས་ཁ་ཆེར་འདུས་བཟང་ལ་བསྐུར་བས་དགྱེས་ཤིང་འགྲེལ་པ་གཟིགས་ཕུལ་བས་མ་དགྱེས་ཏེ། རྩོད་པའི་དོན་དུ་མ་ག་དྷཱར་བྱོན་པ་ལ། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་བལ་ཡུལ་དུ་བྱོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ། མཛོད་རྩ་འགྲེལ་བརྩམས་ནས་འདུས་བཟང་ལ་གཟིགས་ཕུལ་བས་དགྱེས་པ་དང༌། མ་དགྱེས་པ་སོགས་དེ་ལྟར་འཐད་དུ་རུང་ལ། འདུས་བཟང་མ་ག་དྷར་བྱོན་པའི་གཏམ་གསལ་པོ་རྒྱ་གར་ན་མེད་ཅིང༌། བྱོན་དུ་ཟིན་ནའང་སྔ་མོར་ཡིན་པར་མངོན་ནས། དབྱིག་ གཉེན་བལ་ཡུལ་དུ་བྱོན་པའི་དུས་ན། འདུས་བཟང་སྐུ་འདས་ནས་ལོ་མང་པོར་ལོན་པར་མངོན་ནོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཆོས་ཀྱི་བྱ་བ་ལོ་བདུན་ཅུ་རྩ་ལྔ་ཙམ་མཛད། ལོ་ནི་བརྒྱ་དང་ལྔ་བཅུར་འཚོ། །གསུངས་པའི་ལུང་བསྟན་པའི་ལོ་ནི་ཕྱེད་ཡིན་ཞིང༌། ཆོས་ཀྱིས་འཚོ་བའི་དབང་དུ་མཛད་པ་དང་འགྲིག ལོ་སུམ་ཅུ་ལྷག་ཅིག་འགྲོ་དོན་ངེས་པར་མཛད་ལ། རྒྱ་གར་བ་ཁ་ཅིག་བཞི་བཅུ་ལྷག་པར་མཛད་པར་འདོད་པའི་ལུགས་ཀྱང་སྣང༌། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་དགུང་ལོ་བརྒྱར་ཉེ་བ་ཙམ་བཞུགས་ཤིང༌། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་བཞུགས་པའི་དུས་ཉིད་དུའང་ལོ་མང་པོར་འགྲོ་བའི་དོན་ཆེར་མཛད། འཕགས་པའི་རྗེས་སུ་ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཙམ་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་དོ། །སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་འདི་དང་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལྷ་ཐོ་རི་གཉན་བཙན་དུས་མཉམ་མོ་ཞེས་གྲགས་པ་ལྟར་ཡང་འཐད་དོ། །འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱི་དུས་སུ་བྱུང་བའི་གཏམ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པའོ།། །། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དབྱིག་གཉེན་གྱི་སྐུ་ཚེའི་སྨད་ཙམ་གྱི་དུས་ན། རྒྱལ་པོ་ཟབ་མོའི་ཕྱོགས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ནུབ་ཕྱོགས་མ་རུའི་ཡུལ་དུ་སྐྱེས་པ་རྒྱལ་བོ་ཤྲཱི་ཧརྴ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཀྱི་སྟོབས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་བྱུང་སྟེ་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར། ཕྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དད་པ་ཐོབ་སྟེ་སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་འོད་བླ་མར་བཀུར་བ་ཞིག་བྱུང༌། དུས་དེ་ཙམ་ན་ཤར་ཕྱོགས་སུ་རྒྱལ་བོ་བྲྀཀྵ་ཙནྡྲའི་བུ་བརྒྱུད་ལ་རྒྱལ་པོ་བི་ག་
Chinese
看到耕地后，心想释迦牟尼佛的教法衰败了，心中不悦，在大众僧团中宣讲佛法，将尊胜佛顶陀罗尼头尾倒念三遍，当即圆寂，一时传言佛法之日已落。之后，弟子们也为他建造了佛塔。按照藏地的历史记载，世亲著成《俱舍论》根本颂后，送给克什米尔的僧护，僧护很高兴，但世亲呈上注释后，僧护不高兴。为了辩论，世亲前往摩揭陀国，有论师说世亲去了尼泊尔。世亲著成《俱舍论》根本颂和注释后，呈给僧护，僧护高兴或者不高兴等等，这样说是可以的。但是，僧护前往摩揭陀国的事情在印度并不清楚，即使去了，也应该是很早以前的事情。世亲去尼泊尔的时候，僧护已经去世很多年了。此后，圣无著受戒出家，做了大约七十五年的佛法事业，活了一百五十岁。所说授记的年份只有一半，是就以佛法为生而言。一定做了三十多年的利益众生之事，有些印度人认为做了四十多年。世亲论师活了将近一百岁，在圣无著在世的时候，也做了很多年的利益众生之事。在圣无著之后，又做了大约二十五年的利益众生之事。据说这位大论师和吐蕃的国王拉托托日年赞是同时代的人，这样说也是可以的。这是关于圣无著兄弟在世时发生的事情，第二十二则。世亲大论师晚年的时候，在国王甚深逝世之后，西方的玛汝地区出生了一位名叫国王希尔沙（Śrīharṣa）的人，他的业力非常强大，统治了整个西方。后来，他对佛教产生了信仰，并尊有德光论师为上师。大约在那个时候，东方有一个国王毗伽，是树月王的后代。
English
Upon seeing the fields being plowed, thinking that the Buddha's teachings were declining, he felt displeased. He taught the Dharma in the midst of the Sangha, reciting the Uṣṇīṣavijaya Dhāraṇī backwards three times, and immediately passed away. For a time, it was said that the sun of the Dharma had set. Afterwards, the disciples also built a stupa for him. According to Tibetan history, after Vasubandhu composed the root verses of the Abhidharmakośa, he sent it to Sangharakṣa in Kashmir, who was very pleased. However, when Vasubandhu presented the commentary, Sangharakṣa was not pleased. For the sake of debate, Vasubandhu went to Magadha. Some scholars say that Vasubandhu went to Nepal. After Vasubandhu composed the root verses and commentary of the Abhidharmakośa, he presented them to Sangharakṣa, who was pleased or not pleased, and so on. This is acceptable. However, the story of Sangharakṣa going to Magadha is not clear in India. Even if he went, it must have been a long time ago. By the time Vasubandhu went to Nepal, Sangharakṣa had already passed away for many years. After that, the noble Asaṅga took ordination and did about seventy-five years of Dharma work, living to be one hundred and fifty years old. The prophesied years were only half, which refers to living by the Dharma. He certainly did more than thirty years of benefiting beings, and some Indians think he did more than forty years. The teacher Vasubandhu lived to be nearly one hundred years old, and even when the noble Asaṅga was alive, he did many years of benefiting beings. After the noble Asaṅga, he did about twenty-five years of benefiting beings. It is said that this great teacher and the Tibetan king Lha Thothori Nyantsen were contemporaries, which is also acceptable. This is the twenty-second story about what happened during the time of the noble Asaṅga and his brother. In the later years of the great teacher Vasubandhu's life, after King Zaba Mo passed away, a king named Śrīharṣa was born in the western Maru region. His karma was very powerful, and he ruled over all the western kingdoms. Later, he developed faith in Buddhism and revered the teacher Guṇaprabha as his guru. Around that time, in the east, there was a king Viga, a descendant of King Bṛkṣacandra.