Tibetan
་བཙུགས་པ་ལས་རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བདུན་ཅུ་རྩ་གཅིག །གཞན་རྣམས་བཙུན་མོ་དང་བློན་པོས་བཙུགས། དེའི་ཚེ་འཇམ་དཔལ་གྱི་ཞལ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་མ་ཏི་ཙི་ཏྲ་ཕྱི་མ་གཅིག་ཀྱང་བྱོན་ཏེ། དེ་རྒྱལ་པོའི་བླ་མར་གྱུར། དགེ་འདུན་རྣམས་རྒྱལ་པོའི་ཁང་བཟང་གི་རྩེ་མོར་མཆོད་ཅིང༌། མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ལ་སྒོ་ཁང་གི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཟས་དག་སྟེར་རོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཉམས་པ་ཤིན་ཏུ་སོས་པར་བྱས་སོ། །དམ་པའི་ཆོས་ལ་དགྲ་བར་པ་བྱུང་ཞིང༌། སླར་ཡང་སོར་ཆུད་པའི་སྐབས་ཏེ་བཅུ་དགུ་པའོ།། །།དེ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཡུལ་ཀྲྀཥྞ་རཱ་ཛར་སློབ་དཔོན་མཱ་ལེ་ཀ་བུདྡྷི་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྨྲ་བ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེས་ཡུལ་དབུས་སུ་ཆོས་གཞི་ཆེན་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཙམ་བཙུགས་ཤིང༌། མཆོད་རྟེན་ལྷ་ པ་ནས་མེ་ཏོག་མང་པོ་འཐོན་ཏེ་བར་སྣང་ཁེངས་སོ། །ཡུལ་དེ་ཉིད་དུ་འཁྲུངས་པའི་སློབ་དཔོན་མུ་ཏི་ཏཱ་བ་བྷ་དྲ་སྟེ་ཀུན་ཏུ་དགའ་བ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་མདོ་སྟེ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོས་མགྲིན་པ་བརྒྱན་པ། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལ་གནས་ཤིང༌། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེས་ཀྱང་སྔར་གྱི་མཆོད་རྟེན་ཞིག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བསོས། མཆོད་རྟེན་གསར་པ་བཅུ་བཅུས་བསྐོར་བར་བྱས། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་ཐམས་ཅད་དད་པ་ལ་བཀོད། དེར་ཡུལ་དབུས་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་མ་བསྡམས་པ་མང་པཽ་ཡོད་པ་རྣམས། ལྟུང་བ་ཕྱིར་བཅོས་པར་དགའ་བ་རྣམས་བཅོས། ཁས་མི་ལེན་པ་རྣམས་བསྐྲད་པས། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དགེ་སློང་མཆོག་དེ་ལ་སྡང་བར་བྱས་ཤིང༌། ཁ་ཟེར་བས་ཐུགས་སྐྱོ་ནས་འཕགས་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ན་དངོས་སུ་ཞལ་བསྟན། བདག་གང་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡོད་པ་དེར་འཁྲིད་པར་ཞུ་ཞུས་པས། ན་བཟའ་ལ་འཇུས་ཤིག་གསུང༌། འཇུས་པ་ཙམ་ན་ལི་ཡུལ་དུ་སླེབ་སྟེ། དེར་ལོ་མང་པོར་འགྲོ་བའི་དོན་བྱས་ནས་འདས་སོ། །དེ་ལྟར་ལོ་བཞི་བཅུ་ཙམ་དུ་ཆོས་ཤིན་ཏུ་དར་བར་ཡོད་པ་ལས། དཔལ་ནཱ་ལེནྡྲར་རྒྱལ་པོའི་བློན་པོའི་ཀ་ཀུ་ཏ་སིདྡྷ་ཞེས་བྱ་བས་ལྷ་ཁང་ཞིག་བཞེངས་པའི་ཞལ་བསྲོའི་ཚེ། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོན་མོ་ཆེར་བྱས་པ་ལས། མུ་སྟེགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པའི་མུ་ཏོ་བ་གཉིས་སློང་དུ་ཡོངས་པ་ལ། དགེ་ཚུལ་ གཏུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲུས་ཁུ་གཏོར། སྒོ་གླེགས་ཀྱི་བར་དུ་བཙིར། ཁྱི་གཏུམ་པོ་དག་རྦད་པས། དེ་གཉིས་ཤིན་ཏུ་ཁྲོས་ཏེ། གཅིག་གིས་འཚོ་བ་སྦྱར་ཞིང༌། གཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ཉི་མ་སྒྲུབ་པར་བྱས་སོ། །སའི་དོང་གཏིང་རིང་པོར་ཞུགས་ཏེ། ལོ་དགུའི་བར་དུ་བསྒྲུབས་ཀྱང་མ་གྲུབ་ནས་ཕྱིར་འགྲོ་བར་བརྩམས་པས། གྲོགས་པོ་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱི་སྔགས་གྲུབ་བམ་ཟེར་རོ། །མ་གྲུབ་བྱས་པ་ན། དེ་ན་རེ། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མུ་གེ་ཉམ་ང་བས་ཁྱབ་པ་ལ་ངས་དཀའ་བ་འདི་སྙེད་ཀྱིས་འཚོ་བ་སྦྱར་ན། ཁྱེད་སྔགས་མ་གྲུབ་པར་ཕྱིར་ནམ་བྱུང་བའི་ཚེ། མགོ་དྲུད་ནས་གཅོད་དོ་བྱས་ནས། ཆུ་གྲི་རྣོན་པོ་བསྲེལ་བས། དེ་འཇིགས་ཏེ་སླར་ཡང་ལོ་གསུམ་བསྒྲུབས་སོ། །དེ་ལྟར་ལོ་བཅུ་གཉིས་ན་གྲུབ་ནས། དེས་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་ཏེ་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཐལ་བ་ལ་སྔགས་བཟླས་ཏེ་གཏོར་བ་ཙམ་གྱིས་མེ་རང་འབར་དུ་བྱུང་བས། སངས་རྒྱས་པའི་ཆོས་གཞི་རྟེན་པའི་ལྷ་ཁང་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་བསྲེགས། ཁྱད་པར་དུ་དཔལ་ནཱ་ལེནྡྲའི་དྷརྨཱ་གཉྫ་སྟེ་གསུང་རབ་མཐའ་དག་བཞུགས་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་རཏྣ་ས་གཱ་ར། རཏྣ་ད་དྷི། རཏྣ་རཎྜ་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷ་ཁང་ཆེན་པོ་གསུམ་ཡོད། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་པོ་ཏི་ཐམས་ཅད་དེ་ན་བཞུགས་པ་ལ་དེ་གསུམ་ཆར་ཡང་ཚིག་གོ །དེའི་ཚེ་རཏྣ་ད་དྷི་ཞེས་བྱ་བའི་གཙུག་ལག་ཁང་དགུ་ཐོག་ཏུ་ཡོད་པའི་སྟེང་ཁང་གི་གླཻགས་བམ་འགའ་ཞིག་ལས་ཆུའི་རྒྱུན་ཆེན་པོ་བབས་ཏེ་མེ་བསད། ཆུ་རྒྱུན་ཁྱབ་ཚད་དུ་གླེགས་བམ་རྣམས་མ་ཚིག་གོ །ཕྱིས་གླེགས་བམ་དེ་བླངས་ཏེ་བལྟས་པས་ན་རྒྱུད་སྡེ་ལྔའི་གླེགས་བམ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། ཁ་ཅིག་གསང་བ་འདུས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བའང་ཡོད། གང་ལྟར་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་ཡིན་ལ། དེའི་ནང་ན་གསང་བ་འདུས་པ་ཡོད་པ་ལ་རྩོད་པ་མེད་དོ། །ཡུལ་གཞན་དང་གཞན་དུའང་གཙུག་ལག་ཁང་མང་པོ་བསྲེགས་སོ། །མུ་སྟེགས་བྱེད་དེ་གཉིས་རྒྱལ་པོའི་ཆད་པས་འཇིགས་ཏེ། བྱང་ཕྱོགས་ཧ་སཱ་མཱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡུལ་དུ་བྲོས་ཀྱང་སྡིག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐུས་ལུས་ལ་མེ་རང་འབར་ནས་ཤིའོ། །དེ་ནས་ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་དགེ་སློང་མང་དུ་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་འདུས། བློ་ལ་བཞུགས་པ་དང༌། གླེགས་བམ་དུ་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡི་གེར་སྤེལ། རྒྱལ་པོ་སངས་རྒྱས་ཕྱོགས་དང༌། བྲམ་ཟེ་ཤངྐུ་དང༌། བྲམ་ཟེ་ཕུར་བུ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་མང་པོས་ལྷ་ཁང་མེས་ཚིག་པ་རྣམས་བསོས་སོ། །དེ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་སྔོན་མི་ཡུལ་དུ་བྱོན་པ་རྣམས་ཆ་བཅོ་ལྔར་བཏང་བའི་ཆ་གཉིས་གཉིས་ཙམ་ཏེ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དགྲ་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་ནུབ་ཅིང༌། ཆ་གཅིག་ཙམ་དགྲའི་གནོད་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཡང་ནུབ་པ་དང༌། ལྷག་མ་ཆ་དགུ་ཙམ་མེའི་དགྲ་བྱུང་བའི
Chinese
建立之后，国王亲自建立了七十一座，其余的由王妃和大臣们建立。当时，也来了一位亲眼见到文殊菩萨容颜的末底质扎，他成了国王的上师。僧团在国王宫殿的顶端进行供养，而给外道们在门外的空地上施舍食物。就这样，使衰败的教法得到了极大的复兴。这是圣法遭遇障碍，又再次恢复的第十九个时期。 之后，在南方克里希纳·拉扎国，出现了一位名叫玛雷卡·布迪的论师，他宣讲般若波罗蜜多。他在卫藏地区建立了大约二十一座大型的佛法基础。从佛塔的莲花中涌现出许多鲜花，充满了天空。在同一个地方出生的论师穆迪塔瓦巴跋陀罗，也就是昆图·嘎瓦·桑布（普贤喜），用成千上万的经文装饰着他的喉咙，安住在十二种修习的功德中，获得不生之法的忍耐。他也修复了以前所有被摧毁的佛塔，用十座新的佛塔环绕着它们。他使所有的婆罗门和居士都皈依了信仰。当时，在卫藏地区有很多没有受戒的出家人，他纠正了那些喜欢改正堕落行为的人，驱逐了那些不接受纠正的人。因此，所有这些人憎恨那位高僧，因为受到辱骂而感到沮丧，于是向圣者普贤菩萨祈祷，结果普贤菩萨亲自显现。他请求说：“请将我带到任何对众生有利益的地方。”普贤菩萨说：“抓住我的袈裟。”刚一抓住，就到达了于阗（新疆和田），在那里为众生做了许多年的利益，然后去世了。就这样，大约四十年间，佛法非常兴盛。在吉祥那烂陀寺，国王大臣卡库塔·悉达建造了一座寺庙，在奠基仪式上，为所有人举行了盛大的宴会。当时，有两个持有外道宗见的穆托巴前来乞讨，结果被凶猛的沙弥泼洒洗澡水，挤压在门槛之间，还被凶猛的狗驱赶。这两个人非常愤怒，一个进行诅咒，另一个修持太阳法。
English
After it was established, the king himself established seventy-one, and the rest were established by the queen and ministers. At that time, a later Mati Citra, who had directly seen the face of Manjushri, also came, and he became the king's guru. The Sangha made offerings on the top of the king's palace, and gave food to the heretics outside the gate. In this way, the declining teachings were greatly revived. This was the nineteenth period when the sacred Dharma encountered obstacles and then recovered again. Then, in the southern country of Krishna Raja, there appeared a teacher named Maleka Buddhi, who spoke of the Prajnaparamita. He established about twenty-one large Dharma foundations in the central region. Many flowers emerged from the lotus of the stupa, filling the sky. In the same place, there was born the teacher Mutitavabha Bhadra, also known as Kuntu Gawa Sangpo (Samantabhadra Joy), who adorned his throat with thousands of sutras, abided in the twelve qualities of practice, and obtained forbearance of the unborn Dharma. He also restored all the previously destroyed stupas, and surrounded them with ten new stupas. He converted all the Brahmins and householders to faith. At that time, there were many unordained monks in the central region, and he corrected those who liked to correct their transgressions, and expelled those who did not accept correction. Therefore, all these people hated that great monk, and feeling discouraged by the insults, he prayed to the noble Samantabhadra, and as a result, Samantabhadra appeared in person. He requested, "Please take me to any place where there is benefit for sentient beings." Samantabhadra said, "Grasp my robe." As soon as he grasped it, he arrived in Li country (Khotan, Xinjiang), where he did many years of benefit for sentient beings, and then passed away. In this way, for about forty years, the Dharma was very prosperous. At the glorious Nalanda Monastery, Kakuta Siddha, a minister of the king, built a temple, and at the groundbreaking ceremony, he held a grand banquet for everyone. At that time, two Mutobas holding heretical views came to beg, and as a result, they were splashed with bathwater by fierce novices, squeezed between the doorframes, and driven away by fierce dogs. The two were very angry, one cast a curse, and the other practiced the solar method.
Chinese
进入到很深的土坑里，即使修行了九年也没有成就，于是打算出去。朋友说：你的咒语成就了吗？回答说没有成就。那人说：所有地方都遍布饥荒和困苦，我用这么大的辛苦来供养你，你咒语没有成就就出来的时候，就砍下你的头。说着，就拔出锋利的刀。那人害怕了，又修行了三年。就这样十二年才成就。他做了火供，在火供的灰烬上念诵咒语，仅仅是撒出去，火就自己燃烧起来。所有作为佛教基础的八十四座寺庙都被烧毁了。特别是吉祥那烂陀的法藏，也就是所有经书所在的寺庙，名为宝海（梵文：Ratna Sāgara），宝藏（梵文：Ratna Dadhi），宝庄严（梵文：Ratna Raṇḍaka）的三座大寺庙。所有大乘的经藏都安放在那里，这三座寺庙全部被烧毁了。当时，名为宝藏（梵文：Ratna Dadhi）的九层寺庙的顶层，一些经书流出巨大的水流，熄灭了火。在水流覆盖的范围内，经书没有被烧毁。后来取出那些经书查看，说是五部续的经书。有些人也说是只有密集金刚。无论如何，是无上瑜伽部的经典，其中有密集金刚是毫无争议的。其他地方也烧毁了很多寺庙。那两个外道害怕国王的惩罚，逃到北方名为哈萨玛的地方，但因罪恶的业力，身体自燃而死。之后，各个地方的许多博学的比丘聚集起来，将记在脑海中的和经书中的所有内容都记录下来。国王护持佛法，婆罗门商羯罗，婆罗门普尔布，以及许多有信仰的施主修复了被火烧毁的寺庙。其中，以前来到人世间的大乘经藏，被分为十五份，大约有两份被之前的两个佛法之敌摧毁，大约有一份即使没有敌人的损害也自行消失了，剩余的大约九份遭遇了火灾。
English
Having entered a very deep pit in the ground, even after practicing for nine years, he did not achieve success, so he intended to leave. His friend said, "Have you accomplished your mantra?" He replied that he had not. Then that person said, "All places are filled with famine and hardship, and I have supported you with such great difficulty. When you come out without accomplishing your mantra, I will cut off your head." Saying this, he drew a sharp knife. The man was frightened and practiced for another three years. Thus, he achieved success after twelve years. He performed a fire puja, and by merely scattering ashes from the fire puja while reciting mantras, fire spontaneously ignited. All eighty-four temples that served as the foundation of Buddhism were burned down. In particular, the Dharma treasury of glorious Nālandā, that is, the temples where all the scriptures were kept, the three great temples called Ratna Sāgara (Ocean of Jewels), Ratna Dadhi (Jewel of Milk), and Ratna Raṇḍaka (Jewel Adorned). All the Mahāyāna scriptures were housed there, and all three of these temples were burned down. At that time, from the top floor of the nine-story temple called Ratna Dadhi (Jewel of Milk), a great stream of water flowed out and extinguished the fire. Within the area covered by the water, the scriptures were not burned. Later, when those scriptures were taken out and examined, it was said that they were the scriptures of the five tantra classes. Some also said that it was only the Guhyasamāja Tantra. In any case, it was a scripture of the Anuttarayoga Tantra, and there is no dispute that the Guhyasamāja Tantra was among them. Many temples in other places were also burned down. The two heretics, fearing the king's punishment, fled to a place called Hāsāmā in the north, but due to the power of their sinful deeds, their bodies spontaneously combusted and they died. After that, many learned monks from various places gathered together and transcribed everything that was remembered in their minds and everything that was in the scriptures. The king, who supported the Buddha's teachings, the Brahmin Śaṅkara, the Brahmin Pūrbu, and many faithful patrons rebuilt the temples that had been burned down by the fire. Of these, the Mahāyāna scriptures that had previously come to the human realm were divided into fifteen parts, and about two parts each were destroyed by the previous two enemies of the Dharma, and about one part disappeared even without the harm of enemies, and the remaining about nine parts were affected by the fire.