Tibetan
་པས་ཉེན་པ་གཟིགས། ལུས་སྦྱིན་པར་བརྩམས་པ་ན་ཅུང་ཟད་མི་ནུས་པ་ལྟར་འདུག་ནས་ལྷག་པར་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་དད་པ་སྐྱེས་ཤིང༌། སྨོན་ལམ་བདུན་ཅུ་པ་རང་གི་ཁྲག་གིས་བྲིས་ཤིང༌། སྟག་རྣམས་ལ་དང་པོར་ཁྲག་བླུད་དེ་ཅུང་ཟད་ལུས་ཉམ་སྟོབས་རྒྱས་པ་ན་རང་གི་སྐུ་ལུས་བྱིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ཁ་ཅིག་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་མཛད་པ་ཅན་གྱི་སློབ་དཔོན་གཞན་ལ་ཕན་པའི་དབྱངས་དགོན་པ་བ་དེ་ནི་སློབ་དཔོན་མ་ཁོལ་གྱི་ཕྱིས་བྱོན་པ་ཞིག་གོ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །ཤེར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་སོགས་བསྟན་བཅོས་གཞན་ཡང་མང་དུ་བྱས་ཤིང༌། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་དགེ་སློང་ཀུན་ལ་ཤིན་ཏུ་སྙོམས་ པར་ཕན་འདོགས་པ་ཐེག་ཆེན་ཁོ་ནའི་ཁ་ཟིན་ཡང་མ་མཛད་པས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་ལྷག་པར་དད་ཅིང༌། ནང་པའི་སྤྱི་མི་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་ཤིན་ཏུ་གྲགས་ཆེའོ། །སློབ་དཔོན་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོ་ནི་རིགས་དམངས་རིགས་ཡིན་ཀྱང་གཟུགས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་དབང་ཕྱུག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་ནཱ་ལེནྡྲར་རབ་ཏུ་བྱུང༌། དགེ་སློང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་འཛིན་པར་གྱུར་པ་ན། སློབ་དཔོན་ཨཱརྱ་དེ་ཝའི་ཞབས་པད་བསྟེན་ཞིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མཛད། ནཱ་ལེནྡྲར་བཞུགས་ནས། སྣོད་ཆེན་པོ་ནམ་མཁའ་ལ་བཟེད་པ་ཙམ་གྱིས་ཁ་ཟས་བཟང་པོས་གང་ཡོང༌། ཚུལ་དེས་དགེ་འདུན་མང་པོ་ལ་འཚོ་བ་སྦྱོར་བར་མཛད། མཐར་ཡུལ་བྷིང་ཀོ་ཊར་སངས་རྒྱས་འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་ཞལ་མཐོང་ནས། བདེ་བ་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་ཞལ་བལྟས་ཏེ་སྐུ་འདས་སོ། །འདིའི་གཏམ་སྒྲོལ་མའི་ལོ་རྒྱུས་སུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སློབ་དཔོན་མ་ཁོལ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཀྱི་སྐབས་ཏེ་བཅོ་བརྒྱད་པའོ།། །། དེའི་རྗེས་སུ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་རྒྱལ་པོ་ཤྲཱི་ཙནྡྲའི་བུ་དྷརྨཱ་ཙནྡྲ་བྱུང། འདིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་མཆོད་པ་ཆེར་བྱས། དེའི་བློན་པོ་བྲམ་ཟེ་བཱ་སུ་ནེ་ཏྲ་ཞེས་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་མངོན་པར་དད་པ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་ཞལ་མཐོང་བ་ཞིག་བྱུང་ནས། དེས་ཀླུ་རྣམས་ལས་སྨན་གྱི་རིགས་སྣ་ཚོགས་པ་དག་བླངས་ཏེ། ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་ཁམས་སུ་ནད་རིམས་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པར་བྱས། ཡུལ་གྱི་བུ་ལོན་ཐམས་ཅད་ལན་གསུམ་བསྙོམས། དེའི་ཚེ་ཁ་ཆེའི་ཡུལ་ན་རྒྱལ་པོ་ཏུ་རུཥྐ་ཞེས་བྱ་བ་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཞིག་བྱུང་ངོ༌། །དྷརྨཱ་ཙནྡྲས་རྒྱལ་སྲིད་བྱས་པའི་རིང་ལ། ཡུལ་མོ་ལ་ཏཱ་ན་དང༌། ལ་ཧོར་གྱི་རྒྱལ་པོ་བནྡེ་རོ་ཡང་ཟེར་བ་ཁུ་ནི་མ་མཔྟ་ཞེས་བྱ་བ་སྟག་གཟིག་གི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་ཡོད་ལ། དེ་དང་རྒྱལ་པོ་དྷརྨཱ་ཙནྡྲ་གཉིས་རེས་འཁྲུག་རེས་བསྡུམས་པ་མང་དུ་བྱུང་ངོ༌། །ལན་ཅིག་འདུམས་པར་གྱུར་ཏེ། ཕན་ཚུན་གྱི་ཕོ་ཉ་བ་དགེ་སློང་རྙེད་བཀུར་ལ་ཆགས་པ་འགའ་རེས་བྱས་སོ། །དེར་སྟག་གཟིག་གི་རྒྱལ་པོས་ནི་རྟ་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་དག་ཡུལ་དབུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་སྐྱེས་སུ་བསྐུར་རོ། །གཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ནི་གླང་པོ་ཆེ་དང༌། དར་གོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཟང་པོ་དག་སྟག་གཟིག་ལ་སྐུར་བར་བྱེད་དོ། །ལན་ཅིག་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་དྷརྨཱ་ཙནྡྲས་ཟབ་ཆེན་གྱི་གོས་སྲུབས་མེད་པ་སྟག་གཟིག་གི་རྒྱལ་བོ་ལ་བསྐུར་བ་ལ། སྟེས་དབང་གིས་ཐགས་རིས་ལ་སྙིང་གའི་ཐད་དུ་རྐང་རྗེས་འདྲ་བ་ཞིག་བྱུང་བས། ངན་སྔགས་བྱེད་དོ་སྙམ་ནས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས། ཡང་ལན་ཅིག་ཤིང་འབྲས་སྐྱེས་སུ་བསྐུར་བར་འདོད་པ་ལ་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གིས་སྔགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གྲོ་ག་ལ་བྲིས་པ་མང་པོ་ཉི་འོད་ལ་བཞག་པ་ལས་རླུང་གིས་ཁྱེར་ཏེ། ཀེ་ལེའི་འབྲས་བུ་ཁ་བྱེ་བའི་ནང་དུ་སོང༌། དེ་ལ་སོགས་པའི་ཤིང་ཏོག་རྣམས་སྒྲོམ་མར་ཁུས་བཀང་བའི་ནང་དུ་བཅུག་སྟེ་སྟག་གཟིགས་གི་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྐུར། ནམ་ཞིག་ན་ཤིང་རྟོག་གི་ནང་ནས་སྔགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བྱུང་བས། ངེས་པར་ངན་སྔགས་བྱེད་དོ་སྙམ་ནས་ཏུ་རུཥྐའི་དམག་གིས་མ་ག་དྷཱའི་ཡུལ་ཀུན་བཅོམ། གཙུག་ལག་ཁང་མང་པོ་ཞིག་ཀྱང་བཤིག་དཔལ་ནཱ་ལེནྡྲར་ཡང་གནོད་པ་ཆེར་བྱུང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་ཐག་རིང་པོར་བྲོས་སོ། །དེའི་རྗེས་སུ་དྷརྨཱ་ཙནྡྲ་འདས་ཏེ། དེའི་ཚ་བོ་ཞིག་རྒྱལ་སྲིད་ལ་ཡོད་ཀྱང་ཏུ་རུཥྐའི་གཡོག་ཏུ་གྱུར་པས་དབང་མེད་དོ། །དྷརྨ་ཙནྡྲའི་ཞང་པོའི་བུ་ ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་རྒྱལ་པོས་སངས་རྒྱས་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེས་རྒྱ་ནག་གི་ཡུལ་དུ་མདོ་སྡེ་སྨྲ་བའི་སློབ་དཔོན་འགའ་ཞིག་བརྫངས་པ་ལས། རྒྱ་ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོས་དྲིན་ལན་དུ་གསེར་མི་ཁུར་བརྒྱ་ལ་སོགས་པ་མི་སྟོང་ཕྲག་བཅུས་ཁུར་བའི་ཡོ་བྱད་བཟང་པོ་དག་རྒྱལ་པོ་སངས་རྒྱས་ཕྱོགས་ལ་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་ནོར་དེ་དག་གིས་ནུབ་ཕྱོགས་དང་དབུས་ཀྱི་རྒྱལ་པཽ་རྒྱལ་ཕྲན་གཙོ་བོ་གཙོ་བོ་དག་མགུ་བར་བྱས་ནས། སྟག་གཟིག་གི་རྒྱལ་པོ་དང་འཁྲུགས་པ་ལས་རྒྱལ་པོ་ཁུ་ནི་མ་མཔྟ་ལ་སོགས་པ་སྟག་གཟིག་གི་དཔའ་བོ་ཕལ་ཆེར་བསད། ཉི་འོག་དང་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་ཕལ་ཆེར་ལ་རྒྱལ་པོ་སངས་རྒྱས་ཕྱོགས་ཀྱིས་ལུང་བཏང་ངོ༌། །དེས་སྔར་གྱི་ལྷ་ཁང་ཉམས་པ་ཐམས་ཅད་བསོས། དགེ་འདུན་རྣམས་སྤྱན་དྲངས། དཔལ་ནཱ་ལེནྡྲར་ཆོས་གཞི་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི
Chinese
看到了危险。当他开始布施身体时，似乎有点力不从心，因此对佛陀更加生起了信心。用自己的血写了七十个愿文，先给老虎们喂血，稍微恢复了身体的虚弱和力量后，才说要布施自己的身体。有些人说，像这样有功德的导师，利益他人的扬公巴，是导师玛阔的后代。还做了《摄类学》等许多其他的论著，对大小乘的僧侣们都非常平等地利益，虽然只强调大乘，但也没有排斥小乘，因此声闻们也更加信服，像佛教的共同人物一样，非常有名。导师罗睺罗贤是贱民种姓，但相貌、受用和权力都很圆满，在那烂陀出家。当他成为持有三藏的比丘时，依止了导师圣天（Āryadeva），并证悟了实相。住在那烂陀时，只要把一个大容器举向天空，就能装满美味的食物。他用这种方法为许多僧侣提供食物。最后，在冰科达地方见到了无量光佛，面向西方极乐世界去世。这件事在度母的历史中已经讲过了。导师玛阔等人的时代，是第十八个时期。之后，东方出现了国王吉祥月（Śrī Candra）的儿子法月（Dharmā Candra）。他也对佛教进行了大量的供养。他的大臣，名叫婆薮内扎（Bāsu Netra）的婆罗门，对佛教非常虔诚，亲眼见到了圣观世音菩萨。他从龙族那里获得了各种各样的药物，使阳光下的所有瘟疫都停止了。他三次平均分配了国家的所有债务。当时，在克什米尔地区，出现了一个名叫图鲁什卡（Turuṣka）的国王，他活了一百岁，是一位伟大的正法之王。在法月（Dharmā Candra）执政期间， 在摩拉达纳地区，以及被称为拉霍尔国王的班德罗，也叫库尼·玛玛普塔，是一位大食国王。ེ་和国王达摩旃陀罗(Dharmacandra)两人时而争斗时而和解的事情发生了很多。有一次和解之后，彼此的使者，一些贪图利养的比丘做了些事。其中，塔吉克（Tāgzig，指中亚地区）的国王将马和各种珍宝作为礼物送给中部地区的国王。另一方则将大象和上好的丝绸送给塔吉克。有一次，太阳之下的国王达摩旃陀罗将精美的无缝衣服送给塔吉克的国王，碰巧的是，织物的图案在心脏的位置有一个像脚印一样的图案，因此怀疑是被下了恶咒，心生疑虑。还有一次，想送水果作为礼物，一个婆罗门将许多写有咒语的轮子画在青稞上，放在阳光下，结果被风吹走，掉进了裂开的香蕉里。之后将这些水果装在装满酥油的盒子里，送给塔吉克的国王。不知何时，从水果中发现了咒语轮，因此确信是被下了恶咒，突厥（Turushka）军队摧毁了摩揭陀（Magadha）的所有地区。许多寺庙也被摧毁，那烂陀寺（Nālandā）也受到了很大的破坏。出家人也逃到了远方。在那之后，达摩旃陀罗去世了，他的侄子虽然在位，但因为成了突厥的奴隶，所以无能为力。达摩旃陀罗的舅舅的儿子，瓦拉纳西（Vārāṇasī）的国王，有一个叫桑吉佛（Saṃghabuddha）的人，他向中国派遣了一些宣讲经部的老师。作为回报，中国国王赠送了价值一百个驮夫所能携带的黄金以及一万个人所能携带的精美物品给桑吉佛国王。之后，用这些财富使西部和中部的国王以及主要的附属小国感到满意。与塔吉克国王的战争中，库尼玛玛普塔（Khunimāmmapta）等大多数塔吉克勇士被杀。太阳之下和西部的大部分领土都由桑吉佛国王统治。他修复了以前所有破败的寺庙，迎请了僧众，在那烂陀寺建立了八十四个佛法中心。
English
saw the danger. When he started to give his body, he seemed a little unable, so he developed even more faith in the Buddha. He wrote seventy aspiration prayers in his own blood, and first fed the tigers blood, and after slightly restoring his body's weakness and strength, he said that he would give his body. Some say that the teacher Yang Gonpa, who has such merits and benefits others, is a later descendant of the teacher Makhol. He also made many other treatises such as the Compendium of Wisdom, and he benefited all the monks of the Great and Small Vehicles very equally. Although he only emphasized the Great Vehicle, he did not exclude the Hearers, so the Hearers also believed even more, and he became very famous as a common figure in Buddhism. Teacher Rāhula Bhadra was of the low caste, but he was perfect in appearance, enjoyment, and power, and he became a monk at Nālandā. When he became a monk holding the three baskets, he relied on the feet of Teacher Āryadeva and realized the reality. While living in Nālandā, just by holding a large vessel up to the sky, it would be filled with delicious food. In this way, he provided food for many monks. Finally, in the land of Bhingkota, he saw the face of Buddha Amitābha, and facing the direction of Sukhāvatī, he passed away. This story has already been told in the history of Tārā. The time of Teacher Makhol and others was the eighteenth period. After that, in the east, there appeared King Śrī Candra's son Dharmā Candra. He also made great offerings to the Buddha's teachings. His minister, a Brahmin named Bāsu Netra, was very devoted to the Buddha's teachings and saw the face of the noble Avalokiteśvara. He obtained various kinds of medicines from the nāgas and stopped all the plagues in the realm under the sun. He equally distributed all the debts of the country three times. At that time, in the land of Kashmir, there appeared a king named Turuṣka, who lived to be a hundred years old and was a great king of Dharma. During the reign of Dharmā Candra, in the region of Molatana, and the king of Lahore, also called Bandero, also called Kuni Mamapta, was a king of the Tazi.
English
Numerous times, ེ་ and King Dharmacandra engaged in both conflict and reconciliation. Once, after a reconciliation, some monks, acting as messengers for each side, became attached to gain and honor and committed certain actions. Thereupon, the king of Tāgzig sent horses and various precious jewels as gifts to the king of the central region. The other party sent elephants and excellent silk fabrics to Tāgzig. On one occasion, King Dharmacandra of the land under the sun sent a seamless, exquisite garment to the king of Tāgzig. Coincidentally, the woven pattern had a footprint-like design near the heart, which caused suspicion that a malicious spell had been cast, leading to doubt. Another time, intending to send fruits as gifts, a Brahmin wrote many mantra wheels on barley grains and left them in the sun. The wind carried them away, and they fell into split-open bananas. These fruits, along with others, were placed in boxes filled with clarified butter and sent to the king of Tāgzig. At some point, mantra wheels were discovered inside the fruits, leading to the certainty that a malicious spell had been cast. The Turushka army then destroyed all the regions of Magadha. Many temples were also destroyed, and Nālandā suffered great damage. The ordained monks fled far away. After that, Dharmacandra passed away, and although his nephew was on the throne, he was powerless as he had become a servant of the Turushkas. The son of Dharmacandra's uncle, the king of Vārāṇasī, had a person named Saṃghabuddha, who sent some teachers who expounded the sutras to China. In return, the Chinese king gave King Saṃghabuddha fine goods worth a hundred loads of gold and carried by ten thousand people. Then, with these riches, he pleased the kings of the west and center, as well as the main vassal states. In the conflict with the king of Tāgzig, many Tāgzig warriors, including Khunimāmmapta, were killed. King Saṃghabuddha ruled over most of the lands under the sun and in the west. He restored all the dilapidated temples of the past, invited the Sangha, and established eighty-four Dharma centers at glorious Nālandā.