Tibetan
་ཞེས་བྱ་བའོ། །སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་ཡང་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་སློབ་མ་ཡིན་པར་ངེས་མོད་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་མ་མཐོང་ཞིང་མ་ཐོས་སོ། །གྲུབ་ཆེན་ཤཱ་བཱ་རི་པའི་ལོ་རྒྱུས་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ལྟ་བུའི་གཏམ་དུ་བཤད་ཟིན་ལ། གྲུབ་ཐོབ་མ་ཏང་གི་ཡང་ཀླུ་གྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་སློབ་མར་གྲགས་པ་ནི་དུས་འདི་སྐབས་བྱུང་བ་ནི་མིན། ཕྱིས་ཞལ་མཐོང་བའོ། །སློབ་དཔོན་ཨཱརྱ་དེ་ཝ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཀྱི་གཏམ་སྟེ་བཅུ་བདུན་པའོ།། །། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟླ་བ་སྦས་པའི་བུ་སྙིང་པོ་ཐིག་ལེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡུལ་གོ་རར་བྱུང་བ་ལོ་སུམ་ཅུ་སོ་ལྔ་རྒྱལ་སྲིད་བྱས། སློབ་དཔོན་བྲམ་ཟེ་ཙན་ཀ་ཞེས་བྱ་བས་ཁྲོ་བོ་ཆེན་པོ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་བསྒྲུབས་ཏེ་ཞལ་མཐོང་བས་རིག་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བར་གྱུར། གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་བཅུ་དྲུག་ཙམ་གྱི་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་རྣམས་མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་བསད་ཅིང༌། དེའི་ཤུལ་དུ་རྒྱལ་པོས་དམག་བྱས་པས་ཤར་ནུབ་ཕྱིའི་རྒྱ་མཚོ་ལ་ཐུག་པ་ཙམ་ལ་དབང་བསྒྱུར། དེ་ལ་བྲམ་ཟེ་དེས་བསད་པའི་ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་སྐྱེ་བོ་སུམ་སྟོང་ཙམ་བསད། སྨྱོ་བའི་སྦྱོར་བས་ཀྱང་སྐྱེ་བོ་ཁྲི་ཙམ་སྨྱོ་བར་བྱས། དེ་བཞིན་དུ་བསྐྲད་པ་དང༌། དབྱེ་བ་དང༌། རེངས་པ་དང༌། ངག་ལྐུགས་པར་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་གནོད་པ་བྱས་པའི་སྡིག་པས་ལུས་ཚལ་བར་གས་པའི་ནད་ཀྱིས་ཤི་ནས་དམྱལ་བར་སྐྱེས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་མེ་ཏོག་ཅན་དུ་མེ་ཏོག་གིས་ བརྒྱན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཙུག་ལག་ཁང་བྱས་ཏེ། དེར་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་མ་ཁོལ་བཞུགས་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཆོས་ཤིན་ཏུ་དར་བར་མཛད། སློབ་དཔོན་མ་ཁོལ་གྱི་སྐུ་ཚེའི་སྨད་ལ་སྙིང་པོ་ཐིག་ལེའི་ནུ་བོའི་བུ་རྒྱལ་པོ་ཤྲཱི་ཙནྡྲས་རྒྱལ་སྲིད་བྱས་ཤིང༌། དེས་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་ལྷ་ཁང་ཞིག་བྱས། དེར་ཐེག་ཆེན་སྨྲ་བའི་དགེ་སློང་ཉིས་སྟོང་རེའི་འཚོ་བ་སྦྱར། དཔལ་ནཱ་ལེནྡྲའི་མཁན་པོ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོས་མཛད་དེ། དེར་དྲི་གཙང་ཁང་བཅུ་བཞི་བཞེངས། ཆོས་གཞི་མི་འདྲ་བ་ཡང་བཅུ་བཞི་བཙུགས། རྒྱལ་པོ་ཤྲཱི་ཙནྡྲས་རྒྱལ་སྲིད་བསྐྱངས་ནས་ལོ་མང་རབ་སོང་བ་ན། ནུབ་ཕྱོགས་ཌི་ལི་དང་མ་ལ་ཝའི་ཡུལ་དུ་རྒྱལ་པོ་ཀ་ནི་ཀ་ལོ་གཞོན་ནུ་ཞིག་ལ་རྒྱལ་སར་བསྐོས་ཏེ། རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་ཁུངས་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་གསར་དུ་བརྡོལ་བ་སོགས་དཔལ་འབྱོར་ཆེན་པོས་གནས་པར་བྱེད་དོ། །ཕྱོགས་བཞིར་གཙུག་ལག་ཁང་རེ་རེ་ཡང་བཞེངས་ཤིང༌
Chinese
被称为……。大学者释迦友（Śākya-bśes-gñen）也被认为是龙树（Nāgārjuna）的弟子，但没有见到或听到相关的历史记载。大成就者夏瓦日巴（Śābaripa）的历史如同宝生（Ratnākaraśānti）的故事一样被讲述。成就者玛当伽（Mataṅga）也被认为是龙树父子的弟子，但并非此时期出现，而是后来才见到。这是关于阿arya提婆（Āryadeva）等人的时代的故事，即第十七个故事。 之后，月藏国王（Zla-ba sbags-pa）的儿子，名为心滴（Snying-po thig-le）者，出生于郭拉（Go-rar）地区，统治了三十五年。一位名叫婆罗门赞嘎（Brāhmaṇa-caṃka）的导师，通过修持大忿怒尊阎魔敌（gŚin-rje gśed），亲见本尊，因此获得了极大的明咒力量。他通过恶咒行为杀害了大约十六个大城市的国王和大臣。之后，国王发动战争，征服了东至西外海的广大地区。那位婆罗门通过杀戮行为杀害了大约三千人，通过疯狂行为使大约一万人发疯。同样，通过驱逐、分裂、僵化和使人失语等手段，对许多人造成了伤害，因为这些罪恶，他死于身体裂开的疾病，并堕入地狱。在那位国王在位期间，在名为鲜花之城（Me-tog-can）的地方，建造了一座名为鲜花装饰（Me-tog-gis brgyan-pa）的寺庙。伟大的导师玛阔（Mākhol）住在那里，大小乘的佛法都非常兴盛。在导师玛阔晚年，心滴的侄子，国王室利旃陀罗（Śrī Candra）统治了国家。他建造了一座圣观世音菩萨（Ārya Avalokiteśvara）的寺庙，并为两千名宣说大乘的比丘提供了生活所需。吉祥那烂陀寺（Nālandā）的住持声护（Śabarakṣita）建造了十四间净室，并建立了十四个不同的佛法基础。室利旃陀罗国王统治多年之后，在西方的德里（Ḍi-li）和马拉瓦（Mālava）地区，一位名叫迦腻色迦（Kanika）的年轻国王被任命为王位，他发现了二十八个新的宝石产地，并以巨大的财富维持着统治。还在四个方向各建造了一座寺庙。
English
It is called... Great scholar Śākya-bśes-gñen is also considered a disciple of Nāgārjuna, but no related historical accounts have been seen or heard. The history of the great accomplished Śābaripa has been told like the story of Ratnākaraśānti. The accomplished Mataṅga is also said to be a disciple of Nāgārjuna and his son, but he did not appear at this time, but was seen later. This is the story of the time of Āryadeva and others, the seventeenth story. Then, the son of King Moon-hidden (Zla-ba sbags-pa), named Heart-essence Drop (Snying-po thig-le), was born in the region of Go-rar and ruled for thirty-five years. A teacher named Brahmin Caṃka, by practicing the great wrathful Yama's Destroyer (gŚin-rje gśed), saw the deity and thus gained great power of mantra. He killed about sixteen kings and ministers of great cities through the actions of abhicāra. After that, the king waged war and conquered as far as the outer seas to the east and west. The Brahmin killed about three thousand people through the actions of killing, and made about ten thousand people insane through the actions of madness. Similarly, through expulsion, division, stiffening, and making people mute, he harmed many people. Because of these sins, he died of a disease that caused his body to split apart and was born in hell. During the reign of that king, in the city of Flower-possessing (Me-tog-can), a temple called Flower-adorned (Me-tog-gis brgyan-pa) was built. The great teacher Mākhol resided there and the Dharma of both the Great and Small Vehicles flourished greatly. In the later years of Teacher Mākhol's life, King Śrī Candra, the nephew of Heart-essence Drop, ruled the kingdom. He built a temple of Holy Avalokiteśvara and provided for the livelihood of two thousand monks who spoke of the Great Vehicle. The abbot of glorious Nālandā, Śabarakṣita, built fourteen clean rooms there and established fourteen different Dharma foundations. After King Śrī Candra ruled for many years, in the western regions of Delhi (Ḍi-li) and Mālava, a young king named Kanika was appointed to the throne. He discovered twenty-eight new sources of jewels and maintained his rule with great wealth. He also built one temple in each of the four directions.
Tibetan
། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་དགེ་སློང་སུམ་ཁྲི་རེ་རྟག་ཏུ་མཆོད་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་རྒྱལ་པོ་ཀ་ནཥྐི་དང་ཀ་ནི་ཀ་མི་གཅིག་པར་གོ་དགོས་སོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་མ་ཁོལ་ནི་གོང་དུ་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པའི་བྲམ་ཟེ་ཐུབ་དཀའ་ནག་པོ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔའ་བོ་དང༌། རྟ་དབྱངས་དང༌། མ་ཁོལ་དང༌། ཕ་ཁོལ་དང༌། ཐུབ་དཀའ་དང༌། ཆོས་ལྡན་རབ་འབྱོར་དང༌། མ་ཏི་ཙི་ཏྲ་རྣམས་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གྲོང་ཁྱེར་ཁོར་ཏ་ན་ཚོང་དཔོན་ཞིག་ལ་བུ་མོ་བཅུ་ཡོད། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། བསླབ་པའི་གནས་ལྔ་ལ་གནས་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་སོ་སོར་ཡུལ་གྱི་སྐྱེ་བོ་ཆེན་པོ་དག་གི་བག་མར་སོང་ཞིང༌། ཐ་ཆུང་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྲམ་ཟེ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་སངྒྷ་གུ་ཧྱ་ཞེས་བྱ་བའི་བག་མར་ཕྱིན་ནས། ནམ་ཞིག་ན་བུ་ཞིག་བཙས་པ་མིང་ནག་པོ་ཞེས་བཏགས་སོ། །དེ་རིག་བྱེད་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་མཐའ་དག་ལ་ཤིན་ཏུ་བྱང་བར་གྱུར་ཏེ། ཕ་མ་ལ་ཤིན་ཏུ་གུས་པས་མ་ཁོལ་དང༌། ཕ་ཁོལ་ཞེས་གྲགས་སོ། །སྔགས་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང༌། རྟོག་གེ་ལ་ཤིན་ཏུ་བྱང་བར་གྱུར་ཏེ། ལྷ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོས་དངོས་སུ་ལུང་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་རྩོད་པའི་སྙེམས་པ་དང་བཅས་ཏེ་ཨོ་ཌི་བི་ཤ་དང༌། གཽ་ར་དང༌། ཏི་ར་ཧུ་ཏི་དང༌། ཀཱ་མ་རཱུ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་སུ་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་རྩོད་པས་ཕམ་པར་བྱས་ཏེ། འགའ་ཞིག་ནི་མུ་སྟེགས་ལ་བཀོད། འགའ་ཞིག་གི་མངའ་ཐང་ཕྲོག་ཅིང༌། ཁ་ཅིག་ནི་མུ་སྟེགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་དུ་གཞུག་པ་སོགས་དམའ་དབབ་པར་བྱས་སོ། །དེར་མས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་འདི་ནཱ་ལེནྡྲར་སོང་ན་རྩོད་པའི་ཁྱུ་མཆོག་རིག་སྔགས་གྲུབ་པ་དག་གིས་བཏུལ་ཏེ་ཆོས་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། ཡུལ་གཞན་གྱིས་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ནི་རྟའི་རྣ་བའི་སྤུ་ཙམ། མ་ག་དྷཱའི་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ནི་རྟའི་ལུས་དང་མཚུངས་པ་སྟེ། གང་མ་ག་དྷཱའི་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ལས་རྩོད་པ་རྒྱལ་བར་མ་གྱུར་བ་དེ་སྲིད་དུ་རྒོལ་བའི་གྲགས་པ་མི་ཐོབ་བོ་ཞེས་བརྗོད་པས། མ་ག་དྷཱར་ཕྱིན་པ་ནས། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བར་གོང་བཞིན། དེར་གནས་བརྟན་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པར་གྱུར་པ་ན། མནལ་ལམ་དུ་འཕགས་མས་ལུང་བསྟན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་བསྟོད་པ་མང་དུ་གྱིས་ཤིག སྔོན་ཆོས་ལ་སྡིག་པ་བསགས་པའི་ལས་ ཀྱི་སྒྲིབ་པ་བྱང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས་བསྐུལ་ཏེ། བཤགས་པའི་དོན་དུ་བསྔགས་པར་འོས་པ་ལ་བསྔགས་པའི་བསྟོད་པ་བརྩམས་
Chinese
大小乘的比丘三万经常受到供养。因此，必须理解迦腻色迦王（Kaniṣka）和迦腻迦（Kanika）不是同一个人。其中，学诚大师摩竭（Mākhol）就是前面稍微提到的婆罗门难胜黑（Thub dka' nag po），即勇士、马鸣、摩竭、父竭、难胜、具法饶益、摩提质多，这些都是他的名字的不同称谓。此外，在阔达那城（Khorta na）有一个商人，他有十个女儿。她们全都皈依，安住于五学处，并且供养三宝。她们各自嫁给了当地的大人物。 最小的那个嫁给了一个名叫僧伽瞿醯耶（Saṅgha guhya）的富裕婆罗门，后来生了一个儿子，取名为黑。他精通所有的吠陀及其分支，并且非常尊敬父母，因此被称为摩竭和父竭。他精通密咒的修持和论理学，甚至能让自在天亲自预言。之后，他带着辩论的傲慢，在乌荼毗舍（Oḍi bi sha）、高拉（Gaurā）、底罗呼提（Tira huti）、迦摩缕波（Kāma rūpa）等地方，通过辩论击败了佛教徒。有些人被他变成了外道，有些人的财富被他夺走，还有些人被迫向外道顶礼膜拜，总之就是各种贬低。这时，他的母亲心想：如果他去了那烂陀寺（Nālendra），就会被那些辩论高手和明咒成就者所制服，从而进入佛法。其他地方的佛教徒只不过是马耳朵上的毛，而摩揭陀的佛教徒则如同马的身体。如果不能在与摩揭陀佛教徒的辩论中获胜，就无法获得辩论家的名声。因此，他去了摩揭陀，出家受戒的过程如前所述。在那里，当他成为一位持律论者时，圣救度母在梦中预言说：你应该多多赞颂佛陀，这样才能净化你过去因对佛法造恶业而积累的罪障。受到她的鼓励，他为了忏悔，创作了赞颂值得赞颂者的赞歌。
English
Thirty thousand monks of both the Greater and Lesser Vehicles were constantly offered to. Therefore, it must be understood that King Kaniṣka and Kanika are not the same person. Among them, the master Mākhol is the same Brahmin Thub dka' nag po (Difficult-to-Conquer Black) mentioned slightly above, namely, Hero, Aśvaghoṣa, Mākhol, Father-Khola, Difficult-to-Conquer, Possessing-Dharma-Rābhya, and Mati-Citra, all of which are known as different names for him. Furthermore, in the city of Khorta na, there was a merchant who had ten daughters. All of them took refuge, abided by the five precepts, and made offerings to the Three Jewels. Each of them married great men of the country. The youngest one married a wealthy Brahmin named Saṅgha guhya, and eventually gave birth to a son, who was named Black. He became extremely proficient in all the Vedas and their branches, and because he was very respectful to his parents, he was known as Mākhol and Father-Khola. He became extremely proficient in the practice of mantra tantras and logic, and the great god Īśvara himself would make predictions. Then, with the pride of debate, he defeated Buddhists in places such as Oḍi bi sha, Gaurā, Tira huti, and Kāma rūpa. Some he converted to heretics, some he robbed of their wealth, and some he forced to prostrate to heretics, and so on, degrading them. There, his mother thought, "If he goes to Nālendra, he will be subdued by the champions of debate and the accomplished ones of mantra, and thus enter the Dharma." The Buddhists of other countries are only the hairs on a horse's ear, while the Buddhists of Magadha are like the body of a horse. Unless one wins the debate against the Buddhists of Magadha, one will not gain the fame of a debater. Therefore, he went to Magadha, and the process of ordination was as described above. There, when he became a holder of the Vinaya Pitaka, the Holy Mother prophesied in a dream, "You should offer many praises to the Buddha, so that the karmic obscurations of your past sins against the Dharma will be purified." Encouraged by her, he composed the "Praises of the Praiseworthy" for the purpose of confession.