Tibetan
སྟི་གནས་ཡིན་ནོ། །མཽང་གལ་གྱི་བུས་སྨྲས་པ། ང་ཡང་བྲམ་ཟེའོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ལ་གཙང་བྱེད་དང་བླུགས་གཟར་ལ་སོགས་པའང་མེད་ན། ཞེས་ཟེར་བ་ལ། བྲམ་ཟེ་ང་ཡིན་ངོ་ཚ་ཤེས། །གཙང་བྱེད་བླུགས་བཟར་ཤེས་རབ་ཉིད། །ཅེས་སོགས་གསུངས། དེ་ལྟར་ཡང་སྐབས་མི་འབྱེད་ནས། མཽང་གལ་གྱི་བུས་རླུང་དང་ཆར་དྲག་ཕབ་སྟེ། རང་ཉིད་ཤིང་དྲུང་དུ་བཞུགས་པ་ལ་དགའ་བོ་ཉེར་དགའི་འཁོར་གྱི་ཀླུ་དག་གིས་མཽང་གལ་གྱི་བུའི་སྐུ་ལུས་ལ་དཀྲིས་ནས་གདེངས་ཀ་བྱས་ཏེ་འདུག་གོ །དེར་ཞང་པོ་ན་རེ། དགེ་སྦྱོང་བསྟི་གནས་སུ་ཞུགས་ཤིག་མཽང་གལ་བུས་ཁྱོད་ད་དྲང་སྲོང་གི་ཆོས་ལས་ཉམས་སམ་ཅྀ། ཞེས་གསུངས་པས། དེས་རིང་དུ་བརྟགས་ན་སྐད་ལས་ངོ་ཤེས་ནས་ཁྱོད་མཽདྒལ་གྱི་བུ་ཡིན་ནམ། ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདིར་འོངས། ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲུང་དུ་བཞུད་དོ། །བྱས་ཏེ་དེ་སྟོན་པའི་དྲུང་དུ་ཁྲིད་དེ་ཕྱིན། སྟོན་པས་ཆོས་གསུངས་པས་དེས་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚུར་ཤོག་གིས་བསྙེན་པར་རྫོགས། བསྟི་གནས་དེ་ན་གནས་པའི་བྲམ་ཟེའི་དྲང་སྲོང་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདེན་པ་ལ་བཀོད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་ཀུ་རུའི་ཞིང་དུ་ཕེབས་ཏེ། བང་མཛོད་སྟུག་པོ་ཅན་ཞེས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དང༌། ཉེ་བའི་ནགས་ན་བཞུགས་སོ། །སྐབས་འདིར་འཕགས་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གི་སྔར་གྱི་ལོ་རྒྱུས་རྒྱས་པར་སྦྱར། དུས་དེའི་ཚེ་ཀུ་རུའི་ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོས། འཕགས་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་ལ་ཆོས་ཉན་ཏེ། སྟོན་པ་བང་མཛོད་སྟུག་པོ་ཅན་གྱི་ནག་ནས་གཤེགས་ཏེ། ཀུ་རུའི་ཡུལ་གྱི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་ཆོས་སྟོན་ཞིང༌། བྱང་ཕྱོགས་ལྔ་ལེན་གྱི་གྲོང་རྡལ་གླང་པོ་ཆེ་ཅན་དུ་གཤེགས་པ་ན། བྲམ་ཟེ་གཅིག་གི་བཅོམ་ལྡན་ འདས་མཐོང་སྟེ་དད་པ་སྐྱེས་ནས། བསྟོད་པ་བྱས་པས་འཛུམ་པ་མཛད་པ་སོགས་ནས་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་བསྟོད་འོས་ཞེས་བྱ་བར་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་ཡུལ་སྲུབ་སྣ་ཞེས་བྱ་བར་བྱོན་ཏེ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་ན། བྲམ་ཟེ་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་བཟང་བས་དྲེགས་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ཅི་འདྲ་སྙམ་བལྟ་བར་འོངས་པ་ན། རིང་དུ་བལྟས་ནས་བསམས་པ། བདག་རང་ལས་འདིའི་གཟུགས་ལྷག་པར་མཛེས་མོད་ཀྱི། ཚད་ལྷག་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་སྟེ་གཙུག་ཏོར་གྱི་སྟེང་བལྟ་བར་བརྩམས་པ་ན་མ་མཐོང་སྟེ། ཕྱོགས་མཐོན་པོ་ཞིག་ཏུ་འཛེགས་ནས་བལྟས་པས་ཀྱང་གཙུག་ཏོར་གྱི་སྟེང་གི་མཐའ་ལ་སྟེང་ནས་ཐུར་དུ་བལྟ་བར་མ་ནུ
Chinese
是住处啊。莫ungal之子说道：我也是婆罗门啊。他说：你连净器和勺子等都没有，这样说的时候，婆罗门我真是感到羞愧。净器勺子即是智慧。等等这样说。即使这样也不分场合，莫ungal之子降下狂风暴雨，自己喜欢住在树下，欢喜近欢喜眷属的龙众缠绕莫ungal之子的身体，做成靠背而坐。在那里，舅舅说：修行者进入住处吧，莫ungal之子，你现在是从仙人的法中退失了吗？这样说的时候，他仔细观察，从声音中认出，你是莫udgala之子吗？是的。为什么来这里？为了你，去往佛陀那里。说完，就带着他去往导师那里。导师说法，他获得不来果，以“来吧”受具足戒。住在那个住处的所有其他婆罗门仙人，也都安立于真谛。之后，世尊前往俱卢国，住在名为邦姆佐堆波坚的城市和附近的森林里。此时，详细叙述了圣者悦意护的往昔历史。那时，俱卢国的国王听圣者悦意护说法。导师从邦姆佐堆波坚的森林离开，为俱卢国的许多人说法，前往北方五取的城市象城的时候，一个婆罗门见到世尊，生起信心，赞颂后，世尊微笑等等，从二十劫后被授记为名为应赞的独觉佛。之后，前往名为苏布纳的地方，为人们说法的时候，有一个名为婆罗门自在的，因容貌美丽而傲慢的人，他想看看世尊的身体如何，就来了。他长时间观看后心想，我的容貌比他的容貌更加美丽，但是程度没有超过，于是开始观看顶髻，但是没有看到。于是爬到高处观看，也无法从上面往下看到顶髻的边缘。
English
It is a dwelling place. The son of Maugala said: I am also a Brahmin. He said: You don't even have cleansing vessels and spoons, etc. When he said this, the Brahmin, I, felt ashamed. Cleansing vessels and spoons are wisdom itself. He said such things. Even so, without distinguishing the occasion, the son of Maugala brought down strong winds and rain, and he himself was pleased to sit under a tree. The Nagas of the retinue of Joy and Near Joy coiled around the body of the son of Maugala and sat making a support. There, the uncle said: Ascetic, enter the dwelling place, son of Maugala, have you now fallen away from the Dharma of the sages? When he said this, he examined him for a long time, recognized him from his voice, and asked: Are you the son of Maudgala? Yes. Why have you come here? For your sake, to go to the Buddha. Having said that, he led him to the Teacher. When the Teacher taught the Dharma, he attained the fruit of non-return and was fully ordained with "Come hither." All the other Brahmin sages dwelling in that dwelling place were also established in the truth. Then, the Blessed One went to the land of Kuru and stayed in the city called Bangmdzo Tugpo Chen and the nearby forest. At this time, the past history of the noble Yul Khor Kyong was extensively related. At that time, the king of the land of Kuru listened to the Dharma from the noble Yul Khor Kyong. The Teacher departed from the forest of Bangmdzo Tugpo Chen, taught the Dharma to many people of the land of Kuru, and when he went to the city of Elephant, the city of the northern five acquisitions, a Brahmin saw the Blessed One, generated faith, and after praising him, the Blessed One smiled, etc., and from twenty kalpas he was prophesied to be a solitary Buddha named Worthy of Praise. Then, when he went to a place called Yul Subna and taught the Dharma to the people, there was a Brahmin named Power, who was arrogant because of his beautiful appearance. He came to see what the body of the Blessed One was like. After looking at him for a long time, he thought, "My form is more beautiful than his, but the degree is not greater," and so he began to look at the crown of his head, but he could not see it. So he climbed to a high place and looked, but he could not look down from above at the edge of the crown of his head.