Tibetan
། འདིའི་བར་གྱི་གཏམ་རེ་རེ་བཞིན་དུ་སྔོན་གྱི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་གཏམ་རྒྱུ་རེ་ཡང་གསུངས་སོ། །དེར་ལྷས་བྱིན་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནོན་ཏེ་བདག་གི་སྒྱོགས་འཕངས་པ་ནི་དོན་མེད་ཆེན་པོ་ཞིག་བྱས་ཏེ་གཽ་ཏ་མ་དེ་ཡང་བསད་པར་མ་ནུས་ལ། སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་ཚོར་བས་བདག་ཉིད་ངན་པའི་གྲངས་སུ་བགྲོང་ངོ་སྙམ་མོ། །གྱ་གཅིག་པ་གླང་ཆེན་སྨྱོན་པ་བཏུལ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་འོད་མའི་ཚལ་ ན་བཞུགས་སོ། །མ་སྐྱེས་དགྲ་ལ་གླང་པོ་ཆེ་ནོར་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ཀླུའི་གླང་པོ་ཆེའི་བུ་ཡིན་པ་ཆེས་སྟོབས་དང་ལྡན་ཞིང་མ་རུངས་བ་ཞིག་ཡོད་པས་ཕྱིར་བྱུང་རེས་ཀྱིས་མི་ཕྱུགས་མང་པོ་གསོད་པ་ཞིག་གོ །དེ་ཉིན་རེ་བཞིན་ཕྱིར་མི་འདོན་ལ། གལ་ཏེ་ནངས་པར་ཕྱིར་འདོན་ན་དོ་ནུབ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་དྲིལ་སྒྲོག་པར་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་པོ་གཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ནངས་པར་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་ཤིང༌། ཞལ་གྱིས་བཞེས་སོ། །ལྷས་བྱིན་གྱིས་དེ་ཐོས་ནས་གླང་པོ་ཆེ་འདུལ་མཁན་ལ་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་སྲང་བརྒྱ་སྟོང་རི་བ་ཅིག་བྱིན་ནས། ནངས་པར་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་བྱུང་བ་ན་གླང་པོ་ཆེ་ནོར་སྐྱོང་རྦོད་ཅིག །དེ་ན་རེ། བདག་གིས་དེ་ལྟར་བགྱི་མོད། ལྷ་ལའང་འོལ་བྱི་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག །ལྷས་བྱིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་དགྲ་ལའང་རིག་པར་བྱས་པས། མ་སྐྱེས་དགྲ་ན་རེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་མ་དུལ་བ་འདུལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་ཐོས་སམ། ལྷས་བྱིན་ན་རེ། དེ་ལྟ་ན་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་ང་འདུལ་གྲང་ན། དེ་མ་དུལ་བ་འདུལ་བ་མ་ཡིན་གྱི་ནོར་སྐྱོང་རྦད་དགོས་སོ། །དེས་ཀྱང་ཁས་བླངས་འདུལ་སྦྱོང་མཁན་ལའང་གོ་བར་བྱེད་ཏེ། ནངས་པར་གླང་པོ་ཆེ་ནོར་སྐྱོང་ཕྱིར་གཏོང་གི །རང་རང་བསྲུང་བ་ལ་སྒྲིམས་ཤིག་ཅེས་དྲིལ་བསྒྲགས་སོ། ཁྱིམ་བདག་དེས་བསམས་པ། བདག་ནི་སྐལ་པ་ངན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ལན་ཅིག་སྤྱན་དྲངས་པ་ཡང་འདི་དང་ཐུག་གོ །འོན་ཀྱང་གཡོས་བྱས་ཏེ་ཡར་ཁྱེར་ཏེ་དྲང་ངོ་སྙམ། སང་སྔ་བར་སོང་སྟེ་སྟོན་པ་ལ་ཞུས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གླང་པོ་ཆེའི་འཇིགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པས་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ་སོང་ངོ༌། །དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་གཤེགས་པ་ན་གླང་པོ་ཆེ་ནོར་སྐྱོང་རྦད་དོ། །དེ་ཡང་འགྱིང་ཞིང་སྐད་བཏོན་ཏེ་ཤུགས་ཅི་ཡོད་པས་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་རྒྱུགས་སོ། །ལྷས་བྱིན་དང་མ་སྐྱེས་དགྲ་གཉིས་ཁང་བཟང་གི་སྟེང་ན་ལྟ་ཞིང་འདུག་ལ། ལྷས་བྱིན་དགའ་སྟེ། གླང་ཆེན་ཙ་ཡ་ལ་བལྟས་ན། ཁྱོད་ནི་གླང་ཆེན་མཐུས་བརྫིས་པས། །ཤཱཀྱའི་བུ་ཁྱོད་དེ་རིང་དུ། །ཉན་ཐོས་བཅས་ཏེ་རེ་སྙམ་མེད། །ཅེས་ཟེར་བ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་ལྡན་རྨད་བྱུང་བའི། །སྟོབས་ཀྱི་མཐུ་ལ་ད་ལྟོས་ཤིགཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས་ཕྱག་གཡས་ཀྱི་སོར་མོ་ལྔ་ལས་སེང་གེ་རལ་པ་ཅན་ལྔ་སྤྲུལ་ཏེ་དེའི་དྲི་ཚོར་བ་ཙམ་གྱིས་ནོར་སྐྱོང་སྐྲག་ནས་གར་བབ་ཏུ་བྲོས་པ་ན། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་མེ་འབར་བར་མཐོང་སྟེ་འབྲོས་བའི་གནས་མ་རྙེད་ཅིང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་པའི་གནས་ཁོ་ན་ཞི་བར་ཤེས་ནས་དལ་བུས་ཞབས་དྲུང་དུ་སོང་ངོ༌། །དེར་དགེ་སློང་གཞན་ལྔ་བརྒྱ་རྣམས་ནི་གླང་པོ་ཆེ་ཁྲོས་པ་མཐོང་བས་ཕྱོགས་བཞིར་བྲོས། འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་གཅིག་པུ་སྟོན་པའི་དྲུང་ན་འདུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱག་གིས་གླང་པོ་ཆེ་ནོར་སྐྱོང་ལ་བྱུགས་པར་མཛད་དེ། ཁྱོད་སྔོན་ཉེས་པར་སྤྱད་པས་དུད་འགྲོར་སྐྱེས་ལ། ད་དུང་གཞན་གྱི་སྲོག་བཅད་པས་འགྲོ་བ་ཅིར་འགྱུར་ཞེས་སོགས་ཆོས་བསྟན་ནས། ང་ལ་དད་པར་གྱིས་ཤིག་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་ལས་ཐར་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས། དེ་ནས་གླང་པོ་ཆེ་དེ་སངས་རྒྱས་ལ་ཤིན་ཏུ་དད་པར་གྱུར་ཏེ་རབ་ཏུ་དགའ་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་ངོ༌། །སྟོན་པ་ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཁྱིམ་དུ་གཤེགས་པ་ན་དེའང་སྒོ་དྲུང་དུ་སྡོད་དོ། །དེས་སྟོན་པ་མ་མཐོང་བས་ཁྱིམ་གཞིག་པར་བརྩམས་པ་ན། སྟོན་པས་ཁྱིམ་དེ་ཤེལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པས་སྐུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་མཐོང་སྟེ་དེ་ལ་དགའ་བས་ལྟ་ཞིང་འདུག་གོ །དེར་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་གདུགས་ཚོད་གསོལ། ཡོན་བསྔོ་བ་མཛད་དེ་ཕྱིར་གཤེགས་པ་ན་གླང་པོ་ཆེ་ནོར་སྐྱོང་ཡང་སྟོན་པའི་ཕྱི་བཞིན་དུ་སོང་ངོ༌། །དེར་མ་སྐྱེས་ དགྲས། སྔར་ཡུལ་གཞན་གྱི་རྒྱལ་པོས་ང་ལ་གནོད་མི་ནུས་པ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་འདིའི་མཐུ་ལས་ཡིན་ན། ད་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་མེད་པར་བྱས་སོ་ཞེས་ལྷས་བྱིན་ལ་གྱོང་བརྡལ་ལོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ར་བའི་སྒོ་ཆེད་ལ་གླང་པོ་ཆེ་སྒོར་ཞིག་ཟེར། དེ་ལྟར་བྱས་པས་གླང་པོ་ཆེ་ནོར་སྐྱོང་སངས་རྒྱས་མ་མཐོང་བས་རང་གི་སྣ་ཤལ་རང་གི་རྡོག་པས་བརྫིས་ཏེ་ཤི་ནས། དེ་མ་ཐག་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིགས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེས་ཏེ་སྟཽན་པའི་དྲུང་དུ་མཆོད་པར་འོངས། ཆོས་ཉན་པས་བདེན་པ་མཐོང་ངོ༌། །སྐབས་དེ་དག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་བོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཉིད་རེར་ཕེབས་པ་ལ་མ
Chinese
这里之间的每一个故事，也都讲述了先前相似原因的故事。提婆达多被痛苦压迫，心想我投掷石块做了非常无意义的事，没能杀死乔达摩，而且所有人都感觉到了，把我列为恶人。第八十一，调伏疯象的故事：世尊住在王舍城的光明园林。未生怨王有一头名叫护财的象，是龙象之子，非常强壮且难以驯服，每次放出来都会杀死许多人和牲畜。不是每天都放出来，如果第二天要放出来，当晚就会告知所有人。王舍城的一位富裕的施主邀请佛陀和僧众第二天黎明时分前来应供，佛陀应允了。提婆达多听到后，给驯象师一串价值一百万金币的珍珠项链，说：明天沙门乔达摩来的时候，放出护财象。驯象师说：我照做，但也请您小心。提婆达多也告知了未生怨王，未生怨王说：没听说过世尊能调伏难调伏的吗？提婆达多说：如果那样，一开始就调伏我好了，不是调伏难调伏的，而是应该放出护财象。他也答应了，并告知驯象师，第二天放出护财象，并宣告：大家小心防护。那位施主心想：我真倒霉，好不容易邀请佛陀一次，竟然遇到这种事。但还是准备好食物，带上去供养。第二天清晨去请示佛陀，佛陀说如来无惧大象，施主听后非常高兴地离开了。当时，世尊与五百比丘一同前往王舍城，护财象被放了出来。它昂首阔步，大声吼叫，用尽全力朝向佛陀的方向跑去。提婆达多和未生怨王在楼顶上观看。
English
Each story in between also tells a story of similar causes from the past. Devadatta, oppressed by suffering, thought, "I have done a very meaningless thing by throwing stones, and I have not been able to kill Gautama, and everyone feels it, listing me as an evil person." Eighty-first, the story of taming the mad elephant: The Blessed One was staying in the Light Garden of Rajagriha (王舍城). King Ajatashatru (未生怨王) had an elephant named Protector of Wealth, who was the son of a dragon elephant, very strong and difficult to tame, and every time he was released, he would kill many people and livestock. It was not released every day, and if it was to be released the next day, everyone would be informed that night. A wealthy householder in Rajagriha invited the Buddha and the Sangha to come for alms the next morning, and the Buddha accepted. Devadatta heard this and gave the elephant trainer a pearl necklace worth one million gold coins, saying, "Tomorrow, when the Shramana Gautama comes, release the elephant Protector of Wealth." The trainer said, "I will do as you say, but please be careful." Devadatta also informed King Ajatashatru, who said, "Haven't you heard that the Blessed One can tame the untamed?" Devadatta said, "If so, he should tame me first. It is not taming the untamed, but releasing the elephant Protector of Wealth." He also agreed and informed the trainer, and the next day the elephant Protector of Wealth was released, and it was announced: "Everyone be careful to protect yourselves." The householder thought, "I am unlucky, having invited the Buddha once, and now this has happened." But he still prepared the food and took it up to offer. The next morning, he went to ask the Buddha, who said that the Tathagata has no fear of elephants, and the householder left very happily. At that time, the Blessed One was going to Rajagriha with five hundred monks, and the elephant Protector of Wealth was released. It strode proudly, roared loudly, and ran with all its might towards the Buddha. Devadatta and King Ajatashatru were watching from the top of the palace.
Chinese
乌格拉！提婆达多很高兴，看着大象财护说：“你被大象的力量压倒了。释迦之子你今天和声闻一起，没有希望了。”说完之后，世尊说：“现在看看具有十力、具有奇妙力量的力量吧！”说完，从右手的五个指头中变出五只鬃毛狮子，仅仅闻到那气味，财护就害怕得不知所措地逃跑了。看到所有方向都燃烧着火焰，找不到逃跑的地方。知道只有世尊所在的地方是寂静的，于是慢慢地走到世尊的脚下。在那里，其他五百个比丘看到发怒的大象，向四个方向逃跑了。只有圣者阿难陀一个人在导师面前。然后，世尊用手抚摸大象财护，说：“你以前行为不端，所以转生为旁生。现在又杀害其他众生，会转生到哪里呢？”等等，宣讲佛法，说：“信仰我吧，就能从旁生的转生中解脱。”说完。之后，那只大象对佛陀产生了极大的信仰，非常高兴地跟随在世尊身后。导师走到那个施主的家里，它也站在门口。因为它没有看到导师，就开始破坏房子。导师把那个房子变成水晶的性质，非常清楚地看到了自己的身体，高兴地看着它。在那里，和僧众一起接受了供养。回向功德后，返回时，大象财护也跟在导师身后。在那里，未生怨说：“以前其他国家的国王不能伤害我，是因为这只大象的力量，现在你让它没有了。”于是责备了提婆达多。之后，国王说：“为了城市的围墙的门，把大象放在门上。”这样做之后，大象财护因为没有看到佛陀，用自己的鼻子缠绕自己的脚，然后死了。死后立即转生为四大天王种族的天神，来到导师面前供养。听闻佛法后，见到了真谛。那些时候，世尊每天都去王舍城的城市。
English
Ugra! Devadatta was very happy, looking at the elephant Dhanapala and saying, "You are overwhelmed by the power of the elephant. Shakya's son, you are now with the Shravakas, there is no hope." After saying that, the Blessed One said, "Now look at the power of the one with the ten powers, the one with wonderful power!" After saying that, he transformed five maned lions from the five fingers of his right hand, and just by smelling that scent, Dhanapala was so frightened that he ran away in confusion. Seeing flames burning in all directions, he could not find a place to escape. Knowing that only the place where the Blessed One was was peaceful, he slowly went to the feet of the Blessed One. There, the other five hundred monks, seeing the angry elephant, fled in four directions. Only the noble Ananda was alone in front of the Teacher. Then, the Blessed One stroked the elephant Dhanapala with his hand and said, "You acted improperly before, so you were born as an animal. Now you are killing other beings again, where will you be born?" and so on, he preached the Dharma, saying, "Have faith in me, and you will be liberated from the birth of an animal." After saying that. After that, that elephant developed great faith in the Buddha, and followed the Blessed One with great joy. When the Teacher went to that householder's house, it also stood at the door. Because it did not see the Teacher, it began to destroy the house. The Teacher transformed that house into the nature of crystal, and saw his own body very clearly, and happily looked at it. There, he accepted offerings with the Sangha. After dedicating the merits, when returning, the elephant Dhanapala also followed the Teacher. There, Ajatashatru said, "Before, the kings of other countries could not harm me because of the power of this elephant, now you have made it gone." So he blamed Devadatta. After that, the king said, "For the gate of the city wall, put the elephant on the gate." After doing so, the elephant Dhanapala, because he did not see the Buddha, wrapped his own trunk around his own feet, and then died. Immediately after death, he was reborn as a god of the Four Great Kings' race, and came to the Teacher to make offerings. After hearing the Dharma, he saw the truth. At those times, the Blessed One went to the city of Rajagriha every day.