Tibetan
་བྱེ་བ་བསྡུམ་པ་དང༌། ཚད་མེད་པ་བཞི་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ནས་མཆོག་ཟུང་ཕྱོགས་དེར་སོང་ངོ༌། །ཉེ་བར་ཕྱིན་པ་ན་ལྷས་བྱིན་གྱིས་དེ་མཐོང་སྟེ། ད་ནི་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་འདི་གཉིས་ཀྱང་མངོན་དུ་བྱས་ན། ང་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ་སྙམ་ཡིད་རབ་ཏུ་དགའ་ཞིང་ང་རྒྱལ་དང༌། དྲེགས་པ་དང༌། རྒྱགས་པ་སྐྱེས་ཏེ་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་དང༌། ཁཎྜ་དྲ་བྱ་སྟེ་དགེ་སློང་གཉིས་པོ་དེ་ལ་གྲུ་སུགས་བྱས་ནས་བསྐྲད་དེ་མཆོག་ཟུང་གཅིག་གཡས་གཡོན་དུ་བཞག་གོ །དེ་ནས་མི་རིང་བ་ན་ལྷས་བྱིན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལད་མོ་ཟློས་ཏེ་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས། ང་ནི་རྒྱབ་ཅུང་ཟད་མི་བདེ་ཡི། དེ་བསལ་དགོས་ ཀྱི། ཁྱོད་ཀྱིས་འཁོར་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཅིག་ཟེར་ནས། བླ་གོས་བཞི་ལྟབ་ཏུ་བཏང་སྣམ་སྦྱར་སྔས་སུ་བཅུག་ནས་གཉིད་ལོག་གོ །དེར་ཤཱ་རིའི་བུས་ལྷས་བྱིན་གཉིད་འཐུག་པོས་ནོན་ཞིང་གན་རྐྱལ་དུ་འདུག སྔུར་པའི་སྒྲ་འབྱིན་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་འཁོར་རྣམས་ལ། ཁྱོད་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་འདིའི་གནས་སྐབས་འདི་ལྟ་བུ་ལ་ལྟོས་ཤིག །དེར་མཽང་གལ་གྱི་བུ་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ཏེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་མང་པོ་བསྟན་པས་འཁོར་རྣམས་དད་ཅིང་འདུན་པར་བྱས། ཤཱ་རིའི་བུས་ཆོས་བསྟན་པས་འཁོར་རྣམས་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་ཤིང་སྟོན་པ་ལ་དད་པ་དང༌། ལྷས་བྱིན་སྤོང་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཀྱང་བཤད་ནས། དགེ་སློང་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྔར་ཟས་ངོ་དང་ནོར་ངོ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྤངས་ཏེ་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་རང་གི་སྤྱོད་པ་ལ་ངོ་ཚ་ཡིད་འབྱུང༌། སངས་རྒྱས་ལ་མཆོག་ཏུ་དད་པ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་མཆོག་ཟུང་གིས་ལྔ་བརྒྱ་པོ་ཁྲིད་ནས་འོངས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཀོ་ཀ་ལི་ཀས་ལྷས་བྱིན་ལོངས་ཤིག་འཁོར་ཕྲོགས་སོ་ཞེས་སྨྲ་ཞིང་ཐབས་དུ་མ་བྱས་ཀྱང་ལྷས་བྱིན་ཡུན་རིང་དུ་གཉིད་མ་སད་པ་ལས། རིང་ཞིག་སོང་ནས་སང་ངོ༌། །དེ་ནས་ཞེ་སྡང་དྲག་པོས་ཅི་བཞིན་བསྙེགས་ནས་འོངས་པ་ན། ཤཱ་རིའི་བུས་ལམ་བར་དེར་ངམ་གྲོག་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཞིག་སྤྲུལ་པས་མ་ཐར་ཏེ་ལྷས་བྱིན་སླར་ལྡོག་ནས་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ལ་སྤྱོ་ཞིང་རྡེག་པར་བྱེད་དོ། །ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ལྷས་བྱིན་སྤོང་ཞིང་སྟོན་པ་ལ་འདུན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ན་དགེ་འདུན་བསྡུམ་པའི་ཚད་དེ། དགེ་འདུན་བྱེ་བ་དེའང་རིང་དུ་མི་གནས་ཏེ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གི་ནང་དུ་བསྡུམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་མཆོག་ཟུང་གིས་དགེ་སློང་དེ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཁྲིད་དེ། སྟོན་པས་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་འགྱོད་ཅིང་མནོང་བའི་གཉེན་པོར་ཡང་དག་པར་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད། རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་འབྱུང་ལུགས་བཟློག་གི་ཆོས་བསྟན་པས་འགྱོད་པ་བསལ་ཏེ་རྒྱུན་དུ་ ཞུགས་པ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པའི་བར་ལ་བཀོད་དོ། དེའི་ཚེ་ལྷས་བྱིན་གྱིས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་འཚེ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་རྒྱུན་དུ་བྱེད་ལ། གང་གཙེས་པ་དེ་སྟོན་པའི་སྙན་དུ་གསོལ་མཁན་གཏོང་ངོ༌། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་མངགས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་ལམ་པོ་ཆེ་དང་གཞི་མདོ་སོགས་སུ་ལྷས་བྱིན་ནམ་ལྷས་བྱིན་གྱི་ཕྱོགས་འཚེ་བ་བྱེད་པ་པོ་དེ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་དང༌། ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་དང་འབྲེལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲགས་ཤིང༌། དེས་རྫུ་འཕྲུལ་ཉམས་པའང་གོ་བར་བྱས་སོ། །དོན་དགུ་པ་མ་སྐྱེས་དགྲའི་ལོག་སྤྱོད་ནི། དེ་ནས་ལྷས་བྱིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་དགྲ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་ནི་སྐྲ་ཁ་དོག་ལན་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཡང་འདོད་ཡོན་ལ་ཞེན་པས་བུ་ལ་རྒྱལ་སྲིད་མི་གཏོད་ཀྱི། ད་ཕ་རོལ་གནོན་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སོགས་ཕྲ་མ་མང་པོ་དག་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །མ་སྐྱེས་དགྲ་ཡང་དེ་ལ་ཉན་ཏེ་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འཇམ་འཕུལ་བའི་ཕྱིར་འོད་མའི་ཚལ་དུ་འགྲོ་བ་ལ། མ་སྐྱེས་དགྲས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་འཕངས་པས་འཇམ་གྱི་རྫིའུ་ལ་ཐུག་སྟེ་ཆག་པ་དང་སླར་ལྡོག་གོ །སྟོན་པས་མཽང་གལ་གྱི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ་སྟེ། མཽང་གལ་གྱི་བུས་གྲོང་ཁྱེར་ཙམ་པར་གྲུ་འཛིན་གྱི་བུ་བྱེ་བ་ཉི་ཤུ་པ་ལ་བསོད་སྙོམས་སློང་པར་བཞེད་དེ། དེ་ཉི་མ་ལ་ལྷར་འཛིན་པ་ཡིན་པས་ཉི་མ་ལ་ཕྱག་བྱེད་པའི་དུས་སུ་མཽང་གལ་གྱི་བུས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་བརྟོལ་ནས་བབས་པས། དེས་ཉི་མའི་ལྷའོ་སྙམ་སྟེ་ཁྱེད་ཉི་མ་ཡིན་ནམ། ཞེས་དྲིས་པ་ལ། ང་ནི་ཐུབ་པའི་ཉན་ཐོས་ཏེ་ཁྱོད་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་ཞིག་གསུང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་སུ། དེར་རྒྱས་པར་བཤད་པས་གྲོ་ཞུན་སྐྱེས་བྱེ་བ་ཉི་ཤུ་པ་དེ་ལྷག་པར་དད་པ་སྐྱེས་ནས་ལྷའི་ཟས་དང་མཚུངས་པའི་བཟའ་བ་སྣོད་དུ་བཙོས་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཕུལ་བ་མཽང་གལ་གྱི་བུས་རྫུ་ འཕྲུལ་གྱིས་ཁྱེར་ཏེ་སྟོན་པ་ལ་ཕུལ་ལོ། །རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་སྣོད་དུ་བཙོས་པའི་ཞལ་ཟས་ཕྱི་མ་ཁྱེར་ཏེ་སྤྱན་སྔར་འོངས་ཙ་ན་འོད་མའི་ཚལ་ཐམས་ཅད་དྲི་ཞིམ་པོས་ཁྱབ་པར་འདུག་ནས། ལྷ་དག་མཆོད་པ་ལ་འོངས་སམ་ཞེས་ཞུས་པ་ན། གྲུ་འཛིན་གྱི་བུ་ལས་མཽང་གལ་གྱི་བུས་བསོད
Chinese
平息僧团分裂，修习四无量心。之后，殊胜双尊前往那个方向。当他们靠近时，提婆达多看到了他们，心想：现在如果我能显现这两位大声闻，那我成为一切知者佛陀也毫无疑问了。他心中无比欢喜，生起了我慢、骄傲和自大，于是让郭嘎里嘎和坎达扎两位比丘将那两位比丘赶走，自己则将殊胜双尊置于左右。不久之后，提婆达多模仿世尊，对圣舍利子说：我背部有些不适，需要缓解一下。你给僧众说法吧。说完，他将袈裟叠成四层，用僧裙当枕头，然后就睡着了。当时，舍利子看到提婆达多睡得很熟，仰面躺着，还打着呼噜，于是加持僧众说：你们看看你们的导师现在的样子吧！这时，目犍连之子升到空中，显现了许多神变，使僧众生起信心和渴望。舍利子说法，使僧众生起厌离心，对导师生起信心，并且也宣说了舍弃提婆达多的法。那些比丘们也因为之前依靠食物和财物而舍弃了如来，跟随了提婆达多，现在对自己的行为感到羞愧和厌恶，对佛陀生起了极大的信心。之后，殊胜双尊带领着五百人前来。当时，郭嘎里嘎说：提婆达多，醒醒吧，僧众被抢走了！他想了很多办法，但提婆达多一直没有醒来。过了很久，他才醒来。醒来后，他怒气冲冲地追赶而来。舍利子在路上变幻出一个可怕的悬崖，使提婆达多无法通过，只好返回，并斥责和殴打郭嘎里嘎。那五百人舍弃了提婆达多，生起了对导师的渴望之心，这就是平息僧团分裂的程度。那个僧团分裂的情况并没有持续很久，而是在一天之内就平息了。之后，殊胜双尊将那些比丘带到世尊面前。
English
Pacifying the schism of the Sangha, and meditating on the four immeasurables. Then, the supreme pair went in that direction. When they approached, Devadatta saw them and thought: Now if I can manifest these two great Shravakas, then there is no doubt that I will become the all-knowing Buddha. He was overjoyed in his heart, and arrogance, pride, and conceit arose, so he had the two monks, Kokalika and Khandadravya, drive away those two monks, and he placed the supreme pair on his left and right. Not long after, Devadatta imitated the Blessed One and said to the noble Shariputra: My back is a little uncomfortable, and I need to relieve it. You teach the Dharma to the Sangha. After saying this, he folded his upper robe into four layers, used the monastic skirt as a pillow, and fell asleep. At that time, Shariputra saw that Devadatta was sleeping soundly, lying on his back, and even snoring, so he blessed the Sangha and said: Look at the state of your teacher now! At this time, Maudgalyayana rose into the sky and displayed many miraculous feats, causing the Sangha to generate faith and longing. Shariputra taught the Dharma, causing the Sangha to generate renunciation, faith in the teacher, and also expounded the Dharma of abandoning Devadatta. Those monks, who had previously relied on food and wealth and abandoned the Tathagata to follow Devadatta, now felt ashamed and disgusted with their actions, and generated great faith in the Buddha. Then, the supreme pair led five hundred people to come. At that time, Kokalika said: Devadatta, wake up, the Sangha has been robbed! He tried many methods, but Devadatta did not wake up for a long time. After a long time, he woke up. After waking up, he chased after them in a rage. Shariputra transformed a terrifying cliff on the road, making it impossible for Devadatta to pass, so he had to return and scold and beat Kokalika. Those five hundred people abandoned Devadatta and generated a longing for the teacher, which is the extent of pacifying the schism of the Sangha. That schism of the Sangha did not last long, but was pacified within a day. Then, the supreme pair brought those monks before the Blessed One.
Chinese
因此，导师为了使他们深深地懊悔和忏悔，真正地激发了欢喜。通过宣讲十二缘起顺生和逆生的法，消除了他们的懊悔，并将他们安置在从入流果到阿罗汉果的果位上。当时，提婆达多经常对王舍城（Rajagriha）的人民进行各种伤害。谁受到伤害，就派人去告诉导师。然后，世尊派遣圣者目犍连，在王舍城的大道和十字路口等地宣告：提婆达多或提婆达多一伙的施害者，与佛、法、僧无关。他也让他们知道提婆达多失去了神通。第九个内容是阿阇世王的邪行：之后，提婆达多对阿阇世王说：你的父亲虽然头发变了三次颜色，但仍然贪恋欲乐，不把王位传给儿子。现在去压制你的父亲吧！等等，说了许多挑拨离间的话。阿阇世王也听信了他的话，当国王频婆娑罗为了向世尊问安而前往光明园时，阿阇世王投掷了一个单尖金刚杵，击中了阇姆的侍从，金刚杵破碎并反弹回来。导师对目犍连说：目犍连想在瞻波城向二十俱胝的船夫之子乞食。因为他认为太阳是神，所以在他向太阳致敬的时候，目犍连用神通穿透了太阳的中心而降落。船夫之子心想：这是太阳神吗？便问道：你是太阳吗？目犍连回答说：我是能仁的声闻，你应该供养世尊食物。船夫之子问：世尊是谁？目犍连详细地解释了，二十俱胝的船夫之子生起了极大的信心，供养了五百个装满如同天食的食物，目犍连用神通将它们带去供养了导师。国王频婆娑罗带着剩下的装满食物的容器来到世尊面前时，光明园到处弥漫着香味。国王问道：是天神来供养了吗？目犍连从船夫之子那里
English
Therefore, the Teacher truly aroused joy in order to make them deeply regret and repent. By teaching the Dharma of the twelve links of dependent origination in forward and reverse order, he eliminated their regret and placed them in the fruits from Stream-enterer to Arhat. At that time, Devadatta constantly inflicted various harms on the people of Rajagriha. Whoever was harmed would send someone to tell the Teacher. Then, the Blessed One sent the venerable Maudgalyayana to proclaim in the main roads and crossroads of Rajagriha: Devadatta or those who harm on Devadatta's side are not related to the Buddha, Dharma, and Sangha. He also made them aware that Devadatta had lost his miraculous powers. The ninth topic is the evil deeds of Ajatashatru: Then, Devadatta said to Ajatashatru: "Although your father's hair has changed color three times, he is still attached to sensual pleasures and will not pass the kingdom to his son. Now go and suppress your father!" and so on, he made many divisive remarks. Ajatashatru also listened to him, and when King Bimbisara was going to the Light Garden to pay homage to the Blessed One, Ajatashatru threw a one-pointed vajra, which hit Jamu's attendant, and the vajra broke and bounced back. The Teacher instructed Maudgalyayana: Maudgalyayana wanted to beg for alms in the city of Champa from the twenty kotis of the boatman's son. Because he considered the sun to be a god, when he was paying homage to the sun, Maudgalyayana used his miraculous powers to penetrate the center of the sun and descend. The boatman's son thought: Is this the sun god? and asked: Are you the sun? Maudgalyayana replied: I am a Shravaka of the Sage, you should offer food to the Blessed One. The boatman's son asked: Who is the Blessed One? Maudgalyayana explained in detail, and the twenty kotis of the boatman's son developed great faith and offered five hundred containers filled with food like divine food, which Maudgalyayana took with his miraculous powers and offered to the Teacher. When King Bimbisara brought the remaining container filled with food to the presence of the Blessed One, the entire Light Garden was filled with fragrance. The King asked: Have the gods come to make offerings? Maudgalyayana from the boatman's son