Tibetan
ཚེ་རེས་འགའ་ནི་གླང་པོ་ཆེའི་གཟུགས་ཀྱིས། རེས་འགའ་ནི་རྟའི་གཟུགས་ཀྱིས། རེ་འགའ་ནི་ཁྱེའུ་དང༌། བུ་མོ་དང༌། འདབ་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་འོང་བ་དང་འགྲོ་བར་བྱེད་ཅིང༌། དགེ་སློང་གི་གཟུགས་ཀྱིས་གདན་ལ་འདུག་པར་ཡང་བྱེད་དོ། །རེས་འགའ་ནི་ཁྱེའུ་གསེར་གྱི་སྐེད་རྒྱན་ཅན་དུ་གྱུར་ནས་མ་སྐྱེས་དགྲའི་པང་དུ་འགྲེ་ལྡོག་བྱེད་ཅིང༌། མ་སྐྱེས་དགྲས་དེའི་ཁར་མཆིལ་མ་ལྡུགས་ན་དེས་ཀྱང་མིད་པར་བྱེད་དོ། །དེར་མ་སྐྱེས་དགྲས་བསམས་པ། ལྷས་བྱིན་འདི་ནི་སྟོན་པ་བས་ཀྱང་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེའོ་སྙམ་མོ། །སྔ་དགོངས་བཞིན་ལྷས་བྱིན་ཚུར་འོངས་ཤིང་ཕར་འགྲོ་བ་ན་མ་སྐྱེས་དགྲས་ཤིང་རྟ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་གྱིས་བསུ་ཞིང་སྐྱེས་ལ། ཁ་ཟས་བཙོས་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་འབུལ་བར་བྱེད་དོ། །དུས་ལན་ཅིག་ལྷས་བྱིན་གྱིས་བསམས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་འཁོར་རྣམས་བདག་གིས་ཁ་དྲང་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་དང༌། ཡང་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ལྷས་བྱིན་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འོད་སྲུངས་སྟོབས་བཅུ་པ་ལས་བྱུང་ན། ཁྱེད་དེའི་དྲུང་དུ་མི་འགྲོའམ་ཞེས་བྱས་པ་ན། ཁོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ གྱི། ང་ལ་དེས་ཅི་ཞིག་བྱས་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སློབ་དཔོན་ལ་དྲིན་དུ་མི་བཟོ་བ་དང༌། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་པའི་སེམས་ངན་པ་སྐྱེས་པ་དེས་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྫུ་འཕྲུལ་དེ་མ་ཐག་ཉམས་ཤིང༌། སླར་སོར་ཆུད་པའི་ནུས་པ་ཡང་མེད་པར་གྱུར་མོད། དེ་ལྟར་ཉམས་པ་རེ་ཞིག་ལྷས་བྱིན་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཤེས་སོ། །དོན་བརྒྱད་པ་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱུང་བ་བསྡུམས་པ་ནི། དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ལྷས་བྱིན་གྱི་སེམས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་རྒས་འཁོགས་སུ་གྱུར་པས་འཁོར་རྣམ་པ་བཞིའམ་འཁོར་གྱི་ཕྱེད་བདག་ལ་གཏོད་པར་འགྱུར་གྲང་སྙམ་སྟེ། འཁོར་སློང་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོང་བར་ཆས་སོ། །དགེ་སློང་ནོག་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ཚངས་པའི་ལྷར་སྐྱེས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེས་དེ་ཤེས་ཏེ། ཆུ་སྲིན་བྱིས་པ་གསོད་ཀྱི་རི་ལ་མཽང་གལ་གྱི་བུ་བཞུགས་པ་ལ་སྦྲན་ཏེ་སྟོན་པ་ལ་ཞུས་ཤིག་ཅེས་བསྐུལ་ལོ། །དེས་ཀྱང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་སོང་སྟེ་ཞུས་སོ། །དེར་ལྷས་བྱིན་གྲོགས་ཀོ་ཀ་ལི་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་བཞི་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་འོང་བ་གཟིགས་ནས། མཽང་གལ་གྱི་བུ་ཚིག་སྲུངས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཞིང༌། མཽང་གལ་གྱི་བུ་སྔར་གྱི་གནས་སུ་སོང་ངོ༌། །དེ་ནས་མི་རིང་བར་ལྷས་བྱིན་གྱིས་སླེབ་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲེས་འཁོགས་པས་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་ལ་གདམས་ངག་འབོགས་པ་བསྙེལ་གྱི། འཁོར་རྣམས་བདག་ལ་གཏད་ན་ཐུགས་ལས་ཆུང་ངུས་བདེ་བ་ལ་རེག་པས་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞཻས་ཞུས་སོ། །དེ་འཇམ་པོས་གོ་བར་བྱ་བའི་དུས་མ་ཡིན་པར་དགོངས་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། ང་རེ་ཞིག་འཁོར་རྣམས་བུམ་པ་བཟང་པོ་ལྟ་བུའི་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽང་གལ་གྱི་བུ་ལའང་མི་གཏོད་ན། གཏི་མུག་ཅན་རོ་དང་འདྲ་བ་མཆིལ་མ་ཟ་བ་ཁྱོད་ལ་གཏོད་རེ་ཀན། དེར་ལྷས་བྱིན་ཁོང་ཁྲོ་བ་དྲག་པོ་སྐྱེས་ནས་ལན་གསུམ་དུ་མགོ་ ཅོགས་ནས། འཇལ་ཏོ་སྙམ་དུ་བསམས་པས་ཕྱིར་སོང་ངོ༌། །དེ་ནས་སྟོན་པས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོས་དགེ་སློང་རྣམས་བསྡུས་ནས། སུ་ཞིག་ཉེས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་དག་པར་ལྟ་བ་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགྲོགས་པར་ཡང་མི་བྱ། ད་ནི་ཁྱེད་ཅག་རྣམས་ཚར་བཅད་ཅིང་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་སྨྲ་ཡི། ཚིག་གི་ལམ་བཟོད་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སོགས་ལོག་པའི་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བར་གདམས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལྷས་བྱིན་གྲོགས་དགེ་སློང་བཞི་དང་གྲོས་བྱེད་དེ། འོ་སྐོལ་གྱིས་དགེ་འདུན་དབྱེ་བར་ནུས་ན་བདག་ཅག་ཚེ་འདིར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཤི་བའི་རྗེས་སུ་ཡང་གཽ་ཏ་མ་མཐུ་ཆེ་བ་ལའང་དེ་ལྟར་བྱས་སོ་ཞེས་གྲགས་པ་ཆེན་པོ་འབྱུང་ངོ༌། །དེར་ཁ་ཅིག་དགེ་འདུན་དབྱེ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་ཟེར་ལ། ཡང་ཁ་ཅིག་འདི་ནི་ནུས་ཏེ་དགེ་སློང་རྒན་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཡོ་བྱད་དག་སྦྱིན། གཞོན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཟིང་ཟིང་གིས་བསྡུ་བར་བྱའོ། །ཞེས་བྱས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ནས་རི་ག་ཡའི་དྲུང་དུ་བྱོན་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་འབྲས་སཱ་ལུ་སོག་མའི་སྦུབས་སུ་སྨིན་པ། ཤིང་རྟ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་བཀང་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕུལ་བ་ན། ལྷས་བྱིན་གྱིས་དེ་མཐོང་སྟེ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ལ། ང་ཡང་འཁོར་མང་པོ་དང་བཅས་ཏེ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་འོང་ན། ད་ལྟར་རྒྱལ་པོས་གཽ་ཏ་མ་ལ་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ང་ལ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་ལ། མ་སྐྱེས་དགྲས་ཀྱང་ཁས་བླངས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་མ་ཐག་པ་དང༌། སྐུ་ཚེའི་མཇུག་དང༌། མཆོག་ཟུང་གཅིག་མ་བསྟན་པའི་དུས་དང༌། བསྟན་པ་ལ་ལྟ་བ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྐྱོན་མ་བྱུང་བའི་དུས་དང༌། མཚམས་མ་བཅད་པའི་དུས་སུ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་མི་འབྱུང་ལ། སྐབས་དེར་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་ནས་རེ་ཞིག་ལོན་ཞིང༌། སྐུ་ཚེའི་མཐའ་མ་རང་ལ་ཡང་མ་བབ་ པ་དང༌།
Chinese
有的时候以大象的形体，有的时候以马的形体，有的时候以童男、童女、飞禽等各种各样的形体来来往往，也以比丘的形体坐在座位上。有的时候变成佩戴金色腰带的童男，在阿阇世王的膝上嬉戏，阿阇世王向他吐口水，他也吞下去。当时阿阇世王心想：提婆达多比导师的幻术还要厉害。像往常一样，提婆达多来来往往时，阿阇世王用五百辆车迎接并赠送礼物，还供养五百份煮熟的食物。有一次，提婆达多心想：我应当笼络世尊的眷属。还有，比丘们对提婆达多说：你的一切圆满都来自具光十力者，你为什么不去他那里呢？他说：这些都是我自己的精进成就的，他对我有什么用呢？像这样，由于不感恩老师，以及生起离间僧团的恶念，提婆达多的神通立刻消失了，而且也没有恢复的能力。但是，提婆达多自己暂时还不知道已经失去神通。第八，调解僧团分裂的事件：之后，在另一个时候，提婆达多心想：这位世尊已经老朽，或许会把四众眷属或一半的眷属托付给我。为了索取眷属，他动身前往世尊那里。有一个名叫诺坚的比丘，他转生为梵天，他知道这件事后，就告诉住在鳄鱼杀子山的目犍连之子，劝他去禀告导师。他也用神通去了，并禀告了世尊。当时，世尊看到提婆达多和他的朋友俱迦梨等四位比丘从远处走来，就告诫目犍连之子要守护誓言，目犍连之子回到了原来的地方。不久之后，提婆达多到达了世
English
Sometimes he would come and go in the form of an elephant, sometimes in the form of a horse, sometimes as a boy, a girl, or various kinds of birds, and he would also sit on a seat in the form of a monk. Sometimes he would transform into a boy with a golden belt, frolicking on the lap of Ajatashatru, and when Ajatashatru spat on him, he would swallow it. Then Ajatashatru thought, "Devadatta's magic is greater than the Teacher's." As before, when Devadatta came and went, Ajatashatru would greet him with about five hundred chariots and gifts, and offer about five hundred cooked meals. Once, Devadatta thought, "I should win over the retinue of the Blessed One." Also, the monks said to Devadatta, "If all your prosperity comes from the Radiant One with the Ten Powers, why don't you go to him?" He said, "These are achieved by my own effort; what use is he to me?" Thus, because of not being grateful to the teacher and generating the evil thought of dividing the Sangha, Devadatta's magic immediately disappeared, and he had no power to restore it. However, Devadatta himself did not know for a while that he had lost his magic. Eighth, the reconciliation of the Sangha's division: Then, at another time, Devadatta thought, "This Blessed One has become old, perhaps he will entrust the fourfold retinue or half of the retinue to me." In order to ask for the retinue, he set out to go to the Blessed One. There was a monk named Nokchen who was born as a Brahma god, and when he knew this, he told Maugalyayana's son, who was living on Crocodile Killing Child Mountain, urging him to report it to the Teacher. He also went by means of magic and reported it. Then, seeing Devadatta and his friends Kokalika and the other four monks coming from afar, the Blessed One instructed Maugalyayana's son to keep his word, and Maugalyayana's son returned to his former place. Not long after, Devadatta arrived at the
Chinese
向薄伽梵顶礼。薄伽梵年老体衰，忘记了向四众弟子传授教诲。如果将僧团托付给我，就能以微小的辛劳获得安乐。如是禀告。世尊认为现在不是柔和开导的时候，于是说道：我暂时连像贤瓶一样的舍利子和目犍连子都不托付，难道会托付给愚痴如尸体、吃鼻涕的你吗？当时提婆达多生起强烈的嗔恨，三次摇头，心想：我要报复，然后就离开了。之后，导师告诉阿难陀：阿难陀召集僧众后说：谁对错误宣说的法和律怀有清净的见解，也不要与他们交往。现在我要断除你们，以威力压服你们来说话。要忍受言语的冒犯等等，教诫他们不要追随邪道。当时，提婆达多与四位道友商议：如果我们能够分裂僧团，我们此生就会圆满，死后也会广为人知，说我们对强大的乔达摩也这样做了。其中一些人说不能分裂僧团，另一些人说这可以做到，要给年长的比丘们提供资具，也要用喧闹来聚集年轻的比丘们。就这样做了。薄伽梵从王舍城前往瑞迦耶处。国王形坚心将用稻壳包裹的成熟稻米，装满大约五百辆车，献给薄伽梵。提婆达多看到后对阿阇世说：我也将带领众多眷属游历而来，现在就像国王对待乔达摩一样对待我。阿阇世也答应了。如来刚降生于世间，以及寿命的终结，没有显示殊胜双运的时刻，对教法的见解和戒律没有出现过失的时刻，以及没有划定界限的时刻，僧团是不会分裂的。当时，法轮已经转动了一段时间，寿命的终结也没有降临到自己身上，
English
Having paid homage to the Bhagavan. The Bhagavan, being old and frail, forgot to impart teachings to the fourfold assembly. If the Sangha were entrusted to me, one could abide in ease with minimal effort. Thus he requested. The Blessed One, considering that it was not the time for gentle persuasion, said: I would not entrust the Sangha even to Shariputra and Maudgalyayana, who are like excellent vases. How could I entrust it to you, who are foolish, like a corpse, and eat snot? Thereupon, Devadatta arose with fierce anger, shook his head three times, thinking, 'I shall retaliate,' and then departed. Then, the Teacher instructed Ananda: Ananda, having gathered the monks, said: Whoever holds a pure view of the Dharma and Vinaya that have been wrongly expounded should not associate with them. Now I shall speak to you, having subdued and overpowered you. Endure the path of words, and so forth, instructing them not to follow the wrong path. At that time, Devadatta consulted with four fellow monks, saying: If we can divide the Sangha, we will be prosperous in this life, and after death, it will be widely known that we did so even to the powerful Gautama. Some said that the Sangha could not be divided, while others said that it could be done by providing requisites to the elder monks and gathering the younger monks with clamor. Thus they did. The Blessed One went from Rajagriha to the vicinity of Rigaya. King Bimbisara filled about five hundred carts with ripe rice stalks enclosed in husks and offered them to the Blessed One. Devadatta, seeing this, said to Ajatashatru: When I also come wandering with many followers, treat me as the king now treats Gautama. Ajatashatru also agreed. The Sangha does not split when the Tathagata has just appeared in the world, at the end of his life, at the time when the supreme pair has not been shown, at the time when there are no faults in the view of the doctrine and discipline, and at the time when boundaries have not been set. At that time, the wheel of Dharma has been turned for some time, and the end of life has not yet befallen oneself,
Tibetan
མཆོག་ཟུང་གཅིག་ཀྱང་ཡོད། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྟ་བའི་སྐྱོན་ཡང་བྱུང་བས་དགེ་འདུན་གྱི་འབྱེན་འབྱུང་དུ་རུང་བའི་དུས་ཡིན་ལ། གྲོགས་དགེ་སློང་བཞི་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་ནུས་སོ་ཞེས་གཞན་ལ་བཀའ་སྩལ་པ་ལྷས་བྱིན་གྱིས་ཐོས་ནས་ལྷག་པར་ཡང་དགེ་འདུན་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པར་བྱེད་དོ། །དེར་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་ཡོ་བྱད་ཟང་ཟིང་གིས་མགུ་བར་བྱས་ཏེ་ལྷས་བྱིན་དང་ལྷན་ཅིག་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་བ་ལས། མ་སྐྱེས་དགྲས་ཀྱང་འབྲས་ཤིང་རྟ་ལྔ་བརྒྱ་གང་བ་དང་ཡོ་བྱད་མང་པོ་བསྟབས་སོ། །ཚུལ་དེ་སྟོན་པའི་སྙན་དུ་གསོལ་བས། ཞིང་བཟང་པོ་བོར་ནས་ཞིང་ངན་པ་ལ་མཆོད་པའི་སྔོན་གྱི་ལོ་རྒྱུས་དང༌། སྐྱེ་བོ་ངན་པ་རྙེད་བཀུར་གྱིས་ཕུང་བར་འགྱུར་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའང་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེར་ལམ་གྱི་ཕྱེད་ཀྱི་ས་ཕྱོགས་ཡངས་པར་ལྷས་བྱིན་ཉིད་གྲལ་གྱི་དབུས་སུ་འདུག །དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་འདུས་ཤིང་ཟ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་སྟོན་པ་མཉན་ཡོད་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་གཤེགས་ཤིང༌། འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་རྣམས་ནི་དབྱེ་བར་མི་ནུས་པས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དགེ་བ་ཅན་ཤས་ཆེ་བའི་དགེ་འདུན་དང་ཐབས་གཅིག་ཏུ་གཤེགས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་དབྱར་གནས་པར་མཛད་དེ། དེའི་ཚེ་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་ནི་འཕགས་པ་སྒྲ་གཅན་ཟིན་ནཽ། །བར་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་ལྷས་བྱིན་དང་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དགེ་སློང་བཞི་པོ་དག་ལ་སྟོན་པའི་བཀས། དགེ་འདུན་གྱིས་གཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་དང༌། བཟློག་སྟེ་བསྒོ་བ་བྱས་ཀྱང་དེ་དག་དགེ་འདུན་དབྱེན་ལ་བརྩོན་པ་འདོར་བར་མི་བྱེད་དོ། །དབྱར་གནས་པ་དེའི་ཚེ་མུ་གེའི་ཉམ་ང་བ་བྱུང་སྟེ། དགེ་སློང་རྫུ་འཕྲུལ་ཐོབ་པ་རྣམས་སྔར་བཞིན་བྱེད་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་པར་བཞེད་པས། བསོད་སྙོམས་སྟོབ་པ་དང་གསོ་སྦྱོང་གི་ཚེ་མ་གཏོགས་སུ་ཡང་སྤྱན་སྔར་མི་འགྲོའོ། །དེར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ལ། ལྷས་བྱིན་གྱིས་ཡོ་བྱད་ ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟབས་སོ། །ཟླ་བ་གསུམ་འདས་པ་ན་ལྔ་བརྒྱ་པོ་རྣམས་ལྷས་བྱིན་གྱིས་ལམ་ཐག་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཏུ་ཁྲིད་ནས་འདི་སྐད་ཅེས། དགེ་སྦྱོང་གོ་ཏ་མ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་དགོན་པ་བ་དང༌། བསོད་སྙོམས་པ་དང༌། ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་དང༌། ཆོས་གོས་གསུམ་པ་དང༌། བླ་གབ་མེད་པ་ཉིད་རྣམས་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་སྨྲ་ན། གང་སུ་དག་བརྟུལ་ཞུགས་ལྔ་པོ་དེ་དག་མི་འདོད་པ་དེ་ནི་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ལས་རིང་
Chinese
也有殊胜的一对。由于戒律和见解的过失也已产生，现在是允许僧团分裂的时候了。因为有四位比丘为友伴，所以能够分裂僧团，听到世尊对他人如此教诲后，提婆达多就更加努力地致力于分裂僧团。在那里，他以各种资具使五百比丘感到满足，然后与提婆达多一起游历各地。未生怨王也供养了装满五百辆车的果实和许多资具。当这件事禀告给导师时，导师开示了舍弃良田而供养劣田的往昔故事，以及恶人会因利养而堕落的偈颂。在那里，在半路的宽阔地方，提婆达多自己坐在行列的中央，与五百比丘一起聚集并食用。之后，导师从舍卫城前往王舍城。由于无法分裂圣者僧团，所以与凡夫俗子中善良者居多的僧团一起前往，并在王舍城安居。当时，供养承侍的是圣者罗睺罗。在那期间，提婆达多和跟随他的四位比丘，受到导师的教诫，僧团的劝诫和反复劝诫，但他们仍然不放弃分裂僧团的努力。在安居期间，发生了饥荒的灾难。获得神通的比丘们像以前一样行事，而世尊则希望三个月都处于禅定之中，除了托钵和诵戒的时候，谁也不去他面前。在那里，提婆达多以各种资具供养了那五百凡夫比丘。三个月过后，提婆达多带领那五百人走到一段稍远的路上，这样说道：沙门乔达摩对他的声闻弟子们说，住在寂静处，行乞，穿粪扫衣，只穿三衣，没有覆衣才能获得解脱。谁不想要那五种苦行，就远离沙门乔达摩
English
There are also excellent pairs. Since faults in discipline and views have also arisen, it is now a time when the Sangha can be divided. Because there are four monks as companions, they are able to divide the Sangha. After Devadatta heard the Teacher instructing others in this way, he became even more diligent in his efforts to divide the Sangha. There, he satisfied five hundred monks with various provisions, and then traveled around with Devadatta. King Ajatashatru also offered five hundred cartloads of fruit and many provisions. When this matter was reported to the Teacher, the Teacher taught the story of abandoning good fields and offering to bad fields, and also verses about how evil people will be ruined by gain and honor. There, in a wide place halfway along the road, Devadatta himself sat in the middle of the row, gathering and eating with five hundred monks. After that, the Teacher went from Shravasti to Rajagriha. Since the noble Sangha could not be divided, he went together with the Sangha, which was mostly composed of virtuous ordinary people, and stayed in Rajagriha for the summer retreat. At that time, the one who served was the noble Rahula. During that time, Devadatta and the four monks who followed him were instructed by the Teacher, admonished by the Sangha, and repeatedly admonished, but they still did not give up their efforts to divide the Sangha. During that summer retreat, there was a famine. The monks who had attained miraculous powers acted as before, but the Blessed One wished to remain in meditation for three months, and no one went before him except at the time of begging for alms and reciting the precepts. There, Devadatta offered all kinds of provisions to those five hundred ordinary monks. After three months had passed, Devadatta led the five hundred people a little way down the road and said this: The ascetic Gautama says to his disciples that those who live in solitude, beg for alms, wear rags from the dustbin, wear only three robes, and have no extra covering will attain liberation. Whoever does not want those five ascetic practices should stay away from the ascetic Gautama.