Tibetan
ག དེའི་ནུབ་མོ་སྒུར་འཇོག་གིས་དེ་སྐད་སྨྲས་པས། སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་སྟན་ནང་ཚང་ཅན་བཏིང༌། དེ་ལ་སྒུར་འཇོག་བཞག བཙུན་མོ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་རྣམས་སྟན་སྤངས་ཏེ་གུས་ཚུལ་གྱིས་ཉན་པས་བཙུན་མོ་སྔོ་སངས་མ་ལ་སོགས་པ་མང་པོས་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ། ཁ་ཅིག་གིས་ཕྱིར་འོང་དང་ཁ་ཅིག་གིས་རྒྱུན་ཞུགས་ཐོབ་བོ། དེ་ནས་སྔོ་སངས་མ་འཁོར་བཅས་པ་སངས་རྒྱས་བལྟ་བར་འདོད་དེ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་ཞུས་པ་ན། བཙུན་མོའི་ཕོ་བྲང་གི་ནང་དུ་གཤེགས་པར་མ་གནང་ངོ༌། །དེར་ཁང་བཟང་མེ་ཏོག་གི་སོ་ཅན་ལ་དཀར་ཁུང་ལྔ་བརྒྱ་བཏོད་དེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་དེ་དང་ཉེ་བའི་ལམ་སྲང་ན་གཤེགས་པ་ན། བཙུན་མོ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྤོས་དང་མེ་ཏོག་དང་ན་བཟའ་ལ་སོགས་པ་དུ་མས་མཆོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན། བྲམ་ཟེའི་ཀུན་དུ་རྒྱུ་མ་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་བུ་མོ་དཔེ་མེད་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། ཕ་བྲམ་ཟེས་དཔེ་མེད་མ་དེ་སྟོན་པ་ལ་འབུལ་བར་བརྩམས་པ་ལ། དེའི་མ་བུར་མ་ཞེས་བྱ་བས་ཡང་ཡང་བཟློག་ཀྱང་མ་ཉན་ཏེ་སྟོན་པའི་དྲུང་དུ་དེ་ཁྲིད་ནས་སོང་བ་ན། སྟོན་པས་དེ་འཇམ་པོའི་གཏམ་གྱིས་མི་ཐུལ་པར་མཁྱེན་ནས། ང་རེ་ཞིག་བདུད་ཀྱི་ལྷ་མོ་སྲེད་མ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་མ་ཆགས་ན། བླཽ་དང་ལྡན་པ་མི་གཙང་བའི་རང་བཞིན་འདི་ལ་རྐང་ པས་ཀྱང་རེག་པར་མི་བྱའོ་གསུང༌། དེར་དཔེ་མེད་མ་ཁྲོས་ནས་ཡུད་ཙམ་དེ་ཀ་ལ་ལུས་སྦོམ་ཞིང་སྐྲ་འགྲེང་བ་དང༌། མིག་མཆིང་བུ་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་རྒྱལ་པོ་ཤར་པའི་བཙུན་མོར་བླངས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ལ་སྤྲིད་པ་བྱུང་བ་ན། སྔོ་སངས་མས་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དཔེ་མེད་མས་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བྱས་ནས། དཔེ་མེད་མས་རྒྱལ་པོ་དང་སྔོ་སངས་མའི་བར་དུ་ཕྲ་མ་མང་པོ་བྱས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་བཙུན་མོ་གཉིས་ཀྱི་སར་རེས་མོས་ཀྱིས་ཟས་ཟ་བ་ལ། སྔོ་སངས་མའི་དུས་ལ་བབ་པ་ན། བྱ་བས་བྱ་གོང་མ་སྲེག་གསོན་པོ་གཏད་པས། རྒྱལ་པོ་ན་རེ་དཔེ་མེད་མ་ལ་གཏོད་ཅིག དེས་ནི་ཁོ་མོའི་རེས་མ་ཡིན་ནོ། སྔོ་སངས་མ་ལ་གཏད་པས། ཁོ་མོ་ནི་སྲོག་མི་གཅོད་ཀྱིས་སོངས་ཤིག །དེར་དཔེ་མེད་མས་བྱ་བའི་ལག་ནས་བྱ་བླངས་ཏེ་རང་གི་གཡོག་མོ་གཅིག་སྔོ་སངས་མའི་ཁང་པའི་འོག་ཏུ་བྱ་དེ་གསོད་དུ་བཅུག་ནས། འདི་སྐད་དུ། གཽ་ཏ་མའི་ཕྱིར་དུ་གསོད་ཅིག་བསྒོས་པས་སྔོ་སངས་མས་བསད་དོ་ཞེས་བརྫུན་བསྒྲིགས་ཏེ། གོང་མ་སྲེག་གི་ཤ་རྒྱལ་པོ་ལ་གཏད་དོ། །དེར་རྒྱལ་པོ་ཤར་པ་ཁྲོས་ཏེ་མདའ་གཞུ་བཀང་ནས་སྔོ་སངས་མའི་སར་སོང་བ་ལ། སྔོ་སངས་མས་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས། རྒྱལ་པོས་མདའ་འཕངས་པ་ལན་དང་པོ་ལམ་གྱི་ཕྱེད་དུ་ལྷུངས། གཉིས་པ་སླར་ལྡོག་སྟེ་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ལྷུངས། གསུམ་པ་འཕེན་པར་བརྩམས་པ་ལ། མ་འཕེན་ཞིག་ཁྱེད་རང་ལ་གནོད་དོ་བྱས་པ་ན། འོ་ན་ཁྱོད་ལྷ་མོའམ། གནོད་སྦྱིན་མོ་སོགས་ཡིན་ནམ། མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ནི་ཉན་ཐོས་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཞིང༌། ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་ཀྱང་བདེན་པ་མཐོང་བའོ། །དེར་རྒྱལ་པོས་སྔཽ་སངས་མ་ལ་དམ་པ་ཅི་བཞེད་དྲིས་པ་ན། སྲིང་མོའི་འདུ་ཤེས་སྩལ་དུ་གསོལ། དེས་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཟེར་ནས། རྒྱལ་པོ་སྔོ་སངས་མ་ལ་ཆོས་ལས་བྱུང་བའི་དད་པས་མཆོག་ཏུ་གུས་པ་དང་བསྙེན་ བཀུར་དཔག་ཏུ་མེད་པས་བསྟབས་སོ། །སྔོ་སངས་མ་དང་རྒྱལ་པོ་ཤར་པའི་གཏམ་རྒྱུད་འཕྲོས་གཞན་རྣམས་ནི་རེ་ཞིག་བཞག་གོ །དོན་ལྔ་པ་མུ་ཏིག་ཅན་བདེན་པ་ལ་བཀོད་པ་ནི། སྟོན་པ་མཉན་ཡོད་ན་བཞུགས་ཏེ་གང་གི་ཚེ། སིང་གྷ་ལའི་གླིང་གི་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་མུ་ཏིག་ཅན་ཆེན་མོར་གྱུར་ཞིང༌། བླཽ་གྲོས་གསལ་བ་དང་ཡིད་གཞུངས་པ་དང་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། ཡུལ་དབུས་ནས་འོངས་པའི་ཚོང་པ་རྣམས་ཀྱིས་སིང་གྷ་ལའི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དང་ཉེ་བར། མཚན་མོ་གནས་བཏབ་སྟེ་འདུག་པ་ལས། ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་ན་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་རྣམས་བཏོན་པས། མུ་ཏིག་ཅན་གྱིས་དཀར་ཁུང་ནས་ཐོས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་པས། ནངས་པར་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་ནས་ཚོང་པ་རྣམས་བོས་ཏཻ། ཡུལ་དབུས་ཀྱི་རོལ་མོ་དག་ལོངས་ཤིག་བྱས་པ་ན། ཚོང་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷ་མོ་དེ་ནི་རོལ་མོ་མ་ལགས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའོ། །དེར་མུ་ཏིག་ཅན་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་སྔོན་མ་ཐོས་པ་གསར་དུ་ཐོས་པས། དགའ་བས་སྤུ་ཟེང་ཞེས་བྱེད་པར་གྱུར་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་འདྲ་ཞེས་དྲིས་པ་ན། ཚོང་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། །དེར་དད་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཐོབ་ནས། དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཚོང་པ་རྣམས་ཚོང་ཟིན་ནས་ཡུལ་དུ་ལྡོག་འགྲོ་བའི་ཚེ་མུ་ཏིག་ཅན་གྱིས་སྟོན་པ་ལ་ཞུ་བའི་འཕྲིན་ཡིག་ཕུལ་ཏེ། དེའི་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས། ལྷ་དང་ལྷ་མིན་མི་ཡིས་ཕྱག་བྱས་པ། །སྐྱེ་དང་བསྙུངས་དང་བསྙེངས་ལས་ངེས་འབྱུང་ཞིང༌། །གཙོ་བོ་གྲགས་པ་རྒྱ་ཆེར་རབ་གྲགས་པ། །དྲང་སྲོང་བདུད་རྩིའི་ཆ་ལས་ཐུགས་རྗེས་གནོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ནས་ཚོང་པ་རྣམས་ཀྱིས་མུ་ཏིག་ཅན་གྱི་ཞུ་བའི་འཕྲིན་ཡིག་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕུལ། དོན་རྣམས་ཞིབ་ཏུ་གསོལ་ཏོ། །དེར་སྟོན་པས་ཚོང་པ་རྣམས་ལ་ཁྱེད་རྣམས་སླར་སིང་གྷ་ལར་འདོང་པའི་ཚེ། ང་ལ་སྨོས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཡང་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཚོང་པ་རྣམས་ཟོང་ བསྒྱུར་ཟིན་ནས། སྟོན་པའི་སྤྱན་སྔར་སོང་སྟེ་གསོལ་བས། སྟོན་པས་རི་མོ་མཁན་དག་ལ་རས་ཀྱི་གཞི་ལ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་འབྲིར་སྩལ་བ་ན། དེ་དག་གིས་མཚན་མ་བཟུང་བར་མ་ནུས་ཏེ། དེར་སྐུའི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བའི་འོད་ཟེར་སྤྲོས་པ་རས་གཞིའི་སྟེང་དུ་ཕོག་པ་ལ། བཟོ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཚོན་བཀྱེ་སྟེ་ལེགས་པར་ཟིན་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་ཨུ་ཏྲ་ཡ་ཎའི་སྐབས་བཞིན་དུ་ཡི་གེ་བྲིས་པ་ལས། འདིར་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀྱི་ཚིག་བྲིས་པ་ལྷག་པོར་འབྱུང༌། །ཚོང་པ་རྣམས་ལ་དེའི་དོན་རྒྱས་པར་གསུངས་ནས། ཁྱེད་དག་ལས་གཅིག་ཅིག་སྔོན་དུ་སོང་སྟེ། སིང་གྷ་ལའི་རྒྱལ་པོ་ལ་རས་བྲིས་འདི་མུ་ཏིག་ཅན་ལ་སྐྱེས་སུ་བསྐུར་བ་ཡིན་གྱི། ས་ཕྱོགས་ཡངས་པར་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་བསྡུས་ལ། བཀུར་བསྟི་ཆེན་པོས་བྲིས་སྐུ་འདི་ཁྲོམས་ཤིག །མུ་ཏིག་ཅན་གྱིས་འདི་དང་འདི་ཅི་ཡིན་ཞེས་འདྲི་ན། འདི་དང་འདིའོ་ཞེས་རྗོད་ཅིག །དེ་ནས་བཀའ་བཞིན་འཚལ་ཞེས་ཟེར་ནས་ཚོང་པ་རྣམས་སོང་སྟེ། སིང་གྷ་ལའི་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲས་པས། དེས་ཀྱང་ས་ཕྱོགས་ལེགས་པར་བསྟར། རྒྱལ་མཚན་བསྒྲེང་བ་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པའི་ཁྱད་པར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བཤམས། སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས་བསགས་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲིའི་སྟེང་དུ་བྲིས་སྐུ་ཞལ་ཕྱེ་བས། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་སྐད་གསངས་མཐོན་པོས། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྒྲོག་ཅིང་ཐམས་ཅད་དད་པ་ལ་བཀོད། མུ་ཏིག་ཅན་དད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་མིག་མཆི་མས་གང་ཞིང༌། འདི་དང་འདི་ཅི་ཞེས་སོ་སོར་དྲིས་པ་ལ་ཚོང་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དང་དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པས། མུ་ཏིག་ཅན་གྱིས་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་འབྱུང་དང༌། ལུགས་ཟློག་གི་དོན་བསམས་ཤིང༌། ཚོང་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལན་གསུམ་ཟློ་བར་བྱས་པ་ལས་ལན་གཉིས་ནི་བསམས། གསུམ་པ་མ་བཟླས་པའི་སྔོན་རོལ་བར་སྐབས་དེར་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་མུ་ཏིག་ཅན་གྱིས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ། །དེར་ཆེད་ དུ་བརྗོད་པའང་བྱས་ནས། ཡང་ནམ་ཞིག་ཚོང་པ་རྣམས་སླར་ལྡོག་པའི་ཚེ། བདག་གི་མིང་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚོལ། བསྙུན་དྲིས་ལ། མུ་ཏིག་མཆོག་བྲེ་བོ་ཆེ་གསུམ་པོ་འདི་ཕུལ་ལ། ཆ་དང་པོ་ནི་སངས་རྒྱས། གཉིས་པ་ནི་ཆོས། གསུམ་པ་ནི་དགེ་འདུན་ལ་འབུལ་ལོ་ཞེས་རྗོད་ཅིག་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་ཚོང་པ་རྣམ
Chinese
庚，那晚，斯古尔觉（人名）说了那些话。在狮子座上铺设了带内衬的垫子，让斯古尔觉坐在上面。五百位妃嫔都放弃了座位，恭敬地听着，许多妃嫔，包括绿贤母（人名）等，获得了不还果。有些人获得了一来果，有些人获得了预流果。之后，绿贤母和她的随从想要拜见佛陀，便禀告了国王。国王也禀告了佛陀，佛陀没有允许进入妃嫔的宫殿。于是，在带有花朵装饰的楼房上开了五百个窗户。当佛陀世尊走到附近的街道上时，五百位妃嫔用香、花、衣物等许多东西供养他。之后，在另一个时候，有个名叫昆杜嘉玛杜（人名）的婆罗门女儿，名叫德美玛（人名），她的父亲婆罗门开始将德美玛献给导师（佛陀）。她的母亲名叫布玛（人名），虽然多次劝阻，但没有听从，还是带着她去了导师那里。导师知道用温和的言语无法制服她，便说：“我暂时对魔女欲天等都不执着，对于有智慧的、不净的本性，我连脚都不会碰。”当时，德美玛生气了，片刻之间，她的身体变得臃肿，头发竖立，眼睛变得像樱桃一样。之后，她被国王夏尔巴（地名）纳为妃子，国王对她产生了迷恋。绿贤母向佛陀顶礼，德美玛向天神顶礼。就这样，德美玛在国王和绿贤母之间制造了很多离间。国王轮流到两位妃子那里吃饭。轮到绿贤母的时候，厨师送上了一只活烤鹌鹑。国王说：“送给德美玛吧，现在轮到她了。送给绿贤母的话，她是不杀生的，拿走吧。”于是，德美玛从厨师手中接过鹌鹑，让自己的一个女仆到绿贤母的房间下面把鹌鹑杀了，并吩咐说：“说是为了乔达摩（佛陀）而杀的，就说是绿贤母杀的。”就这样编造了谎言，把烤鹌鹑的肉送给了国王。当时，夏尔巴国王很生气。
English
G. That night, Sgurjog spoke those words. A cushion with lining was laid on the lion throne, and Sgurjog was placed on it. The five hundred consorts abandoned their seats and listened respectfully, and many consorts, including Green Sage Mother and others, attained the fruit of non-return. Some attained the fruit of once-return, and some attained the fruit of stream-entry. Then, Green Sage Mother and her entourage wanted to see the Buddha, so they reported to the king. The king also reported to the Buddha, but the Buddha did not allow them to enter the palace of the consorts. So, five hundred windows were opened in the flower-decorated mansion. When the Buddha Bhagavan walked on the nearby street, the five hundred consorts offered him incense, flowers, clothes, and many other things. Then, at another time, there was a Brahmin's daughter named Kun Du Gyuma Du, named Deme Ma. Her father, the Brahmin, began to offer Deme Ma to the Teacher (Buddha). Her mother, named Burma, repeatedly dissuaded her, but she did not listen and took her to the Teacher. The Teacher knew that he could not subdue her with gentle words, and said, "I am not attached to the demon goddess Srema and others for a while, and I will not even touch this intelligent, impure nature with my feet." Then, Deme Ma became angry, and in a moment, her body became swollen, her hair stood on end, and her eyes became like cherries. Then, she was taken as a consort by King Sharpa, and the king became infatuated with her. Green Sage Mother prostrated to the Buddha, and Deme Ma prostrated to the gods. In this way, Deme Ma created many discords between the king and Green Sage Mother. The king ate at the two consorts' places in turn. When it was Green Sage Mother's turn, the cook presented a live roasted quail. The king said, "Give it to Deme Ma, it's her turn now. If you give it to Green Sage Mother, she won't kill, take it away." So, Deme Ma took the quail from the cook's hand and had one of her maids kill the quail under Green Sage Mother's room, and ordered, "Say that it was killed for Gautama (Buddha), and say that Green Sage Mother killed it." In this way, she fabricated a lie and gave the roasted quail meat to the king. At that time, King Sharpa was angry.
Chinese
於是拉滿弓箭去往青稞仙女那裡，青稞仙女安住於慈愛的禪定中，國王射出的箭，第一次落在半路，第二次又返回落到國王面前，第三次正要射的時候，（青稞仙女）說：「不要射，會對您自己有害的。」（國王問）：「那麼你是天女嗎？還是夜叉女之類的？」回答說：「不是的，我是聲聞不還果的果位獲得者，這五百人也是見到真諦的人。」於是國王問青稞仙女有何希求，（青稞仙女回答）：「請賜予我姊妹的想念。」（國王）說：「就這樣做。」於是國王以從佛法中生起的信心，對青稞仙女極其恭敬和無可估量的侍奉供養。 青稞仙女和夏爾巴國王的故事暫且擱置。第五個故事，以珍珠女安置於真諦：導師住在舍衛城的時候，在那個時候，辛哈拉洲的國王的女兒珍珠女長大成人，聰明伶俐，心性柔順，精通一切事務。那時，從中部地區來的商人，在靠近辛哈拉國王王宮的地方，晚上安頓下來，到了黎明的時候，念誦讚頌等經典，珍珠女從窗戶裡聽到，心中生起極大的喜悅，早上向國王稟告後，召集商人，（對他們）說：「演奏中部地區的音樂吧。」商人回答說：「公主，這不是音樂，是佛陀的教言。」那時，珍珠女第一次聽到以前沒有聽過的『佛陀』這個詞，高興得毛髮直豎，問道：『佛陀』是怎樣的？商人們詳細地解說了。於是獲得了無上的信心，在另一個時候，商人們做完生意要返回家鄉的時候，珍珠女呈上寫給導師的信，信中這樣寫道：天神和非天以及人們都敬拜您，您從生老病死的痛苦中解脫出來，尊貴的主，您的名聲廣為流傳，正士啊，請以甘露的恩澤慈悲垂念我！就這樣。之後，商人將珍珠女的信
English
Then, having drawn his bow, he went to the place of the Blue Barley Goddess. The Blue Barley Goddess was absorbed in the samadhi of loving-kindness. The king shot an arrow, and the first time it fell halfway. The second time it turned back and fell in front of the king. The third time he was about to shoot, but (the Blue Barley Goddess) said, "Don't shoot, it will harm you." (The king asked,) "Then are you a goddess? Or a yaksha woman or something?" She replied, "No, I am one who has attained the fruit of a Hearer Non-Returner, and these five hundred are also those who have seen the truth." Then the king asked the Blue Barley Goddess what she desired. (The Blue Barley Goddess replied,) "Please grant me the thought of a sister." (The king) said, "It shall be done." Then the king, with the faith arising from the Dharma, showed supreme respect and immeasurable service and honor to the Blue Barley Goddess. The story of the Blue Barley Goddess and King Sharpa is set aside for now. The fifth story, placing Pearl Woman in the truth: The Teacher was staying in Shravasti, and at that time, the daughter of the king of the island of Simhala, Pearl Woman, grew up to be great, intelligent, gentle in mind, and skilled in all affairs. At that time, merchants who had come from the central region, near the palace of the king of Simhala, set up camp at night, and at dawn they recited the sutras of praise and so on. Pearl Woman heard it from the window and felt great joy in her heart. In the morning, after reporting to the king, she summoned the merchants and said, "Play the music of the central region." The merchants replied, "Princess, this is not music, it is the word of the Buddha." At that time, Pearl Woman heard the word 'Buddha' for the first time, which she had never heard before, and she was so happy that her hair stood on end, and she asked, "What is 'Buddha' like?" The merchants explained in detail. Then she gained unsurpassed faith, and at another time, when the merchants had finished their business and were returning home, Pearl Woman presented a letter of request to the Teacher, which read: Gods and non-gods and humans worship you, you are liberated from the suffering of birth, old age, sickness and death, noble lord, your fame is widely known, righteous one, please have compassion on me with the nectar of grace! So it is. After that, the merchants took Pearl Woman's letter