Tibetan
ད་ཐམས་ཅད་སྤྲུལ་ལོ། །དེང་ཕོ་ཉ་བས་ནང་དུ་འོངས་ན་ཤིན་ཏུ་ཞུམ་པར་གྱུར་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འཕྲིན་གྱི་ཡི་གེ་ཕུལ་ལོ། །འཕྲུལ་གྱི་རྒྱལ་པོ་དེས་ཡི་གེ་དེ་རྡོག་པས་མནན་ཏེ། ང་ནི་གླིང་བཞི་ལ་དབང་བའི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ན། རྒྱལ་པོ་གླེན་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ངའི་བཀའ་མི་ཉན། ཁྱོད་སོང་ལ་ང་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ་སྨྲོས་ཤིག ད་སྟེ་ཞག་བདུན་ན་ཕྱག་འཚལ་དུ་འདིར་ཤོག་ཅིག གལ་ཏེ་མི་འོང་ན་ཁྲིམས་དང་སྦྱར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་ཕོ་ཉ་དེ་ཕྱིར་སོང་སྟེ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་རྒྱས་པར་བསྙད་པ་དང༌། རྒྱལ་པོ་ཀ་པི་ན་རབ་ཏུ་སྐྲག་ཅིང་འགྱོད་པར་གྱུར་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ད་དུང་ཅུང་ཟད་བགམ་མོ་སྙམ་སྟེ། བདག་རྒྱལ་ཕྲན་སུམ་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་དང་ལྷན་ཅིག་མཆིའམ། དེའི་ཕྱེད་དང་ལྷན་ཅིག་མཆི་བཀའ་སྩོལ་ཅིག དེར་རྒྱལ་ཕྲན་ཕྱེད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཆས་ཏེ་ཤོག་ཅིག་ཅེས་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཀ་པི་ན་རྒྱལ་ཕྲན་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་གིས་བསྐོར་ཏེ་མཉན་ཡོད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་ལོས་སྒྱུ་རྒྱལ་གྱི་ཚུལ་འཛིན་པའི་སྤྱན་སྔར་ལྷགས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱག་བྱས་ཤིང་འདུག་པ་ན། རྒྱལ་པོ་འདིའི་བྱད་གཟུགས་ནི་བདག་པས་ཆེས་ལྷག་མོད། སྟོབས་ཅི་འདྲ་སྙམ་པ་ན། བློན་པོ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་གསེར་སའི་རྒྱལ་པོ་ལ་གཞུ་སྦྱིན་ཞིག་གསུངས་པ་ལྟར་དེས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ན། རྒྱལ་པོས་ལག་གིས་ཀྱང་མ་ཐེག་རྒྱུད་ཀྱང་མ་བསྒྱུར་རོ། །དེ་ནས་འཕྲུལ་གྱི་རྒྱལ་པོས་གཞུ་དེ་ཕྱག་ཏུ་བཞེས་ཏེ། གཞུ་རྒྱུད་སྦྲེངས་པ་ཙམ་གྱིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་དུ་ས་གཡོས་ཤིང༌། མདའ་གཅིག་འཕངས་པས་མདའ་ལྔར་གྱུར་པའི་རྩེ་མོ་ལས་འོད་ཟེར་གྲངས་མེད་པ་བྱུང༌། འོད་ ཟེར་རེ་རེའི་རྩེ་མོ་ལ་པདྨ་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོ་ཙམ་བྱུང་ཞིང༌། པདྨ་རེ་རེ་ལ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་དང་བཅས་པ་རེ་རེ་བྱུང་ངོ༌། །དེའི་འོད་ཟེར་གྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ལ་བཀོད་པ་སོགས་ཆོ་འཕྲུལ་མཐའ་ཡས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཀ་པི་ན་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ང་རྒྱལ་ཆག་ཅིང་སེམས་རབ་ཏུ་དད་པར་གྱུར་པ་ན། ཆོ་འཕྲུལ་བརྟུལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་བསྐོར་བ་དངོས་སུ་བསྟན་ཏེ་ཆོས་གསུངས་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཐོབ། རྒྱལ་པོ་ཀ་པི་ན་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ལ། ཚུར་ཤོག་གིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་རིང་པོར་མ་ཐོགས་བར་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་སོ། །དོན་གསུམ་པ་ཁྱིམ་བདག་གདངས་ཅན་བདེན་པ་ལ་བཀོད་པ་ནི། ཡང་ཡུལ་ཀཽ་ཤམྦཱི་ན་ཁྱིམ་བདག་ནོར་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་རྐང་པ་ཁོ་ནས་འགྲོ་ཞིང་ལས་ཀྱི་མཐའ་ལ་བརྩོན་པ་ལས། རྒྱལ་པོ་ཤར་པས་དེའི་སྐད་ཀྱི་གདངས་ལས་གསེར་འབུམ་ཡོད་པར་ཤེས་ནས་མིང་གདངས་ཅན་དུ་བཏགས་ཤིང་བློན་པོར་བསྐོས་སོ། །དུས་ལན་ཅིག་རྒྱལ་པོས་དེའི་སེམས་བརྟག་པའི་ཆེད་དུ་ཆད་པས་སྡིགས་ཀྱང་མི་རིགས་པའི་ལས་ལ་མི་འཇུག་པས་རྒྱལ་པོ་གཏིང་ནས་ཞེ་མགུ་སྟེ་དམ་པ་ཅི་དགོས་ཞེས་དྲིས་པ་ན། བདག་ཅི་དགར་བསོད་ནམས་དག་བགྱིད་པར་སྩལ་དུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་གནང་ངོ༌། །དུས་དེའི་ཚེ་ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ཡུལ་དབུས་སུ་འོངས་པ་ལ། ལམ་ཁར་ཆུ་མེད་པས་སྐོམ་སྟེ་ལྗོན་ཤིང་གཅིག་ལ་ཆུ་སློང་པས་ལག་པ་གཡས་པ་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་གཅིག་གིས་གསེར་གྱི་སྣོད་ནས་ཆུ་སྦྱིན་པ་ངོམས་པར་འཐུངས་ཏེ་ཅུང་ཟད་ལམ་དུ་འཕགས་པ་ན། འདྲི་བའི་བློ་སྐྱེས་ཏེ་སླར་ལྡོག་ནས་ཁྱོད་ལས་གང་གིས་འདིར་སྐྱེས་ཞེས་དྲིས་པས། ཁོ་བོ་བཟོ་ བོ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་ན་སློང་མོ་བ་རྣམས་ལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཁྱིམ་བསྟན། དེར་དེ་དག་གིས་བཟའ་བཏུང་མང་པོ་ཐོབ་པ་ལ། བདག་གིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བྱས་པས་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེས་སོ་ཟེར་རོ། །ཡང་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་འོངས་པ་ན། བཀྲེས་སྐོམ་གྱིས་ཉེན་ཏེ་ལྗོན་ཤིང་གཅིག་ལ་ཟས་སློང་པ་ན། དེ་ལས་སྒྲ་བྱུང་སྟེ་ཕྱོགས་འདི་ལྟ་བུ་ན་རྫིང་བུ་ཡོད། དེའི་འགྲམ་གྱི་ཤིང་དྲུང་ན་བཟའ་བ་ཡོད་ཀྱི་ལོངས་ཤིག་ཟེར། དེ་བཞིན་དུ་བྱུང་ནས་ཟོས་འཐུངས་པས་ཚིམས་ཏེ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཕར་ལྡོག་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དྲིས་པས། སྔོན་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཞོའི་བུམ་པ་དགེ་འདུན་ལ་འགྲིམ་པའི་ལག་བདེ་བ་བྱས་པ་དང༌། ཟས་སྐོམ་ཞིམ་པོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བསྙེན་གནས་བླངས་ཏེ་ཡན་ལག་གཞན་རྣམས་ནི་ཐུབ། གཞན་གྱིས་ནན་ཏན་ཆེན་པོས་ཟར་བཅུག་པས་དུས་མིན་གྱི་ཁ་ཟས་སྲུང་མ་ཐུབ་སྟེ། གསོ་སྦྱོང་དེ་མ་རལ་ན་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པ་ལས། རིལ་བ་དེས་རྒྱལ་ཆེན་རིགས་བཞིའི་ལྷར་སྐྱེས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེར་དྲང་སྲོང་རྣམས་བགྲོས་ཏེ། བདག་ཅག་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་གནས་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཅིར་འགྱུར་མི་ཤེས་ན། འདི་ནི་དེ་འདྲ་ཡི། འདིས་གང་ལས་གསོ་སྦྱོང་བླང་བའི་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་དེའི་དྲུང་དུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་དེ་དག་རིམ་གྱི
Chinese
现在全部是幻化。如今使者来到里面虽然非常沮丧，然而还是献上了书信。幻化之王用脚踩着那封信说：我乃是统治四大部洲的国王，那个愚蠢的国王为什么不听我的命令？你回去对他说，我这样命令：现在如果七天之内不来这里礼拜，如果不来就依法惩处。说完之后，使者返回，详细叙述了所发生的一切。迦毗那国王非常害怕和后悔，但仍然想稍微试探一下，问道：我是否应该和三万六千个小国王一起去？或者和他们的一半一起去，请您指示。于是答复说：就和一半的小国王一起去吧。然后，迦毗那国王被一万八千个小国王包围着，来到了舍卫城，面见世尊，世尊以转轮王的姿态示现。然后，他行礼并坐下。心想：这位国王的相貌非常出众，不知道力量如何？于是对珍宝大臣说：你把弓箭赐予金地的国王。当大臣赐予弓箭时，国王甚至无法用手举起，也无法拉开弓弦。然后，幻化之王拿起那把弓，仅仅拉开弓弦，三千大千世界就发生了震动。射出一支箭，箭变成了五支，箭尖发出了无数的光芒。每一道光芒的顶端都出现了一个莲花车轮大小的轮子，每一个莲花上都出现了一个拥有各种珍宝的转轮王。那光芒使一切众生都获得了安乐，显示了无边的神变。然后，迦毗那国王和他的随从们都失去了傲慢，内心充满了信仰。世尊收起神变，亲自显现了佛陀的身相，被比丘僧团围绕着，向四面八方显现，并宣讲佛法，使所有人都获得了入流果。伟大的迦毗那国王请求出家并受比丘戒，世尊以“善来比丘”的方式授与了他比丘戒。
English
Now everything is an illusion. Although the messenger was very dismayed when he came inside, he still presented the letter. The illusory king stepped on the letter and said: I am the king who rules the four continents. Why doesn't that foolish king listen to my orders? You go back and tell him that I command this: Now, if you do not come here to worship within seven days, if you do not come, you will be punished according to the law. After saying this, the messenger returned and described in detail what had happened. King Kapina was very frightened and regretful, but still wanted to test it out a little, and asked: Should I go with thirty-six thousand petty kings? Or should I go with half of them, please instruct me. Then the reply came: Go with half of the petty kings. Then, King Kapina, surrounded by eighteen thousand petty kings, came to Shravasti and appeared before the Blessed One, who manifested himself as a Chakravartin King. Then, he bowed and sat down. He thought: This king's appearance is very outstanding, I wonder what his power is like? So he said to the precious minister: You bestow the bow on the king of the golden land. When the minister bestowed the bow, the king could not even lift it with his hands, nor could he draw the string. Then, the illusory king took the bow in his hand, and just by drawing the string, the three thousand great thousand worlds shook. He shot an arrow, and the arrow turned into five, and countless rays of light came from the tip of the arrow. At the tip of each ray of light appeared a wheel the size of a lotus chariot wheel, and on each lotus appeared a Chakravartin King with various treasures. That light brought happiness to all sentient beings and showed boundless miracles. Then, King Kapina and his entourage all lost their arrogance and their hearts were filled with faith. The Blessed One withdrew the miracles and personally manifested the body of the Buddha, surrounded by the Sangha of monks, appearing in all directions, and preached the Dharma, so that all attained the stream-entry fruit. The great King Kapina requested to be ordained and receive the vows of a monk, and the Blessed One granted him the vows of a monk by saying "Welcome, monk."
Chinese
在未受生之前，就已证得阿罗汉的果位。第三个故事是关于将施主歌者安置于真理之中：又在憍赏弥国，有一位名叫财贤的施主，仅靠双脚行走，并勤奋于工作。夏帕国王从他的声音中得知他拥有十万金币，因此赐名他为歌者，并任命为大臣。有一次，国王为了试探他的心意，用刑罚威胁他，但他不从事不正当的行业，国王内心非常高兴，问他需要什么。他说：请允许我随意行善积德。国王也答应了。当时，从南方来了大约五百位仙人到中部地区。在路上，因为没有水而口渴，他们向一棵树请求水。一位右手戴满饰品的人从金器中施舍水，让他们尽情饮用，并在路上稍微休息。他们产生了疑问，于是返回询问：你因何业而生于此？他说：我曾是一个工匠，为乞丐们指明了给孤独园的住所。在那里，他们获得了许多食物和饮料。我随喜了他们的功德，因此转生为四大天王之列的天神。仙人们又继续前行，因饥渴所迫，向一棵树请求食物。从树中传出声音说：在这个方向有一个水池。水池旁的树下有食物，请享用。他们按照指示找到了食物并吃喝，感到满足。他们又稍微返回，像之前一样询问：以前我曾是给孤独园中负责为僧团分发酸奶的熟练工人。为了获得美味的食物和饮料，我受持了斋戒，并且能够守护其他戒律。但因为别人强烈劝说我吃东西，我未能守护非时食的戒律。如果那个斋戒没有破损，我本应转生到三十三天，但因为那个食物，我转生为四大天王之列的天神。于是，仙人们商议说：我们即使安住于苦行，也不知道会得到什么果报。这个人是这样的，我们应该去向他受持斋戒的施主给孤独园那里去。之后，他们依次
English
Before being born, he had already attained the fruit of an Arhat. The third story is about establishing the householder Gadhacan in the truth: Again, in the country of Kausambi, there was a householder named Norzang who walked only on his feet and diligently worked. King Sharpa knew from the sound of his voice that he possessed a hundred thousand gold coins, so he named him Gadhacan and appointed him as a minister. Once, the king threatened him with punishment to test his mind, but he did not engage in improper work, so the king was very pleased and asked him what he needed. He said: Please allow me to do good deeds as I please. The king also agreed. At that time, about five hundred hermits came from the south to the central region. On the way, they were thirsty because there was no water, so they asked a tree for water. One with his right hand adorned with ornaments gave water from a golden vessel, and they drank to their fill and rested a little on the road. They had a question, so they returned and asked: By what karma were you born here? He said: I was once a craftsman who showed the house of Anathapindika to the beggars. There, they received a lot of food and drink. I rejoiced in their merit, so I was reborn as a god in the retinue of the Four Great Kings. The hermits came again, and being afflicted by hunger and thirst, they asked a tree for food. A voice came from the tree saying: In this direction there is a pond. There is food under the tree next to it, please enjoy it. They found it as instructed and ate and drank, feeling satisfied. They turned back a little and asked as before: Previously, I was a skilled worker in Anathapindika's garden, distributing yogurt to the Sangha. In order to obtain delicious food and drink, I took the vows of Uposatha and was able to keep the other precepts. But because others strongly urged me to eat, I could not keep the precept of not eating at the wrong time. If that Uposatha had not been broken, I would have been born in the Thirty-Three Heavens, but because of that food, I was born as a god in the retinue of the Four Great Kings. Then, the hermits discussed: Even if we abide in asceticism, we do not know what fruit we will get. This person is like that, we should go to Anathapindika, the householder from whom he received the Uposatha vows. Then, they gradually