Tibetan
་སྔར་སོང་སྟེ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ༌། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ནས་མི་སྣང་པར་མཛད་དེ་རྒྱལ་པོ་གཉིས་ཀྱི་ས་མཚམས་སུ་ གཤེགས་ནས། དེ་གཉིས་འཐབ་པའི་སེམས་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས། སོ་སོའི་དཔུང་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ཏེ་འོངས་པ་ལ། ལྷོ་ཕྱོགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་བྱང་ཕྱོགས་པ་རྒྱལ་ཏེ། ལྷོ་ཕྱོགས་པ་རང་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ཕམ་པར་བྱས་པར་མཐོང་བ་དང༌། བྱང་ཕྱོགས་པའི་དམག་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །ལྷོ་ཕྱོགས་པའི་དཔུང་སྟོབས་དང་ལྡན་པས། །བྱང་ཕྱོགས་པ་ཉིད་ཕམ་པར་མཐོང་བ་དེ་ལྟ་བུར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། སོ་སོའི་རྒྱལ་པོ་ཤིང་རྟར་ཞུགས་ཏེ་འཁོར་དང་བཅས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་བ་ལས། གཅིག་གིས་གཅིག་མི་མཐོང་བར་བྱིན་གྱི་བརླབས་སོ། །དེ་ནས་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་འཁོད་པ་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཆོས་བསྟན་པ་ན། ལྷོ་ཕྱོགས་ལྔ་ལེན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་བདེན་པ་བཞིའི་གཏམ་དུ་གྱུར་ཏེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཅིང༌། ཚུར་ཤོག་གིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པའི་བར་དུ་གྱུར་ལ། བྱང་ཕྱོགས་ལྔ་ལེན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་སྤྲོ་བའི་གཏམ་དུ་གྱུར་ཏེ། དེས་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་སངས་རྒྱས་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟབས་ཤིང༌། མཇུག་ཏུ་ཞལ་ཟས་རོ་བརྒྱ་པའི་གདུགས་ཚོད་བཤམས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ན་བཟའ་འབུམ་རི་བ་དང༌། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་རས་ཟུང་རེ་རེ་ཕུལ་ཏེ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ལེགས་སོ་བཀའ་སྩལ་ཏེ། རྒྱལ་པོ་དེ་མ་འོངས་པ་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བར་ལུང་བསྟན་ཏོ། །རེ་བཞི་པ་ཤ་ཟ་སྟོང་བཏུལ་བ་ནི། ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་བོའི་ཁབ་ཀྱི་འོད་མའི་ཚལ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་མཉན་ཡོད་དང་མ་ག་དྷཱའི་བར་གྱི་ས་མཚམས། དགོན་པའི་ལམ་ཉམ་ང་བ་ཞིག་ན་ཤ་ཟ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་གནས་ནས་མི་དང་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་བོ་ཤིན་ཏུ་མང་བོ་དག་ཁ་ལྡོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཐོས་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་གཟུགས་ཅན་སྙིང་ པོ་ལ་བསྐུལ། གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་སྟོན་པའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ཏེ་ཡུལ་མ་ག་དྷཱ་དང༌། ཀོ་ས་ལའི་བར་གྱི་ཤ་ཟ་མ་རུངས་པའི་ཚོགས་པ་ཆེན་པོ་འདི་རྣམས་འདུལ་དུ་གསོལ། ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་པས་ཅང་མ་གསུང་བས་གནང་ངོ༌། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་སོང་ནས་མི་རིང་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་བོའི་ཁབ་ནས་མི་སྣང་བར་མཛད་དེ། ཤ་ཟ་རྣམས་ཀྱི་གནས་ཤིང་སཱ་ལའི་ནགས་ཁུང་དུ་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་སྟོན་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་པར་མཛད་པ་ན། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་ཤེས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ངལ་གསོས་པོ་རང་ཉིད་འཁོར་གནོད་སྦྱིན་དབང་ཆེ་བར་གྲགས་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་སྟོན་པའི་སྤྱན་སྔར་སོང་ནས་སྐུའི་དྲུང་ན་འཁོད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཤ་ཟའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་ཐག་རིང་པོ་ནས་རང་གི་གནས་སངས་རྒྱས་གྱིས་མནན་པ་མཐོང་ནས་མི་སྡུག་པའི་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་པ་སྟོན་གྱིན་རྒྱུགས་ཏེ་འོངས་ན། ཉེ་བར་ཕྱིན་པའི་ཚེ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་གནོད་སྦྱིན་དབང་ཆེ་བ་མང་པོ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤ་ཟ་དེ་རྣམས་བཏགས་ཤིང་གཙེས་པ་ན། དེ་དག་སྐྲག་ཅིང་དངངས་པས་བྲོས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མེ་ལྕེ་ཆེན་པོས་འཁོར་བར་སྤྲུལ་པས་དེའི་ཚེ་འབྲོས་པའི་གནས་མ་རྙེད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ལ་གུས་པས་སྐྱབས་སུ་སོང་ཞིང༌། སྟོན་པས་ཀྱང་གང་ཞིག་ཐོས་ན་ཤ་ཟ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་རྒྱུད་དགེ་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་བསྟན་པས་དེ་དག་རབ་ཏུ་དད་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། བསླབ་པའི་གནས་ཡང་དག་པར་བླངས་སོ། །རེ་ལྔ་པ་འདུས་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ་སོགས་ནི། ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེར་སྐྱའི་གནས་ཀྱི་ནགས་ཚལ་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་བཞུགས་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །དེའི་ཚེ་ལྷ་དབང་ཆེས་ཆེ་བར་གྲགས་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། གཞན་ཡང་འབྱུང་པོ་མཐུ་ཆེན་རྣམས་འདུས་སོ། །དེ་ནས་ཚངས་རིགས་ ཀྱི་ལྷ་བཞི་འོངས་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའང་བྱས། སྟོན་པས་ཀྱང་སྔོན་གྱིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང༌། མ་འོངས་པའི་རྣམས་ལའང་ད་ལྟར་གྱི་བཞིན་དུ་འདུས་པ་འདི་ལྟ་བུ་འདུས་སོ་ཞེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའང་མཛད་ནས། དེའི་ཚེ་སློབ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཕྲག་གཉིས་དང༌། བརྒྱ་དང་བཅུ་སྟེ་དེ་དག་ནི་ལྷ་མཐུ་ཆེ་བ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ཏེ་དེ་རྣམས་དང༌། ནགས་ཚལ་གྱི་གནོད་སྦྱིན་སྟོང་ཕྲག་བདུན་དང༌། གསེར་ཅན་གྱི་རིགས་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་དང༌། ཤར་ཕྱོགས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་ཚལ་ནས་འོངས་པའི་རི་མཉམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོང་ཕྲག་གསུམ་སྟེ། གནོད་སྦྱིན་ལྷའི་རིགས་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་དྲུག་གོ །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གནོད་སྦྱིན་ཆུ་སྲིན་ཞེས་བྱ་བ་འཁོར་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་དང༌། ཀུན་གྱི་བཤེས་གཉེན་དང༌། ཀུན་གྱི་ལྷ་འཁོར་མང་པོ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་སྲས་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་རེ་དང་བཅས་པ་དང༌། སླུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན
Chinese
先前去祈请，但世尊没有说话，表示允许了。之后，世尊从舍卫城隐身，前往两位国王的边界。 以使他们生起争斗之心的方式加持。各自的军队四部分都披上盔甲前来。对于南方人来说，北方人获胜，南方人看到自己彻底失败。北方军队也看到，南方军队具有强大的力量，北方人自己失败了，就这样加持之后。各自的国王乘坐马车，带着眷属来到世尊面前。加持他们互相看不见。之后，他们礼拜双足而坐，同时为他们说法。对于南方五取的国王来说，这变成了关于四圣谛的谈话，他获得了入流果，通过“来，善来”受了比丘戒，直到成为阿罗汉。对于北方五取的国王来说，这变成了渴望无上菩提的谈话。他三个月供养了包括佛陀和僧伽在内的一切所需之物，最后摆设了百味饮食的伞盖。向世尊献上了价值十万的衣服，也向比丘们每人献上了一件棉布，并发愿证得无上菩提。世尊也说了“善哉”，并预言那位国王未来将成为圆满正等觉佛，名为胜者。 第四十四，调伏千食肉鬼：世尊又住在王舍城的竹林园中。当时，舍卫城和摩揭陀国之间的边界，在荒凉的寺院道路上，有一千个食肉鬼居住，他们吞食人和牲畜的生命。 听到这件事后，胜光王劝请具身。具身前往导师处，祈请调伏摩揭陀国和拘萨罗国之间的这群凶残的食肉鬼。祈请之后，世尊没有说话，表示允许了。之后，国王离开后不久，世尊从王舍城隐身，前往食肉鬼们的地方。
English
Previously, they went to request, but the Blessed One did not speak, indicating permission. Then, the Blessed One, invisible from Shravasti, went to the border of the two kings. He blessed them in such a way that they would develop a fighting mind. When their respective four-part armies came fully armored, the southerners saw that the northerners were victorious and that they themselves were completely defeated. The northern armies also saw that the southern armies were powerful, and that the northerners themselves were defeated. After blessing them in this way, the respective kings, mounted on chariots with their retinues, went to the Blessed One. He blessed them so that they could not see each other. Then, after prostrating at his feet and sitting down, he taught them the Dharma at the same time. For the southern king of Five Acquisitions, it became a talk on the Four Noble Truths, and he attained the fruit of stream-entry. He was fully ordained with "Come, welcome," and became an Arhat. For the northern king of Five Acquisitions, it became a talk inspiring him towards unsurpassed Bodhi. He offered all necessities to the Buddha and the Sangha for three months, and finally arranged a canopy of a hundred flavors of food. He offered the Blessed One a garment worth a hundred thousand, and also offered each of the monks a piece of cotton cloth, and made aspirations for unsurpassed Bodhi. The Blessed One also said, "Well done," and prophesied that the king would become a fully enlightened Buddha in the future, named Victorious. The forty-fourth, Taming the Thousand Flesh-Eaters: Again, the Blessed One was dwelling in the Bamboo Grove of Rajagriha. At that time, on the border between Shravasti and Magadha, on a desolate monastery road, a thousand flesh-eaters lived, devouring the lives of humans and animals. Having heard this, King Bimbisara urged Embodied. Embodied went to the Teacher and requested him to subdue this great assembly of fierce flesh-eaters between Magadha and Kosala. After the request, the Blessed One did not speak, indicating permission. Then, not long after the king left, the Blessed One, invisible from Rajagriha, went to the place of the flesh-eaters.
Chinese
居住在娑罗树的树林中。当时，导师生起了对世间众生的慈悲心。多闻天王之子知晓了世尊的心意，于是大国王安乐者自己与眷属中著名的权势夜叉们一同前往导师面前，坐在他的身旁。当时，食肉众们从远处看到自己的住所被佛陀镇压，显现出各种丑陋的形貌奔跑而来。当他们靠近时，多闻天王之子与众多权势夜叉们捆绑并折磨那些食肉者。他们惊恐万分地逃跑，世尊将所有方向都化为巨大的火焰，因此他们找不到逃脱的地方。他们恭敬地向世尊寻求庇护。导师也为他们宣说了听闻后能使食肉者心生善念的佛法，他们也因此极度信服地皈依，并如法受持戒律。第五十五节，讲述大集会等内容：世尊又住在劫比罗卫国的森林中，与五百阿罗汉一同，宣讲具有寂灭之乐的佛法。当时，所有著名的强大天神以及其他具有大神通的众生都聚集在一起。之后，梵天族的四位天神前来并说了偈颂。导师也说了偈颂，说过去和未来的佛陀也像现在这样聚集。当时，有五百乘以二，再加上一百一十位名叫弟子的，他们都是具有大神通的天神。还有森林中的七千夜叉，以及六千金族，还有从东方增长天王的园林中来的三千名叫里念的，总共有夜叉天神一万六千。王舍城的夜叉名叫水神，与成千上万的眷属，以及一切的善友和一切的天神眷属一同前来。四大天王各自带着九十一位儿子，以及欺骗者等世间众生。
English
He resided in the grove of Sal trees. At that time, the Teacher generated compassion for the beings of the world. The son of Vaishravana, knowing the intention of the Blessed One, the great king Ngalso himself, together with his retinue of renowned and powerful yakshas, went before the Teacher and sat near him. At that time, the assembly of flesh-eaters, seeing from afar that their abode was suppressed by the Buddha, ran towards him displaying various unsightly forms. When they approached, the son of Vaishravana, together with many powerful yakshas, bound and tormented those flesh-eaters. They fled in fear and terror, but the Blessed One transformed all directions into great flames, so they could find no place to escape. They respectfully sought refuge in the Blessed One himself. The Teacher also taught them the Dharma that, when heard, would turn the minds of the flesh-eaters to virtue, and they, with great faith, took refuge and properly observed the precepts. Section 55, which describes the great assembly, etc.: Again, the Blessed One resided in the forest of Kapilavastu, together with five hundred Arhats, teaching the Dharma that possesses the bliss of Nirvana. At that time, all the renowned and powerful gods, as well as other beings with great power, gathered together. Then, four gods of the Brahma lineage came and spoke verses. The Teacher also spoke verses, saying that the Buddhas of the past and future also gathered in such an assembly as this. At that time, there were five hundred times two, plus one hundred and ten disciples, who were all powerful gods. There were also seven thousand yakshas from the forest, six thousand of the golden race, and three thousand named Rinem from the garden of the eastern Dhritarashtra, making a total of sixteen thousand yaksha gods. The yaksha of Rajagriha, named Water God, came with hundreds of thousands of attendants, as well as all the good friends and all the divine attendants. The four great kings each came with ninety-one sons, as well as deceivers and other worldly beings.