Tibetan
་དང་དུ་བླངས་ནས། སླར་ལངས་ཏེ་སྟོན་པའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས། འཁོར་ཚོགས་ཀྱི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ་ཆོས་ཉན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྟོན་པས་སྟན་བྱེད་བསྟབས་པ་ནི་དུས་དེར་བརྙས་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་མཛད་པ་ལྟར་བྱུང་ཡང༌། ཤུགས་ལ་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་བསྐོས་པའང་ཡིན་ནོ། །ང་དགུ་པ་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་བསྟན་པ་ནི། འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ནི་ཆོས་ཉན་པ་ན་དད་པས་བསམ་པ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པས་སྤྱི་བོའི་ཕོལ་མིག་འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་དྲལ་བ་ཡང་མ་རིག་གོ །ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱར་མཚན་མའི་བསྟན་བཅོས་དྲུག་ཁྲི་བསླབས་པས་རྟགས་དང་མཚན་མ་རྟོག་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་ཤིང་གསལ་ལ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཏོ། །ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤིང་སཱ་ལ་ཅན་གྱི་བྲམ་ཟེའི་གྲོང་ཁྱེར་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་མང་པོ་འདུས་པའི་དབུས་སུ། སྟོན་པས་ནམ་ཞིག་ན་ང་རྒས་འཁོགས་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་ལ་གདམས་ངག་འབོགས་པས་དུབ་པར་འགྱུར་གྱི། ངའི་རིམ་གྲོ་པ་ཐུགས་ལ་འཐད་པ་རང་གི་དོན་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་སྤྲོ་བ་སྐྱེད་ཅིག དེའི་ཚེ་ཀུན་ཤེས་ཀཽཎྜིནྱ་ བཞེངས་ཏེ། བདག་གིས་དེ་ལྟར་བགྱིད་ལགས་ཞུས་པས། ཀཽ་དི་ནྱ་ཁྱོད་ཉིད་ལའང་རིམ་གྲོ་པ་དགོས་ཀྱི་སྟན་ལ་འདུག་ཤིགདེ་བཞིན་དུ་རྟ་ཐུལ་ནས་བཟུང་སྟེ། གང་པོའི་བར་ལ་ལྔ་བརྒྱའི་བར་དུ་དེ་སྐད་གསུངས། དེ་ནས་མཽང་གལ་གྱི་བུས་སྟོན་པའི་ཐུགས་གང་ལ་གཏད་བརྟགས་པས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་གཏད་པར་མཐོང་སྟེ། ཤཱ་རིའི་བུ་ལའང་བཤད་དེ། རང་ཅག་དོང་ལ་དེ་ལ་སྤྲོ་བར་བྱའོ། །དེར་དེ་གཉིས་སོང་ནས་ཤཱ་རིའི་བུས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ཁྱོད་སྟོན་པའི་རིམ་གྲོ་བྱེད་པར་སྤྲོའམ། དོན་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བསྙེན་ཞིང་བཟོད་པར་དཀའ་བ་སྟེ། དེས་ན་བདག་མི་སྤྲོའོ། །མཽངྒལ་གྱི་བུས་སྟོན་པས་ཐུགས་དགོངས་ཁྱོད་ལ་གཏད་དོ། །ཀུན་དགའ་བོས་འདི་སྐད་ཅེས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ན་བཟའ་བདག་གིར་མི་བྱ་བ་དང༌། མགྲོན་དུ་བོས་པ་བདག་གིར་མི་བྱ་བ་དང༌། སྟོན་པ་ལ་བལྟ་ཞིང་བསྙེན་བཀུར་བའི་ཕྱིར་དུས་མ་ཡིན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་གནང་ན་རིམ་གྲོ་བྱེད་པར་སྤྲོའོ། །དེ་ནས་དོན་དེ་མཽངྒལ་གྱི་བུས་སྟོན་པ་ལ་གསོལ་བ་ན། ལེགས་སོ་སྩལ་ཏེ་ཆོས་གོས་དང་ཁ་ཟས་ཀྱི་རྒྱུས་ང་ལ་རྙེད་བཀུར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཁ་ཟེར་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོ་ནི་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྟོན་པ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་བཞུགས་པ་དང༌། བཞེངས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་པ་གང་ལ་གནས་པ་ཡང་འཕགས་པ་
Chinese
接受之后，再次起身，向导师的足下顶礼，进入眷属众中听法。如此导师铺设座位，虽然是像为了消除当时的轻蔑而做，但实际上也是任命为王位继承者。我第九个一起安住的示现是：圣者阿难陀听法时，以信心专注，甚至没有察觉到头顶的毛孔被活物钻开。五百世中学习了六万部相的论典，对于推断征象和相非常精通，是明晰且善于辨别的诸人中的佼佼者。又，世尊住在具赡部树的婆罗门城市中。当时，在众多大声闻弟子聚集的中央，导师说：何时我年老体衰，向四众弟子传授教诲而感到疲惫时，谁能让我满意，成为不耽误自己事情的侍者呢？这时，具知憍陈如起身说：我愿意那样做。导师说：憍陈如，你自身也需要侍者，坐在座位上吧。像这样，从马调者开始，直到江波之间，说了五百次。之后，目犍连之子观察导师的心意倾向于谁，看到倾向于阿难陀，也告诉舍利子：我们去劝说他吧。于是他们两个前去，舍利子对阿难陀说：你愿意做导师的侍者吗？这会成为一件大事。阿难陀说：世尊难以亲近和忍受，因此我不愿意。目犍连之子说：导师的心意倾向于你。阿难陀这样说：如果允许我不占有如来的法衣，不占有被邀请的食物，为了观看和侍奉导师，任何时候都不被打扰，我才愿意做侍者。之后，目犍连之子将此事禀告导师，导师说：很好，不会因为衣食的原因而说我因供养而获得名声，阿难陀是贤善之人。此外，导师安住于正确的禅定，起身，以及处于何种三摩地状态，圣者
English
Having accepted, he rose again, prostrated at the feet of the Teacher, and entered the assembly of attendants to listen to the Dharma. Thus, the Teacher's act of laying out a seat, although it seemed to be done to dispel the contempt at that time, was also implicitly appointing him as the successor to the throne. The ninth demonstration of dwelling together with me is: When the venerable Ānanda was listening to the Dharma, he concentrated his mind with faith, and did not even notice that the pores of his head were being drilled open by living beings. In five hundred lifetimes, he studied sixty thousand treatises on signs, and was extremely skilled in inferring signs and characteristics, and was the best among those who were clear and adept at distinguishing. Furthermore, the Blessed One was dwelling in the Brahmin city with Sala trees. At that time, in the midst of a gathering of many great Śrāvakas, the Teacher said: When will I become old and frail, and become weary from imparting instructions to the fourfold assembly? Who will please me and become an attendant who does not neglect his own affairs? At that time, Ajñātakauṇḍinya rose and said: I will do so. The Teacher said: Kauṇḍinya, you yourself also need an attendant, sit on the seat. In this way, from the horse-tamer onwards, up to Gangpo, he spoke five hundred times. Then, Maudgalyāyana's son observed to whom the Teacher's mind was inclined, and seeing that it was inclined towards Ānanda, he also told Śāriputra: Let us go and persuade him. Then the two of them went, and Śāriputra said to Ānanda: Would you like to be the Teacher's attendant? It will become a great matter. Ānanda said: The Blessed One is difficult to approach and endure, therefore I do not wish to. Maudgalyāyana's son said: The Teacher's mind is inclined towards you. Ānanda said: If it is allowed that I do not possess the Tathāgata's robes, do not possess the food to which I am invited, and that I am not disturbed at any time in order to see and attend to the Teacher, then I would like to be an attendant. Afterwards, Maudgalyāyana's son reported this matter to the Teacher, and the Teacher said: Very good, it will not be said that I gain fame through offerings because of clothing and food, Ānanda is a virtuous person. Furthermore, the Teacher abides in correct samādhi, arises, and in whatever state of samādhi he abides, the venerable one
Tibetan
ཀུན་དགའ་བོས་ཤེས་ཏེ། ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཅིག་ཡིན་ནོ། །དྲུག་ཅུ་པ་སྤྲེའུས་སྦྲང་རྩི་ཕུལ་བ་གཉིས་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་སྒྲ་གཅན་གྱི་གནས་དྲང་སྲོང་ཀུན་ཛི་ཀའི་ནགས་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བླ་གབ་མེད་པར་ལྷུང་བཟེད་རབ་ཏུ་མང་པོ་བཞག་པ་ལ། སྤྲེའུ་ཞིག་ཤིང་ལས་བབས་ཏེ་དེར་སོང་བ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲེའུས་ལྷུང་བཟེད་བཅག་གིས་དོགས་ཏེ་བཟློག་པ་ལས། སྟོན་པས་དགེ་སློང་དག་སྤྲེའུ་འདི་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་མ་ ཟློག་ཅིག །ཅེས་བཀའ་སྩལ། དེ་ནས་སྤྲེའུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་བླངས་ཏེ། ཤིང་སཱ་ལའི་སྡོང་པཽ་ལ་འཛེགས་ནས་སྦྲང་བུ་ལ་གནོད་པ་མེད་པར་སྦྲང་རྩིའི་དྭངས་མ་བླངས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་བཀང་ནས་ལྗོན་ཤིང་ལས་བབས་ཏེ། སྟོན་པ་ལ་ཕུལ་བ་ན་མ་བཞེས་ཏེ། དེས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སོང་ནས། སྲོག་ཆགས་ཤི་བའི་ཡན་ལག་ཕྲ་མོ་ཡོད་པ་དག་བསལ་ནས་ཡང་ཕུལ། དེར་ཡང་མ་བཞེས་པ་ན། ཡང་ལྷུང་བཟེད་བླངས་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སོང་ནས་ཆུ་གཙང་མས་བྲན་ཏེ་ཕུལ་བ་ན། སྟོན་པས་ཕྱག་ཏུ་བཞེས་ཤིང་གསོལ་བར་མཛད་དོ། །དེར་སྤྲེའུ་དེ་དགའ་མགུ་རངས་པས་ཕྱི་ནུར་ཕྱི་ནུར་དུ་གར་བྱས་ཤིང༌། སྟོན་པ་ལ་དད་བཞིན་དུ་ཁྲོན་པར་ལྷུང་སྟེ་ཤི་འཕོས་ནས། གྲོང་ཁྱེར་དེ་ཉིད་དུ་བྲམ་ཟེ་ལས་དྲུག་ལ་བརྩོན་པ་ཞིག་གི་ཆུང་མའི་མངལ་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱར། དེ་ཕྱིས་བཙས་པ་ན་ཁྱིམ་དུ་སྦྲང་རྩིའི་ཆར་བབས། དེའི་མིང་གནས་འཇོག་གི་བུ་སྦྲང་རྩི་ཅན་ཞེས་བཏགས། དེ་ནས་ཕྱིས་ཡུན་རིང་ཞིག་ན་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཉིན་རེ་བཞིན་འབད་བརྩོན་མེད་པར་སྦྲང་རྩི་ལྷུང་བཟེད་གསུམ་གསུམ་རྙེད་པར་གྱུར་ཏེ། དང་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་འབུལ། གཉིས་པ་ནི་དགེ་འདུན་ལའོ། །གསུམ་པ་ནི་བདག་ཉིད་གྲོགས་དང་བཅས་པ་ལོངས་སྤྱོད་དེ། དེས་མཐར་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་སོ། །ཡང་ལོ་རྒྱུས་གཞན་ཐམས་ཅད་དེ་དང་འདྲ་བ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་ཡངས་པ་ཅན་སྤྲེའུའི་རྫིང་འགྲམ་གྱི་ཁང་པ་བརྩེགས་པ་ན་བཞུགས་སོ། །སྤྲེའུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ལྟ་བས་རྒྱབ་ཏུ་མ་བལྟས་ཏེ་ཁྲོན་པར་ལྟུང་བའི་སྔར་བཞིན་ལས། ཤི་ནས་ལྷར་སྐྱེས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འོངས་ནས་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་མཆོད་དེ། སྟོན་པས་ཀྱང་ཆོས་གསུངས་པས་དེས་བདེན་པ་མཐོང་ཞིང་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་བྱས་སོ། །ད་ལྟར་ན་གཅུང་དགའ་བོ་བཏུལ་བ་དང༌། ཤཱཀྱ་མོ་ ལྔ་བརྒྱ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང༌། སློབ་མ་ལྟ་བུར་གཤེགས་པ་དང༌།
Chinese
根嘎沃知道，这是稀有罕见的法啊！ 六十，猕猴献蜜二事：此后，世尊住在语自在之境，仙人昆吉嘎的森林中。当时，没有遮盖地放置了许多钵，一只猕猴从树上下来到那里，众比丘担心猕猴会打破钵而阻止它。世尊说：“比丘们，这只猕猴是有忆念的，不要阻止它。”之后，那只猕猴取了世尊的钵，爬上娑罗树，没有伤害蜜蜂而取了蜂蜜的精华，把钵装满后从树上下来，献给世尊，世尊没有接受。那猕猴走到一边，把里面有死亡生物的小肢体清除后又献上，世尊仍然没有接受。猕猴又取了钵，走到一边用干净的水涮了涮又献上，世尊才用手接受并食用。当时，那只猕猴欢喜雀跃，旋转跳舞，对世尊充满信心，掉进井里死了，转生到那个城市里，一个精勤于六种职业的婆罗门妻子的胎中。后来出生时，家中降下蜂蜜雨。给孩子取名为住处之子蜜贤。之后过了很久，他出家了，每天不费力气就能得到三钵蜂蜜。第一份献给佛，第二份献给僧众，第三份自己和朋友们享用。最终他证得了阿罗汉果。另外一个故事和其他的都一样，只是世尊住在广严城猕猴池边的楼阁上。猕猴一心一意地看着世尊，没有回头看，像以前一样掉进井里。死后转生为天人，来到世尊面前，用鲜花等供养。世尊也为他说法，他因此见到了真谛，并作了特别的陈述。现在是调伏了弟弟难陀，以及五百释迦女出家，还有像弟子一样逝去。
English
Kungawo knew that this was a rare and wonderful Dharma! Sixty, two incidents of monkeys offering honey: After that, the Blessed One resided in the forest of Kunjika, the hermit in the land of Speech Freedom. At that time, many alms bowls were placed uncovered. A monkey came down from a tree and went there. The monks, fearing that the monkey would break the alms bowls, tried to stop it. The Teacher said, "Monks, this monkey is mindful, do not stop it." Then, that monkey took the Blessed One's alms bowl, climbed up a sala tree, took the essence of honey without harming the bees, filled the alms bowl, came down from the tree, and offered it to the Teacher, but He did not accept it. The monkey went to one side, removed the small limbs of dead creatures that were in it, and offered it again. The Teacher still did not accept it. The monkey took the alms bowl again, went to one side, rinsed it with clean water, and offered it. Then the Teacher accepted it with His hand and ate it. At that time, that monkey was delighted and danced around, full of faith in the Teacher. It fell into a well and died, and was reborn in that city in the womb of the wife of a Brahmin who was diligent in six professions. Later, when he was born, a rain of honey fell in the house. The child was named Honey-endowed, son of Residence. Later, after a long time, he renounced and every day without effort he obtained three alms bowls of honey. The first he offered to the Buddha, the second to the Sangha, and the third he enjoyed with his friends. In the end, he realized the fruit of an Arhat. Another story is the same as the others, except that the Blessed One was residing in the tiered house by the Monkey Pond in Vaishali. The monkey, looking intently at the Blessed One, did not look back and fell into the well as before. After dying, he was reborn as a god, came before the Blessed One, and made offerings with flowers and so on. The Teacher also taught him the Dharma, and he saw the truth and made a special statement. Now it is the taming of the younger brother Nanda, the ordination of five hundred Shakya women, and passing away like a disciple.