Tibetan
བདག་ཤིང་རྟར་ཞུགས་པའམ། སྲབ་སྐྱོགས་འཛིན་པའམ། ཐོར་ཚུགས་ལ་ནོམ་པའི་བར་དུ་བྱས་ན་ཕྱག་འཚལ་བར་བཟུང་དུ་གསོལ། ཞེས་སོགས་ཞུས་པ་ན། འདི་ད་དུང་ང་རྒྱལ་དང་བཅས་སོ་དགོངས་ཏེ། དེའི་ང་རྒྱལ་སྤང་པའི་དོན་དུ་ཆོས་བསྟན་པས་བྲམ་ཟེ་པདྨའི་སྙིང་པོས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་སྟེ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ཡང་བྱས་སོ། །དེ་དག་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་འདོད་པ་མཐུན་པ་ན་གནས་པའི་བྲམ་ཟེ་དང་སྐྱེ་བོ་གཞན་ཡང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བདེན་པ་ལ་བཀོད་དེ། བྱང་ཆུབ་གསུམ་ལ་གཞོལ་བར་མཛད་དོ། །ཞེ་དགུ་པ་ཁྱེའུ་གཉིས་ནི། ཡང་དུས་གཞན་ཞིག་ན། རྒྱལ་རིགས་དང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྤྲང་པོ་གཉིས་ཤིག་དགེ་འདུན་ལ་གདུགས་ཚོད་གསོལ་པའི་སར་སློང་དུ་སོང་བ་ལ། བྲམ་ཟེའི་བུས་ནི་སྟེར་བའི་དུས་མ་ཡིན་པར་ཕྱིན་པས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་ལ། རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་བུ་དེས་དུས་སུ་ཕྱིན་པས་མང་དུ་ཐོབ་བོ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་ཁྲོས་ཏེ། ཁོ་བོ་ལ་དབང་ཡོད་ན་འདི་རྣམས་ཀྱི་མགོ་བོ་དྲུང་ནས་གཅོད་པ་ཞིག་ཅེས་ཟེར་ལ། རྒྱལ་རིགས་ན་རེ། ཁོ་བོ་ལ་དབང་ཡོད་ན། སངས་རྒྱས་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ་ཞལ་ཟས་རོ་བརྒྱ་པས་སྟོབ་པ་ ཞིག་ཅེས་ཟེར་བ་ལས། མཉན་ཡོད་ན་བྲམ་ཟེའི་བུ་དེ་ཤིང་དྲུང་ཞིག་ཏུ་ཉལ་བ་ལ་ཤིང་རྟ་འཁྱམས་པོའི་འཁོར་ལོས་དེའི་མགོ་བཅད་དོ། །ཆོས་རྣམས་སྔོན་དུ་ཡིད་འགྲོ་ཡིད་གཙོ་ཡི། །ཡིད་མགྱོགས་རབ་ཏུ་སྡང་བའི་ཡིད་ཀྱིས་ནི། །སྨྲས་སམ་བྱས་ན་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དེ། །འཐོབ་འགྱུར་འཁོར་ལོ་འཕྱན་པས་མགོ་བོ་བཅད། །ཅེས་གསུངས། དེའི་ཚེ་ཚོང་དཔོན་གཅིག་བུ་མེད་པར་ཤི་བ་ལས། ཚོང་པ་རྣམས་བགྲོས་ནས་གང་སུ་ཞིག་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་ཞིག་ཚོང་དཔོན་དུ་བཀུར་རོ་ཞེས་བརྟགས་པ་ན། སྔར་གྱི་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་ཁྱེའུ་དེ་ཤིང་དྲུང་ཞིག་ཏུ་ཉལ་བ་ལ་ཤིང་གཞན་རྣམས་ཀྱི་གྲིབ་མ་འཕོས་ཀྱང་དེ་མ་འཕོས་ཏེ། བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པར་རིག་ནས་ཚོང་དཔོན་ཆེན་པོར་དབང་བསྐུར་ཏེ་འབྱོར་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ནས། སངས་རྒྱས་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ་གདུགས་ཚོད་གསོལ་ཞིང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་བདེན་པ་མཐོང་ངོ༌། །ལྔ་བཅུ་པ་ཀླུ་དགའ་བོ་ཉེ་དགའ་བཏུལ་བ་ནི། དེའི་ཚེ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་དགའ་བོ་དང༌། གཉེན་དགའ་བོ་གཉིས་སྦྲུལ་གྱི་ལུས་རིང་པོས་རི་རབ་ལ་སྐོར་བ་གསུམ་དུ་དཀྲི་བར་ནུས་པ་དེ་དག་ཡུན་རིང་དུ་གཉིད་ལོག་ཅིང་གཉིད་སད་པ་ན། དབུགས་ཀྱི་རླུང་དྲག་པོ་བཏང་བས་རི་རབ་དང་གསེར་གྱི་རི་ལ་གནས་
Chinese
我乘坐马车，或者拿着缰绳，或者在发髻上装饰的时候，请允许我顶礼。这样请示之后，佛陀心想，这个人还带着傲慢。为了消除他的傲慢，佛陀为他宣讲佛法，婆罗门莲花藏因此获得了入流果，并且还特意说了偈颂。他们以及其他志同道合的婆罗门和人们，无数人被安置在真理之中，并让他们致力于三菩提。第四十九个故事是关于两个孩子：在另一个时候，有两个种姓不同（国王种姓和婆罗门种姓）的乞丐孩子去僧团接受布施。婆罗门的孩子因为去的时间不对，什么也没得到。国王种姓的孩子因为去的时间对，得到了很多。婆罗门的孩子对僧团非常生气，说：“如果我有权力，我就把这些人的头从根部砍掉！”国王种姓的孩子说：“如果我有权力，我就用百味美食来供养佛陀和僧团！”在舍卫城，婆罗门的孩子睡在一棵树下，一辆失控的马车轮子砍掉了他的头。佛说：“诸法意先行，意为主，意所生。若人以染污意，说话或行动，则苦随之，如车轮随兽足。”当时，一个商人去世了，没有儿子。商人们商议后，决定寻找一个有福报的人来担任商人的首领。他们发现之前的国王种姓的孩子睡在一棵树下，其他树的影子都移动了，只有那棵树的影子没有移动。他们意识到他有福报，于是为他举行了盛大的登基仪式，让他成为了伟大的商人首领，拥有了无尽的财富。他为佛陀和僧团提供食物，佛陀为他宣讲佛法，他因此证悟了真理。第五十个故事是关于降伏龙王难陀和近难陀：当时，龙王难陀和近难陀，他们的身体很长，能够用蛇身缠绕须弥山三圈。他们长时间睡觉和醒来时，呼出的强烈气息吹动了须弥山和金山。
English
When I ride in a chariot, or hold the reins, or decorate my hair, please allow me to prostrate. After requesting this, the Buddha thought that this person was still arrogant. In order to eliminate his arrogance, the Buddha taught him the Dharma, and the Brahmin Padmacitta attained the fruit of entering the stream and also specially spoke verses. They and other like-minded Brahmins and people, countless numbers were placed in the truth, and they were made to devote themselves to the three Bodhis. The forty-ninth story is about two children: At another time, two beggar children of different castes (kingly caste and Brahmin caste) went to the Sangha to receive alms. The Brahmin's child received nothing because he went at the wrong time. The kingly caste child received a lot because he went at the right time. The Brahmin's child was very angry with the Sangha and said, "If I had the power, I would cut off the heads of these people from the root!" The kingly caste child said, "If I had the power, I would offer the Buddha and the Sangha a hundred flavors of delicious food!" In Shravasti, the Brahmin's child was sleeping under a tree when a runaway chariot wheel cut off his head. The Buddha said, "All dharmas are preceded by mind, mind is chief, mind-made are they. If one speaks or acts with a defiled mind, suffering follows him as the wheel follows the hoof of the ox." At that time, a merchant died without a son. The merchants discussed and decided to find a meritorious person to be honored as the leader of the merchants. They found the previous kingly caste child sleeping under a tree, and the shadows of the other trees had moved, but the shadow of that tree had not moved. They realized that he was meritorious, so they held a grand enthronement ceremony for him, making him the great leader of the merchants, possessing endless wealth. He provided food for the Buddha and the Sangha, and the Buddha taught him the Dharma, and he realized the truth. The fiftieth story is about subduing the Naga King Nanda and Upananda: At that time, the Naga Kings Nanda and Upananda, their bodies were long and they were able to wrap Mount Sumeru three times with their serpent bodies. When they slept and woke up for a long time, the strong breath they exhaled blew Mount Sumeru and the Golden Mountain.
Tibetan
པའི་བྱ་དང་རི་དྭགས་སོགས་སྲོག་ཆགས་དུ་མ་དག་དུག་གིས་ཤི་ནས་མཚོ་ནང་དུ་ལྷུང་བ་རྣམས་བཟའ་བར་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་རྫུ་འཕྲུལ་ཐོབ་པ་དག་རི་རབ་ཀྱི་བང་རིམ་ན་གནས་ཤིང་བསམ་གཏན་སྒོམ་པ་དག་ཀྱང་དབུགས་ཀྱི་རླུང་དུག་དང་བཅས་པ་དེས་ཕོག་པས་ལུས་རིད་ཅིང་སྐྱ་བོ་སེང་སེང་པོར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གྱིས་འཕགས་པ་མཽང་གལ་གྱི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་དགའ་བོ་དང་གཉེན་དགའ་བོ་གཉིས་ལ་སོམས་ཤིག དེ་ནས་འཕགས་པ་མཽང་ གལ་གྱི་བུས་དེར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་སོང་ནས། དེ་གཉིས་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ལ་སེ་གོལ་གྱི་སྒྲ་བྱས་སོ། །དེར་དེ་གཉིས་གཉིད་མ་སད། དེ་དག་གི་ལུས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཕན་ཚུན་དུ་ཞབས་ཀྱིས་བཅགས་ཀྱང་གཉིད་མ་སད་ནས། དེ་དག་གི་ཁོང་པའི་ནང་དུ་སོང་སྟེ་ཡར་མར་དུ་རྒྱུ་ཞིང་སྣ་ནས་འཐོན་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ཏེ་ཡང་འཇུག་པ་སོགས་མཛད་ཀྱང་ད་དུང་གཉིད་མ་སད་དོ། །དེ་ནས་རི་རབ་ལ་ལན་བདུན་དུ་དཀྲི་བར་ནུས་པའི་སྦྲུལ་ཆེན་པོ་ཆེས་མི་བཟད་པ་ཞིག་ཏུ་སྤྲུལ་ཏེ། དེ་གཉིས་འོག་ཏུ་མནན་པ་ན་གཉིད་སད་དེ་བལྟས་པ་ན། ཀླུ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པས་རང་ཉིད་ནོན་པར་ཤེས་ནས་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་སྟེ་བྲམ་ཟེའི་གཟུགས་ཀྱིས་བྲོས་པ་ན། ཇི་ལྟར་རི་བོ་ཁོར་ཡུག་ལ་ཉེ་བ་དེ་ལྟར་བྲོས་པའི་ཚེ། དེ་དག་གི་མདུན་དུ་འཕགས་པ་མཽང་གལ་གྱི་བུ་ལུས་དངོས་སུ་བསྟན་ཏེ་བྱོན་ནས། ཅི་ཀླུ་དག་གར་འགྲོ། ཀླུ་གཉིས་ཀྱིས་བསམས་པ། དེ་ནི་དགེ་སློང་འདིའི་མཐུ་ཡིན་ཡང་དག་གོ་སྙམ་ནས། འཕགས་པ་ཀུ་རེ་མ་བགྱིས་སམ། ཅི་སྟོན་པའི་ཕོ་ཉ་ལ་མི་སེམས་སམ། འོ་ན་ཇི་ལྟར་བགྱི། དེར་དད་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་བཤད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདོང་ངོ་ཞེས་ཁྲིད་ནས། སྟོན་པས་ཀྱང་རྒྱ་མཚོའི་ངོགས་སུ་གཤེགས་ཏེ་བཞུགས་པ་ན། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་དགའ་བོ་དང་གཉེན་དགའ་བོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པ་དུ་མས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ནས་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལས་ངན་པ་ལ་རབ་ཏུ་སྨད་ཅིང་ཆོས་བསྟན། རི་རབ་ཀྱི་བང་རིམ་ན་གནས་པ་རྣམས་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་པར་བཀའ་སྩལ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་ལ་བཀོད་དོ། །དེ་ལྟར་དགའ་བོ་དང་ཉེ་དགའ་བོ་ཆོས་ལ་བཀོད་པ་དེའི་ཚེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཀླུའི་འགྲོ་བ་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་ཞིག་མི་རིང་བར་ཆོས་ལ་འཁོད་པར་གྱུར་ཏོ། ། ང་གཅིག་པ་གསལ་རྒྱལ་ཀླུའི་གནོད་པ་ལས་བསྐྱབ་པ་ནི། དེ་ནས་ཀླུ་གཉིས་བོ་དེ་དུས་བཟང་བོ་དག་ལ་རི་ར
Chinese
鸟类和鹿等众多生物因中毒而死亡，并落入海中被食用。拥有神通的比丘住在须弥山的阶梯上，禅定冥想者也因有毒的气息所触及，身体变得瘦弱，脸色苍白。然后，世尊告诉圣者目犍连之子：你去调伏龙王难陀和邬波难陀。然后，圣者目犍连之子以神通前往那里，当他们两个在睡觉时，敲响了铃铛。但他们两个没有醒来。即使互相用脚踩在他们的身体上也没有醒来。进入他们的腹中，上下游动，从鼻孔出来，升到空中又落下来等等，但仍然没有醒来。然后，化现成一条能够缠绕须弥山七圈的极其可怕的大蛇，压在他们两个下面，他们才醒来，看到极其可怕的龙压在自己身上，非常害怕，变成婆罗门的样子逃跑。就像靠近环绕的山一样逃跑的时候，圣者目犍连之子显现真身在他们面前走来，问道：你们这些龙要到哪里去？两条龙心想：这一定是这位比丘的神通，难道不应该戏弄圣者吗？难道不应该顾及导师的使者吗？那么应该怎么办呢？在那里宣说令人信服的佛法，然后带领他们去世尊面前。导师也前往海边安坐。龙王难陀和邬波难陀及其眷属以众多的供品如法供养，顶礼双足，然后坐于一旁。世尊严厉斥责恶业，并宣说佛法。告诫他们不要加害住在须弥山阶梯上的人们，让他们皈依三宝和安立于学处。就这样，从难陀和邬波难陀被安置于佛法之时起，不久之后，成千上万的龙族众生也皈依了佛法。 我是唯一的光明国王，从龙的损害中救护的方法是：之后，那两条龙在吉祥的时刻对山
English
Many creatures such as birds and deer died from poisoning and fell into the sea to be eaten. Monks who had attained supernatural powers and were dwelling on the ledges of Mount Meru, and those meditating in contemplation, were also struck by the poisonous breath, causing their bodies to become emaciated and their complexions pale. Then, the Bhagavan said to the venerable Maudgalyāyana's son: "Go and subdue the two dragon kings Nanda and Upananda." Then, the venerable Maudgalyāyana's son went there by means of his supernatural power, and when the two were asleep, he made the sound of a bell. But the two did not wake up. Even when they stepped on each other's bodies, they did not wake up. He entered their bellies, moved up and down, came out of their nostrils, rose into the sky, and descended again, but still they did not wake up. Then, he transformed himself into a huge, extremely terrifying serpent capable of coiling around Mount Meru seven times, and when he pressed down on the two of them, they woke up and saw that they were being pressed down by an extremely terrifying dragon. They were very frightened and fled in the form of Brahmins. As they fled as if approaching the surrounding mountains, the venerable Maudgalyāyana's son appeared in his real body before them and asked: "Where are you dragons going?" The two dragons thought: "This must be the power of this monk. Shouldn't we make fun of the venerable one? Shouldn't we consider the messenger of the teacher?" Then what should we do? There, he preached the Dharma that would lead to faith, and then led them to the presence of the Bhagavan. The Teacher also went to the seashore and sat down. The dragon kings Nanda and Upananda and their retinues made offerings with many offerings, prostrated at his feet, and sat to one side. The Bhagavan severely rebuked their evil deeds and taught the Dharma. He instructed them not to harm those dwelling on the ledges of Mount Meru, and established them in refuge and the basis of training. Thus, from the time that Nanda and Upananda were established in the Dharma, not long after, hundreds of thousands of dragon beings also took to the Dharma. I, the only Clear King, am the one who protects from the harm of the nagas: Then, those two nagas at auspicious times to the mountain
Tibetan
བ་ཀྱི་བང་རིམ་ནས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་བར་དུ་རིན་པོ་ཆེའི་རྭ་བ་གཉིས་དག་བྱས་པ་དེའི་བར་ནས་སོང་སྟེ་སྟོན་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དོ། །ཡང་རེས་འགའ་མཚན་མོ་གཞལ་མེད་ཁང་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བའི་ནང་དུ་ཞུགས་ནས་ལྷའི་ཆ་བྱད་ཀྱིས་འོང་ལ། ཉིན་མོ་ནི་ཁྱེའུ་འམ་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆ་བྱད་ཀྱི་འོང་བར་བྱེད་ན། ཀླུ་གཉིས་པོ་དེ་ལ་འཁོར་གྲགས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་ཀླུ་ཉིས་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་རེ་ཡོད་དོ། །གཞལ་མེད་ཁང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བཞི་ལས་གྲུབ་པ་དང༌། བཟའ་བཏུང་རྣམས་ལྷའི་བདུས་རྩིའོ། །དེ་ནས་ལན་གཅིག་ཁྱིམ་བདག་གི་གཟུགས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཆོས་ཉན་ཞིང་ཡོད་པའི་ཚེ། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ཡང་སྟོན་པའི་དྲུང་དུ་འོང་བ་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་མཐོང་སྟེ། བདག་ཅག་གཉིས་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིའམ་ཆོས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱི། སྟོན་པས་ཆོས་ལ་བསྙེན་བཀུར་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་དྲུང་དུ་བྱུང་བ་ལ་ལྡང་བ་མ་བྱས་སོ། །རྒྱལ་པོས་བལྟས་ན་དེ་གཉིས་རང་གི་ཡུལ་འཁོར་གྱི་ཁྱིམ་བདག་འདྲ་བར་སྣང་ན། འདི་གཉིས་ངའི་ཡུལ་དུ་གནས་ནས་ང་ལ་ལྡང་བ་མི་བྱེད་དོ་སྙམ་ནས་ཁྲོས་སོ། །སྟོན་པས་ཁྲོ་བའི་ཉེས་དམིགས་གསུངས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་སེམས་ཡད་ཡུད་དུ་གྱུར་ནས་གསལ་བར་སྙིང་ལ་མ་འཕྲོད་དེ་མྱུར་བར་ལངས་ཏེ་སོང་ནས་སྒོ་དྲུང་དུ་ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་དག་ཅིག་བཞགཁྱིམ་བདག་དེ་གཉིས་ཕྱིར་བྱུང་ན་མགོ་བོ་ཆོད་ཅིག་བྱས་ཏེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་སོང་ངོ༌། །དེ་སྐད་ཟེར་བ་ཀླུ་གཉིས་ཀྱི་གཡོག་ར་བའི་ཁ་ན་སྡོད་པ་དག་གིས་ཐོས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་སྟེང་དུ་མཚོན་ཆ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཆར་འབེབས་པར་བརྩམས་པ་ན། སྟོན་པས་འཕགས་པ་མཽང་གལ་གྱི་བུ་ལ་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་སོམས་ཤིག་ཅེས་གསུངས། མཽང་གལ་གྱི་བུས་མཚོན་ ཆའི་ཆར་དེ་དག་པདྨ་དང་ཨུཏྤལ་ལ་སོགས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་མིའི་ལག་གིས་ལེན་ནུས་ཙམ་གྱི་བར་སྣང་ལ་ཆགས་པར་བྱས་སོ། །དེར་རྒྱལ་པོ་དང་བླཽན་པོ་དང་བཙུན་མོ་དང་རྒྱལ་པོའི་གཉེན་རྣམས་མེ་ཏོག་གི་ཆར་འདི་ནི་རང་རང་གི་བྱ་བ་ལེགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུའོ་ཞེས་ངག་མི་མཐུན་པར་གྱུར་ནས་ཚུར་འོངས་ཏེ་སྟོན་པ་ལ་ཞུས་པས། དེ་དག་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་གྱི། འདི་ལྟར་མཽང་གལ་གྱི་བུའི་མཐུའོ། །གལ་ཏེ་ཡིད་མི་ཆེས་པ་ལྟ་ན་དེ་ལས་གཅིག་གཅིག་ལོང་སྟེ་ས་ལ་བོར་ཅིག དེར་དེ་དག་གིས་དེ་བླངས་ཏེ་བོར་བས་མཚོན་ཆར་གྱུར་ཞིང་སྒྲ་འབྱིན་པ་ན་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་སྟེ་རྒྱལ་པོས་འདི་ཅི་ཞེས་ཞུས་པ་ན། ཁྱོད་ཀྱི