Tibetan
བྱས་ཏེ། སྣམ་ལོགས་སུ་བསིལ་ཡབ་གཡོབ་ཅིང་འདུག་གོ །བདུད་རྩི་ཟས་འཁོར་བཅས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་ཏེ་ཕྱིར་བཞུད་པ་ན། ཁྱེའུ་ཀུན་དགའ་བོ་ཡང་ཕྱི་བཞིན་འབྲངས་ཏེ། ཕ་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བཟློག་ཀྱང་ངུ་ཞིང་བཟློག་པར་ནུས་སོ། །འདི་ནི་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་ཡིན་པས་མ་ཟློག་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་བ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་རིམ་པ་བཞིན་བགྱིའོ། །དེར་གནང་སྟེ་བདུད་རྩི་ཟས་ཀྱིས་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དང་ཕོངས་པའི་ཚོགས་ལ་སྦྱིན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོའང་བཏང༌། རང་གི་ སྐྱེ་བོ་དང་གཉེན་གྱི་ཚོགས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ་ཏེ། ཁྱེའུ་གླང་པོ་ཆེ་ལ་བསྐྱོན། འཁོར་ཚོགས་དང་བཅས་ཏེ་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བར་བཏང་བའི་ལམ་དུ་གླང་བོ་ཆེས་ཨུཏྤལ་ལའི་སྡོང་པོ་ཞིག་སྣ་ཞགས་ཀྱིས་ཕྱུང་ནས་ཟོས་སོ། །མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་གཞོན་ནུ་འདི་ཐོས་པ་འཛིན་པའི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་སྟོན་པའི་སྤྱན་སྔར་སོང་ཞིང་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས། སྟོན་པས་ཀྱང་འཕགས་པ་འོད་སྲུངས་སྟོབས་བཅུ་པ་ལ་གཏད་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་སོ། །དེ་དག་ནི་ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་རྗེས་སུ་ལོ་དེ་ཉིད་ལ་འབྲེལ་ཆགས་སུ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེ་གསུམ་པ་ཤཱཀ་རིགས་ཀྱི་བུད་མེད་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་པ་ནི། ཡང་སྟོན་པ་སེར་སྐྱའི་གནས་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ཤཱཀྱ་ཕལ་མོ་ཆེ་བདེན་པ་ལ་བཀོད་པ་དེའི་ཚེ་ཤཱཀྱ་རྣམས་དུས་གསུམ་དུ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཆོས་ཀྱང་ཉན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་ཡང་དུས་གསུམ་དུ་ཤཱཀྱའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་ནས་སྟོན་པའི་སྤྱན་སྔར་འགྲོའོ། །སྟོན་པས་སྦྲང་རྩི་ལྟ་བུའི་ཆོས་བསྟན་པ་ན་འཁོར་ཤས་ཆེ་བ་དག་ཀྱང་དབང་པཽ་མི་གཡོ་བས་ཉན་ནོ། །དེའི་ཚེ་མིང་ཆེན་གྱིས་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་ནི་བདག་ལ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའོ་ཞེས་སྨྲས་པས། དེའི་ཆུང་མས་ཁྱེད་ལ་ནི་ལེགས་ན་བདག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྟོན་པ་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་མི་སྟོན་པས་སོ། །མིང་ཆེན་གྱིས་ཁྱོད་དེ་སྐད་མ་ཟེར་ཅིག སྟོན་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུགས་མཉམ་པར་བརྩེ་བ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་སོང་ཞིག དེས་སྨྲས་པ། ལྷ་ཟས་གཙང་འཁོར་དང་བཅས་པ་དུས་གསུམ་དུ་འབྱོན་པས་བདག་ཅག་འགྲོ་བ་ངོ་ཚ་ལགས་སོ། །གལ་ཏེ་ལྷ་སྔ་དྲོ་མཆི་ན། བདག་ཅག་ཕྱི་དྲོ་འགྲོ་བར་འཚལ། དེ་ནས་མིང་ཆེན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་ལ་ཞུའོ་སྙམ་ནའང༌། དངོས་ སུ་མ་ནུས་ཏེ་སྐྱེ་རྒུའི་བདག་མོ་བརྒྱུད་ནས་ཞུས་པས་ཟས་གཙང་གིས་གནང་ངོ༌། །དེ་ནས་སྔ་དྲོའམ་ཕྱི་དྲོ་རྒྱལ་པོ་མི་འབྱོན་པའི་དུས་ན་བུད་མེད་རྣམས་ཆོས་ཉན་དུ་འགྲོའོ།། ལན་ཅིག་སྐྱེ་རྒུའི་བདག་མོ་ཤཱཀྱའི་ཆུང་མ་ལྔ་བརྒྱས་བསྐོར་ཏེ་ཆོས་ཉན་དུ་སོང་བ་ན། མིང་ཆེན་གྱི་ཆུང་མ་ཡང་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་ཏེ་སོང་ངོ༌། །དེ་ཀུན་དགའ་བོས་མཐོང་ནས། འདི་ཐམས་ཅད་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཁོ་ནའང་མིན་པས། རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་ཏེ་འོངས་པ་མ་ལེགས་ཞེས་སྨྲས་པས། དེས་རྒྱན་བཀྲོལ་ནས་གཡོག་མོ་སྐྱེད་མ་ལ་བསྐུར་ཏེ་ཁྱིམ་དུ་བཏང་ངོ༌། །དེའང་མྱུར་དུ་འཁོར་ཏེ་སྟོན་པས་དེ་རྣམས་ལ་ཆོས་གསུངས་པ་ན། ཤཱཀྱའི་བུད་མེད་གཅིག་ཆོས་ལ་རྣ་བ་མི་གཏོད་པར་རང་གི་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་ལ་ལྟ་ཞིང་ནོམ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་མིང་ཆེན་གྱི་ཆུང་མས་མཐོང་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པར་གསུངས་ན་ཡང༌། འདི་འདི་ལ་ཆགས་སམ། ངའི་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་མཐོང་ན། འདིའི་དྲེགས་པ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ། གཡོག་མོ་སྐྱེད་མ་ལ་ངའི་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་ལས་ཉུང་ཤས་ཤིག་ལོངས་ཤིག །གཡོག་མོ་སྐྱེད་མ་དེ་ཆོས་ཉན་པ་ལ་སེམས་བསྡུས་པས། ཀྱེ་ཧུད་བྲན་དུ་གྱུར་པ་ནི་རེ་སྡུག་བསྔལ། འདི་འདྲ་བའི་ཆོས་ཉན་པའི་དབང་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་ནས་ཚིགས་བཅད་ཀྱང་སྨྲས་སོ། །སྟོན་པས་བྲན་མོ་འདི་སངས་རྒྱས་ལ་བྱ་བ་བྱས་པ་ཡིན་ཡང་ཚེ་ཅུང་ཟད་མེད་པར་མཁྱེན་ནས་ཆོས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ཡི་གེར་བྲིས་ཏེ་དེ་ལ་སྩལ། དེའང་ཡིད་དགའ་ཞིང༌། སངས་རྒྱས་ལ་དད་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོང་བ་ལས་ལམ་དུ་བ་བྲུས་མ་ཞིག་གིས་བརྡུངས་ཏེ་ཤིའོ། །དེ་མ་ཐག་སིང་གྷ་ལའི་གླིང་གི་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་དམ་པའི་མངལ་དུ་ཞུགས་ཤིང་ཉིང་མཚམས་སྦྱར། ཕྱིས་བཙས་པ་ན་མུ་ཏིག་གི་ཆར་ཡང་བབས་སོ། །དེར་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་མུ་ཏིག་ཅན་ ཞེས་བཏགས། འདིའི་གཏམ་རྒྱུད་ཀྱི་འཕྲོས་འོག་ཏུ་འབྱུང་ངོ༌། །འདི་ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་རྗེས་ཐོག་རང་ལ་མིན་ཡང༌། ལོ་མང་པོ་མ་ལོན་པའི་སྐབས་ཤིག་ལ་ཡིན་པར་སྣང་ངོ༌། །ཡང་སྟོན་པ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ན་བཞུགས་ཤིང༌། ཉེ་སྡེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང༌། སྔར་ཤཱཀྱ་ལྔ་བརྒྱ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་དེ། ལྷས་བྱིན་དང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ལ་སོགས་པ་ཉུང་ཤས་ཤིག་མ་གཏོགས་པ་ཕལ་ཆེར་གྱིས་མི་རིང་བར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་བཽ། །ཞེ་བཞི་པ་གཅུང་དགའ་བོ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི། ཡང་ཕྱིས་དུས་གཞན་ཞིག་གི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སེར་སྐྱའི་གནས་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཅུང་པོ་གཅུང་དགའ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། གཙུག་གཏོར་དང་མཛོད་སྤུ་མ་གཏོགས་མཚན་སུམ་ཅུ་དང་ལྡན་པ། སྟོན་པ་ལས་སོར་བཞིས་ལུས་ཐུང་བ་སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་ལུང་བསྟན་པ་ཞིག་གོ །དེ་རང་གི་ཆུང་མ་པུནྚ་རཱི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ཆེས་གཟུགས་མཛེས་ཤིང་བུད་མེད་ཀྱི་སྒྱུ་མ་མཁས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པས་དུས་འདའ་བ་ཞིག་གོ །དེ་འདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་མཁྱེན་ནས། སྔ་དྲོ་ཞིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་ཐད་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྒོ་དྲུང་ན་བཞུགས་སོ། །དེར་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུའི་འོད་བཏང་ནས་ཁྱིམ་སྣང་བར་མཛད་པས་སྟོན་པ་བྱོན་པར་ཤེས་ནས་ཕྱིར་འགྲོ་བར་བརྩམས་པ་ན། རབ་ཏུ་བྱུང་དོགས་ཏེ་བུད་མེད་ཀྱིས་དགའ་བོའི་གོས་ཀྱི་མཐའ་ནས་འཇུས་ཏེ་བཀག་ཀྱང་ནན་གྱིས་འཆུ་བས་གོས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཆུས་མཚན་མ་བཏབ་སྟེ། འདི་མ་བསྐམས་པར་བྱོན་ཞིག །མ་བྱུང་ན་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་བཅད་དོ། །དེ་ནས་དགའ་བོས་ཕྱིར་འོངས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ། ལྷུང་བཟེད་བླངས་ནང་དུ་འོངས་ཏེ། ཁ་ཟས་མཆོག་གིས་ བཀང་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འབུལ་བར་ཕྱིན་པ་ན། དེ་ཉིད་དུ་མ་བཞེས་པར་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་པ། འཕགས་པ་ཨཱ་ནནྡ་ལའང་མ་ལེན་ཅིག་པའི་བརྡ་མཛད་ནས་ཕྱིར་གཤེགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བར་བསོད་སྙོམས་ཕུལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གསོལ་བའི་ལྷག་མ་གཅུང་དགའ་བོ་ཉིད་ལ་གནང་སྟེ། དེ་ཟ་ཞིང་འདུག་པའི་ཚེ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཅི་སྟེ་རབ་ཏུ་མི་འབྱུང་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སྔོན་ཐུགས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང༌། མཁན་པོའམ། སློབ་དཔོན་ནམ། ཕའམ། མའམ། བཀུར་བར་འོས་པ་སུའི་ཡང་དག་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ནམ་ཡང་གཅོག་པར་མ་མཛད་པས་ཤིན་ཏུ་བཀའ་བཙན་པའི་ཕྱིར་བཀའ་ལས་འགོང་བར་མ་ནུས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་ཞུས་སོ། །དེ་ནས་སྟོན་པས་འདིའི་སྐྲ་བྲེགས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་ཏུ་འབྲེག་མཁན་བོས་ཏེ་འབྲེག་པར་བརྩམས་པ་ན། དེས་ང་ནི་མི་རིང་བར་སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་སྐྲ་འབྲེག་ན་དེའི་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱི་ལག་པ་གཅོད་དོ་ཞེས་སྡིགས་པས་འབྲེག་མཁན་སྐྲག་སྟེ་འབྲེག་སྤྱད་ཀྱང་སྦས་སོ། །དེ་ནས་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆུ་སྣོད་ཕྱག་ཏུ་བཞེས། དགའ་བོའི་མགོ་ལ་བླུགས་
Chinese
做完后，在旁边摇着凉快的扇子坐着。世尊为以甘露食物为首的眷属们开示佛法后返回时，童子根嘎波也跟在后面。父母等用各种方法劝阻，但他哭着，无法劝阻。世尊说：“这是最后有者，不要劝阻。”他说：“如果这样，就按顺序做吧。”在那里允许后，用甘露食物对僧人和婆罗门以及贫困的群体也做了广大的布施。向自己的 人和亲戚眷属请求宽恕后，让童子骑上大象。与眷属一起送到尼拘律陀的园林时，路途中大象用鼻子拉起一棵乌巴拉树吃了。相师们预言说：“这个年轻人将成为听闻忆持的佼佼者。”之后，他前往导师面前，向导师的足下顶礼。导师也交给了圣者饮光十大力者，让他出家并受具足戒。这些是父子相见之后，同一年里紧接着发生的事情。第四十三，为释迦种姓的妇女们开示佛法：又是导师住在释迦地方的尼拘律陀园林。当大多数释迦族人被安置于真谛时，释迦族人们一日三时都去寺庙听法。国王净饭王也一日三时被释迦族眷属围绕着前往导师面前。导师开示如蜂蜜般的佛法时，大多数眷属们也心不旁骛地听着。当时，名称大者说：“佛陀的出现对我来说是具有果实的。”他的妻子说：“对您来说是好，对我来说却不是，因为导师不为妇女开示佛法。”名称大者说：“你不要那样说，导师对一切众生都平等慈爱，为了听法去吧。”她说：“天人净饭王与眷属一日三时都来，我们去感到羞愧。如果天人早上来，我们下午再去吧。”之后，名称大者心想向国王净饭王禀告，但 实际上没有做到，因为生民之主
English
Having done that, he sat beside him, fanning him with a cool fan. When the Blessed One taught the Dharma to the retinue, headed by nectar-like food, and then departed, the boy Kundgawo also followed behind. His parents and others tried to dissuade him by various means, but he cried and could not be dissuaded. The Blessed One said, "This is the last existence, do not dissuade him." He said, "If that is so, I will do it in order." There, having given permission, he also made great offerings of nectar-like food to the monks, brahmins, and the assembly of the poor. To his own people and the assembly of relatives, he asked for forgiveness. He had the boy ride on an elephant. Together with his retinue, he was sent to the Nyagrodha Garden. On the way, the elephant pulled up a Utpala tree with its trunk and ate it. The soothsayers prophesied, "This youth will become the best of those who retain what they have heard." After that, he went before the Teacher and prostrated at his feet. The Teacher also entrusted him to the venerable Odshrung Tobchupa, who ordained him and gave him full ordination. These things happened in close succession in the same year after the father and son met. Forty-third, teaching the Dharma to the women of the Shakya clan: Again, the Teacher was staying in the Nyagrodha Garden in the Shakya region. When most of the Shakyas were established in the truth, the Shakyas went to the temple three times a day to listen to the Dharma. King Zangma also went to the Teacher three times a day, surrounded by the Shakya retinue. When the Teacher taught the Dharma like honey, most of the retinue also listened with unwavering minds. At that time, Mingchen said, "The appearance of the Buddha is fruitful for me." His wife said, "It is good for you, but not for me, because the Teacher does not teach the Dharma for women." Mingchen said, "Do not say that, the Teacher has equal love for all sentient beings, go to listen to the Dharma." She said, "The god Zang with his retinue comes three times a day, we are ashamed to go. If the god comes in the morning, we will go in the afternoon." After that, Mingchen thought of reporting to King Zangma, but in reality he could not do it, because the lord of beings
Chinese
请求之后，净饭王应允了。之后，在国王不来的早晨或下午，女人们就去听法。有一次， प्रजापती गौतमी (梵文天城体) སྐྱེ་རྒུའི་བདག་མོ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：prajāpatī gautamī，众生主乔答弥）被五百释迦族的妻子围绕着去听法，名叫名钦的妻子也用所有的装饰品装饰后去了。阿难陀看到后说：“这些人不都是没有贪欲的，用装饰品装饰后来是不好的。”她就解下装饰品交给侍女སྐྱེད་མ་（藏文）送回家了。她也很快回来，世尊为她们说法的时候，一个释迦族的女人不倾听佛法，只是看着自己的珍珠项链，并且抚摸它。名钦的妻子看到后想：“佛说一切有为法都是无常的，但这个人却贪恋这个吗？如果她看到我的珍珠项链，她的傲慢就会平息吧。”于是对侍女སྐྱེད་མ་（藏文）说：“你拿少许我的珍珠项链给她吧。”侍女སྐྱེད་མ་（藏文）专心听法，心想：“唉，当奴隶真是太痛苦了，连这样听法的机会都没有啊！”于是也说了一个偈颂。世尊知道这个女奴虽然为佛做了事，但是寿命不长，就用文字写了一个佛法偈颂给她。她也非常高兴，以对佛的信心离开了，但是在路上被一个挤牛奶的人撞死了。她死后立即转生到僧伽罗洲（斯里兰卡）国王的妃子的 पवित्र (梵文天城体) དམ་པའི་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：pavitra，神圣的）子宫里，投胎了。后来出生的时候，还下了珍珠雨。因此，国王的女儿被命名为珍珠女。这个故事的其余部分将在后面讲述。这件事虽然不是在父子相见之后立即发生的，但似乎是在相见后不久发生的。另外，世尊住在 राजगृह (梵文天城体) རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：rājagṛha，王舍城）中，为新出家的弟子和之前出家的五百释迦族人说法，为了让他们心解脱。除了提婆达多和俱迦离等少数人外，大多数人在不久之后都获得了阿罗汉果位。第四十四个故事是关于弟弟阿难陀出家的：后来在另一个时候，世尊在 कपिलवस्तु (梵文天城体) སེར་སྐྱའ
English
After requesting, Śuddhodana granted it. Then, in the morning or afternoon when the king was not coming, the women would go to listen to the Dharma. Once, Prajāpatī Gautamī, surrounded by five hundred Śākya wives, went to listen to the Dharma. The wife of Mingchen also went, adorned with all her ornaments. Ānanda saw this and said, "These are not all without desire, it is not good to come adorned with ornaments." So she took off her ornaments and gave them to the maid སྐྱེད་མ་ (Tibetan) to take home. She quickly returned, and when the Blessed One was teaching them the Dharma, one Śākya woman did not listen to the Dharma but looked at her pearl necklace and caressed it. The wife of Mingchen saw this and thought, "The Buddha said that all conditioned phenomena are impermanent, but is this person attached to this? If she sees my pearl necklace, her arrogance will be calmed." So she said to the maid སྐྱེད་མ་ (Tibetan), "Give her a little of my pearl necklace." The maid སྐྱེད་མ་ (Tibetan) concentrated on listening to the Dharma, thinking, "Alas, being a slave is so painful, even the opportunity to listen to the Dharma like this is not available!" So she also spoke a verse. The Blessed One knew that this maid, although she had done service to the Buddha, would not live long, so he wrote a Dharma verse for her. She was very happy and left with faith in the Buddha, but on the way she was hit and killed by a milkmaid. Immediately after that, she was reborn in the womb of the noble queen of the king of the island of Sinhala (Sri Lanka), and took rebirth. Later, when she was born, there was also a rain of pearls. Therefore, the king's daughter was named Pearl Girl. The rest of this story will be told later. This incident did not happen immediately after the meeting of father and son, but it seems to have happened shortly after the meeting. Also, the Blessed One was staying in the grove of Rājagṛha, teaching the Dharma to the newly ordained disciples and the five hundred Śākyas who had previously ordained, in order to liberate their minds. Except for a few such as Devadatta and Kokālika, most of them attained Arhatship not long after. The forty-fourth story is about the ordination of the younger brother Ānanda: Later, at another time, the Blessed One was in Kapilavastu.