Tibetan
ས་དགའ་བ་དང་མགུ་བ་བླ་ན་མེད་པ་ཐོབ་སྟེ་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མས་ཀྱང་བདེན་པ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ནས་ནངས་པར་ཕོ་བྲང་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་པར་ཞུས་ཏེ། ཟས་དཀར་གྱི་དྲུང་དུ་བྱོན་ནས་གཞོན་ནུ་ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲིད་གྱིས་ཤིག ལྷ་ཅིའི་སླད་དུ་མི་མཛད། ངས་བདེན་པ་མཐོང་ངོ༌། །ཉིན་མོ་གང་ལ་ལགས། དེ་རིང་ཁོ་ནའོ། །བདག་གིས་ནི་ཤཱཀྱ་བདུན་ཁྲི་བདུན་སྟོང་དང་ལྷན་ཅིག་བདེན་ པ་མཐོང་ལགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྲེ་བོ་ཟས་དང༌། བདུད་རྩི་ཟས་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །དེ་ནས་ཤཱཀྱ་བཟང་ལྡན་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བསྐོས། ནངས་པར་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གི་ཕོ་བྲང་དུ་བསོད་སྙོམས་གསོལ་ཞིང༌། གསེར་གྱི་བྱ་མ་བུམ་ནས་ཆུ་སྦྲེངས་ཏེ་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཕུལ་ལོ། །དེར་སྟོན་པས། སྦྱིན་པའི་བསོད་ནམས་གང་ཡིན་འདིས། །ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་ཡི། །ཡིད་ལ་རེ་བ་རྫོགས་ནས་ནི། །རྟག་པའི་གནས་ནི་ཐོབ་པར་ཤོག །ཅེས་ཡོན་བསྔོ་བར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་ཉི་མ་གཅིག་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་བསོད་སྙོམས་གསོལ། ཉི་མ་གཅིག་ནི་བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་གདུགས་ཚོད་གསོལ་བ་ན། གྲགས་འཛིན་མ་འདི་སྙམ་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་དབང་དུ་འགྱུར་པའི་ཐབས་ཤིག་ཡོད་ན་ལེགས་སོ་སྙམ་པ་ལས། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བ་མོ་རིག་སྔགས་མཐར་ཕྱིན་པ་ཞིག་ལ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་རྔན་པར་བྱིན་ནས་དབང་དུ་བྱེད་པའི་ལ་དུ་བྱས་ཏེ་གྲགས་འཛིན་མ་ལ་གཏད། དེས་གཞོན་ནུ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་ལ་གཏད་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡབ་ལ་ཕུལ་ཞིག་ཅེས་བསྒོས་པ་ན། གྲགས་འཛིན་མ་ལ་མི་སྙན་པར་གླེང་བ་སྤོང་བའི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ལྔ་བརྒྱ་སྤྲུལ་ལོ། །སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱིས་བརྟགས་པ་ན། སྤྲུལ་པ་དང་སྤྲུལ་གཞི་སོ་སོར་ངོ་ཤེས་ཏེ་སྤྲུལ་གཞིར་གྱུར་པ་སྟོན་པ་དངོས་ལ་ཕུལ་ལོ། །དེ་ནས་སླར་ཡང་ལ་དུ་དེ་གཞོན་ནུ་ཉིད་ལ་གནང་བས་དེས་ཟོས་ཤིང་སྟོན་པས་ཡོན་བསྔོ་བ་མཛད་ནས་ཕྱིར་གཤེགས་པའི་རྗེས་སུ་སུས་ཀྱང་བཟློག་ཏུ་མ་བཏུབ་པར་སྟོན་པའི་ཞབས་ཕྱིར་འབྲངས་སོ། །དེར་སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱིས་སྤྲུལ་པ་དང་སྤྲུལ་གཞིའི་བྱེ་བྲག་ཤེས་པས་སྟོན་པའི་སྲས་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་ཡང་སངས། སྒྲ་གཅན་འཛིན་འདི་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་ཡིན་པས་ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་སྐབས་མེད་དོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་བས། རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མས་འོ་ན་དེང་གི་ཉིན་པར་རབ་ཏུ་མི་འབྱིན་ པར་གསོལ། བདག་གིས་མཆོད་པ་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་ཞུས་ཏེ། ཉི་མ་གཞན་ལ་དུས་སྟོན་ཆེན་པོ་དང་བཅས་ཏེ་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་གཏད་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ནས་ཡང་ཉི་མ་གཞན་ལ་བཙུན་མོའི་ཕོ་བྲང་དུ་གདུགས་ཚོད་གསོལ་བའི་སྐབས་ཤིག བུད་མེད་དྲུག་ཁྲི་ཐམས་ཅད་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན། དགའ་ཚལ་གྱི་ལྷའི་བུ་མོ་བཞིན་དུ་འདུག་ནས་སྒེག་འཆོས་དང་བརྡེག་འཆོས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཆགས་པའི་རྣམ་འགྱུར་དང་བུད་མེད་ཀྱི་སྒྱུ་མ་དག་སྟོན་པ་ན། བུད་མེད་འདི་དག་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་གདུངས་པས་བདེན་པའི་སྣོད་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང༌། གདུལ་བའི་སྐྱེ་བོ་དུས་ལས་ཀྱང་ཡོལ་བར་འགྱུར་ན། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་མྱུར་དུ་དད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དགོངས་ནས། འོད་ཟེར་སྤྲོ་བ་དང༌། ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་ཕྱག་གིས་ནོམ་པ་དང༌། རི་རབ་ཕྱག་ཏུ་བླངས་ཏེ་བསྐོར་བ་སོགས་ཆོ་འཕྲུལ་དུ་མ་བསྟན་ཏེ་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་བཙུན་མོའི་འཁོར་རྣམས་མངོན་པར་དད་པ་སྐྱེས་པ་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་ས་འཚོ་མ་དང༌། རི་དྭགས་སྐྱེས་མ་ལ་སོགས་པ་བུད་མེད་དྲུག་ཁྲིས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་སྟེ། འོན་ཀྱང་གྲགས་འཛིན་མ་ནི་ད་དུང་འདོད་པའི་རྣམ་རྟོག་གིས་གཟིར་པས་བདེན་པ་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ནས་སྟོན་པ་ཕྱིར་གཤེགས་པ་ན་གྲགས་འཛིན་མ་ཁང་བཟང་གི་རྩེ་མོ་ནས་མཆོངས་སོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་སྟོན་པས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ནམ་མཁའ་ལས་བླངས་ནས་ས་ལ་བཞག་སྟེ། གང་ཐོས་ན་གྲགས་འཛིན་མས་བདེན་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བསྟན་པས་དུས་དེར་གྲགས་འཛིན་མས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཅིང༌། ཕྱིས་རིང་ཞིག་ལོན་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་དགྲ་བཅོམ་པའང་ཐོབ་སྟེ། བཙུན་མོའི་འཁོར་གཞན་ཕལ་ཆེར་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་བསམས་པ། དགེ་སློང་འདི་ རྣམས་སྤྱོད་ལམ་ཞི་ཞིང་དབང་པོ་དུལ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། རིགས་སྣ་ཚོགས་ལས་བྱུང་ཞིང་སྔོན་དཀའ་ཐུབ་དྲག་པོས་ལུས་གདུངས་པ་ལ་སོགས་པས་མི་མཛེས་སོ། །འཁོར་མཛེས་པ་ནི་ཤཱཀྱའི་རིགས་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སྙམ་སྟེ། ཤཱཀྱ་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་ལ་ཤེས་ལྡན་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ན་ཅིར་འགྱུར། དེ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་དུའོ། །དེའི་ཚེ་ཁྱེད་ཅག་ཅི་བྱེད། གཡོག་བགྱིད་དོ། །ད་ལྟ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ན་ཅིའི་ཕྱིར་གཡོག་མི་བྱེད། ལྷ་ཅི་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངམ། རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིགཅི་ཐམས་ཅད་ལགས་སམ། མིན་ཏེ་ཁྱིམ་རེ་ནས་
Chinese
获得无上的欢喜和喜悦，向佛陀的足下顶礼，在一旁安坐。世尊开示佛法，净饭王也证悟了真谛。之后，请求第二天早上在王宫接受供养。佛陀来到白饭王面前说：年轻人，你应该治理国家，神啊，为何不这样做？我已经证悟了真谛。在哪一天证悟的呢？就是今天。我与七万七千释迦族人一同证悟了真谛。同样地，也加入了粗米饭和甘露饭。之后，释迦善护被立为国王。第二天早上，佛陀在净饭王的王宫里乞食，从金制的鸟嘴壶中倒水，献上了尼拘律陀园。当时，导师说：以此布施的福德，愿释迦族人的心愿，心中的期望都圆满，获得永恒的住所。这样做了回向。之后，一天在国王的王宫里乞食，一天在妃嫔眷属中接受供养时，名声执持母心想：如果我能有办法控制世尊就好了。于是，她给了到处游走的精通咒术的女人五百个金币作为报酬，让她做了控制的药，交给了名声执持母。她又交给了年轻人罗睺罗，吩咐他说：你献给你父亲吧。为了避免对名声执持母的不良议论，佛陀化现了五百个佛身。罗睺罗观察后，认出了化身和化身之源，将化身之源，也就是真正的导师献了上去。之后，又将那药给了年轻人，他吃了下去，导师做了回向，离开后，谁也无法阻止，跟随在导师的身后。当时，罗睺罗因为知道了化身和化身之源的区别，所以对导师是否是自己的儿子的疑惑也消除了。世尊说道：罗睺罗是最后有者，因此没有住在俗家的机会。净饭王说道：那么今天白天就不要给予出家，请让我做供养。
English
Having obtained supreme joy and delight, he prostrated at the feet and sat down on one side. The Blessed One taught the Dharma, and King Śuddhodana also realized the truth. Then, he requested that he be invited to the palace for alms the next morning. The Buddha came before White Rice King and said: Young man, you should rule the country, god, why don't you do it? I have realized the truth. On what day did you realize it? It is today only. I, along with seventy-seven thousand Shakyas, have realized the truth. Similarly, coarse rice and nectar food were also added. Then, Shakya Good Guardian was appointed as king. The next morning, the Buddha begged for alms in King Śuddhodana's palace, and poured water from a golden bird-mouthed vase, offering the Nyagrodha Garden. There, the Teacher said: With this merit of generosity, may the wishes of the Shakyas, the expectations in their hearts, be fulfilled, and may they attain the eternal abode. Thus, he made the dedication. Then, one day he begged for alms in the king's palace, and one day he received alms among the retinue of the consorts. At that time, Fame-Holder thought: It would be good if I had a way to control the Blessed One. So, she gave a wandering woman who was proficient in mantras five hundred gold coins as a reward, had her make a drug for control, and gave it to Fame-Holder. She then gave it to the young Rahula, instructing him to offer it to his father. In order to avoid bad rumors about Fame-Holder, the Buddha manifested five hundred Buddha bodies. When Rahula examined them, he recognized the manifestations and the source of the manifestations, and offered the source of the manifestations, that is, the real Teacher. Then, the drug was given to the young man again, he ate it, and the Teacher made the dedication. After he left, no one could stop him, and he followed behind the Teacher. At that time, Rahula, because he knew the difference between the manifestations and the source of the manifestations, also dispelled the doubt of whether the Teacher was his son. The Blessed One said: Rahula is the last existence, so there is no opportunity to stay in a lay household. King Śuddhodana said: Then please do not give ordination during the day today, let me make offerings.
Chinese
于是，另一天以盛大的节日将阿阇世托付给圣者舍利子，让他出家。之后又是另一天，在妃子的宫殿里供养伞盖的时候，六万妃子全部用珠宝装饰，像欢喜园林的天女一样坐着，展示着各种妩媚和卖弄风情的姿态，以及女人的妖娆。心想这些女人被贪欲所困扰，不会成为真理的容器，而且可调伏的众生也错过了时机，不如让各自的众生迅速地信仰神通。于是示现了放出光芒，用手触摸日月，拿起须弥山旋转等多种神变，然后坐在铺设好的座位上。之后，妃子眷属们生起了极大的信心，为她们宣说了佛法，六万妃子中的地母和鹿母等获得了入流果。然而，名声执持母仍然被贪欲的分别念所折磨，没有见到真谛。之后，导师返回时，名声执持母从楼阁的顶端跳了下来。诸佛具有不忘失的法性，导师用神通从空中接住她，放在地上，宣说了只要听到就能让名声执持母见到真谛的佛法，当时名声执持母获得了入流果，后来过了很久出家并获得了阿罗汉果，妃子的其他眷属也大多如此。之后，在另一个时期，净饭王心想：这些比丘行为寂静，根门调伏，但是来自各种姓氏，而且以前以严酷的苦行折磨身体等，所以不美观。美丽的眷属应该是释迦族的精英们。于是召集了所有的释迦族人，贤者们，如果世尊没有出家会怎么样？他们回答说：会成为转轮圣王。那时你们会做什么？做仆役。现在已经成为法王了，为什么不做仆役呢？诸位，要出家吗？出家吧！是全部吗？不是，每家出
English
Then, on another day, with a grand festival, he entrusted Ajatasatru to the noble Shariputra and had him ordained. Then again, on another day, when offering umbrellas in the palace of the consorts, all sixty thousand women were adorned with jewels, sitting like the goddesses of the Joyful Grove, displaying various seductive and coquettish gestures, and the illusions of women. Thinking that these women, tormented by desire, would not become vessels of truth, and that the beings to be tamed would also miss the opportunity, it would be better for each individual to quickly believe in miracles. So he manifested the spreading of light, touching the sun and moon with his hands, taking Mount Meru and rotating it, and other various miracles, and then sat on the prepared seat. Then, the consorts' retinues developed great faith, and he taught them the Dharma, and six thousand women, including Earth Mother and Deer Mother, attained the fruit of stream-entry. However, Fame-Holder Mother was still tormented by thoughts of desire and did not see the truth. Then, when the Teacher returned, Fame-Holder Mother jumped from the top of the mansion. The Buddhas have the nature of not forgetting, so the Teacher used his miraculous powers to catch her from the sky and place her on the ground, and taught the Dharma that would allow Fame-Holder Mother to see the truth as soon as she heard it. At that time, Fame-Holder Mother attained the fruit of stream-entry, and later, after a long time, she was ordained and attained Arhatship, and most of the other consorts' retinues were also like that. Then, at another time, King Suddhodana thought: These monks are peaceful in conduct and have subdued their senses, but they come from various castes and have tormented their bodies with severe asceticism in the past, so they are not beautiful. The beautiful retinue should be the elite of the Shakya clan. So he summoned all the Shakyas, and the wise ones, what would happen if the Blessed One had not renounced? They replied: He would become a Chakravartin King. What would you do then? Serve as servants. Now that he has become the King of Dharma, why don't you serve as servants? Do you want to renounce, gods? Renounce! Is it all of you? No, from each household