Tibetan
སུ་གསོལ་བས་བདེ་བར་སོང༌། དེར་དེ་དག་དད་པ་སྐྱེས་ཤིང་ཆོས་བསྟན་པས་བདེན་པ་མཐོང་ལ། ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་མི་རིང་བར་དགྲ་བཅོམ་པའི་བར་ལ་བཀོད་དོ། །དེ་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཐིག་འདེབས་པའི་ཚེ། ཐིག་སྐུད་ཀྱི་མཐའ་གཅིག་ནས་ནི་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བཟུང༌། གཅིག་ཤོས་ནས་ནི་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་བཟུང་སྟེ་ཐིག་དང་པོ་བཏབ་པ་ན་འཕགས་པ་འཛུམ་པ་མཛད་དོ། ཁྱིམ་བདག་གིས་དེའི་རྒྱུ་དྲིས་པས། དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷའི་གནས་སུ་ཡང་གསེར་གྱི་ཁང་པ་དཔག་ཚད་བཞི་བཅུ་པ་གྲུབ་བོ་ཞེས་གོ་བར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་ཐིག་གཉིས་པ་བཏབ་པས་གསེར་གྱི་ཁང་པ་དེ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བཞི་ལས་གྲུབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རིམ་གྱིས་དབུས་སུ་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་པོ་ཡོད་པ་ལ། གཙུག་ལག་ཁང་བཅུ་དྲུག་གིས་བསྐོར་བ་དང་མཐའ་ཁང་ཕྲན་དྲུག་ཅུས་བསྐོར་བ། ཕྱི་རོལ་ར་བ་དང་བཅས་པ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བྱས་ཤིང༌། གཞོན་ནུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་སྒོ་ཁང་ལེགས་པར་ཚང་བར་གྱུར་ཏོ། ། བཞི་བཅུ་པ་མཉན་ཡོད་དུ་སྤྱན་དྲངས་པ་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བཅས་སྤྱན་དྲངས་པར་འདོད་དེ། ཁྱིམ་བདག་གིས་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉི་མ་རེར་བཤུལ་སོ་ཇི་ཙམ་རེ་འབྱོན་ཞེས་དྲིས་པས། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་བཞིན་ཏེ་རྒྱང་གྲགས་བཅུའི་ལམ་དུའོ། །དེ་ནས་མཉན་ཡོད་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་བར་དུ་ཞག་མལ་བརྩིས་ནས་ཞག་ས་རེ་རེར་སྦྱིན་གཏོང་གི་ཁང་པ་རེ་ཡང་བརྩིགས། གཞན་དུཡང་དུས་དང་ཐུན་ཚོད་སོ་སོའི་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་ཀྱང་བཞག རྟ་བབས་དག་ཀྱང་བརྩིགས། གདུགས་ཚོད་གསོལ་བའི་མི་དག་ཀྱང་བཞག ལམ་རྣམས་ཆག་ཆག་བཏབ་ཅིང་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན། མི་ཞིག་ཕོ་ཉར་མངགས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྤྱན་འདྲེན་པར་བཏང༌། དེས་ཀྱང་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་ཕྱིན་ཞིང་སྟོན་པའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མཉན་ཡོད་དུ་ཕེབས་པས་གསོལ་ལོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ། རྒྱལ་བོའི་ཁབ་ནས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་བར་གྱི་ལྗོངས་རྣམས་རྒྱུ་ཞིང༌། ཁྱིམ་བདག་གིས་གུས་པས་བཤམས་པའི་མཆོད་ཡོན་སྦྲེངས་པའི་གནས་རྣམས་རིམ་གྱིས་བརྒྱུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དུལ་བ་འཁོར་དུལ་བ། ཞི་བ་འཁོར་ཞི་བ། གྲོལ་བ་འཁོར་གྲོལ་བ། དབུགས་བྱིན་པ་འཁོར་དབུགས་ཕྱིན་པ། རྣམ་པར་དུལ་བ་འཁོར་རྣམ་པར་དུལ་བ། དགྲ་བཅོམ་པ་འཁོར་དགྲ་བཅོམ་པ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་འཁོར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། ཉི་མ་འོད་ཟེར་སྟོང་གིས་བསྐོ
Chinese
谁祈请而得安乐？在那里，他们生起信心，听闻佛法而得见真谛，全部出家，不久便安住于阿罗汉果位。之后，在寺庙奠基之时，经线的—端由圣者舍利子执持，另一端由给孤独施主执持，当第一条线划下时，圣者面露微笑。施主询问其原因，圣者告知说：“在兜率天的天宫中，也成就了一座四十由旬的黄金宫殿。”之后，当第二条线划下时，那座黄金宫殿便由四种珍宝所成。之后，逐渐地，中央有一座大寺庙，周围环绕着十六座寺庙，以及六十座小殿，外部有围墙等，一切资具都完备。青年胜幢也使门房得以完善。 第四十，迎请至舍卫城：之后，施主想要迎请世尊及其眷属，便问圣者舍利子：“如来每日行走多少路程？”答道：“如同转轮圣王一般，十由旬的路程。”之后，从舍卫城到王舍城之间，计算了住宿地点，并在每个住宿地点都建造了布施的房屋。此外，还准备了每个时辰的供养物品，建造了马匹休息的地方，安排了遮阳伞和食物，修缮了道路，并用各种装饰品装饰。派遣使者去迎请世尊，使者到达王舍城，顶礼佛足，祈请世尊前往舍卫城。之后，世尊与比丘僧团—起，游化于王舍城至舍卫城之间的各个地方，依次经过施主以恭敬心准备的供养之处。世尊是调伏者，眷属也是调伏者；是寂静者，眷属也是寂静者；是解脱者，眷属也是解脱者；是已得安慰者，眷属也是已得安慰者；是完全调伏者，眷属也是完全调伏者；是阿罗汉，眷属也是阿罗汉；是离欲者，眷属也是离欲者；如太阳般被千道光芒环绕。
English
Who prayed and attained happiness? There, they developed faith and, having heard the Dharma, saw the truth. All of them renounced the world and were soon established in the state of Arhat. Then, at the time of laying the foundation for the monastery, one end of the thread was held by the noble Shariputra, and the other end was held by Anathapindika. When the first line was drawn, the noble one smiled. When the householder asked the reason for this, he made it known that "In the heavenly realm of Tushita, a golden palace of forty yojanas has also been completed." Then, when the second line was drawn, that golden palace became made of four kinds of precious jewels. Then, gradually, in the center there was a large monastery, surrounded by sixteen monasteries and sixty small pavilions, with outer walls and all kinds of provisions fully provided. The youth Jetakumara also perfected the gatehouse. Fortieth, inviting to Shravasti: Then, wanting to invite the Blessed One and his retinue, the householder asked the noble Shariputra, "How much distance does the Thus-Gone One travel each day?" He replied, "Like a Chakravartin king, a distance of ten yojanas." Then, from Shravasti to Rajagriha, they calculated the overnight stays and built a house for giving alms at each overnight stop. In addition, they prepared offerings for each time and hour, built places for horses to rest, arranged for parasols and food, repaired the roads, and decorated them with all kinds of ornaments. A messenger was sent to invite the Blessed One, and the messenger went to Rajagriha, prostrated at the feet of the Teacher, and requested him to come to Shravasti. Then, the Blessed One, together with the Sangha of monks, traveled through the regions between Rajagriha and Shravasti, passing through the places where the householder had respectfully prepared offerings. The Blessed One was tamed, and his retinue was tamed; he was peaceful, and his retinue was peaceful; he was liberated, and his retinue was liberated; he was comforted, and his retinue was comforted; he was completely tamed, and his retinue was completely tamed; he was an Arhat, and his retinue was an Arhat; he was free from desire, and his retinue was free from desire; like the sun surrounded by a thousand rays of light.
Tibetan
ར་བ་ལྟ་བུ། སྐུ་རིན་པོ་ཆེའི་རི་བོ་འགྲོ་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བ། འོད་འདོམ་གང་བ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་སོགས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས་དང༌། ལྷ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མས་ཞབས་འབྲིང་ བྱས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོའི་ཐེམ་པ་ལ་ཞབས་བཞག་མ་ཐག་ཏུ་ས་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་འོད་ཀྱིས་ཁྱབ། ནམ་མཁའ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་གི་ཆར་ཕབ་ཅིང་རོལ་མོའི་སྒྲ་བསྒྲགས། ས་མཐོ་དམན་ཅན་རྣམས་ནི་མཉམ་པར་གྱུར། གླང་པོ་ཆེ་དང་རྟ་དང་ཁྱུ་མཆོག་རྣམས་ནི་སྐད་འབྱིན། རོལ་མོའི་ཆ་བྱད་ཐམས་ཅད་དང་སྣོད་ཐམས་ཅད་ལས་ནི་རང་སྒྲ་འབྱིན། ལོང་བས་མིག་ཐོབ། འོན་པས་སྒྲ་ཐོས། ལྐུགས་པས་སྨྲ་ནུས། དབང་པོ་མ་ཚང་བ་དག་དབང་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང༌། ཆང་དང་དུག་གིས་མྱོས་པ་དང་ཕན་ཚུན་མཁོན་པ་རྣམས་ཞི། སྦྲུམ་མ་རྣམས་བདེ་བར་བཙས། བཙོན་དུ་བཅིངས་པ་རྣམས་ནི་ཐར། ནོར་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ནོར་རྙེད་དོ། །འདི་ལྟ་བུའི་ཡ་མཚན་གྱི་ཆོས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་པར་འདུ་མཛད་པ་མ་ཡིན་པར་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་བས་ཡ་མཚན་ནར་མ་སྣ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་གོང་འོག་ཏུ་སྟོན་པ་འཁོར་བཅས་རྒྱལ་པོའམ་ཁྱིམ་བདག་ལ་སོགས་པས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། སྔར་མ་བྱོན་པའི་ཡུལ་ཕྱོགས་གང་དང་གང་དུ་བྱོན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱིམ་བདག་གིས་བཞེངས་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་བྱོན་ཏེ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་དབུས་སུ་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ཉེ་དུ་འཁོར་ཚོགས་དང་ལྷན་ཅིག་པས་བཀུར་བསྟི་དང་བཅས་ཏེ་ཁྱིམ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གསེར་གྱི་བྱ་མ་བུམ་ཐོགས་ནས་ཆུ་སྦྲེངས་པ་ལས་བྱ་མ་བུམ་ནས་ཆུ་འབབ་ཏུ་མ་བཏུབ་བོ། །དེ་ནས་བདག་གིས་ལས་མ་ལེགས་པ་བྱས་སམ་སྙམ་ནས་མི་དགའ་བ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱོགས་འདི་ཉིད་ ཕུལ་བ་ཡིན་པས་ཕྱོགས་གཞན་དུ་ཆུ་སྦྲེངས་ཤིག །དེར་སྦྲེངས་པས་ཆུ་བྱུང་ངོ༌། །འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་ཕུལ་ཚུལ་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམ་གཟིགས་ཀྱི་དུས་ཁྱིམ་བདག་རྒྱལ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དང༌། གཙུག་ཏོར་ཅན་ལ་ཁྱིམ་བདག་རྒྱས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་ལ་ཁྱིམ་བདག་མཆུ་དང༌། འཁོར་བ་འཇིག་ལ་ཁྱིམ་བདག་སྲིད་སྦྱིན་དང༌། གསེར་
Chinese
犹如围墙一般。身躯犹如珍贵的山峰，能行走一般。光芒有一寻（量词）。以妙相和好相所庄严。具有广大的慈悲心。他们是比丘的广大的僧团，以及，屋主给孤独等众生集合，以及，成百上千的天神侍奉，刚把脚步放在城市的门槛上，大地就六种震动。整个世间充满光明。从天空诸神降下花雨，并发出音乐之声。地面的高低之处都变得平坦。大象和马和殊胜的畜王都发出声音。所有的乐器和器皿都发出自鸣之声。盲人获得了眼睛。聋子听到了声音。哑巴能说话。不具足根器者，根器全部圆满。被酒和毒麻醉的和互相怀有敌意的人都平息下来。孕妇顺利生产。被囚禁的人获得释放。没有财富的人获得了财富。像这样的稀有之法，不是通过神变示现而显现，而是自然而然产生的，因此被称为各种稀有奇迹。这是指在上下，导师连同眷属被国王或屋主等迎请，对于以前没有去过的任何地方都适用。之后，世尊前往屋主建造的寺庙，在比丘僧团的中央，坐在铺设好的座位上。屋主给孤独与亲友眷属一同，恭敬地拿着金制的宝瓶，想要注水，但是宝瓶里的水却无法流出。之后，心想是不是我做了不好的事情，感到不悦。世尊说道：不是这样的。但是，以前的诸佛，你已经供养过这个方向了，所以在其他方向注水吧。在那里注水，水就流出来了。过去供养诸佛的方式是：在胜观佛的时代，成为名叫家主胜作的人，在顶髻佛的时代，成为家主广大的人，在一切救护佛的时代，成为家主喙的人，在迦叶佛的时代，成为家主政施的人，在金
English
Like a fence. The body is like a precious mountain, able to walk. The light is a fathom long. Adorned with marks and signs. Possessing great compassion. They are the great Sangha of monks, as well as the assembly of beings such as the householder Anathapindika, and hundreds of thousands of gods attending, as soon as they placed their feet on the threshold of the city gate, the great earth shook in six ways. The entire world was filled with light. From the sky, the gods rained down flowers and proclaimed the sound of music. The high and low places of the earth became level. Elephants, horses, and supreme herds all made sounds. All musical instruments and vessels emitted their own sounds. The blind gained sight. The deaf heard sounds. The mute were able to speak. Those who lacked faculties had their faculties fully perfected. Those intoxicated by alcohol and poison, and those who harbored enmity towards each other, were pacified. Pregnant women gave birth safely. Those imprisoned were released. Those without wealth found wealth. Such wondrous phenomena, not manifested through miraculous displays, but arising spontaneously, are therefore called various rare wonders. This refers to the teacher along with his retinue being invited by kings or householders, etc., both above and below, and applies to any place they had not visited before. Then, the Blessed One went to the temple built by the householder, and in the midst of the Sangha of monks, sat on the prepared seat. The householder Anathapindika, together with his relatives and retinue, respectfully held a golden vase and tried to pour water, but the water could not flow from the vase. Then, thinking that he had done something wrong, he was displeased. The Blessed One said: It is not so. However, you have already offered this direction to the Buddhas of the past, so pour water in another direction. When he poured there, water flowed. The way of offering to the Buddhas of the past was: In the time of the Buddha Vipashyin, he became a householder named Krkin; in the time of the Buddha Sikhin, he became a householder named Vrihann; in the time of the Buddha Vishvabhu, he became a householder named Shuchin; in the time of the Buddha Krakucchanda, he became a householder named Varada; in the time of the Buddha Kanaka,