Tibetan
བར་གྱུར་ལ། དེ་ནས་ཀླུ་དེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གནས་ལ་བཀོད་ཅིང༌། མ་འོངས་པ་ན་སངས་རྒྱས་བྱམས་པས་ལུང་སྟོན་པར་དབུགས་ཕྱུང་བས་ཀླུ་དེ་ཡང་མི་སྣང་བར་སོང་ངོ༌། །དེ་ནས་མི་བྱིན་ཡང་ཚུར་ཤོག་གིས་བསྙེན་བར་རྫོགས་ཏེ། དེ་ནི་འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱ་ཡ་ན་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་བརྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་བསྟན་པས་ཀཱ་ཏྱ་ཡ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་བོ། །དེ་ནས་མི་རིང་བའི་དུས་གཞན་ཞིག་ན། སྟོན་པ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཡུལ་མ་ག་དྷཱར་བཞུགས་སོ། །སོ་ལྔ་པ་འཕགས་རྒྱལ་འདུལ་བར་མངགས་པ་ནི། དེའི་ཚེ་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་མཱ་ལ་བའི་གྲོང་ཁྱེར་འཕགས་རྒྱལ་ན་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་རྒྱལ་སྲིད་ཆོས་བཞིན་སྐྱོང་བ་ན། ཡུལ་དེར་ཡམས་ནད་ཆེན་པོ་བྱུང་སྟེ། སྔགས་མཁན་རྣམས་ཡམས་ནད་ཞི་བའི་ཐབས་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་ཀྱང་རེ་ཞིག་མ་ཞིའོ། །དེའི་ཚེ་གདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་མཁྱེན་ནས། འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱ་ཡ་ན་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་པ་ལ་རྒྱལ་པོ་རབ་སྣང་ལ་སོགས་པ་འཕགས་རྒྱལ་གྱི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་འདུལ་བར་བཀའ་སྩལ་ཏེ། དེ་རྣམས་འཕགས་ཏེ་བྱོན་པ་ན། བར་ལམ་གྱི་ཡུལ་གྲོང་ཁྱེར་ཀ་ནྱ་ཀུ་པ་ཛ་ན། སྔོན་འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱ་ཡ་ན་དང་མཛའ་བཤེས་སུ་གྱུར་པའི་བྲམ་ཟེ་ཞིག་ལ་བུ་མོ་གཟུགས་བཟང་བ་མིང་སྐྲ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དོ། །དེའི་ཚེ་ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་འོངས་བའི་གར་མཁན་གྱི་སློབ་དཔོན་ཞིག་གིས་དེའི་སྐྲ་མཐོང་ནས་ཕ་བྲམ་ཟེ་ལ་སྐྲ་འདི་ང་ལ་ཚོངས་ཤིག གསེར་བ་ཎ་སྟོང་འཇལ་ལོ། །བྲམ་ཟེས་ཚིག་དྲག་པོས་སྤྱོས་ཏེ་མ་བཙོངས་པ་ལས། ཕྱི་དེ་ཉིན་བྲམ་ཟེ་རང་ཉིད་ཤིའོ། །དེ་ནས་མི་རིང་བར་ཀཱ་ཏྱ་ཡ་ན་འཁོར་བཅས་འབྱོན་ནོ་ཞེས་བྲམ་ཟེའི་ཆུང་མས་ཐོས་ནས། དེ་ནི་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཆུང་གྲོགས་ཡིན་ན། འདིར་འོངས་པ་ལ་མགྲོན་མཆོད་བྱར་མེད་དོ་སྙམ་ནས་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལ། བུ་མོས་དྲིས་པས་དོན་དེ་བཤད་པ་ན། འོ་ན་བདག་གི་སྐྲ་ཚོངས་ཤིག་བྱས་སོ། །དེར་ཡང་གར་མཁན་གྱི་སློབ་དཔོན་དེ་ལ་དྲིས་པས། ད་ནི་མི་དགོས་མོད་འོན་ཀྱང་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱར་འཚོང་ ན་བླང་ངོ་ཟེར་རོ།། དེར་སྐྲ་བཙོངས་ཏེ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་བླངས། འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱ་ཡ་ན་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་གདུགས་ཚོད་གསོལ་བའི་མཆོད་པ་བཟང་པོར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་མོ་ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་འདུག་པ་ན། འཕགས་པས་སྐྲ་ཅན་ག་རེ་ཞེས་དྲིས་པ་ན། སྤྱོད་ལམ་ཉམས་ཏེ་མཆིས་སོ་ཞེས་སྔར་གྱི་ལོ་རྒྱུས་གསོལ་ཏོ།
Chinese
之间。之后，让那龙皈依，安立于学处，并授记未来将由弥勒佛授记，于是那龙便隐没了。之后，也以“来吧，善来”使未受比丘戒者受具足戒，他就是大圣迦旃延。 世尊以不依赖有和无二边的道理为他开示佛法，迦旃延因此获得了阿罗汉果位。之后不久，导师与眷属一同住在摩揭陀国。 第三十五，派遣调伏胜光王：当时，西方玛拉瓦地区的胜光城，暴君国王胜光如法治理国政。该地爆发了严重的瘟疫，咒师们努力寻找平息瘟疫的方法，但一时未能平息。当时，世尊知晓了调伏的时机已到，于是派遣圣迦旃延及其五百眷属去调伏胜光王等胜光国的民众。他们动身前往，途中经过迦若鞠阇国（Kanauj）。从前与圣迦旃延交好的一个婆罗门，有一个容貌美丽的女儿，名叫发女。当时，一位从南方来的舞者老师看到了她的头发，便对婆罗门父亲说：“把这头发卖给我吧，我愿意付一千金币。”婆罗门严厉斥责了他，没有卖。第二天，婆罗门自己去世了。之后不久，婆罗门的妻子听说迦旃延一行人要来，心想：“他是那个婆罗门的小友，来了也没什么可招待的。”心中非常不悦。女儿问她原因，她便说了这件事。女儿说：“那么，卖掉我的头发吧。”于是又去问那个舞者老师，舞者老师说：“现在不需要了，但如果五百金币卖的话，我就要。”于是卖掉了头发，得到了五百金币，为圣迦旃延一行人做了丰盛的供养。 之后，婆罗门妇女为了听法而坐下。圣者问发女发生了什么事，她说自己行为不检，并讲述了之前的事情。
English
In between. Then, that naga was made to take refuge and established in the precepts, and he breathed out that in the future he would be prophesied by the Buddha Maitreya, and that naga disappeared. Then, even those who had not taken the vows were fully ordained by saying, "Come, well come." That was the great Arya Katyayana. The Blessed One taught him the Dharma in a way that did not rely on the two extremes of existence and non-existence, and Katyayana attained the state of an Arhat. After that, not long after, the Teacher and his retinue were staying in the land of Magadha. The thirty-fifth, sending to subdue King Paksgyal: At that time, in the city of Paksgyal in the western land of Malawa, King Rab Snang, a cruel king, ruled the kingdom according to Dharma. A great plague broke out in that land, and the mantra practitioners were striving to find a way to pacify the plague, but for a while it did not subside. At that time, knowing that the time for taming had come, he sent Arya Katyayana and his five hundred retinue to tame King Rab Snang and the people of Paksgyal. As they were traveling, they passed through the city of Kanyakubja. A Brahmin who had previously been a friend of Arya Katyayana had a beautiful daughter named Skra Can (Hair Woman). At that time, a dance teacher who had come from the south saw her hair and said to the Brahmin father, "Sell me this hair, I will pay a thousand gold coins." The Brahmin scolded him harshly and did not sell it. The next day, the Brahmin himself died. Not long after, the Brahmin's wife heard that Katyayana and his retinue were coming, and thought, "He is a young friend of that Brahmin, and there is nothing to offer him as a guest." She was very upset. When her daughter asked her why, she told her the story. The daughter said, "Then sell my hair." Then she asked the dance teacher again, and the dance teacher said, "I don't need it now, but if you sell it for five hundred gold coins, I will take it." So she sold her hair and received five hundred gold coins, and made a good offering of umbrellas and food to Arya Katyayana and his retinue. After that, the Brahmin woman sat down to listen to the Dharma. The Arya asked Skra Can what had happened, and she said that her conduct was impaired, and told the previous story.
Tibetan
།དེ་ནས་འཕགས་པའི་ཞབས་དྲུང་དུ་སྐྲ་ཅན་བོས་ཏེ་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་དུ་བཅུག །དེར་བྲམ་ཟེ་མོས་སྐྲ་ཅན་འདི་སུ་ལ་སྦྱིན་ཞུས་པས། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་འཚམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་དྲིས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འདི་གང་ལ་སྦྱིན་པ་དེ་ལས་སྦས་པའི་རྒྱན་ལྔ་བརྒྱ། ཕྱིའི་རྒྱན་ལྔ་བརྒྱ། གྲོང་གི་མཆོག་ལྔ་བརྒྱ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏེ་བྱོན་པ་ལས། གང་གི་ཚེ་འཕགས་པ་འཁོར་བཅས་གྲོང་ཁྱེར་འཕགས་རྒྱལ་དུ་བྱོན་པའི་མོད་ཁོ་ན་ལ། ནད་གཏོང་བའི་མི་མ་ཡིན་ཤས་ཆེ་བ་དག་རིང་དུ་བྲོས་ཏེ། ཡམས་ནད་ཀྱི་ཕྱེད་ཙམ་ཞིའོ། །གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་སྲུང་པས་ཆ་བྱད་སྔོན་མ་མཐོང་བའི་དགེ་སྦྱོང་ལྔ་བརྒྱ་གྲོང་ཁྱེར་འདིར་འོངས་པའི་མོད་ལ་ཡམས་ཀྱི་ཕྱེད་ཞིའོ་ཞེས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་བས་རྒྱལ་པོ་དགྱེས་སོ། །བྲམ་ཟེ་རྣམས་ནི་བདག་ཅག་གིས་ཞི་བའི་ལས་བྱས་པའི་མཐུའོ་ཞེས་ཟེར། དེར་རྒྱལ་པོས་གླང་པོ་ཆེའི་བྲེས་མི་གཙང་བའི་ས་ཕྱོགས་སུ་ཀཱ་ཏྱ་ཡ་ན་སོགས་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་དང༌། བྲམ་ཟེ་རྣམས་བོས་ཏེ་ཁ་ཟས་ངན་པ་དག་བསྟབས་སོ། །ཕྱིར་བྱུང་བ་ན། རྒྱལ་པོས་མི་ཞིག་དོ་གལ་མེད་པར་ལྟར་བྱས་ཏེ། རྙེད་བཀུར་བཟང་ངན་འདྲིར་བཅུག་པས། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་ངན་དུ་སྨྲ། དགེ་སློང་རྣམས་ནི་སྦྱིན་པ་པོས་ནི་བྱིན། ལེན་པ་པོས་ནི་བླངས། འབྱུང་བ་རྣམས་ཚིམས་ཏེ་ཉིན་ཞག་གཅིག་གི་རྒྱགས་བླངས་སོ། །ཞེས་ཟེར་བ་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྙད་དོ། ། ཡང་ནངས་པར་གནས་ཁང་གཙང་མར་སྡེ་གཉིས་ཀ་བོས་ཏེ་ཁ་ཟས་བཟང་པོས་བསྟབས་ཤིང༌། ཕྱོགས་གཞན་དུ་མི་གཞན་ཞིག་སྔར་ལྟར་འདྲིར་བཅུག་པས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྟོད། དགེ་སློང་རྣམས་ནི་སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཟེར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྟའི་བྲེས་ལ་སོགས་པ་མང་པོར་སྔར་བཞིན་ཡང་ཡང་བརྟགས་པས་དགེ་སློང་རྣམས་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང༌། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ནི་སྲེད་པས་ཟས་ངོ་ལ་ལྟ་ཞིང་འཕྲལ་འཕྲལ་དུ་ངོ་འགྱུར་བར་ཤེས་ནས། ཡོན་གནས་མཆོག་ནི་དགེ་སློང་དུ་ངེས་པ་རྙེད་པས་ཡང་ཡང་མཆོད་ཅིང༌། ལན་ཅིག་བྲོ་གར་རྩེ་བ་དུ་མ་ཡོད་པ་ལ་རྒྱལ་པོས་གླུ་གར་བཟང་ངན་དྲིས་པས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཐོང་ཞིང་མ་ཐོས་སོ་ཞེས་ལན་བཏབ་པས་རྒྱལ་པོ་ཡིད་མ་ཆེས་པ་ལ། ཆད་པས་གསོད་དགོས་པ་ལ་ཐུག་པའི་མི་ཞིག་གི་ལག་ཏུ་སྣུམ་གྱིས་ཁ་ད་ཆད་དུ་གང་བའི་གཞོང་པ་གཏད། ཐིགས་པ་གཅིག་བོ་ཡང་གསོད་དོ་ཞེས་སྡིགས་ནས། བྲོ་གར་རྩེ་བ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་ན་ཕར་ལམ་བྱས་ཏེ་འགྲོར་བཅུག་གོ །དེའི་རྗེས་སུ་གླུ་དང
Chinese
然后，（圣者）在圣者足下召唤了发髻者，让他向圣者顶礼。当时，一位婆罗门妇女问（圣者）：‘这个发髻者要布施给谁？’（圣者）回答说：‘虽然你问了一个不适合出家人的问题，但是，无论布施给谁，他都将获得五百件隐藏的珍宝，五百件外在的珍宝，以及五百个村庄中的精华。’说完，（圣者）就离开了。当圣者一行抵达圣胜城时，散布疾病的非人大多远远逃离，瘟疫也平息了一半。城市的守门人禀告国王说：‘五百位以前从未见过的修行者来到这座城市，瘟疫就平息了一半。’国王听后非常高兴。婆罗门们则说：‘这是我们行寂静之业的力量啊！’于是，国王在肮脏的大象粪便地上，召集了迦旃延等五百位比丘和婆罗门，并供养了他们粗劣的食物。当他们出来后，国王派一个人装作漠不关心的样子，去询问他们得到的供养是好是坏。婆罗门们恶语诽谤国王，而比丘们则说：‘布施者布施，接受者接受，众生都感到满足，并领受了一天的口粮。’并将这些话禀告了国王。 第二天早上，国王在干净的住所里召集了两派人，并供养了他们精美的食物。然后，又派另一个人像之前一样去询问，婆罗门们赞美国王，而比丘们则像之前说的一样。同样地，在马粪等许多地方，也像之前一样反复测试，比丘们始终没有改变，而婆罗门们则因为贪婪而关注食物的好坏，并且立刻就变了脸色。国王得知后，确信最殊胜的供养对象是比丘，因此反复供养他们。有一次，在有许多歌舞表演的场合，国王询问比丘们歌舞的好坏，比丘们回答说：‘没有看过，也没有听过。’国王不相信，于是让一个犯了死罪的人，手里拿着一个盛满油的容器，并威胁他说：‘即使滴落一滴油，也要处死你。’然后让他从歌舞表演者面前走过。之后，是歌和
English
Then, the (holy one) summoned the one with the braided hair to the holy one's feet and had him prostrate himself at his feet. At that time, a Brahmin woman asked (the holy one): 'To whom shall this one with the braided hair be given?' (The holy one) replied: 'Although you have asked a question that is not appropriate for a renunciate, nevertheless, whoever he is given to will receive five hundred hidden treasures, five hundred external treasures, and five hundred of the best of villages.' Having spoken thus, (the holy one) departed. As soon as the holy one and his retinue arrived in the city of Holy Victory, the non-humans who spread disease mostly fled far away, and half of the plague subsided. The city gatekeeper reported to the king: 'Five hundred renunciates whose appearance has never been seen before have come to this city, and half of the plague has subsided.' The king was delighted. The Brahmins said: 'This is the power of our performance of peaceful deeds!' Then, the king summoned Katyayana and the five hundred monks, as well as the Brahmins, to a dirty place with elephant dung, and offered them poor food. When they came out, the king had a man pretend to be indifferent and asked them whether the offerings they received were good or bad. The Brahmins spoke ill of the king, while the monks said: 'The giver gave, the receiver received, the beings were satisfied, and they took a day's rations.' And they reported these words to the king. Again, the next morning, the king summoned both groups to a clean dwelling and offered them fine food. Then, he sent another man to ask them as before. The Brahmins praised the king, while the monks said the same as before. Similarly, in many places such as horse dung, he repeatedly tested them as before. The monks never changed, but the Brahmins, because of their greed, looked at the quality of the food and immediately changed their expressions. The king, knowing this, was convinced that the most excellent objects of offering were the monks, and therefore repeatedly made offerings to them. Once, on an occasion when there were many dancers and singers, the king asked the monks about the quality of the singing and dancing. The monks replied: 'We have not seen or heard it.' The king did not believe them, so he gave a bowl filled to the brim with oil to a man who was to be executed, and threatened him: 'If even one drop falls, you will be executed.' Then he had him walk past the dancers and singers. After that, the songs and