Tibetan
འི་མཆོག །གཅིག་ཤོས་ཤེས་རབ་ལྡན་པ་ཡི། །མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བར་ལུང་བསྟན་མཛད། །ཅེས་སོ། །དེ་ནས་ཉེར་རྒྱལ་དང་པང་ནས་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པ་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཀྱི་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ལྔ་བརྒྱ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ན། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་དགེ་སློང་དག་ཚུར་ཤོག་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ཅིག ཅེས་བཀའ་སྩལ་པའི་མཇུག་ཁོ་ནར་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ནས་ཞག་བདུན་ལོན་པ་ཙམ་དུ་གྱུར། ལག་ན་ནི་ལྷུང་བཟེད་དང་བྱ་མ་བུམ་ཐོགས། ལུས་ལ་ནི་ཆོས་གོས་རྣམ་པ་གསུམ་གཡོགས། སྤྱོད་ལམ་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལོན་པ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་དུལ་བ་གྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཚུར་ཤོག་བཀའ་སྩལ་པས། །དེ་དག་མགོ་བྲེགས་ལུས་ལ་སྣམ་སྦྱར་གྱོན། །མོད་ལ་དབང་པོ་རབ་ཞི་གནས་གྱུར་ཏེ། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པས་ལུས་ཟུང་བཀབ་པར་གྱུར། །ཞེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པར་བྱེད་དོ་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མང་པོ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་ན་སྐྱེ་བོ་མ་དད་པ་དག་འདི་སྐད་ཅེས། སངས་རྒྱས་མ་ག་དྷཱ་དག་གི །གྲོང་མཆོག་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་གཤེགས་པས། །ཡང་དག་རྒྱལ་བས་ཀུན་ཁྲིད་ན། །ཕྱི་ནས་ཅི་ཞིག་བཀྲི་བར་བྱ། །ཞེས་ཟེར་བ་ན། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ལན་སྨྲ་བར་མ་ནུས་སོ། །ནངས་པར། འདི་ན་དཔའ་ཆེན་བདེ་གཤེགས་དང༌། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱིས་བཀྲི་མཛད་དེ། །ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱིས་བཀྲི་བ་ལ། །མཁས་པ་སུ་ཞིག་མི་བཟོད་བྱེད། །ཅེས་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་ལྟར་བྱས་པས་སྤོབས་པ་ལན་མེད་དོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ཞག་བཅོ་ལྔ་ལོན་པ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུའི་དྲུང་དུ་བསིལ་ཡབ་གཡོབ་ཅིང་འདུག་གོ །དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་སེན་རིངས་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་སེན་རིངས་ཀྱིས་བདེན་པ་མཐོང་ཞིང༌། ཤཱ་རིའི་བུས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལེན་པ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་བོ། །དེ་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པ་ཁོ་ནར་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ལྔ་བརྒྱ་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་ཡན་ཆད་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་གྲངས་ངེས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་ པ་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་ཉི་ཤུའོ། །བདེན་པ་མཐོང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་ལ་ཅུང་ཟད་རེ་ཐོགས་པའི་སྐབས་མ་གཏོགས། གཞན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁོ་ནའི་འཁོར་ཡིན་པས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དགེ་འ
Chinese
之殊胜。另一位具有智慧者，也被授记为殊胜者。如是。此后，涅若嘉和邦生等五百位婆罗门种姓的遍行者，向薄伽梵的足下顶礼，祈请出家和受具足戒。薄伽梵对他们说：‘比丘们，来吧，行梵行吧！’话音刚落，他们的头发和胡须就剃掉了，如同已经七天一样。手中拿着钵和水瓶，身上穿着三法衣，行为举止非常调顺，如同受具足戒已经一百年一样。当时，诸天说道：‘如来以“来吧”之语教导，他们剃发，身上穿着袈裟。调伏诸根，安住于寂静，以佛陀之意，覆盖身体。’他们特意这样说道。当时，许多比丘去乞食时，不信的人们这样说：‘佛陀前往摩揭陀的都城王舍城，如果真实的胜者引导一切，之后还能引导什么呢？’比丘们无法回答。第二天，佛陀说：‘在这里，有大勇猛的善逝，以正法引导，对于一切以正法引导，哪位智者不能忍受呢？’按照佛陀所说去做，他们无言以对。之后，具寿舍利子受具足戒十五天后，在薄伽梵的身旁扇扇子。当时，佛陀为遍行者先令说法，先令证悟真谛，舍利子从获得阿罗汉中获得心解脱。之后不久，目犍连之子等五百遍行者也现证了阿罗汉的果位。此后，声闻阿罗汉比丘的僧团非常庞大，并且有确定的数量，即比丘阿罗汉一千六百二十位。除了证悟真谛到获得阿罗汉之间稍微有些停顿的情况外，其他都是阿罗汉的眷属，因此没有凡夫的比
English
The excellence of. The other, endowed with wisdom, was also prophesied to be excellent. Thus it is. Then, five hundred wandering ascetics of the Brahmin caste, including Nyergyal and Pangse, prostrated at the feet of the Bhagavan and requested ordination and full ordination. The Bhagavan said to them, 'Come, monks, practice the pure conduct!' As soon as he spoke, their hair and beards were shaved off, as if it had been seven days. In their hands they held begging bowls and water pots, and on their bodies they wore the three robes. Their conduct was very subdued, as if they had been fully ordained for a hundred years. At that time, the gods said, 'The Tathagata teaches with the words "Come!", they shave their heads and wear robes on their bodies. Subduing their senses, they abide in peace, covering their bodies with the Buddha's intention.' They said this specifically. At that time, when many monks went for alms, the unbelievers said, 'The Buddha has gone to Rajagriha, the capital city of Magadha. If the true victor guides all, what else can he guide?' The monks were unable to answer. The next day, the Buddha said, 'Here, there is the great valiant Sugata, who guides with the Dharma. Who among the wise cannot endure everything being guided by the Dharma?' They did as the Buddha said, and they were speechless. Then, after fifteen days of full ordination, the venerable Shariputra was fanning the Bhagavan. At that time, the Buddha taught the Dharma to the wandering ascetic Senaring, and Senaring realized the truth. Shariputra attained liberation of mind from obtaining Arhatship. Soon after, five hundred wandering ascetics, including Maudgalyayana's son, also manifested the fruit of Arhatship. Thereafter, the Sangha of Shravaka Arhat monks was very large and had a definite number, namely one thousand six hundred and twenty Bhikshu Arhats. Except for the slight pause between realizing the truth and attaining Arhatship, the others were all retinues of Arhats, so there were no ordinary beings.