Tibetan
མས་ཅད་བཀུག་སྟེ་མཐར་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཤིང་རྟ་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་དང༌། རྟ་པ་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་དང༌། བྲམ་ཟེ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་དང་ལྷན་ཅིག་སོང་སྟེ། བཞོན་པ་ལས་བབས་ནས་ཏང་བྲང་གི་ཚལ་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བར་ཞུགས་སོ། །རྒྱལ་པོའི་མཚན་མ་ལྔ་པོ་དབུ་རྒྱན་དང༌། གདུགས་དང་རལ་གྲི་ དང༌། རིན་པོ་ཆེས་བརྒྱན་པའི་ལྷམ་དང་ནོར་བུའི་ཡུ་བ་ཅན་གྱི་རྔ་ཡབ་རྣམས་ཕུད་ཅིང་བཞག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཕྱིན་ཏེ་ཕྱག་བཙལ་ནས། བཙུན་པ། བདག་ནི་མ་ག་དྷཱའི་རྒྱལ་པོ་བཟོ་སྦྱངས་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ་པས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། སྟན་ལ་འདུག་ཅིང༌། རྒྱལ་པོ་ཡང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་ལ་ལ་ཕྱག་འཚལ། ལ་ལ་དགའ་བའི་གཏམ་གསོལ། འགའ་ཞིག་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་ལྟ་ཞིང་འཁོད་དོ། །དེའི་དུས་ན་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་མང་པོ་ཞིག་གིས་ལྟེང་རྒྱས་འོད་སྲུང་ཀྱང་འཁོར་དེ་ན་འདུག་པ་མཐོང་སྟེ། ཅི་དགེ་སྦྱོང་ཆེན་པོ་འོད་སྲུང་གི་དྲུང་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་དམ། འོད་སྲུང་དགེ་སྦྱོང་ཆེན་པོའི་དྲུང་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་སྙམ་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པ་ལས། སྟོན་པས་དེ་མཁྱེན་ཏེ། དོན་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འོད་སྲུང་དང་ཞུ་ལེན་འགའ་རེ་མཛད་ནས། བཀའ་སྩལ་པ། འོད་སྲུང་འཁོར་རྣམས་སྐྱོ་བ་སྐྱེད་ཅིག །དེ་ནས་འོད་སྲུང་སྟན་གྱི་སྟེང་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། ཕྱོགས་བཞིའི་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ནས་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་བྱེད་པ་དང༌། འོད་འབྱིན་པ་དང༌། ཡ་མ་ཟུང་གི་ཆོ་འཕྲུལ་དག་བསྟན་ནས་སྟོན་པའི་སྤྱན་སྔར་ལུས་བཏུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བདག་གི་སྟོན་པ་ལགས་སོ། །བདག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ལགས་སོ། །ཞེས་ལན་གསུམ་གསོལ་ཞིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་མཐུན་འགྱུར་མཛད། ལྟེང་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་སྟན་ལ་འཁོད་པ་ན། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཐེ་ཚོམ་དང་བྲལ་ཞིང་དད་པ་སྟོབས་སུ་གྱུར་པ་ན་བདག་མེད་ཀྱི་དོན་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཆོས་གསུངས་པས་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་དང་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་དང་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་སོགས་སྐྱེ་བོ་འབུམ་ཕྲག་དུ་མས་དུས་དེ་ཉིད་དུ་བདེན་པ་མཐོང་ངོ༌། །རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་ གྲོང་ཁྱེར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་འབྱོན་པར་ཞུས་པ་ལ་ཡང་ཅང་མི་གསུང་བར་གནང་ངོ༌། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་རང་གནས་སུ་སོང་ཞིང༌། ཇི་ཙམ་ན་དུས་ལ་བབ་པར་མཁྱེན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར
Chinese
将一切召集后，最终国王亲自率领两万辆车、八万骑兵、婆罗门和无数的居士一同前往，从座驾下来后，进入了当布朗园林的精舍。国王的五种标志，即头饰、伞、剑、镶满宝石的鞋子和带有宝石柄的拂尘等都脱下并放置好。然后前往世尊面前顶礼，禀告说：“尊者，我是摩揭陀国的国王，名为造行形坚。”大国王就这样坐在座位上，国王也坐在一旁。一些婆罗门和居士顶礼，一些互致问候，有些人远远地观望而坐。当时，许多婆罗门和居士看到莲花生·光守护也坐在僧团中，心生疑惑：“难道光守护在伟大的沙门光守护那里行梵行吗？光守护是在伟大的沙门那里行梵行吗？”世尊知道他们的心思，就针对此事与光守护进行了一些问答，然后说道：“光守护，让僧团生起信心吧！”之后，光守护在座位上隐身不见，升到四方的空中，示现四种威仪，放出光芒，示现双运神通，然后在导师面前俯身说道：“世尊是我的导师！我是世尊的声闻！”这样说了三遍，世尊也随声附和。莲花生·光守护向世尊的足下顶礼后坐在座位上，所有的人都消除了疑惑，信心倍增。然后从无我的意义开始说法，国王造行形坚和八万天人、婆罗门和居士等无数众生，都在那一刻证悟了真谛。国王造行形坚请求前往王舍城，世尊也没有说话，表示应允。之后，国王等人各自返回自己的住所。世尊知道什么时候时机成熟，便带领僧
English
After summoning everything, the king himself finally went with twenty thousand chariots, eighty thousand cavalry, Brahmins, and countless householders. Descending from his vehicle, he entered the Kundgaarama in the Tang Brang garden. The king's five emblems, namely the headdress, umbrella, sword, jewel-encrusted shoes, and the jewel-handled whisk, were removed and set aside. Then, he went before the Blessed One, prostrated, and announced, "Venerable, I am the king of Magadha, named Bimbisara." The great king sat down on the seat as he was, and the king also sat to one side. Some Brahmins and householders prostrated, some exchanged greetings, and some sat watching from afar. At that time, many Brahmins and householders saw that Tenggye 'Od Srung (Lotos-Surya, *udaya-sūrya*, 升起之日) was also sitting in the assembly, and they wondered, "Does 'Od Srung practice celibacy under the great ascetic 'Od Srung? Is 'Od Srung practicing celibacy under the great ascetic?" The Teacher, knowing their thoughts, addressed 'Od Srung on the matter and engaged in some questions and answers. Then he said, "'Od Srung, inspire faith in the assembly!" Then 'Od Srung disappeared from his seat and rose into the sky in the four directions, displaying the four postures, emitting light, and showing the miracles of the Yamaka Pratiharya. Then, bowing before the Teacher, he said, "The Blessed One is my teacher! I am a disciple of the Blessed One!" He said this three times, and the Blessed One also concurred. Tenggye 'Od Srung prostrated at the feet of the Blessed One and sat down on the seat. All the people were free from doubt, and their faith increased greatly. Then, beginning with the meaning of selflessness, he taught the Dharma. King Bimbisara, eighty thousand gods, Brahmins, householders, and countless beings all saw the truth at that very moment. King Bimbisara requested to go to Rajagriha, and the Blessed One remained silent, indicating his consent. Then, the king and others returned to their respective abodes. Knowing when the time was ripe, the Blessed One led the Sangha.
Tibetan
་དང་བཅས་པ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང༌། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དང་ཉེ་བར་བྱོན་པ་རྒྱལ་པོས་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་འདྲེན་པར་སྙམ་མནན་ནས། དེའི་ནངས་པར་རྒྱལ་པོ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ལག་བདར་ཏེ་བསོད་སྙོམས་རྒྱ་ཆེར་ཕུལ་ནས། གསེར་གྱི་བྱ་མ་བུམ་བླངས་ནས་ཆུ་སྦྲེངས་ཤིང༌། འོད་མའི་ཚལ་བྱ་ཀ་ལན་ཏ་ཀ་གནས་པ་སྔར་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཡིན་པ་སྟོན་པ་བཞུགས་པའི་གནས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་བྱས་ཏེ་ཕུལ། དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དང་བཅས་པ་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་དང་ཉེ་བ་འོད་མའི་ཚལ་བྱ་ཀ་ལན་ཏ་ཀའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །སོ་གསུམ་པ་མཆོག་ཟུང་གཅིག་བསྟན་པ་ནི། དེའི་ཚེ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཉེར་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང༌། པང་ནས་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་སྟེ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་གཉིས་པོ་དེ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ན། གྲོང་ཁྱེར་ཅ་ཅོ་ཉུང་ཞིང་རྒྱུ་འགྲུལ་ཉུང་སྟེ་ཆེམ་མེར་འདུག་པ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་བསམས་པ། ཨེ་མ་རྒྱལ་པོ་གཞན་གྱི་དམག་ཚོགས་ཀྱིས་འཇིགས་པའམ། ཡང་ན་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དབང་ཆེ་བར་གྲགས་པ་དག་གནས་པ་ལས་བྱུང་ངོ་སྙམ་ནས། ནུབ་མོ་རྒྱུ་སྐར་ལ་བལྟས་པས་འཇིགས་པ་ནི་མེད་པར་ཤེས་སོ། །ནངས་པར་དཔྲལ་རིས་གསུམ་བྱས་ཏེ་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སོང་བ་ན། སྔར་དེ་གཉིས་ལ་སྐྱེ་བོ་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་ཕྱི་བཞིན་དུ་འབྲང་བ་ལས་དེ་ཉིན་གཅིག་ཀྱང་འབྲང་བ་མེད་དོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་གཉིས་པོ་འདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་མཁྱེན་ཞིང༌། དེའང་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་འདུལ་བ་ཡིན་པས། འཕགས་པ་ རྟ་ཐུལ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་གཉིས་པོ་ལ་སོམས་ཤིགདེས་ཀྱང་སྔ་དྲོའི་དུས་སུ་སྤྱོད་ལམ་མཆོག་གིས་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པའི་ཚེ། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་ཐག་རིང་པོ་ནས་མཐོང་སྟེ་ངོ་མཚར་སྐྱེས་སོ། །གྲོང་ཁྱེར་ནས་ཕྱིར་འོང་བའི་ཚེ་དྲི་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བྱ་བ་རྣམས་མགྱོགས་པར་བྱས་ཏེ། ཉེར་རྒྱལ་སྔོན་ལ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱིར་ཕྱུང་སྟེ་ལམ་ཐམས་ཅད་འདུས་འདུས་པའི་མདོ་ཞིག་ཏུ་བསྒུག་ཅིང་འདུག་གོ །ཇི་ཞིག་ན་འཕགས་པ་རྟ་ཐུལ་ཡང་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱིར་བྱུང་བ་ན། ཉེར་རྒྱལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་སྟོན་པ་ནི་གང་ཡིན། གང་གི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱུང༌། སུའི་ཆོས་ལ་དགའ། རྟ་ཐུལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོའི་སྟོན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་དེའི་ཆོས་ལ་དགའོ། །ཉེར་རྒྱལ་གྱིས་སྨྲས་པ། དགེ་སློང་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཅིག རྟ་ཐུལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ཆོས་རྣམས་གང་དག་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། །དེ་ཡི་རྒྱུ་དང་དེ་འགོག་གང་ཡིན་པ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། །དེ་སྐད་གསུང་བའི་ཚུལ་ཅན་དགེ་སྦྱོང་ཆེ། །དེའི་ཚེ་ཉེར་རྒྱལ་གྱིས་བདེན་པ་མཐོང་སྟེ་རྟ་ཐུལ་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས། སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་འདི་ཡིན། །བསྐལ་མང་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ཏུ། །སྔོན་ཆད་མ་མཐོང་མ་ཐོས་པ། །འཆི་མེད་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡི། །གོ་འཕང་འདི་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ད་ལྟར་གང་དུ་བཞུགས། རྟ་ཐུལ་གྱིས་སྨྲས་པ། འོད་མའི་ཚལ་འདི་ཉིད་ནའོ། །དེ་ནས་ཉེར་རྒྱལ་ཡང་པང་ན་སྐྱེས་ཀྱི་སར་སོང་ནས་བདུད་རྩི་ཐོབ་པར་བརྡ་སྤྲད་དེ། སྔར་གྱི་ཚིགས་བཅད་དེ་བརྗོད་པས། པང་ན་སྐྱེས་ཀྱིས་ཀྱང་བདེན་པ་མཐོང་ཞིང་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་བར་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་འཁོར་རྣམས་ལ་རིག་པར་བྱས་ཏེ། དེ་དག་ ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྗེས་སུ་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་ཁས་བླངས་ནས། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་གཉིས་པོ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རེ་དང་བཅས་ཏེ་འོད་མའི་ཚལ་དུ་ཞུགས་པ་ན། འཕགས་པ་རྟ་ཐུལ་ཤིང་དྲུང་ན་བཞུགས་པ་མཐོང་སྟེ། དང་པོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱའམ། འོན་ཏེ་ཆོས་ཐོས་པ་ལ་བྱ་སྙམ་པ་ལས། ཆོས་ཐོས་པ་ལ་ཐོག་མར་བྱ་དགོས་པར་ཤེས་ནས་དང་པོར་རྟ་ཐུལ་གྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས་སོ། །སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། རྒན་ནམ་ཡང་ན་བཞོན་ཡང་རུང༌། །གང་ལས་ཆོས་ནི་རྣམ་ཤེས་པ། །དེ་ལ་ཐོག་མར་ཕྱག་བྱ་སྟེ། །བྲམ་ཟེ་གཙང་མས་མེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་དེ་གཉིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མས་བསྐོར་བའི་དྲུང་དུ་འོང་བ་ན། སྐུའི་དྲུང་དུ་མ་ཕྱིན་གོང་སྟོན་པས་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་གཟིགས་ཙམ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་དུ་མ་མཛད་དེ། རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པའི་མཆོག་དང༌། ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་མཆོག་ཏུ་སྔ་ཉིད་ནས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པ་གཅིག་གིས་ཆེད་དུ་བརྗོད་དེ། སྟོན་པ་དགོངས་ཡུལ་མཐའ་ཡས་པ། །སྐྱེ་རྒུའི་དབང་པོ་ཁྱོད་མཐར་བྱོན། །བཅོམ་ལྡན་སྲིད་པ་མཐར་མཛད་པས། །གྲོགས་པོ་ཉེར་རྒྱལ་པང་ན་སྐྱེས། །དེ་ལྟར་འོངས་པ་གཟིགས་གྱུར་ནས། །འོད་མའི་ཚལ་དུ་མ་ཕྱིན་པར། །ཚོགས་མཆོག་དབུས་སུ་དེ་གཉིས་ནི། །འདི་གཉིས་ང་ཡི་ཉན་ཐོས་ཀྱི། །མཆོག་ཟུང་འགྱུར་ཞེས་ངེས་བསྟན་ཏེ། །གཅིག་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ལྡན་པ
Chinese
，并游历诸方。国王以为世尊已来到王舍城附近的树下，会屈尊前来拜访，于是第二天国王亲自洒扫，广设斋供，取来金瓶盛满清水，将原为嬉戏园林的迦兰陀竹园献为佛陀居住的精舍。此后，世尊与眷属便住在靠近王舍城的迦兰陀竹园，并在此说法。第三十三，显示双胜：当时，有位名叫遍行胜的沙里子，以及另一位名叫挟生的目犍连子，这两位遍行外道带着五百眷属来到王舍城，发现城内寂静萧条，行人稀少。他们心想：莫非是受到其他国王军队的威胁？或是因为有声名远播的苦行僧和婆罗门住在这里？晚上观察星象，得知并无任何威胁。第二天，他们画了三道额纹，前往游乐之处，发现过去有成千上万的人跟随他们，但今天却连一个也没有。当时，世尊知道调伏这两位遍行外道的时机已到，而且要以神通来调伏他们，于是对圣者马胜说：你去看顾那两位遍行外道。马胜也在清晨时，以殊胜的行仪前去乞食。两位遍行外道远远地看见他，感到非常惊讶。心想：等他从城里出来时，一定要问个明白。于是他们迅速办完城里的事情，胜先出了城，在一个所有道路汇集的路口等候。当圣者马胜也从城里出来时，胜问道：你的导师是谁？为了什么而出家？喜欢谁的教法？马胜回答说：我的导师是佛陀世尊。为了他而出家，喜欢他的教
English
and traveled to various places. The king thought that the Blessed One had come to the tree near the royal palace and would condescend to visit, so the next day the king personally swept and offered extensive alms. He took a golden vase filled with water and offered the Kalantaka Bamboo Grove, which was originally a pleasure garden, as a monastery for the Buddha to reside in. Thereafter, the Blessed One and his retinue stayed in the Kalantaka Bamboo Grove near the royal palace and taught the Dharma there. Thirty-third, showing the dual victory: At that time, there was a wandering ascetic named Shariputra, and another named Maudgalyayana, these two wandering ascetics, along with five hundred followers, went to the royal palace and found the city quiet and desolate, with few pedestrians. They thought: Could it be threatened by the armies of other kings? Or is it because there are famous ascetics and Brahmins living here? At night, they observed the stars and learned that there was no threat. The next day, they drew three lines on their foreheads and went to the place of amusement, and found that in the past, tens of thousands of people followed them, but today not even one followed. At that time, the Blessed One knew that the time had come to subdue these two wandering ascetics, and that they should be subdued by means of miraculous powers, so he said to the noble Ashvajit: You take care of those two wandering ascetics. Ashvajit also went to beg for alms in the early morning with excellent conduct. The two wandering ascetics saw him from afar and were very surprised. They thought: When he comes out of the city, we must ask him clearly. So they quickly finished their business in the city, and Sheng came out of the city first, waiting at an intersection where all the roads converged. When the noble Ashvajit also came out of the city, Sheng asked: Who is your teacher? Why did you become a monk? Whose teachings do you like? Ashvajit replied: My teacher is the Buddha, the Blessed One. I became a monk for him and like his
Chinese
敬意！ ཉེར་རྒྱལ་（近胜）说道：比丘，为了我宣说佛法吧！ 马胜说：诸法从因生，彼之因及彼灭者，如来已说，如是说者大沙门。 彼时，近胜见谛，合掌向马胜顶礼，说道：这是救护者们的法，于多劫百千俱胝中，前所未见未曾闻，于此证得不死涅槃之位。 世尊现在何处？ 马胜说：就在这光明园林中。 之后，近胜也去到邬波提舍处，告知已得甘露，并说了之前的偈颂。 邬波提舍也见谛，并如之前一样说了赞颂之语。 之后，两个遍行者告知他们的眷属，他们也承诺要追随佛陀。 两个遍行者与两百五十个婆罗门童子一同进入光明园林时，见到了圣马胜坐在树下。 他们心想，是先礼敬世尊呢，还是先听法呢？ 之后他们意识到应该先听法，于是先顶礼了马胜的足。 导师说道：无论老或少，从谁处如实知晓佛法，就应该首先礼敬他，清净的婆罗门应如敬火一般。 之后，这两人来到世尊处，世尊被成百上千的眷属围绕。 未到佛身前，导师从远处见到他们，就为他们说了许多话，很早就授记他们为具有神变之最胜者和具有智慧之最胜者。 彼时，一位阿罗汉比丘说了赞颂之语：导师，您的意境无边无际，众生之主您已达究竟，世尊您已证得有边际之有，朋友近胜、邬波提舍，见到他们如此前来，未到光明园林，于殊胜的僧众中，就确定地说：这二人将成为我的声闻弟子中的双胜，一位是具有神变的，
English
Homage! Nyergyal (Near Victory) said: "Bhikkhu, teach the Dharma for me!" Ashvajit said: "The dharmas that arise from causes, their cause and their cessation, have been taught by the Tathagata, the great Shramana who speaks thus." At that time, Nyergyal saw the truth and prostrated to Ashvajit with folded palms, saying: "This is the Dharma of the protectors, unseen and unheard in many kalpas, hundreds of thousands of kotis. Here, one realizes the state of deathless nirvana. Where is the Blessed One now?" Ashvajit said: "In this Bright Garden." Then, Nyergyal also went to Upatiṣya's place, informed him that he had obtained the nectar, and recited the previous verse. Upatiṣya also saw the truth and, like before, spoke words of praise. Then, the two wanderers informed their retinue, and they also promised to follow the Buddha. The two wanderers, together with two hundred and fifty Brahmin youths, entered the Bright Garden and saw the noble Ashvajit sitting under a tree. They wondered, "Should we first pay homage to the Blessed One, or should we listen to the Dharma first?" Then they realized that they should listen to the Dharma first, so they first prostrated at Ashvajit's feet. The Teacher said: "Whether old or young, from whomever one truly knows the Dharma, one should first pay homage to them, just as a pure Brahmin reveres fire." Then, the two came to the Blessed One, who was surrounded by hundreds and thousands of attendants. Before reaching the Buddha's body, the Teacher saw them from afar and spoke many words for them, predicting early on that they would be the best of those with miraculous powers and the best of those with wisdom. At that time, an Arhat Bhikkhu spoke words of praise: "Teacher, your realm of thought is boundless, Lord of beings, you have reached the ultimate, Blessed One, you have realized the ultimate of existence. Friends Nyergyal and Upatiṣya, seeing them coming thus, before reaching the Bright Garden, in the midst of the excellent Sangha, you declared with certainty: 'These two will become the twin best of my Shravaka disciples, one is endowed with miraculous powers,'