English
Thus it passed. Having practiced such austerities, experiencing intense and unbearable pain, but not being discouraged, but initiating diligence. The body was not uncultivated, but cultivated. Not dullness, but mindfulness was established. Not distraction, but compassion was focused on one point. Then, in the second stage, he began to meditate on emptiness samadhi, and when he entered into practice, by suppressing exhalation and inhalation, all the winds went to the crown of his head, and an unbearable stinging pain occurred in his head, like being struck with an iron nail. Not discouraged, etc., as before. In the third stage, when actually attaining emptiness samadhi, when suppressing the wind, it flowed from the two ear holes, like a blacksmith blowing a bellows. Thus, although experiencing unbearable pain, not discouraged, etc., as before. In the fourth stage, when having perfected emptiness samadhi and entering into equipoise, by suppressing the flow of wind, the abdomen became extremely distended, and there was a stinging pain in the head and a feeling like being cut by a sharp water knife inside the body, and a stinging pain like being hung in a pit of fire, although experiencing these, not discouraged, etc., as before. In the fifth stage, he partook of poor food and little alcohol, such as consuming the broth of boiled Mon beans or Chinese beans or rice, etc., and not consuming anything else until the color of that broth had faded. At that time, the gods requested to extract essence from the pores of his hair, but he thought that abandoning food and taking essence was hypocrisy, deception, evil, and deceiving others, so he forbade the extraction of essence. Therefore, his body became extremely emaciated and crazed, but not discouraged, etc., as before. How diminished did his body become? The body was like an Astā shrub and a Kalika sapling, which shrivel when completely dried up. The head was also like a lumpy, old curd. The eyeballs were sunken, like stars in a well. The ribs of the body were uneven, and the vertebrae were like braids of hair, and when he wanted to stand, he would fall forward, and when he wanted to sit, he would fall backward, so the upper and lower parts of his body needed to be supported and placed alternately. The roots of the pores of his hair were all rotten, and on his body
Tibetan
ཕྱག་གིས་བྱུགས་པ་ན་བ་སྤུ་ས་ལ་ལྷགས་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ནས་སྔོན་གྱི་ཁ་དོག་བཟང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ནུབ་པར་གྱུར་ཏེ། ལྷ་གསུམ་ཞིག་དེར་ལྷགས་ནས་གཅིག་གིས་གཽ་ཏ་མ་ནི་ནག་པོ་ཞིག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་སྔོ་སངས་ཞིག་གོ །སྨུག་པོ་ཞིག་གོ །ཞེས་སྨྲའོ། །དེར་དཔེ་གསུམ་ཞིག་ཐུགས་ལ་ཤར་ཏེ། ཆུ་ནང་གི་ཤིང་ཤིན་ཏུ་རློན་པ་ལ་བཙུབས་ཀྱང་མེ་མི་འབར་བ་བཞིན་དུ། ལུས་སེམས་གཉིས་ཀར་འདོད་པ་ལ་ཆགས་པས་གྲོལ་བར་མི་ནུས་པ་དང༌། དེ་བས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གཤེར་ཆུང་བའི་ཤིང་རློན་པས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བ་ལྟར། ལུས་འདོད་པ་ལས་ཐག་བསྲིངས་ཀྱང་སེམས་ཀྱིས་མ་བསྲིངས་ན་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། ཤིང་བསྐམས་བཙུབས་པས་མེ་འབྱུང་བ་ལྟར་ལུས་སེམས་གཉིས་ཀར་འདོད་པ་ལས་ཐག་བསྲིངས་པས་ནི། ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་དང་རེག་པར་ནུས་པར་དགོངས་སོ། །དེ་ནས་དུས་དྲུག་པར་ཅུང་ཟད་མནལ་བ་ན་ཤིན་ཏུ་རྩུབ་པའི་རྩྭའི་སྟན་ལ་གཟིམས་ཤིང༌། གཞན་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལས། ཏིལ་ལ་སོགས་པ་འབྲུ་གཅིག་གསོལ་ཏེ། དེའི་མདངས་མ་ཡལ་གྱི་བར་དུ་འབྲུ་གཉིས་པ་མི་གསོལ་བས་སྐུ་ལུས་སྔ་མ་ལས་ཀྱང་ཆེས་ཞུམ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཁ་ཟས་ཕྲ་མོའི་དཀའ་ཐུབ་མཛད་དེ་ཞུམ་པ་མ་ཡིན་པ་སོགས་གོང་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་ཉིན་རེ་བཞིན་མི་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རེ་རྟོག་པར་གཏོང་ཞིང༌། ལྷས་བསྟན་ ནས་ཀྱང་དེ་ཙམ་རེ་གཏོང་སྟེ། ཉིན་རེ་བཞིན་ཕྱིར་འཁོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་གཏམ་སྐྱེལ་བར་བྱེད་ན། རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་ལྷག་པར་ཐུགས་ངན་དུ་མཛད་ཅིང༌། བཙུན་མོའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱང་རྩྭའི་སྟན་ལ་ཉལ་བ་དང༌། གྲགས་འཛིན་མས་ཀྱང་རྒྱན་རྣམས་བོར་ཏེ། ཇི་ལྟར་དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་ལ་ཞུགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་གྲགས་འཛིན་མའི་ལྷུམས་ན་སྲས་ཡོད་པས། དེ་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བའི་གནས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གྲགས་འཛིན་མ་ལ་དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་སུས་ཀྱང་མ་སྨྲ་ཞིག །གཏམ་སྐྱེལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ང་ཉིད་མ་གཏོགས་སུ་ལ་ཡང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཚུལ་མ་བརྗོད་ཅིག་ཅེས་བཀའ་བསྒོས་སོ། །རྒྱལ་པོ་རང་ཉིད་ཀྱིས་གསན་པས་ནང་དུ་ཐུགས་ངན་དུ་འགྱུར་ཡང་རྣམ་འགྱུར་སྦས་ཏེ། གཏམ་གཞན་གྱིས་བཙུན་མོའི་འཁོར་བཅས་རྣམས་འབྲིད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དུས་བདུན་པ་ལ་དཀའ་སྤྱད་འདི་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་མི་ཆོག་གོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། ཁ་ཟས་ཤིན་ཏུ་ངན་པ་ཞེས་བྱ་བ་བེའུ་འོ་མ་འཐུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆུ་དང་ལྕི་བའི་རིལ་བུ་ཕྲ་མོ་རེ་གསོལ། དེའི་མདངས་མ་ཡལ་བ
Chinese
用手触摸时，毛发会掉落在地上。然后，以前美好的颜色也消失了。三位天神来到那里，其中一位说：“乔达摩是黑色的。” 同样，是蓝绿色的。是紫色的。” 这样说。那时，他心中浮现出三个比喻：就像将非常潮湿的木头放入水中摩擦也不会生火一样，身心都执着于欲望，无法解脱；比那稍微干燥一点的湿木头也一样，身体远离欲望，但心没有远离，也不会解脱；就像摩擦干燥的木头会生火一样，身心都远离欲望，就能知、见、触。然后，在第六个时期稍微休息时，他睡在非常粗糙的草垫上，其他与之前一样。只吃一粒芝麻等谷物，在它的光泽没有消失之前，不吃第二粒谷物，所以身体比以前更加消瘦了。像这样进行微薄食物的苦行，不消瘦等都如前所述。那时，净饭王每天派遣两百五十人去探望，天神也派遣那么多。每天返回的人们传递消息，净饭王更加伤心，妃嫔们也睡在草垫上，妙贤女也舍弃了装饰品，进入了如何修苦行的状态。然后，国王因为妙贤女的腹中有王子，为了避免对他造成伤害，禁止任何人对妙贤女说修苦行的事情。也命令传递消息的人不要对任何人，除了他自己，讲述菩萨修苦行的事情。国王自己听到后，虽然内心感到悲伤，但隐藏了自己的表情，用其他话来安慰妃嫔们。然后，在第七个时期，他心想，仅仅这样苦行是不够的，于是吃一种叫做非常糟糕的食物，即未喝牛奶的小牛的尿液和粪便制成的小丸子。在它的光泽没有消失之前
English
When touched by hand, the body hair would fall to the ground. Then, whatever good color there was before also disappeared. Three gods came there, and one of them said, "Gautama is black." Similarly, he is bluish-green. He is purple." Thus he spoke. Then, three similes arose in his mind: Just as rubbing very wet wood in water will not produce fire, being attached to desire in both body and mind, one cannot be liberated; similarly, even slightly less moist wet wood is the same, if the body distances itself from desire but the mind does not, one will not be liberated; just as fire arises from rubbing dry wood, by distancing both body and mind from desire, one will be able to know, see, and touch. Then, in the sixth period, when he slept a little, he slept on a very rough grass mat, and otherwise it was the same as before. He ate one grain of sesame, etc., and did not eat a second grain until its luster had disappeared, so his body became even more emaciated than before. Thus, he practiced asceticism with meager food, and not being emaciated, etc., was as before. At that time, King Śuddhodana sent two hundred and fifty people each day to inquire, and the gods also sent that many. When those who returned each day conveyed the news, King Śuddhodana was even more saddened, and the queen's attendants also slept on grass mats, and Grahadhāriṇī also abandoned her ornaments and entered into the way of practicing asceticism. Then, because Grahadhāriṇī had a son in her womb, and because there was a possibility of harm to him, the king forbade anyone from speaking to Grahadhāriṇī about practicing asceticism. He also commanded those who conveyed the news not to tell anyone other than himself about the Bodhisattva's practice of asceticism. When the king himself heard it, although he was saddened inwardly, he hid his expression and consoled the queen's attendants with other words. Then, in the seventh period, he thought that this much asceticism was not enough, so he ate a small pill made of the urine and feces of calves that had not drunk milk, called very bad food. Before its luster disappeared
Tibetan
ར་ཕྱི་མ་མི་གསོལ་ལོ། །ཅུང་ཟད་མནལ་བར་མཛད་པ་ན། དུར་ཁྲོད་དུ་གཤེགས་ནས་མི་རོ་བམ་པ་དབུ་སྔས་སུ་མཛད་དོ། །དེའི་ཚེ་སྔར་བས་ཀྱང་སྐུ་ལུས་རིད་ཅིང༌། སྐུ་ལུས་རླན་གཤེར་མེད་པ་ལྟར་གྱུར་ལ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གཞོན་ནུ་དང༌། གཞོན་ནུ་མ་དང༌། ཕྱུགས་རྫི་དག་འོངས་ཏེ་རས་བལ་དང༌། མེ་ཏོག་དང་རིལ་བུ་དག་སྙན་དུ་བཅུག་སྟེ་ཤིང་བུས་བདས་ནས་ཤངས་ཀྱི་བུག་ནས་འབྱིན་པར་བྱས། ཤངས་ཀྱི་བུ་གར་བཅུག་ནས་སྙན་དུ་འབྱིན་པ་སོགས་ཕར་འདྲེན་ཚུར་འདྲེན་དུ་བྱེད་དོ། ཁ་ཅིག་དག་ནི་ཀྱཻ་ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཀྱི་ཤ་ཟ་ ལ་ལྟོས་ཞེས་སྐུ་ལ་བོང་བ་དང༌། གསེག་མས་འཐོར་བར་བྱེད་ཀྱང་གསན་པ་དང་གཟིགས་པར་ཡང་མི་མངོན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཞུམ་པ་མ་ཡིན་སོགས་གོང་དང་འདྲ་བར་བཞུགས་སོ། །ཉེར་གཉིས་པ་དཀའ་ཐུབ་གྲོལ་བ་ནི། དེ་ལྟར་དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་དུས་ལོ་དྲུག་འདས་ནས་འདི་སྙམ་དུ་ད་ལྟར་གང་སུ་དག་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བར་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། འདི་ཡང་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་དང་བྱང་ཆུབ་ལ་རེག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་སྔོན་ཞིང་པའི་གྲོང་དུ་བསམ་གཏན་བསྒྲུབས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་ནུས་ན། རིད་ཅིང་ཉམས་ཆུང་བས་དེ་ཡང་བསྐྱེད་མི་ནུས་ཏེ། ལུས་མདངས་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་བྱའོ་དགོངས་ནས་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་ཅི་བདེར་མཛད་ཅིང༌། འབྲས་ཆན་སོགས་ཁ་ཟས། རགས་པ་ཡང་གསོལ། ཏིལ་མར་གྱིས་བྱུག་ཤིང་ཆུ་འཇམ་པོས་ཁྲུས་མཛད་དོ། །དེར་རིམ་གྲོ་པ་ལྔ་པོ་མ་དད་པར་གྱུར་ཏེ། ཤེས་ལྡན་དག་དགཻ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་འདི་ནི་སྤོང་བ་ལས་ཉམ་པ་ཡིན་ཏེ། ད་ནི་འདིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཐོབ་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བོར་ནས་ཝ་ར་ནཱ་སཱིར་སོང་སྟེ། ལྔ་སྡེ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིམ་གྱིས་སྐུའི་མཐུ་བསྐྱེད་ནས་སྡེ་ཅན་གྱི་གྲོང་དུ་གཤེགས་སོ། །དེར་ཡུལ་དེའི་དཔོན་པོ་སྡེ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བུ་མོ་དགའ་མ་དང་དགའ་སྟོབས་མ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་ཡོད་དོ། །དེ་གཉིས་བུད་མེད་རིན་པོ་ཆེ་ལྟར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བར་འགྱུར་བ་ནི་ཐོས། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མ་ཐོས་ལ། བུད་མེད་གང་དག་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་དག་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྟེན་ཞིང༌། དེ་རྫོགས་པ་ན་འོ་ཐུག་གི་མཆོག་བཅོས་ཏེ། དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་དུབ་པའི་དྲང་སྲོང་ལ་ཕུལ་ན། དེའི་བཙུན་མོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཐོས་ནས། དེ་དག་གིས་བརྟུལ་ཞུགས་བླངས་
Chinese
晚饭也不吃了。稍微睡了一会儿后，就去往墓地，把尸体当枕头。那时，身体比以前更瘦了，身体也变得像没有水分一样。城市的年轻人、少女和牧童们来了，把棉花、花和药丸塞进耳朵里，用木棍捅，从鼻孔里取出来。把鼻孔里的东西塞进耳朵里取出来，就这样来回折腾。有些人说：“看啊，停尸房里的食肉者！”用土块和瓦片扔向他，但他既听不见也看不见。然而，他仍然像之前一样，没有沮丧。第二十二，苦行结束：就这样苦行了六年，心想：现在所有想摆脱痛苦的人都到此为止了，但这也不能带来知识、见解和证悟。如果我能像以前在农民的村庄里修习禅定时那样，就能证得菩提，但现在我身体虚弱，无法做到。我必须恢复体力。”他想，于是舒适地呼吸，吃粗糙的食物，如米饭等，用芝麻油涂抹身体，用温水洗澡。这时，五个侍者失去了信心，说：“贤者们，这位乔达摩已经从苦行中衰退了，现在他什么也得不到。”于是抛弃了菩萨，去了瓦拉纳西，被称为五比丘。之后，菩萨逐渐恢复了体力，前往斯德迦那村。那里，当地的统治者名叫斯德迦那，他有两个女儿，名叫嘎玛和嘎斯多玛。这两个女儿像珍宝一样完美。她们听说菩萨会转轮成王，但没有听说过出家。她们听说，如果哪个女人遵守某种戒律和苦行十二年，期满后制作最好的乳粥，献给因苦行而疲惫的仙人，就能成为他的妻子。于是她们发誓要遵守苦行。
English
He did not eat supper. After sleeping a little, he went to the charnel ground and used a corpse as a pillow. At that time, his body was even thinner than before, and his body became as if it had no moisture. The young men, young women, and shepherds of the city came and stuffed cotton, flowers, and pills into his ears, poked them with sticks, and pulled them out of his nostrils. They stuffed things from his nostrils into his ears and pulled them out, doing this back and forth. Some said, "Look, the meat-eater in the charnel ground!" They threw clods of earth and tiles at him, but he neither heard nor saw. However, he remained as before, without being discouraged. Twenty-second, the end of asceticism: After practicing asceticism for six years, he thought, "Now, all those who wish to be free from suffering have come to this point, but this cannot bring knowledge, insight, and enlightenment. If I could attain enlightenment by relying on the meditation I practiced in the village of farmers before, but now I am weak and cannot do it. I must restore my strength." He thought, and then breathed comfortably, ate coarse food such as rice, anointed his body with sesame oil, and bathed in warm water. At that time, the five attendants lost faith and said, "Wise ones, this Gautama has declined from asceticism, and now he will not gain anything." So they abandoned the Bodhisattva and went to Varanasi, where they were known as the Five Bhikkhus. After that, the Bodhisattva gradually regained his strength and went to the village of Sdecan. There, the local ruler named Sdecan had two daughters named Gama and Gastoma. These two daughters were as perfect as jewels. They had heard that the Bodhisattva would become a wheel-turning king, but they had not heard of him becoming a renunciate. They had heard that if any woman observed certain precepts and ascetic practices for twelve years, and upon completion made the best milk porridge and offered it to the ascetic who was exhausted by asceticism, she could become his wife. So they vowed to observe the ascetic practices.