Tibetan
དབུགས་བརྣངས་ཏེ་འཆི་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། རང་ཉིད་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་འདུག་སྟེ་སྔགས་ལྡན་བཏང་ངོ༌། །དེས་སྐད་བཏོན་པས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས་ཕྱིར་བྱུང་སྟེ་བལྟས་པ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་མཐོང་བས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྟའི་རྒྱལ་པོའི་མགུལ་དུ་འཇུས་ཤིང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་དུད་མོའི་སྒྲ་ཆེས་པས། སྔགས་ལྡན་དེ་དབུགས་འགགས་ཤིང་བརྣངས་ཏེ་ཤི་བ་བྲམ་ཟེ་ལས་དྲུག་ལ་བརྩོན་པ་ཞིག་གི་རིགས་སུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱར་རོ། །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་རྔོན་པ་རྒན་པོའི་ཆ་བྱད་དུ་སྤྲུལ་ཏེ། སྔོན་རང་སངས་རྒྱས་ནས་ཤིང་གི་ལྷའི་བར་དུ་བཅོལ་བའི་ངུར་སྨྲིག་གི་གོས་ཤིག་ཡོད་པ་དེ་ལུས་ལ་གྱོན། ལག་ན་མདའ་གཞུ་ཐོགས་ཏེ་ལམ་ཁར་བསྡད་དོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གོས་རིན་པོ་ཆེ་འདི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་མི་འཚམ་ཞིང༌། ཤ་ནའི་ངུར་སྨྲིག་གི་གོས་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་འོས་པར་གཟིགས་ནས་བརྗེ་བར་བཀའ་སྩལ་ཏེ། བརྒྱ་བྱིན་རྔོན་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཞབས་ལ་གཏུགས་ནས་ངུར་སྨྲིག་གི་གོས་ཕུལ། དེས་ཀཱ་ཤི་ཀའི་ན་བཟའ་བླངས་ཏེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་གནས་སུ་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་བཙུགས་སོ། །ངུར་སྨྲིག་གི་གོས་དེ་སྐུ་ལ་མི་འཚམ་པ་ལ་འཚམ་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་དགོངས་པས་སྐུ་དང་འཚམ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཆ་བྱད་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་ངན་སྤོང་གི་བུའི་བསྟི་གནས་སུ་གཤེགས་སོ། །དེ་ལ་བསྟི་གནས་དེར་དེའི་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་སྔོན་རོལ་ནས་ཏཱ་ལའི་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ལྗོན་ཤིང་རྣམས་ཀྱི་མེ་ཏོག་དང༌། འབྲས་བུ་དང་ལོ་མ་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཆགས་པ་ལས། ཉི་མ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྔ་དྲོ་ནས་ཤིང་ཕལ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་དྲང་སྲོང་དེ་དག་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འདུག་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་རྒྱུ་དྲི་བར་མཛད་པས། གསེར་གྱི་ལྗོན་པ་རྣམས་ཤིང་ཕལ་པར་གྱུར་པས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། བཀའ་ སྩལ་པ། གང་གི་མཐུས་བསྟི་གནས་ཀྱི་ཤིང་རྣམས་གསེར་དུ་འགྱུར་བའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་ད་ནངས་སྔ་དྲོ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ད་ནི་དེ་ལ་དེ་འདྲ་བ་དགོས་པ་མེད་པས་དེ་ལྟར་གྱུར་ལ། གལ་ཏེ་དེ་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ན་ནི། ཚལ་དེ་ནི་དེའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་འགྱུར་བ་ཞིག་གོ །དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཡུན་རིང་དུ་བརྟགས་ན། གང་གི་མཐུས་དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་འདི་ཁོ་ནའོ་སྙམ་དུ་ཤེས་ནས། དྲི་བ་ཞུས་པ་ལ། དེ་ལྟར་ངེས་སོ་གསུངས། དེ་ནས་དེས་གདན་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུས་བསྟབས་སོ། །ཉི་ཤུ
Chinese
心想如果憋气而死，自己便坐在花园里，放出了喊叫者。他一喊叫，众人便都出来观看，却没见到菩萨。那些人便抱住马王之颈，发出哀号之声，哭声震天。喊叫者便气息阻塞而死，投生于婆罗门中勤于六业者之家。此后，帝释天化作老猎人的模样，穿上以前从独觉佛到树神之间所寄放的袈裟，手持弓箭，坐在路旁。这时，菩萨心想这珍贵的衣服不适合出家之人，而适合出家之人的是沙那的袈裟，便下令更换。帝释天化作猎人的模样，触碰菩萨的脚，献上袈裟。菩萨取了迦尸迦的衣服，在三十三天处设立盛大的供养。菩萨心想，袈裟原本不适合我的身体，现在让它适合吧，袈裟便适合了他的身体。之后，菩萨以出家人的装束前往断恶仙人子之住处。在那里，从那住处十二年前开始，塔拉树等树木的花朵、果实和树叶都变成了金子的性质。但是，就在当天早上，树木又变成了普通的树木。那些仙人心中感到疑惑，菩萨便询问他们心中疑惑的原因。他们回答说，因为金树都变成了普通的树木。菩萨说道：凭借谁的力量，住处的树木变成金子的那个人，今天早上出家了。现在他不需要那样了，所以才变成这样。如果他不出家，那片园林就会变成他的花园。他们长时间观察菩萨，心想凭借谁的力量变成这样的那个人就是他啊，于是提出了疑问。菩萨回答说，确实如此。之后，他们请菩萨坐上座位，用鲜花和果实来供养。
English
Thinking that he would die from holding his breath, he sat in the garden and released the crier. When he cried out, the crowds came out to look, but they did not see the Bodhisattva. Those people then embraced the neck of the horse king and uttered cries of lamentation, and the sound of weeping was overwhelming. The crier then died from suffocation and was reborn into the family of a Brahmin who was diligent in the six occupations. Then, Indra transformed himself into the guise of an old hunter, wearing the ochre robe that he had previously entrusted to beings ranging from the Pratyekabuddha to the tree deity. Holding a bow and arrow in his hand, he sat by the roadside. Then, the Bodhisattva thought that this precious garment was not suitable for an ordained person, and that the ochre robe of Shana was suitable for an ordained person, and he ordered it to be exchanged. Indra, in the form of a hunter, touched the Bodhisattva's feet and offered the ochre robe. The Bodhisattva took the Kashi garment and established a great offering in the realm of the Thirty-Three. The Bodhisattva thought, 'May the ochre robe, which is not suitable for my body, become suitable,' and the robe became suitable for his body. Then, in the guise of an ordained person, the Bodhisattva went to the abode of the son of the ascetic Nganpong. There, in that abode, from twelve years before, the flowers, fruits, and leaves of the Tala trees and other trees had become golden in nature. However, on that very morning, the trees became ordinary trees. Those ascetics were perplexed in their hearts, and the Bodhisattva asked them the reason for their perplexity. They replied that it was because the golden trees had become ordinary trees. The Bodhisattva said, 'The person by whose power the trees of the abode became gold was ordained this morning. Now he does not need that, so it has become like this. If he had not been ordained, that garden would have become his garden.' They observed the Bodhisattva for a long time, thinking, 'The person by whose power it became like this is none other than him,' and they asked him. The Bodhisattva replied, 'It is indeed so.' Then they invited the Bodhisattva to sit on a seat and showered him with flowers and fruits. Twenty.