Tibetan
་བསྐུལ་ཀྱང༌། ཀཽ་ཤི་ཀ་སོང་ཤིགཁོ་བོ་རེ་ཞིག་གླུ་དབྱངས་ལེན་ནོ་ཞེས་ང་རྒྱལ་གྱིས་འགྲོར་མ་བཏུབ་བོ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐུ་ལུས་སྤྲུལ་པ་ཅིག་གཟིམས་མལ་དུ་བཞག་ནས། བཻ་ཌུརྱའི་པི་ཝང་རྒྱུད་སྟོང་དང་ལྡན་པ་བསྣམས་ཏེ་རབ་དགའ་ཅི་འདྲ་བའི་གཟུགས་ཀྱིས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་གནས་དང་ཉེ་བ་དྲི་ཟ་རབ་དགའི་ཕོ་བྲང་གི་སྒོར་བྱོན་ཏོ། །དེར་སྒོ་བས་རབ་དགའ་ལ་སྦྲན་པ་ན། དེ་ང་རྒྱལ་གྱི་དྲེགས་པས་ང་ལས་གཞན་པའི་དྲི་ཟ་ཡོད་དམ་ཞེས་མོད་ལ་ཕྱིར་བྱུང་བ་ན། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲན་ཏེ་པི་ཝང་བརྡུང་ཞིང་གླུ་དབྱངས་བླངས་པས་སྒྲ་གདངས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱུད་གཅིག་བཅད། གཉིས་བཅད་པ་ནས་མཐར་དགུ་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་གོ་དགུའི་བར་བཅད་དེ་རྒྱུད་གཅིག་བརྡུང་བའི་བར་དུ་ཡང་འགྲན་ནོ། །དེ་ནས་རབ་དགའི་རྒྱུད་གཅིག་པོ་བཅད་པས་སྒྲ་མ་བྱུང་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དེ་ལ་ནི་སྔོན་བཞིན་དུ་སྒྲ་བྱུང་བས་ང་ལས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་དྲི་ཟ་ཡོད་པ་ལྟ་ཞེས་ང་རྒྱལ་ཆག་གོ །དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐུ་དངོས་སུ་བསྟན་ཞིང་ཆོས་བཤད་པས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཐོབ་སྟེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་བླངས་སོ། །བརྒྱ་བཅུ་བདུན་པ་རབ་བཟང་བཏུལ་བ་ནི། དེ་ནས་དེར་མི་སྣང་བར་མཛད་དེ་རྩྭ་ཅན་དུ་བྱོན། དེའི་ཚེ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་ ཞེས་བྱ་བ་ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལོན་པ། ཕྱོགས་དེའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པར་བཀུར་བ་ཞིག་ཡོད་ན། དེ་རྫིང་བུ་དལ་གྱིས་འབབ་པའི་འགྲམ་ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་ཚལ་ན་ཉིན་པར་གནས་ཏེ། དེས་བལྟས་པ་ན་སྟོན་པ་ལྷུམས་སུ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་མེ་ཏོག་རྣམས་སྦལ་མིག་ཐོན། སྐུ་བལྟམས་པ་ན་སྦལ་མིག་ཁ་བྱེ། གཞོན་ནུ་རོལ་པའི་ཚེ་ཁ་འབུས། དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཅུང་ཟད་རིང༌། སངས་རྒྱས་བ་ན་མེ་ཏོག་ཁ་བྱེ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་ཚེ་ལྷན་ནེ་ལྷམ་མེ་ལྷང་ངེར་འདུག གཟིམས་མལ་གྱི་ཐ་མ་ན་བཞུགས་པའི་སྐབས་དེར་ཤིན་ཏུ་རྙིངས་པར་མཐོང༌། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དོ་ནུབ་སྟོན་པ་འདའོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཐོས་ནས་བདག་གི་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བར་བྱ་སྙམ་སྟེ། ཤིང་སཱ་ལ་ཟུང་གི་ཚལ་དུ་སོང་བ་ན་ཀུན་དགའ་བོ་ཕྱི་རོལ་ན་འཆགས་པ་དང་འཕྲད་དེ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་དོ་ནུབ་འདའ་ཞེས་ཐོས་ན་བདག་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ཞུའོ། །ཟེར་བ་ལ་རབ་བཟང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འཚེ་བར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་ཀུན་དགའ་བོས་བཟློག་གོ །རབ་བཟང་གིས་ལན་གསུམ་དུ་སྨྲས་ཀྱང་ཀུན་དག
Chinese
也劝说。 कौशिक (kauśika，俱希迦) 走吧，我暂时要唱歌，他傲慢地不肯走。当时，世尊将一个化身留在寝室里，拿着一架由毗琉璃制成、有千根弦的琵琶，以悦意可喜之身，来到靠近三十三天之处，乐神悦意的宫殿门口。在那里，守门人禀告悦意，他因傲慢自大，认为没有比我更强的乐神，便怒气冲冲地出来。他与世尊一同比赛弹奏琵琶、唱歌，音调没有差别。之后，断了一根弦，断了两根弦，直到断了九百九十九根弦，还在用一根弦弹奏比赛。之后，悦意的那根弦断了，发不出声音，而世尊的琵琶却像之前一样发出声音，他想：看来有比我更卓越的乐神，傲慢心就消失了。世尊显现真身，宣讲佛法，悦意获得了入流果，皈依了三宝，并受了学处。第一百一十七个故事是调伏善悦。之后，世尊在那里隐身，来到了草地。当时，有一个名叫善悦的遍行外道，已经一百二十岁了，被那个地方的人们尊为阿罗汉。他白天住在一个小池塘缓缓流淌的岸边，乌昙跋罗树的树林里。他看到导师入胎时，乌昙跋罗树的花朵长出青蛙的眼睛；诞生时，青蛙的眼睛张开；少年嬉戏时，花苞绽放；苦行时，花朵稍微伸长；成佛时，花朵绽放；转法轮时，花朵鲜艳明亮；最后安卧于寝室时，花朵显得非常衰老。天人们也听到说今晚导师将涅槃，心想我应该消除疑惑，于是前往双娑罗树林，遇到了在外面徘徊的阿难陀。他说：如果听到沙门乔达摩今晚涅槃，我想请教一些疑惑。阿难陀阻止善悦说：不要骚扰如来。善悦说了三次，阿难陀
English
also urged. Kauśika, go away. I will sing for a while, he arrogantly refused to leave. At that time, the Blessed One left an emanation of his body in the sleeping chamber, and carrying a thousand-stringed lute made of beryl, in a pleasing and delightful form, he came near the abode of the Thirty-Three, to the gate of the palace of the Gandharva Delightful. There, the gatekeeper informed Delightful, who, out of arrogance, thinking there was no Gandharva greater than himself, came out in anger. He competed with the Blessed One, playing the lute and singing, and there was no difference in the tones. Then, one string was cut, then two strings were cut, and finally, up to nine hundred and ninety-nine strings were cut, and they still competed with one string playing. Then, Delightful's one string was cut, and no sound came out, but the Blessed One's lute still produced sound as before, and he thought: It seems there is a Gandharva more excellent than me, and his arrogance vanished. There, the Blessed One revealed his true form and taught the Dharma, and Delightful attained the stream-entry, took refuge, and received the precepts. The one hundred and seventeenth story is the taming of Delightful Good. After that, the Blessed One disappeared from there and went to the grassland. At that time, there was a wandering ascetic named Delightful Good, who was one hundred and twenty years old, and was revered as an Arhat by the people of that region. He lived during the day in a grove of Udumbara trees on the bank of a slowly flowing pond. When he looked, when the Teacher entered the womb, the flowers of the Udumbara tree grew frog's eyes; when he was born, the frog's eyes opened; when he played as a youth, the buds blossomed; when he practiced austerities, the flowers lengthened slightly; when he became enlightened, the flowers blossomed; when he turned the wheel of Dharma, the flowers were bright and radiant; when he was finally lying in his sleeping chamber, the flowers appeared very withered. The gods also heard that the Teacher would pass away tonight, and thinking that he should dispel his doubts, he went to the grove of twin Sala trees, and met Ananda wandering outside. He said: If I hear that the Shramana Gautama will pass away tonight, I would like to ask some questions about my doubts. Ananda prevented Delightful Good, saying: Do not disturb the Tathagata. Delightful Good spoke three times, but Ananda
Tibetan
འ་བོས་བཟློག་པ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསན་ཏེ། ང་དང་མུ་སྟེགས་བྱེད་ལྷན་ཅིག་གཏམ་བྱེད་པའི་ཐ་མ་འདི་ཡིན་གྱིས་ཐོངས་ཤིག་ཅེས་གསུངས། རབ་བཟང་ནང་དུ་བཏང༌། དེས་ཀྱང་ཞུ་བ་ཞུས་པ་ལ། བཀའ་སྩལ་པ། རབ་བཟང་ངས་ནི་ན་ཚོད་ཉི་ཤུ་དགུ་ལོན་ཏེ། །རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ལོ་གྲངས་ལྔ་བཅུ་ལྷག་ཅིག་ཏུ། །དགེ་བ་གང་ཡིན་ཅི་ཞེས་གསལ་བར་བྱས་གྱུར་ཞིང༌། རབ་བཟང་ངས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་ཡིན་ཚེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ནི་ཏིང་འཛིན་རིག་པ་རྐང་པ་དང༌། །ང་ཡིས་རྩེ་གཅིག་སེམས་ནི་ཀུན་ཏུ་བསྒོམ་བྱས་ཏེ། །རིགས་པའི་ཆོས་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་བཤད་པར་བྱས་གྱུར་ན། །འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་དག་ན་དགེ་སྦྱོང་གཞན་ཡང་མེད། །ཅེས་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་ བརྒྱད་ཡོད་པ་ལ་དགེ་སྦྱོང་ཡོད་ཀྱི། དེ་མེད་པ་ལ་དེ་ཡང་མེད་པར་གསུངས་པས་རབ་བཟང་གིས་བདེན་པ་མཐོང་ཞིང་ཚུར་ཤོག་གིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་བོ། །དེས་བསམས་པ། སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལྟ་བ་ནི་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་དུ་ང་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདའོ་སྙམ་སྟེ། སྟོན་པ་ལ་ཞུས་པས་གནང་ངོ༌། །དེས་གནས་ལྔ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །གནས་ལྔ་ནི་རབ་བཟང་རང་ཉིད་ཀྱི་ལུས། དགེ་སློང་གིས་བལྟས་ན་དགེ་སློང་གི་ཆ་བྱད་དང༌། མུ་སྟེགས་པས་བལྟས་ན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ཆ་བྱད་དུ་མཐོང་བ་དང་གཅིག །གདུང་འདེགས་པའི་ཁྱོགས་མུ་སྟེགས་པས་འདེགས་མི་ནུས། དགེ་སློང་གིས་འདེགས་ནུས་པ་དང་གཉིས། རྫིང་བུ་ཞིག་སྤྲུལ་ཏེ་དེར་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་བྱིང་འགྲོ་ཞིང༌། དགེ་སློང་རྣམས་མི་བྱིང་བར་སྤྱོད་པ་དང་གསུམ། རྫིང་དེར་མུ་སྟེགས་ཅན་ལ་ཉ་དང་རུས་སྦལ་གྱིས་གནོད། དགེ་སློང་ལ་མ་གནོད་པ་དང་བཞི། གདུང་སྲེག་པའི་མེ་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་སྦོར་མི་ནུས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྦོར་ནུས་པ་སྟེ་ལྔའོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་ཆོ་འཕྲུལ་དང་བཅས་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་པས་རྒྱལ་མཚན་བསྒྲེངས་ཤིང་ལམ་སྲང་རྣམས་བསྐོར་ཏེ། གཽ་ཏ་མ་ངའི་བསྟན་པ་ལས་གཞན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་མེད་ཅེས་ཟེར་ན། དེང་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་བོ། །ཅཻས་ཟེར་རོ། །དེར་གྱད་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འདུས། རྫིང་དེའི་དབུས་སུ་རྡོ་སྟེགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཞུགས་ལ་འབུལ་བར་བྱས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་དང་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་བདེན་པའི་སྟོབས་བོ
Chinese
当（有人）禀告时，如来听到了，说：“这是我与外道一起谈话的最后一次了，请允许吧。”然后让拉桑进去。他也提出了请求，（佛）赐予了教诲：拉桑啊，我已年满二十九岁，出家为僧已经超过五十年了，已经清楚地阐明了什么是善。拉桑啊，如果我出家为僧，持守戒律、禅定和智慧的根本，我一心一意地修习禅定，如果我仅仅是略微地讲述了理性的法，那么，除此之外，外道之中没有其他的修行者。像这样，拥有八支圣道才有修行者，没有八支圣道就没有修行者，这样说后，拉桑就见到了真谛，通过“过来”受了近圆戒，获得了阿罗汉果位。他心想：观看导师涅槃是不好的，不如我先涅槃吧。于是向导师请求，导师答应了。他加持了五个处所，然后涅槃了。五个处所是：拉桑自己的身体，比丘看到的是比丘的装束，外道看到的是外道的装束，这是一。外道无法抬起抬棺材的架子，比丘能够抬起来，这是二。幻化出一个水池，外道们在里面沉没，比丘们不沉没而行走，这是三。在那个水池里，鱼和乌龟伤害外道，不伤害比丘，这是四。焚烧遗体的火，外道们无法点燃，比丘们能够点燃，这是五。像这样，遍行者拉桑带着神变而涅槃，外道们听到后，竖起旗帜，绕着街道，说：除了乔达摩的教法之外，没有其他获得涅槃的。如今我们这些与梵天平等行事的人，遍行者拉桑获得了涅槃。这样说着。在那里，聚集了无数的巨人等民众。在水池的中央，在石台上进行火供，比丘们和外道们都凭借着真谛的力量。
English
When (someone) reported, the Tathagata heard and said, "This is the last time I will speak with the heretics, please allow it." Then he let Rabzang in. He also made a request, and (the Buddha) gave the teaching: "Rabzang, I am twenty-nine years old, and I have been a monk for more than fifty years. I have clearly explained what is good. Rabzang, if I have become a monk, holding the root of discipline, meditation, and wisdom, and I have single-mindedly practiced meditation, and if I have only slightly explained the rational Dharma, then, apart from this, there are no other practitioners among the heretics. Like this, there are practitioners who have the eightfold noble path, and there are no practitioners who do not have it." After saying this, Rabzang saw the truth, and through "come here" he received full ordination and attained the Arhatship. He thought: "It is not good to watch the teacher's Nirvana, I should enter Nirvana first." So he asked the teacher, and the teacher agreed. He blessed five places and then entered Nirvana. The five places are: Rabzang's own body, which the monks saw as the attire of a monk, and the heretics saw as the attire of a heretic, this is one. The heretics could not lift the frame for carrying the coffin, but the monks could lift it, this is two. He conjured up a pond, in which the heretics sank, but the monks walked without sinking, this is three. In that pond, fish and turtles harmed the heretics, but did not harm the monks, this is four. The fire for burning the corpse, the heretics could not light, but the monks could light, this is five. Like this, the wandering Rabzang entered Nirvana with miracles, and when the heretics heard this, they raised flags and circled the streets, saying: "Apart from Gautama's teachings, there is no other way to attain Nirvana. Now, we who act equally with Brahma, the wandering Rabzang has attained Nirvana." They said this. There, countless crowds of giants and other people gathered. In the center of the pond, a fire offering was made on a stone platform, and the monks and heretics all relied on the power of truth.