Tibetan
རྒྱས་པ་དང༌། གང་དུ་བསོད་སྙོམས་གསོལ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་རྣམ་སྨིན་མཉམ་སྟེ། ཚེ་དང་ཁ་དོག་དང༌། སྟོབས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་བདེ་འགྲོ་དང་ཕྱུག་པ་དང་འཁོར་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བའི་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲོས་ཤིག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཀུན་དགའ་བོས་ཀྱང་དེའི་འགྱོད་པ་བསལ་ལོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གྱད་ཡུལ་གྱི་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་རྩྭ་ཅན་གྱི་ལམ་གྱི་ཕྱེད་དུའང་ སྐུ་རྒྱབ་མི་བདེ་སྟེ། སྐུ་ངལ་གསོ་བའི་དོན་དུ་སྔོན་བཞིན་གཟིམས་པར་མཛད་དེ། ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྨོས་ཤིག་གསུངས། དེས་ཀྱང་བཤད་པ་ན། བརྩོན་འགྲུས་སྨྲས་སམ་གསུང་པ་ན། སྨྲས་ལགས་ཞུས་པས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཆེ་བ་བརྗོད་པར་མཛད་དེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ནས་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ཉན་པའི་ཆེ་བ་བརྗོད་དོ། །བརྒྱ་བཅོ་ལྔ་པ་རྩྭ་ཅན་དུ་བྱོན་པའི་མཛད་པ་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གྲོང་ཁྱེར་རྩྭ་ཅན་དུ་བྱོན་ནས་རྩྭ་ཅན་གྱི་གྱད་གྲོང་དང་ཉེ་བ་ཤིང་སཱ་ལ་ཟུང་གི་ཚལ་དུ་བྱོན་ནས་ཤིང་སཱ་ལ་ཟུང་གི་བར་དུ་ཁྲི་ཆོས་ལ་དབུ་འཕང་བྱང་དུ་སྟོན་ཞིག །དོ་ནུབ་ནམ་གྱི་གུང་ཐུན་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས། ཀུན་དགའ་བོས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེར་ཕེབས་ནས་གློ་གཡས་པ་ཕབ། ཞབས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཞབས་བཞག སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་དང༌། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་འདུ་ཤེས་མཛད་དོ། །དེར་ཀུན་དགའ་བོ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་མི་བདེ་བར་གྱུར་པ་ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད་དེ། ཀུན་དགའ་བོས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་དྲུག་སྤངས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་ངན་པ་ཐོ་ཤུ་ཙམ་འདིར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་གང་ལགས་ཞུས་པ་ན། འདི་ལ་གྲོང་ཁྱེར་ངན་པ་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ཀུ་ཤ་ཅན་དང༌། རྒྱལ་པོ་ལེགས་མཐོང་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་རྒྱུད་གསུངས་ནས་ཤིང་སཱ་ལ་ཟུང་གི་ཚལ་དང༌། གྱད་ཀྱི་དབུ་རྒྱན་བཏགས་པའི་མཆོད་རྟེན་གྱི་བར་དཔག་ཚད་བཅུ་གཉིས་ཁོར་ཡུག་གི་གནས་འདིར་ངས་སྔར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་ལུས་དྲུག་བླངས་ཤིང་དོར་ལ། བདུན་པ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་འདི་ཡིན་ཏེ། བརྒྱད་པ་ནི་འདོར་བའི་གནས་མེད་དོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དཔེ་ཅན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་མདུན་ན་འདུག་གོ །ཀྱཻ་དགེ་སློང་ངའི་མདུན་དུ་མ་འདུག་པར་སོངས་ཤིག །ཅེས་བཀའ་སྩལ་པས་ཕྱིར་སོང་སྟེ། དེ་ཡང་དགེ་སློང་དེའི་གཟི་བརྗིད་ཀྱིས་ལྷ་རྣམས་དེར་འོང་བར་མི་ནུས་ཏེ། སངས་རྒྱས་འ
Chinese
广大的，以及在哪里接受布施后涅槃的这两种果报是相同的，即寿命和颜色，力量和享受，善趣和富裕，以及拥有眷属，是做了和积累了这样的业。请这样说！如是说后，阿难陀也消除了他的后悔。之后，世尊在巨人之地的游乐田野的草地之路的一半时，背部不适，为了休息而如先前一样躺下，对阿难陀说：说一下菩提的支分。他也说了。当说精进或者被说时，回答说：说了。于是讲述了精进的伟大，然后结跏趺坐而坐。那时，另一位比丘也讲述了听法的伟大。第一百一十五个是前往草地的行为：之后，世尊前往草地城市，到达草地巨人之村附近的两棵娑罗树林，在两棵娑罗树之间，将床的头朝向北方。今晚午夜时分将要涅槃。这样说了。阿难陀也如是做了。如来到达那里后，放下右胁，脚上叠着脚，作意光明之想，以及忆念和正知，以及涅槃之想。在那里，阿难陀非常不悦，真实地赞叹道：阿难陀禀告说：世尊，舍弃了六个大城市，为何要在如此恶劣的土坯小城涅槃呢？回答说：不要称此为恶劣之城，讲述了鸠尸国王和善见国王等的故事后，在两棵娑罗树林和巨人头饰所系的佛塔之间，十二由旬范围的此地，我曾取舍了六次转轮王的身体，第七次是现在的这个，第八次是没有舍弃之处了。那时，持经典的僧人在世尊的面前坐着。喂，比丘，不要坐在我的面前，离开吧！这样命令后就离开了。那是因为那位比丘的光辉，诸天不能来到那里。
English
Extensive, and where alms are offered and nirvana is attained, both have the same result: life, color, strength, enjoyment, good rebirth, wealth, and retinue, because they have done and accumulated such deeds. Please say so! Having said this, Ananda also dispelled his regret. Then, the Blessed One, in the middle of the grassy path in the pleasure field of the giants' land, felt discomfort in his back. To rest, he lay down as before and said to Ananda: Recite the limbs of enlightenment. He also recited them. When diligence was mentioned or spoken of, he replied: I have spoken. Then he spoke of the greatness of diligence and sat in the lotus position. At that time, another monk also spoke of the greatness of listening to the Dharma. The one hundred and fifteenth act is going to the grassy place: Then, the Blessed One went to the grassy city, near the giants' village of the grassy place, to the grove of twin Sala trees, and between the twin Sala trees, set the head of the bed facing north. Tonight, at midnight, I will pass into nirvana. He said this. Ananda also did so. The Thus-Gone One arrived there, laid down his right side, placed his feet on top of each other, and practiced the perception of light, as well as mindfulness and awareness, and the perception of nirvana. There, Ananda became very unhappy and truly praised him. Ananda reported: Blessed One, having abandoned six great cities, why do you pass into nirvana in such a bad mud-brick town? He replied: Do not call this a bad city. After telling the stories of King Kusha and King Sudarshana, in this place within a twelve-yojana radius between the grove of twin Sala trees and the stupa where the giants' headdress is tied, I have taken and abandoned six bodies of a universal monarch. The seventh is this present one, and the eighth has no place to abandon. At that time, the monk who held the scriptures was sitting in front of the Blessed One. Hey, monk, do not sit in front of me, leave! Having commanded this, he left. That was because the gods could not come there due to the glory of that monk.
Tibetan
བྱུང་བ་ནི་དཀོན་ལ། དོ་ནུབ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ན། དེ་སྤྱན་སྔར་ཡོད་པས་མཆོད་པའི་ཕྱིར་བདག་ཅག་གིས་འགྲོ་མ་ཐུབ་བོ་ཞེས་ལྷ་རྣམས་ཁ་ཟེར་བ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །དེར་དཔག་ཚད་བཅུ་གཉིས་ཁོར་ཡུག་ཏུ་ལྷས་མ་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། འཁར་བ་གཟུག་པའི་ཁྱོན་ཙམ་ཡང་སྟོང་པ་མེད་དོ། །དེ་ནས་ཀུན་དགའ་བོས་སྟོན་པའི་གདུང་ལ་མཆོད་པ་ཇི་ལྟར་བགྱི་བའི་ཚུལ་ཞུས་པས། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་གདུང་ལ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་བཞིན་བྱེད་ཚུལ་རྣམས་ཞུས་ལན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་རྒྱས་པར་གསུངས་ནས། ཡང་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རྩྭ་ཅན་གྱི་གྱད་རྣམས་ངེད་ཀྱི་ཉེ་འཁོར་དུ་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་མོད་ཀྱང༌། ངེད་ལ་སྦྲོན་མཁན་མ་བྱུང་བས་བསྙེན་བཀུར་མ་ཐུབ་བོ་ཞེས་ཕྱིས་འགྱོད་ཅིང་གྱོད་ཁ་རྡོལ་བར་ཡོང་བས། ཁྱོད་སོང་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དོ་ནུབ་ཀྱི་གུང་ཐུན་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བས་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྒྲུབས་ཤིག་ཅེས་སྦྲན་པར་བྱའོ། །ཀུན་དགའ་བོས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱས་པས། རྩྭ་ཅན་གྱི་གྱད་རྣམས་རང་རང་གི་བུ་དང་ཆུང་མ་ལ་སོགས་པ་གཉེན་འདུན་རྣམས་དང་བཅས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞལ་ལྟ་བ་དང༌། བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འོངས། དེ་རྣམས་རང་རང་གི་བསམ་པ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཚིམ་པར་མཛད། གྱད་དེ་དག་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། བསླབ་པའི་གནས་ལྔ་ལེན་པར་འདོད་པ་ལ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་ཏེ། དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་འབོགས་སུ་འཇུག་པར་མཛད་པ་ལས། རེ་རེ་ནས་སྡོམ་པ་ཕོག་ན་མི་ཟིན་པར་ཤེས་ནས། སངས་རྒྱས་ལ་ཞུས་པས་གནང་བ་སྩལ་ཏེ། གྱད་ལྔ་བརྒྱ་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་ཕོག་གོ །བརྒྱ་བཅུ་དྲུག་པ་རབ་དགའ་བཏུལ་བ་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ད་ནི་གདུལ་བྱའི་དོན་དུ་གཉིས་ཤིག་ལུས་ཏེ། རབ་དགའ་དང༌། རབ་བཟང་ངོ༌། །ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ རབ་བཟང་ནི་སེམས་སྦྱངས་པའི་ཕྱིར་འདུལ་བར་བླ་ན། དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་ནི་གདུལ་བར་དཀའ་ལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གདུལ་ནུས་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་མ་ཡིན་པས། ང་འདས་པའི་འོག་ཏུ་རབ་དགའ་གཞན་གྱིས་འདུལ་བར་མི་ནུས་དགོངས་སོ། །དེ་ལ་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་དང་གྲོགས་པོ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུམ་གྱི་ལྷུམས་སུ་ཞུགས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཟིམས་མལ་ཐ་མའི་བར་དུ། སྟོན་པའི་དྲུང་དུ་མཆོད་པ་ལ་འགྲོ་བར་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དེ་ལ་ཡང་ཡང
Chinese
出现的原因是，如果今晚入灭，因为他在眼前，为了供养，我们不能去，为了遣除诸天所说的这些话。那里十二逾缮那的范围内，没有天神不遍布的，连插木棍的地方也没有空隙。之后，阿难请问应如何对导师的遗体进行供养。详细讲述了应如转轮王的遗体一样进行处理的方式，作为回答。又对阿难说：草地上的大力士们，导师在我们的附近入灭，但因为没有人邀请我们，所以无法进行侍奉，之后会后悔并争吵起来。你前去邀请他们，说如来将于今晚的半夜入灭，你们要做什么就去做吧。阿难也照做了。草地上的大力士们带着各自的儿子、妻子等亲属，为了瞻仰如来的容颜和进行侍奉而来到佛前。如来以符合他们各自心意的佛法使他们感到满足。那些大力士想要皈依和受持五戒，如来对阿难说，让他给他们授予居士戒。因为知道如果一个一个地授予戒律无法完成，所以请示了佛陀，佛陀允许了，于是同时给五百大力士授予了居士戒。第一百一十六，调伏乐喜：之后，世尊心想：现在为了调伏的对象只剩下两个了，即乐喜和乐贤。自在行的乐贤是为了调伏心性而必须调伏的，而乐神的国王乐喜则难以调伏。声闻的调伏对象是佛陀能够调伏的，而佛陀的调伏对象不是声闻所能调伏的。我涅槃之后，乐喜将无法被其他人调伏。乐神的国王乐喜是帝释天的朋友，从菩萨进入母亲的子宫开始，直到最后的卧榻，帝释天经常劝他去导师那里进行供养。
English
The reason for this was to dispel the words of the gods, who said, "If he passes away tonight, we cannot go to offer because he is before us." There, in the area of twelve yojanas, there was no place not covered by gods, not even enough space to stick a cane. Then, Ananda asked how to make offerings to the relics of the Teacher. He explained in detail how to treat them like the relics of a Chakravartin king, as an answer. He also said to Ananda: "The giants of the grasslands, although the Teacher has passed away near us, because no one invited us, we could not serve him, and later we will regret and quarrel. Go and invite them, saying that the Tathagata will pass away at midnight tonight, so do whatever you need to do." Ananda did as he was told. The giants of the grasslands, with their sons, wives, and other relatives, came before the Tathagata to see his face and to serve him. The Tathagata satisfied them with the Dharma that suited their individual minds. Those giants wanted to take refuge and take the five precepts, and the Tathagata told Ananda to have them receive the lay vows. Knowing that it would not be possible to give the vows one by one, he asked the Buddha for permission, and the Buddha granted it, so he gave the lay vows to five hundred giants at once. The one hundred and sixteenth, taming Rati: Then, the Blessed One thought: "Now there are only two left to be tamed, namely Rati and Subhadra. The wandering Subhadra must be tamed in order to tame his mind, while the king of the Gandharvas, Rati, is difficult to tame. The disciples of the Shravakas can be tamed by the Buddha, but those who are to be tamed by the Buddha cannot be tamed by the Shravakas. After my Nirvana, Rati will not be able to be tamed by anyone else." The king of the Gandharvas, Rati, is a friend of Indra, and from the time the Bodhisattva entered his mother's womb until his final bed, Indra often urged him to go to the Teacher to make offerings.