Tibetan
་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་པ་ལ། འོན་ཀྱང་དེ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་གྱི་བཙུན་མོར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ལུང་བསྟན་པ་དེ་དགེ་འདུན་གྱི་ནས་ཀྱི་ལས་བྱེད་པའི་བུ་མོ་ལྔ་བརྒྱར་གཉིས་ཀྱིས་མ་ཚང་བས་ཐོས་ཏེ་བཙུན་མོ་རིན་པོ་ཆེའི་འཁོར་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །དེར་ཀུན་དགའ་བོ་མཆི་མ་ཕྱུང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡང་བརྒྱུད་མ་ནས་བརྒྱུད་མར་སྦྱིན་པར་སྩལ་ན། ནས་རུལ་པ་གསོལ་དགོས་པ་ལྟ་ཞུས་པས། སྟོན་པས་ཚེམས་མཆེ་བའི་བར་ནས། ནས་ཆན་གཅིག་བཏོན་ཏེ་ཀུན་དགའ་བོ་འཚལ་དུ་བཅུག་ནས། ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ལྟ་བུའི་རོ་མྱོང་བ་དྲན་ནམ། གསོལ་བ། འདི་ལྟ་བུའི་རོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མྱོང་བ་སྔར་མི་དྲན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རོ་བྲོ་བའི་མཆོག་བརྙེས་པས། ཁ་ཟས་བཟང་ངན་གང་ཡིན་ཡང་རོ་བརྒྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་དེ་ལྟ་བུ་མཐའི་རྒྱལ་ཕྲན་དག་གིས་ཐོས་ནས། མེ་སྦྱིན་ལ་ཕོ་ཉ་བཏང་བས་དེ་དག་ནང་དུ་མ་ཚུད་དོ། ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཐོས་ནས་ཤིང་རྟ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་འབྲས་སཱ་ལུ་པ་རབ་ཏུ་སྨིན་པས་བཀང་སྟེ་འབུལ་དུ་བཏང་བ་ན། ལམ་དུ་བདུད་སྡིག་ ཅན་ཀུན་དགའ་བོར་སྤྲུལ་ཏེ་སྟོན་པ་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ་ལྷས་བདུད་རྩི་འདྲེན་གྱི་ཕྱིར་ལྡོག་ཅིག་ཟེར་རོ། །འོན་ཀྱང་མ་ལྡོག་པར་འོངས་པ་ན་བདུད་ཀྱིས་ཆར་ཆེན་པོ་ཕབ་སྟེ། ཆུས་ཤིང་རྟའི་ལྟེ་བ་ཙམ་ནུབ་པས་འགྲོ་མ་ཐུབ་བོ། །དེ་ལྟར་ཟླ་བ་གསུམ་འདས་པ་ལ་དེད་དཔོན་དེས་གདུགས་ཚོད་བཟང་པོ་ཞིག་གསོལ་ཏེ། བདག་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་དུ་གྱུར་ཅིག །རྟ་ཅང་ཤེས་ནི་བུ་ཐུ་བོ་རྒྱལ་ཚབ་དང༌། རྟ་ལྔ་བརྒྱ་ནི་བུ་ལྔ་བརྒྱ། བཙུན་མོར་ལུང་བསྟན་པ་ནི་བཙུན་མོ་དམ་པ་དང་བུ་མོ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་རྣམས་ཀྱང་དེའི་འཁོར་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་ཅིང༌། སྟོན་པས་ཀྱང་དེ་ལྟར་འགྲུབ་པར་ལུང་བསྟན་ཏོ། །ཟླ་བ་གསུམ་པོ་འདས་པའི་མཚམས་དེར་རྒྱལ་པོ་མེ་སྦྱིན་ཡང་ཕྱིར་བྱུང་བ་ན་མཐའི་རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་ཀྱིས་བསྐུར་བའི་འཕྲིན་ཡིག་དང་ངག་འཕྲིན་ཀློག་ཅིང་ཉན་པར་བྱེད་དོ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོན་པ་ལ་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་བསོད་སྙོམས་གསོལ་བར་ཁས་བླངས་ནས་མ་ཕུལ་བས་རྟ་ཆག་གི་ནས་གསོལ་ལོ་བྱ་བ་ཡོད་དོ། །སྟོན་པས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ཁྱོད་མེ་སྦྱིན་ཅན་སོང་ལ། ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཟླ་བ་གསུམ་གནས་ཟིན་གྱི། ད་འགྲོའོ་ཞེས་སྨོས་ཤིག ཀུན་དགའ་བོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་བྱས་པ་ན་རྒྱལ་པོ་ན་རེ། བསོད་སྙོམས་འོ་མི་བརྒྱལ་ལམ། རྒྱལ་ཕྲན་
Chinese
才能获得。然而，她将成为转轮王的王妃。听到这个授记后，僧团中五百名以大麦为生的婢女，因为缺少两人而发愿成为珍妃的眷属。当时，阿难尊者流着眼泪问道：世尊，您甚至将自己的身体从一代传给一代地布施，难道还要吃腐烂的大麦吗？佛陀从牙齿间取出一粒大麦，让阿难尊者去品尝，问道：你还记得尝过这种味道吗？回答说：以前不记得尝过这么美味的味道。如来已经证得了味道中的至上，无论食物好坏，都会变成百味。那时，边境小国听说了这件事，派使者去火施国，但他们没有被允许进入。施主给孤独也听说了这件事，用五百辆车装满了成熟的稻米，送去供养。在路上，恶魔化身为阿难尊者，说道：诸天为了给导师和僧团带来甘露，让他们回去吧。然而，当他们没有回去时，恶魔降下大雨，水淹没了车轴，无法前行。就这样过了三个月，车夫供养了一把好伞，发愿道：愿我成为转轮王！良马成为长子太子，五百匹马成为五百个儿子，被授记为王妃的是贤妃和五百个女儿，也成为他的眷属。佛陀也授记说会这样成就。三个月过去后，火施国王也回来了，阅读并听取了边境小国送来的信件和口信。所有这些都说：你答应供养佛陀三个月的斋饭，却没有做到，所以吃了马料大麦。佛陀对阿难说：你去火施国，告诉他们：你们的国家我已经住了三个月了，现在要走了。阿难也照做了，国王说：斋饭牛奶没有变质吗？边境小国
English
can be obtained. However, she will become the queen of the Chakravartin King. After hearing this prophecy, five hundred barley-farming maids in the Sangha, lacking two, prayed to become attendants of the precious queen. Then, Venerable Ananda shed tears and asked: World Honored One, even though you have given your body from generation to generation in charity, do you still have to eat rotten barley? The Buddha took out a grain of barley from between his teeth and had Ananda taste it, asking: Do you remember tasting such a flavor? He replied: I do not remember ever tasting such a rich flavor before. The Tathagata has attained the supreme of flavors, so whatever food is good or bad, it will turn into a hundred flavors. At that time, such border kingdoms heard of this and sent messengers to the Fire Offering country, but they were not allowed to enter. The householder Anathapindika also heard of this and sent about five hundred carts filled with ripe Sālu rice to offer. On the way, the evil demon transformed into Ananda and said: The gods are bringing nectar to the Teacher and the Sangha, so turn back! However, when they did not turn back, the demon sent down a great rain, and the water submerged the axles of the carts, making it impossible to move forward. Thus, three months passed, and the charioteer offered a good umbrella, praying: May I become a Chakravartin King! May the thoroughbred horse become the eldest son, the crown prince, and the five hundred horses become five hundred sons. May the one prophesied to be queen become the virtuous queen and the five hundred daughters also become his retinue. The Buddha also prophesied that it would be so. After those three months had passed, King Fire Offering also returned and read and listened to the letters and messages sent by the border kingdoms. All of them said: You promised to offer alms to the Buddha for three months, but you did not fulfill it, so you ate horse-feed barley. The Buddha said to Ananda: Go to the Fire Offering country and tell them: I have stayed in your country for three months, and now I am leaving. Ananda did as he was told, and the king said: Has the alms milk not gone bad? Border kingdoms
Tibetan
རྣམས་ཀྱི་ཚིག་བདེན་ནམ་ཟེར་བ་ལ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་བསྙད་པས། རྒྱལ་པོ་དེ་དྲན་མེད་དུ་བརྒྱལ་ཞིང་ཆུ་གཏོར་བས་དྲན་པ་རྙེད་ནས། ནང་མི་རྣམས་ལ་ངས་ཁ་ཟས་འདི་ལྟ་བུ་སྦྱོར་ཅིག་ཅེས་མ་བསྒོས་སམ། དེ་རྣམས་ན་རེ། གསུང་སྟེ་ཉིན་རེ་བཞིན་ཁ་ཟས་སྦྱོར་ལ་ད་དུང་ཡང་བགྱིད་མོད། སུ་ལ་སྩལ་བ་མ་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མེ་སྦྱིན་སྟོན་པའི་སྤྱན་སྔར་སོང་ནས་ནོངས་པ་བཤགས་ཏེ། ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བར་ཞུས་པ་དང༌། དེ་མ་གནང་བར་ལོ་བདུན་དང༌། ཟླ་བ་བདུན་དང༌། དགུང་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཞུས་ཀྱང་དེ་དག་ མ་གནང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་གདུལ་བྱ་ནི་མདང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་དུས་དང་ནི་ཉེ་བས་རྩོམ་པ་འདི་ཐོངས་ཤིག་གསུང༌། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་མར་སང་ཉིན་གདུགས་ཚོད་གསོལ་བར་ཞུས་པས་དེ་གནང་ངོ༌། །བློན་པོ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐབས་བསྟན་ཏེ། ཟླ་བ་གསུམ་དུ་ཁ་ཟས་སྦྱར་བ་ཐམས་ཅད་ས་ལ་བཀྲམ་སྟེ། དགེ་འདུན་གྱི་ཞབས་ཀྱིས་བཅགས་པས་ལོངས་སྤྱད་པར་འགྱུར་བར་བྱས། སྟོན་པ་འཁོར་བཅས་ལ་གདུགས་ཚོད་གསོལ་ཞིང༌། སྟོན་པས་ཀྱང་ཆོས་བསྟན་པ་དང་ཡོན་བསྔོ་བའི་བར་དུ་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་ལྗོངས་དཔའ་བོའི་སྡེ་དང༌། གྲོང་ཁྱེར་དགྲ་མཐའ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་གྱི་བདེ་བ་ལ་ཡང་དག་པར་བཀོད་དེ། ཕྱིར་གཤེགས་པ་ན་དགེ་སློང་འགའ་ཞིག་གིས་སྤྱིལ་པོ་རྣམས་བཤིག་གོ །དེ་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མ་བཤིག་ཅིག །སྤྱིལ་པོ་དག་ཇི་སྲིད་གནས་པ་དེ་སྲིད་དུ་བསོད་ནམས་ཀྱང་འཕེལ་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་མལ་ཆ་དང་ཆོས་གོས་དང་གནས་མལ་ལ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །བརྒྱ་བཞི་པ་ལྔ་ལེན་གྱི་ལམ་བར་དུ་བྱུང་བའི་གཏམ་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྷོ་ཕྱོགས་ལྔ་ལེན་གྱི་ཆུ་ཀླུང་གདྒཱའི་འགྲམ་ན་མར་གཤེགས་པ་ན། དགེ་སློང་ཞིག་གིས་མདོར་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ཞུས་པས། གདྒཱའི་ཆུ་ལ་ཤིང་སྡོང་ཞིག་ཁྱེར་བ་གཟིགས་ནས། འདི་ཕར་འགྲམ་དང༌། ཚུར་འགྲམ་དང༌། དབུས་སུ་མ་ཆགས། སྐམ་ལ་མ་ཕྱུང༌། མི་དང་མི་མ་ཡིན་པས་མ་བཟུང༌། ཀློང་དུ་མ་རུལ་ན་རྒྱ་མཚོར་གཞོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཚུར་རོལ་ལམ་ཆགས་སོགས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གཞོལ་བར་འགྱུར་རོ། །མདོར་བསྡུས་པ་དེའི་དོན་དེ་རྒྱས་པར་གསུངས་པས་དེས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་བོ། །དེའི་ཉེ་ལོགས་ན་དགའ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་གནག་རྫི་རྒན་པོ་ཞིག་གིས་བ་ལང་འཚོ་བའི་ངང་ནས་འཁར་བ་ས་ལ་ བཙུགས་ཏེ་བསྡད་པ་ན་ཆོས་དེ་དག
Chinese
当问及他们的话是否真实时，他们讲述了事情的经过。国王听后昏厥过去，用水泼醒后，问家人们：“我是否吩咐过你们准备这样的食物？”他们回答说：“是的，您吩咐了，我们每天都准备食物，现在还在做，但不知道是供养给谁的。”之后，国王前往施火供养的导师面前忏悔，请求终生侍奉。导师没有答应，即使请求七年、七个月、七天，导师也没有答应。导师说：“国王您这个被调伏者，涅槃的时辰已经临近，请放弃这个念头吧。”最后，国王请求第二天供养斋饭，导师答应了。聪明的臣子们献计说：“将三个月来准备的食物全部撒在地上，让僧众的脚踩过，这样就相当于享用了。”于是，供养导师及其眷属斋饭，导师也说法并回向功德。就这样，勇士之地和位于边境的城市里的人们，都被安置于天界和解脱的安乐之中。返回时，一些僧人拆毁了茅棚。导师对他们说：“不要拆毁！茅棚存在多久，福德也会增长多久。同样，床铺、法衣和住所也是如此。”第四百零四个故事是关于在前往五取（的地方）的路上发生的事情：之后，世尊向南方的五取（Pañcavaggiyā）的恒河边走去。一位比丘请求讲述通过简略的佛法而获得阿罗汉果的方法。世尊看到一棵树被恒河水冲走，便说：“这棵树如果没被冲到此岸、彼岸或中间，没有搁浅在陆地上，没有被人或非人抓住，没有在水中腐烂，就会流向大海。同样，如果你也不执着于此岸、彼岸等，就会趋向于涅槃。”世尊详细地解释了这个简略佛法的含义，那位比丘因此获得了阿罗汉果。在那附近，有一位名叫嘎瓦的老牧牛人，他一边放牛，一边把拐杖插在地上坐着，听到了这些佛法。
English
When asked if their words were true, they recounted what had happened. Upon hearing this, the king fainted. After being revived with water, he asked his family, "Did I not instruct you to prepare such food?" They replied, "Yes, you did instruct us, and we have been preparing food every day, and we are still doing so, but we do not know to whom it is being offered." Then, the king went before the teacher who offered fire and confessed his wrongdoings, requesting to serve him for as long as he lived. The teacher did not grant this, even when asked for seven years, seven months, and seven days. The teacher said, "King, you who are to be tamed, the time of your passing into nirvana is near, so please abandon this thought." Finally, the king requested to offer a meal the next day, and the teacher agreed. The wise ministers advised, "Spread all the food prepared for three months on the ground, and let the feet of the Sangha tread upon it, so that it will be as if it has been enjoyed." Thus, they offered a meal to the teacher and his retinue, and the teacher also taught the Dharma and dedicated the merit. In this way, the people of the land of warriors and the city located on the border were all placed in the bliss of heaven and liberation. When they departed, some monks demolished the huts. The teacher said to them, "Do not demolish them! As long as the huts remain, merit will also increase. Likewise, the bedding, robes, and dwellings are also the same." The four hundred and fourth story is about what happened on the way to Pañcavaggiyā: Then, the Blessed One went south to the banks of the Ganges River in Pañcavaggiyā. A monk requested to be told how to attain Arhatship through a concise Dharma teaching. The Blessed One saw a tree being carried away by the Ganges River and said, "If this tree is not caught on this shore, the other shore, or in the middle, does not run aground on land, is not seized by humans or non-humans, and does not rot in the water, it will flow into the ocean. Likewise, if you do not cling to this shore, the other shore, etc., you will tend towards nirvana." The Blessed One explained the meaning of this concise Dharma in detail, and that monk attained Arhatship. Nearby, there was an old cowherd named Gawa, who was herding cows and sitting with his staff planted in the ground, listening to these teachings.