Tibetan
འོ། །གོང་དུ་གཞིའི་དེ་ཉིད་ཚེ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་གར་འཛིན་པའི་གནད་ཀྱང་དེས་ཤེས་ཏེ། ཡང་ན་འདིར་ངག་གྲག་སྟོང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ། སེམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། ལུས་ལྷ་སྐུར་དྲན་པ་རྣམས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་སོགས་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་དབང་པོའི་དབྱེ་བས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། མདོར་ན་དམ་ཚིག་གསུམ་གྱི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པས་གྲུབ་པའི་དོན་བསྒོམ་བྱའི་རིམ་པ་ནི། གཞིའི་ཡན་ལག་གི་སྐབས་སུ་རང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཆེར་གྱི་མཉམ་པར་བཞག །དེ་ལས་ལངས་ནས། སེམས་འདི་རང་བཞིན་གྱི་དག་པའོ་སྙམ་དུ་བསྒོམ། དག་བྱེད་ཀྱི་ཆུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་ན་ཡང༌། སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཡེ་ནས་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་བོ་སྙམ་པའི་གདངས་དང་བཅས་པས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆུ་བོའི་རྣམ་པར་བསམ་མོ། །དེ་ནས་སྔར་བཤད་པའི་དྲི་མ་རྣམས་དག་པར་བསམ་པ་དང༌། རླུང་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཚེ། ཐོག་མར་རླུང་དེ་ལ་སེམས་གཏད་ནས་དམིགས་མེད་དུ་མཉམ་པར་བཞག །དེ་ལས་ ལངས་ཏེ་རླུང་འདིའི་རང་བཞིན་ནི་ལོངས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ་ཞེས་རྟོག་པ་དང༌། སྒོ་གསུམ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ན། ཨོཾ་ཞེས་པའི་ཚེ་འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྙིང་རྗེ་དང༌། ཨཱཿཞེས་པའི་ཚེ་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སེམས་མཉམ་པར་བཞག ཧཱུཾ་ཞེས་པ་ན། ཀུན་ཀྱང་ངོ་བོ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ངང་དེར་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་མེད་པར་མཉམ་པར་འཇོག ཨོཾ་ཨཱཿསྭཱཧཱ་གཎྜཾ་སོགས་གསུམ་ནི། ཐོག་མར་ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན། ངག་གི་གདངས། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམས་ལ་ཆེར་གྱིས་བལྟས། དེ་ནས་སྔར་བཤད་པ་རྣམས་རྣམ་རྟོག་གི་ཚུལ་གྱིས་དྲན་པར་བྱ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅུང་ཟད་མངོན་དུ་གྱུར་ནས། ངག་གཞོམ་མེད་ཀྱི་ནཱ་དར་ཤེས་པ་སོགས་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི་དེ་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱ་ཡི། རྣམ་རྟོག་གི་དོན་གྱི་སྨན་ཡོན་དུ་འགྱུར་བ་ཅི། འདིར་སྨྲས་པ། བྱིས་པའི་ཚིག་གི་ཕྲེང་བརྒྱུད་ཨུ་དུམ་བུར། །ཆེན་པོའི་མགུལ་བརྒྱན་འོས་ཞེས་ཅི་ཏོལ་འགའ། །ཅི་ཏོལ་ཁོ་ནས་རབ་སྨྲ་དེ་བཞིན་གཞན། །ཡ་མཚན་ཅན་གྱི་རང་ལུགས་འཛིན་པའང་མཐོང༌། །རྣམ་པར་མ་བསླད་ཆོས་ཀུན་གཅིག་གྱུར་པ།།ལམ་བཟང་འདི་ལ་ཅི་ཕྱིར་འབད་མི་བྱེད། །གཞན་དུ་གདུག་པའི་སློབ་དཔོན་རྗེས་འབྲངས་ནས། །ངལ་བརྒྱས་ཁྱིམ་པ་བས་ཀྱང་དམན་པར་སྤྱོད། །ཨེ་མ་མང་དུ་སྨྲས་པས་ཅི་ཞིག་བགྱི། །འདི་ན་རླུང་ཡང་འོད་གསལ་སེམས་ཀྱི་མདངས། །ཡོངས་སུ་ དག་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། །གཞོམ་མེད་སྒྲ་གདངས་འགྱུར་མེད་ཆུ་ཟླའི་གཤིས། །དེ་ལྟར་དོན་དམ་པའི་རྐྱེན་གྱི་ཡན་ལག་བཤད་ནས། ད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྐྱེན་གྱི་ཡན་ལག་ནི། རང་གི་སྙིང་ག་ནས་འོད་འཕྲོས། ཚོགས་ཞིང་སྤྱན་དྲངས། ཡན་ལག་བདུན་པ་སོགས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་གོ་སླ་བའོ། །དེ་དག་ནི་རྐྱེན་གྱི་ཡན་ལག་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་རྐྱེན་གྱི་ཡན་ལག་ཞེ་ན། དག་བྱེད་ཁྲུས་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བསལ་བ། རླུང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་གྱི་ལམ་དང༌། སྒོ་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་ལམ་དང༌། རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་དམ་ཚིག་དྲན་པ་བདག་རྐྱེན་གྱི་ལམ་སྟེ་གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། འདིའི་ངེས་པ་ནི། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། སུ་ཡིན་ན། རང་བཞིན་འོད་གསལ་གྱིས་དང༌། ཇི་ལྟར་དམིགས་ན་སྙིང་རྗེ་གསུམ་གྱི་ཚུལ་ལྟར་དང༌། གང་དུ་དམིགས་པ་ནི་དམ་ཚིག་གསུམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་སྟེ། མདོར་ན་རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་རྐྱེན་གྱི་ཡན་ལག་གོ །འདིར་སྨྲས་པ། དཔལ་ལྡན་ཁྱབ་བདག་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །ཞིང་དང་སེམས་ཅན་སྤྱོད་པ་དང༌། །མི་ཤིགས་སྐུ་ལ་དམིགས་མེད་ཀྱིས། །རབ་ཏུ་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་བྱ། །ཐ་མལ་རྟོག་པས་ནམ་ཡང་མ་བསྙེངས་པར། །ཡིན་ལུགས་མཆོག་ལ་མཉམ་པར་བཞག་གྱུར་ན། །ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དེ། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཉིད་དུ་ངང་གིས་རིག །དེ་ ནས་ངོ་བོའི་ཡན་ལག་ནི། ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏ་སོགས་སྟེ། དེའི་དོན་སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ང་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་འོད་གསལ་དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་མྱོང་ཞིང་རིག་པ་ཉིད་ན་ཡང་མྱོང་ཞིང་རིག་པ་དེའི་ངོ་བོའམ། གཤིས་གང་དུ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པས་ན། ངོ་བོའི་ཡན་ལག་སྟོང་པར་བཞག་པ་ཡིན་ལ། སྟོང་པ་དེ་ལ། རྒྱལ་བ་གཉིས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང༌། ཇི་སྐད་དུ། གང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྩལ་འགག་མེད་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་ཆེན་དུ་འཆར་བས་ན་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ལ། དེའི་རང་བཞིན་ཞེས་པ་ནི། རང་བཞིན་དང་ནི་བཅོས་མིན་དང༌། །གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་དབུ་མར་གང་གསུངས་པ་སྟེ། རྒྱུ་རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་མ་བྱས་པར་གདོད་མ་ནས་ཡིན་པ་སྟེ་མེ་ཚ་བ་བཞིན་ནོ། །སུ་ཞེ་ན། ང་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་སྟེ། གཞིའི་ཡན་ལག་གི་སྐབས་སུ་བཤད་པའོ། །སྒོམ་ཚུལ་ནི། ཤཱུ་ནྱ་ཏ་སོགས་བརྗོད་པ་ན། ཐོག་མར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྣང་ཡང་མ་གྲུབ་པའོ་སྙམ་པའི་མཐར། རིག་པས་བརྟགས་ན་ཅི་ཡང་མ་རྙེ
Chinese
哦！上面关于将基础的本性，即寿命金刚持于心中的要诀，也应由此得知。或者，在此，语为发声空性，一切形象；心为菩提心，普贤王如来；身观想为本尊身，这些都是如瑜伽续部所说的那样，应以根基的分类来理解。简而言之，就是三昧耶的意义。如此讲述之后，成就之义的修习次第是：在基础支分之时，应大大地安住于自心之本性中。从那之中起立后，观想此心是自性清净。即使以清净之水加持，也应以心中丝毫未生起心之垢染的意念，观想智慧之自性如河流般。之后，观想先前所说的垢染皆已清净，以及加持风息之时，首先将心专注于风息，然后无分别地安住。从那之中 起立，思维此风之自性乃是报身金刚萨埵，以及加持三门之时，念诵嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）时，将心平等安住于对众生的痛苦的悲悯之中；念诵啊（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊）时，将心平等安住于如幻的显现之中；念诵吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）时，在一切事物皆未成立的自性中，无有对境之显现地平等安住。嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）、啊（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊）、梭哈（藏文：སྭཱཧཱ，梵文天城体：स्वाहा，梵文罗马拟音：svāhā，汉语字面意思：梭哈）、甘丹（藏文：གཎྜཾ，梵文天城体：गण्डं，梵文罗马拟音：gaṇḍaṃ，汉语字面意思：甘丹）等三者，首先大大地观察身体的自性、语言的音声、以及心的本性。之后，应以分别念的方式忆念先前所说的一切，如果瑜伽士稍微现前了三摩地，并且知道了无坏语之音声等少许随顺之法，就应该对此精进。分别念会成为意义之甘露，这又有什么用呢？在此说道：孩童词句的串联如乌昙婆罗花， 大士颈饰相宜之说何等荒谬啊！ 如是荒谬之语却自诩善说， 持有奇特自宗之人亦可见。 未曾错乱诸法皆为一体故， 为何不于此善道上勤精进？ 反之追随恶劣上师之辈们， 百般辛劳反较居士更低下。 唉呀多说又有何用呢？ 此中风息亦是光明心之色， 完全清净乃是大乐之身故， 无坏音声转变
English
Oh! The key to holding the very nature of the basis, the life Vajra, in the heart should also be understood from this. Or, here, speech is empty sound, all forms; the mind is Bodhicitta, Samantabhadra; the body is visualized as the deity's form. These are as stated in the Yoga Tantras, and should be understood through the classification of the senses. In short, it is the meaning of the three samayas. Having explained it thus, the order of meditation on the meaning of accomplishment is: during the stage of the basic limb, one should greatly rest in the nature of one's own mind. Rising from that, one should meditate that this mind is pure by nature. Even if blessed with purifying water, one should contemplate the nature of wisdom as a river, with the thought that no defilement of the mind has ever arisen. Then, one should contemplate that all the previously mentioned defilements have been purified, and when blessing the wind, one should first focus the mind on the wind and then rest without any object. From that, rising, one should think that the nature of this wind is the Sambhogakaya Vajrasattva, and when blessing the three doors, when reciting Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: oṃ, Chinese literal meaning: Om), one should equally rest the mind in compassion for the suffering of beings; when reciting Ah (Tibetan: ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari: आः, Sanskrit Romanization: āḥ, Chinese literal meaning: Ah), one should equally rest the mind in illusory appearances; when reciting Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum), one should equally rest without any appearance of objects in the nature where everything is unestablished. Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: oṃ, Chinese literal meaning: Om), Ah (Tibetan: ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari: आः, Sanskrit Romanization: āḥ, Chinese literal meaning: Ah), Svaha (Tibetan: སྭཱཧཱ, Sanskrit Devanagari: स्वाहा, Sanskrit Romanization: svāhā, Chinese literal meaning: Svaha), Gandham (Tibetan: གཎྜཾ, Sanskrit Devanagari: गण्डं, Sanskrit Romanization: gaṇḍaṃ, Chinese literal meaning: Gandham), etc., the three, one should first greatly observe the nature of the body, the sound of speech, and the nature of the mind. Then, one should remember all that was said earlier in the manner of conceptual thought. If the yogi slightly manifests samadhi and knows even a little of the conforming aspects such as the indestructible sound, then one should diligently apply oneself to that. What use is conceptual thought as an elixir of meaning? Here it is said: The string of childish words like the Udumbara flower, What absurdity to say it suits the great one's necklace! Such absurd words boast of being well-spoken, I also see those who hold strange self-views. Since all undefiled dharmas are unified, Why not strive on this excellent path? Instead, following wicked teachers, They toil more than householders and act lower. Alas, what is the use of saying much? Here, even the wind is the hue of the clear light mind, Completely pure is the body of great bliss, The indestructible sound transforms.
Chinese
如水月般的品性。如是宣说了胜义谛的缘起支分后，现在是世俗谛的缘起支分：从自己的心间放光，迎请会供田，做七支供等，这很容易理解。这些是缘起支分，为何是缘起支分呢？清净沐浴是遣除不顺品，风加持是所缘的缘起道，三门加持是无间缘的道，忆念三金刚的誓言是增上缘的道，这是就主要方面而言。此处的决定是：缘于报身，是谁呢？是自性光明；如何缘呢？如三悲之相；于何处缘呢？于三誓言的等持中。总之，因为那个理由，是缘起支分。此处说： 具德遍主报身佛， 刹土有情受用及， 不坏身中无缘故， 当成胜妙之缘性。 莫为庸常分别所动摇， 若能安住于胜妙之实性， 则身语意之自性清净者， 自性清净之体性自然悟。 之后是体性的支分：嗡 舍 涅 达（藏文：ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏ་，梵文天城体：ॐ शून्यता，梵文罗马拟音：oṃ śūnyatā，汉语字面意思：嗡，空性）等。其义为空性智慧金刚的自性我即是，自性光明本身极度体验且觉知本身，然而于体验且觉知之体性或品性任何处皆无成立，因此，体性的支分安立为空性。于彼空性，第二佛陀龙树也曾如是说：何者于空性容许，则于彼一切容许。如是说故，以无有穷尽、不可变的广大安乐显现，故而是智慧金刚。其自性之意是：自性与非造作，以及不观待于他者。如是于中观中所说，任何因缘皆未造作，而是从本以来即是，如火之热性。谁呢？我即是，于基础支分之时已宣说。修持之方式是：念诵舍 涅 达等时，首先观想一切事物如幻，显现却无成立，于此之后，若以觉性观察则一无所得。
English
The nature of impermanence like a reflection of the moon in water. Thus, after explaining the limbs of the causal condition of the ultimate truth, now the limbs of the causal condition of the conventional truth are: light radiates from one's own heart, the field of accumulation is invited, the seven branches, etc., are performed, which is easy to understand. These are the limbs of the causal condition. Why are they the limbs of the causal condition? Purifying ablution is the removal of unfavorable factors, wind blessing is the path of the object of the causal condition, blessing the three doors is the path of the immediate causal condition, and remembering the vows of the three vajras is the path of the dominant causal condition, which is done in terms of what is most important. The certainty of this is: focusing on the Sambhogakaya, who is it? It is self-luminous nature; how to focus? Like the aspect of the three kinds of compassion; where to focus? In the Samadhi of the three vows. In short, for that reason, it is the limb of the causal condition. Here it is said: Glorious, all-pervading Sambhogakaya, Fields, sentient beings, enjoyments, and In the indestructible body, without object, May it become the very essence of perfect focus. Never be daunted by ordinary thoughts, If you remain in equanimity in the supreme suchness, Then the self-nature of body, speech, and mind, utterly pure, Will spontaneously realize its own utterly pure nature. Then the limb of essence is: Om Shunyata (藏文：ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏ་，梵文天城体：ॐ शून्यता，梵文罗马拟音：oṃ śūnyatā，汉语字面意思：嗡，空性), etc. Its meaning is that I am the self-nature of emptiness, wisdom, and vajra. That very self-luminous nature is intensely experienced and known, but even in the experience and knowledge itself, there is no establishment of the essence or nature. Therefore, the limb of essence is established as emptiness. In that emptiness, the second Buddha, Nagarjuna, also said: Whatever is suitable for emptiness, everything is suitable for that. As it is said, because it appears as unceasing, unchanging, great bliss, it is wisdom vajra. The meaning of its self-nature is: self-nature, non-artificial, and not dependent on others. As it is said in the Madhyamaka, it is not made by any cause or condition, but is from the beginning, like the heat of fire. Who is it? It is I, as explained in the context of the base limb. The way to meditate is: when reciting Shunyata, etc., first think that all things appear like illusions but are not established. After that, if you examine with awareness, you will not find anything.