Tibetan
་ཕྱིར། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་ཡི། །རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འབྲི། །དེང་འདིར་ཐམས་ཅད་ཀུན་གཤེགས་ཤིག །དངོས་གྲུབ་འདིར་ནི་སྩལ་དུ་གསོལ། ལན་གསུམ། ཨརྒྷཾ་ནས་ཤཔྟའི་བར་གྱིས་མཆོད། སྙིང་པོ་ཅུང་ཟད་བཟླ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨུ་དྷིཥྛ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་ནམ་མཁའ་ལ་བཏེག་གོ །དཀྱིལ་འཁོར་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་གྱི་དབུས་སུ་ཞུགས་ཤིང༌། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་འཕྲེང་བས་རྒྱས་འདེབས་ཞེས་བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་ཡིག་བརྒྱ་བཟླས། སྨོན་ལམ་དང་བཀྲ་ཤིས་ཇི་ལྟར་འོས་པ་བྱ། རྗེས་ཆོག་གཞན་མི་དགོས། གསུམ་པ་སློབ་མ་སྟ་གོན་ནི། འོག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་ལ། ལྷ་གནས་ཀྱི་ཉིན་མོ་བྱེད་ན། གཏོར་འབུལ་གྱི་གོང་འོག་གཉིས་དང༌། དཀྱིལ་འཁོར་ནམ་མཁར་བཏེགས་ཟིན་པ་སྟེ། གནས་སྐབས་གསུམ་པོ་གང་དུ་བྱས་ཀྱང་འདྲའོ། །དེ་དག་ནི་སྨར་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་ཆོག་དང༌། རྒྱ་གཞུང་གི་ཡིག་སྣ་ས་བཅད་མཛད་པ་ནས་བརྩམས། ལུགས་འདིའི་བོད་ཀྱི་བླ་མ་རྣམས་དཀྱིལ་ཆོ་ག་གཞན་ཕལ་ཆེར་གུང་མཐུན་པའི་ཕྱག་ལེན་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ཞིང༌། དཀྱིལ་ཆོག་སྤྱི་འགྲོ་རྣམས་དང་གོ་རིམ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལག་ལེན་བདེ་བར་ངོས་འཛིན་པའི་ཆོས་འདི་འདྲའི་རིགས་རྣམས་མན་ངག་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལག་ལེན་གྱི་རྒྱུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལག་ལེན་ལ་ནི་རིམ་པ་དེ་ལྟར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་གཞུང་གི་དངོས་བསྟན་ལ་ནི་གོ་རིམ་གཞན་དུ་སྣང་སྟེ། དཀྱིལ་ཆོག་སྤྱི་ལ་གྲགས་པའི་ས་ཆོག་དང་སྟ་གོན་འདྲེས་པ་ལྟ་བུར་ཡོད་ཀྱང༌། །རྒྱ་གཞུངདངོས་བསྟན་རང་ལུགས་ལ་ནི་མ་འདྲེས་ཤིང་གོ་རིམ་མ་འཆོལ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་དཀྱིལ་ཆོག་འདིར་ས་བརྟག་པ་མི་གསུངས། གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཞུང་གཞན་དུ་བཤད་ཟིན་པ་དང་འདྲ་བར་དགོངས། དེ་ན་སྐབས་ འདིར་བདག་བསྐྱེད་རྒྱས་པ་སྔོན་དུ་སོང་ནས་གཞི་བདག་ལས་ས་བསླང༌། སྦྱང་བ་ལ་ལས་དང་སྔགས་དང་སྦྱིན་སྲེག་དང༌། མཚན་མ་མེད་པས་སྦྱང་བའོ། །ཞེས་གསུངས། དང་པོ་ལ་ལྟོ་འཕྱེ་བ་རྟག་ཅེས་ཤོ་ལོ་ཀ་གཅིག་གིས་རྒྱས་བཤད་ཡོད། གཞན་རྣམས་ལ་རྒྱས་བཤད་མ་མཛད་དེ་དོན་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ས་བཟུང་བ་ལ་བློ་དང་ལྷ་ཡིས་ས་བཟུང་ངོ༌། །ཞེས་འབྱུང༌། དང་པོ་དཀྱུས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་ཡིན། ལྷ་ཡི་ས་བཟུང་བ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་གཞི་ལ་ཐོད་པའི་སྣོད་བཞག །ལྷ་ཚོགས་ཀྱི་སྔགས་བརྗོད་བཞིན་དུ། དེར་མེ་ཏོག་དོར་བས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་སྐད་ཅིག་གིས་བྱོན་ནས། ས་གཞི་བདག་གིར་མཛད་པར་བསམ་མཆོད་བསྟོད་ཅིག་བྱས་ལ་མི་དམིགས་པར་བསམས། དཀྱུས་ཀྱི་ས་གཞི་ནི་རྡོ་རྗེ་གདན་ཞེས་སོགས་ལའང་འདིའི་དོན་ཚང་བ་ཙམ་ཡིན། གཞུང་དངོས་ལས། བཟུང་བ་གཉིས་ལའང་རྒྱས་བཤད་མ་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ནས་སྐབས་འདིར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་གཞི་ལ་བུམ་པ་རྣམས་བཤམས་ཏེ། ལྷའི་སྐུ་མདོག་དང་མཐུན་པའི་མཎྜལ་བྲིས་པའི་སྟེང་དུ་འགོད་པ་སོགས་ཡོད། བུམ་སྒྲུབ་ངོ་བོ་དཀྱུས་དང་འདྲ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་གཞིའི་སྟེང་དུ་བུམ་པའི་ལྷ་ཚོགས་འགོད་པ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷས་ས་བཟུང་བའང་ཡིན། བུམ་སྒྲུབ་འདི་ཁོ་ནས་ཆོག་ལ་དགོངས་ནས། །སྟ་གོན་གྱི་སྐབས་སུ་མ་བཤད་དོ། །ས་སྲུང་བ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་གཞིར་བདག་བསྐྱེད་རྫོགས་པར་བསྒོམ། དཀྱིལ་འཁོར་ནམ་མཁར་བཏེག བདག་ཉིད་ཕྱག་གཉིས་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་བགེགས་ལ་བཀའ་བསྒོ་བ་དང༌། སྟང་སྟབས་ཐུན་མོང་གི་སྲུང་འཁོར་ཙམ་གསུང་ཏེ། དྲ་བ་ར་བར་གྱུར་པའོ། །ཞེས་པ་ཡན་ཆད་ས་ཆོག་ཡིན། དེ་ནས་སའི་ལྷ་མོའི་ཆོ་ག་གསུངས་པ་ནི་ས་ལྷ་སྟ་གོན་ཡིན་ལ། འདིས་དོན་འགྲུབ་པར་དགོངས་ ནས་ས་ཆོག་གི་སྐབས་སུ་ས་ལྷའི་ཆོ་ག་མེད། བོད་ཀྱི་བླ་མ་རྣམས་འདི་ལ་གོ་ཟློག་སྟེ་འཆད། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་མཆོད་པ་དང་བཅས་ཏེ། མ་ལུས་ཕྱོགས་ན་བཞུགས་པ་ཡི། ཞེས་སོགས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་སྙན་མནན། སློབ་དཔོན་གཙོ་བོར་གསལ་བ་ལ། ཕྱོགས་བཞིའི་གསོལ་འདེབས་བྱེད། དེ་རྗེས་ལྷ་སྟ་གོན་དངོས་ནི། ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕབ། ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་འདྲེན་སོགས་བྱེད་པའོ། །དེའི་འཕྲོས་ལ་གསལ་ཁ་མ་བྱུང་ཡང། ཐིག་ཚོན་གྱི་སྔོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་ནམ་མཁར་འདེགས་པ་བཤད་པ་སྐབས་འདིར་བླངས་ཀྱང་རུང༌། གཞུང་གི་དངོས་བསྟན་ནི། ལྷ་རྣམས་བཞུགས་བཞིན་པ་ལ་སྔར་བསྒྲུབ་པའི་བུམ་པ་རྣམས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་བཟླས་པ་དངམཆོད་བསྟོད་བྱས། ལས་བུམ་གྱིས་གནས་དང་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ལ་བསངས་གཏོར་ཙམ་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡོལ་བས་བཅད་དེ། དེ་ནུབ་མཆོད་པ་མཚན་ཐུབ་ཡོད་པར་བྱེད། སྙན་གསན་དབབ་པ་མ་གསུངས་མོད། གསང་བ་སྤྱྀ་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བས་བྱས་ཀྱང་ལེགས། གང་ལྟར་ཡང་ནང་པར་སྔ་བར་མཆོད་བསྟོད་བྱས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ནམ་མཁར་འདེགས། དེ་ནས་ཐིག་ཚོན་གྱི་ལས་རྣམས་བྱའོ། །བུམ་པ་སྟ་གོན་གྱི་སྐབས་འདིར་བསྙེན་པ་རྫོགས་པའི་བུམ་པ་ལ། ཞེས་པའི་ཚིག་འབྱུང་བས། བུམ་སྒྲུབ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྙེན་པ་ཁ་གསོ་བྱེད་པར། ཟུར་གྱིས་བསྟན་པར་མངོན་ཡང༌། ས་བཟུང་བ་དང༌། སྲུང་བའི་བར་དུ་བསྙེན་པ་ཡོད་དོན་མེད་པས། གཞུང་གི་དཀྱུ
Chinese
故。名曰金刚持。书金刚之坛城。今此一切皆往诣。祈请于此处赐成就。三遍。以阏伽等至 ശബ്ദ 供养。略念心咒。 嗡 班杂 乌提扎 吽 啪 (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཨུ་དྷིཥྛ་ཧཱུཾ་ཕཊ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ vajra udhiṣṭha hūṃ phaṭ，汉语字面意思：嗡，金刚，起立，吽，啪)。如是举向虚空。坛城入于日月和合之中央。云诸上师以阿哩嘎哩之鬘庄严。其后念诵百字明。随宜作祈愿与吉祥。不需其他后行仪轨。第三、弟子之预备，将于下文阐述。若作本尊之日，则供朵玛之前后，及坛城已举向虚空，此三时中，无论于何处作皆可。彼等乃由斯玛大士之坛城仪轨，及印度典籍之文句分段而作。此派之藏地喇嘛等，其坛城仪轨多与共通之行持次第相合。以其与共通坛城仪轨之次第相符故，且为此类易于认知之法诀故，又为此乃行持之传承故，故行持之次第应如是。然于典籍之明示中，次第似有不同。虽有如坛城仪轨共通所称之地基仪轨与预备相混杂者，然印度典籍之明示自宗，则未混杂且次第不紊乱。即此坛城仪轨中，未言观察地基。谓地之体性已于其他典籍中述竟，如是作意。是故此时先作广大之自生，其后从地神处起地。清净有业与咒与火供，及无相之清净。如是云。初者，有以一颂“饱食恒常”作广释。余者未作广释，其义如前述。于取地基而言，谓以智慧与天神取地基。如是出。初者如常述。天神取地基者，谓于坛城之地基上，置颅器。如是念诵天神众之咒语。于彼处掷花，如是思惟坛城之诸天神刹那间降临，执持地基，作供赞颂
English
Therefore, it is called Vajradhara. Draw the mandala of the Vajra-holder. May all come here now. Please grant accomplishment here. Three times. Offer with argham to shabda. Recite the essence mantra slightly. Om Vajra Udhistha Hum Phet (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཨུ་དྷིཥྛ་ཧཱུཾ་ཕཊ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ vajra udhiṣṭha hūṃ phaṭ，汉语字面意思：嗡，金刚，起立，吽，啪). Thus, raise it to the sky. The mandala enters the center of the union of the sun and moon. The upper lamas said to adorn with a garland of Ali Kali. Then recite the Hundred Syllable Mantra. Make prayers and auspiciousness as appropriate. No other subsequent rituals are needed. Third, the preparation of the disciple will be explained below. If doing the deity's day, then before and after the torma offering, and after the mandala has been raised to the sky, it is the same wherever it is done in these three situations. These are based on the mandala ritual of Smarchenpo and the division of sentences from Indian texts. The Tibetan lamas of this tradition mostly follow the practice sequence that is in agreement with other mandala rituals. Because it is in accordance with the sequence of common mandala rituals, and because these kinds of teachings are easy to recognize, and because it is the lineage of practice, the sequence of practice should be like this. However, in the explicit teachings of the text, the sequence appears to be different. Although there are those that mix the ground ritual and preparation, which are commonly known in mandala rituals, the explicit teachings of the Indian texts themselves are not mixed and the sequence is not confused. That is, in this mandala ritual, it does not speak of examining the ground. It is intended that the characteristics of the place have already been explained in other texts. Therefore, at this time, after the extensive self-generation has preceded, the ground is raised from the earth lord. Purification has karma, mantra, fire offering, and purification without characteristics. Thus it is said. For the first, there is an extensive explanation with one verse, "Constant feasting." The others are not extensively explained, and the meaning is as explained above. In terms of taking the ground, it is said that the ground is taken by wisdom and deities. The first is as commonly explained. Taking the ground by the deities is to place a skull cup on the ground of the mandala. While reciting the mantras of the assembly of deities, throwing flowers there, thinking that the deities of the mandala instantly come and take possession of the ground, make offerings and praise.
Chinese
應當思維不觀待處所。普通的處所，如金剛座等也只是具備此義。正文當中，對於「執持」二者也沒有詳細解釋。然後，此處壇城的地基上，陳設寶瓶，在與本尊身色相應的彩繪壇城上安放等等。寶瓶修法本質與通常一樣。在壇城的地基上安放寶瓶的本尊眾，也就是壇城的本尊佔據了地基。考慮到僅僅這個寶瓶修法就足夠了，所以在準備階段沒有說明。守護地基是：在壇城的地基上圓滿觀修自生本尊。將壇城升到空中，自己以雙手之慢，對魔障下令，僅僅宣說共同的樁步守護輪，成為網和圍牆。以上是地基儀軌。之後所說的地母儀軌是地母準備，考慮到由此能夠成辦，所以在地基儀軌的階段沒有地母的儀軌。藏地的喇嘛們對此顛倒解釋。然後，上師以供養等，向「無餘一切方所住」等十方諸佛陳白。上師主要觀想清楚，進行四方的祈請。之後真正的本尊準備是：降下虛空的壇城，迎請智慧尊等。其餘沒有明確說明，但在線彩之前說明了將壇城升到空中，此處引用也可以。正文的直接指示是：本尊們安住之時，迎請之前修過的寶瓶，進行念誦和供讚。用事業寶瓶對處所和一切用具僅僅進行清掃和灑淨。然後用帷幕隔開，當晚供品要能支撐到天亮。雖然沒有說降下耳傳，但從秘密總續中出現，做了也好。無論如何，第二天早上先進行供讚，然後將壇城升到空中。之後進行線彩的工作。寶瓶準備的階段，有「對於圓滿念誦的寶瓶」這樣的詞句，因此，依靠寶瓶修法來補全念誦，似乎是間接指示，但在佔據地基和守護之間，沒有念誦的必要，因此正文的普
English
One should contemplate without focusing on a specific place. Ordinary places, such as the Vajra Throne, etc., also merely possess this meaning. In the actual text, there is no detailed explanation of the two "holding." Then, in this instance, the vases are arranged on the ground of the mandala, and placed on top of a mandala painted in accordance with the body color of the deity, and so on. The essence of the vase practice is the same as usual. Placing the assembly of deities of the vase on the ground of the mandala is also the deities of the mandala taking possession of the ground. Considering that this vase practice alone is sufficient, it was not explained during the preparatory stage. Protecting the ground is: on the ground of the mandala, fully contemplate the self-generation deity. Raise the mandala into the sky. With the pride of oneself having two hands, command the obstructing forces, and only speak of the common stake-step protective circle, becoming a net and a fence. Up to this point is the ground ritual. Then, the ritual of the earth goddess that is spoken of is the earth goddess preparation, and considering that this can accomplish the purpose, there is no ritual of the earth goddess during the ground ritual stage. Tibetan lamas explain this in reverse. Then, the teacher, with offerings, supplicates to the Buddhas of the ten directions, such as "Those who dwell in all directions without exception." The teacher mainly visualizes clearly and makes supplications in the four directions. After that, the actual deity preparation is: lowering the mandala of the sky, inviting the wisdom beings, and so on. Although there is no clear explanation of the rest, it is said that raising the mandala into the sky before the line colors, and it is okay to quote it here. The direct instruction of the text is: while the deities are dwelling, invite the vases that were previously practiced, and perform recitation and praise. With the action vase, perform only cleansing and sprinkling on the place and all the implements. Then, separate with a curtain, and the offerings should last through the night. Although it is not said to lower the oral transmission, it appears in the Secret General Tantra, so it is good to do it. In any case, the next morning, first perform praise and then raise the mandala into the sky. Then perform the work of the line colors. During the vase preparation stage, there is the phrase "for the vase of complete recitation," therefore, relying on the vase practice to complete the recitation seems to be an indirect indication, but there is no need for recitation between taking possession of the ground and protecting it, therefore the ordinary of the text