Tibetan
ས་སུ་བཤད་པ་དེ་ནི་ལྷ་ཡིས་ས་བསྲུང་བ་ཡིན་གྱི་བསྙེན་པ་མིན་ནོ། །འོ་ན་གཞུང་དུ། དེ་ནས་བུམ་པའི་སྙིང་པོ་ནི། །འབུམ་ཚོ་གཅིག་ཏུ་བསྙེན་པ་འབུལ། །དུས་དང་གྲངས་དང་མཚན་མ་ཡི། །ཐུན་མཚམས་སྦྱོར་བ་རེ་རེ་ལ། །གཙོ་བའི་བསྙེན་པ་བརྒྱ་རུ་འབུལ། །འཁོར་ལ་ ལྔ་བཅུ་རིམ་གྱིས་འབུལ། ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། བུམ་བསྙེན་བསྟན་པ་ཡིན་སྙམ་ན། བསྙེན་པ་བརྒྱ་རུ་འབུལ་ཞེས་པ། བཟླས་པ་དང་བསྙེན་པའི་དབྱེ་བ་མ་ཕྱེད་པས་སྐྱེ་བོ་བླུན་པོའི་ཁ་རྒྱུགས་ཤོར་འདུག་ཅིང༌། གཞིའི་བསྙེན་པ་ཡིན་ན་བུམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་མི་འཐད། སློབ་མའི་བསྙེན་པ་ཁ་གསོར་གྲགས་པ་དེ་ཡིན་ན་དུས་དང་ཞེས་པ་མི་འཐད། །འདིར་འབུམ་དང་བརྒྱ་དང་ལྔ་བཅུ་ཞེས་འབྱུང་བ། གོང་དུ་འཕྲེང་བའི་སྔགས་ནི་རྩ་གཅིག་བཟླས། ཞེས་པ་དང་འགལ་ཞིང༌། བུམ་པའི་སྙིང་པོ་ངོས་གཟུང་དུ་མེད་པ་སོགས་ཚིག་དོན་གཉིས་ཀ་མི་ལེགས་པ་ཁོ་ནར་སྣང་བས། རང་བཟོ་མཁན་གྱིས་ལྷད་བཅུག་པའི་ཚིག་ཡིན་པར་མངོན་ནོ། །འོག་ཏུ་བསྙེན་པ་རྫོགས་པའི་བུམ་པ་ལ་ཞེས་པ་ཡང༌། བསྙེན་པ་དང་དབང་གི་བུམ་སྒྲུབ་གཉིས་པོ་ཆོ་ག་འདྲ་བའི་དོན་ཡིན་པས། བུམ་པ་ལྟར་ཞེས་པའི་དོན་དུ་འཆད་དགོས་སོ། །གཞན་དུ་ན། བྱིན་གྱིས་བརླབ་ལ་སོགས་པ་ནས། ཞེས་གསུངས་པས། བུམ་བསྙེན་གྲུབ་པ་ལ་སླར་བྱིན་གྱིས་བརློབ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བུམ་བསྙེན་གྱི་བུམ་པས་ཕྱིས་དབང་བསྐུར་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ཞིང༌། བུམ་བསྙེན་བྱེད་པའི་ལག་ལེན་གཞན་ཀུན་དང་ཡང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་བསྙེན་པ་རྫོགས་པའི་བུམ་པ་ལ་བྱིན་གྱི་བརླབ་ལ་སོགས་པ་ནས། མཆོད་པ་ཡན་ཆད་རྫོགས་པར་བྱ། ཞེས་པ་འདི་ཡང༌། དེ་ནས་བུམ་པའི་སྙིང་པོ་ནི། སོགས་ཀྱི་གཞུག་འཐུད་པའི་ཕྱིར་རང་བཟོར་བཅུག་པ་མིན་ན་རུང་སྟེ། ཞེས་བརྟག་པར་ཡང་བྱའོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་འདི་སྙམ་དུ་གཞུང་གི་དངོས་བསྟན་གྱི་གོ་རིམ་འདི་ཁོ་ན་བཞིན་བྱེད་བ་ནི་མི་རུང་སྟེ། ཕྱོགས་བཞི་གསོལ་བཏབ་ནི། ས་ཆོག་གི་སྐབས་བགེགས་ལ་བཀའ་བསྒོ་བའི་སྔོན་དུ་དགོས་ཀྱི། སྟ་གོན་གྱི་སྐབས་སུ་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ན་དཀྱིལ་ཆོག་གཞན་དང་བསྟུན་ན་དེ་ སྐད་ཅེས་སྨྲ་བ་བདེན་དུ་རུང་ཡང༌། འདི་དང་དཀྱིལ་ཆོག་གཞན་ལ་སྐབས་འདི་དག་ཏུ་མི་འདྲ་བ་ཆེར་ཡོད་པས་ལུགས་ཐ་དད་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་དེ་འགོད་པར་མི་ནུས་སོ། །ཕྱོགས་བཞི་གསོལ་གདབ་འདི་གང་ནས་བཤད་པའི་རྩ་བར་རང་གི་ཁུངས་ནི། །དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་ལེའུ་བཞི་པ་ཡིན་ལ། དེར་ནི་གསོལ་བ་བཏབ་པའི
Chinese
關於地神的說法，那是神祇守護土地，不是修持。如果經典中說：「從那時起，寶瓶的精華是，念誦一百萬遍，在時間、數量和標誌的，每個階段和間隔中，獻上主要的念誦一百遍，對眷屬，依次獻上五十遍。」因此，如果認為這是關於寶瓶修持的教導，那麼「獻上念誦一百遍」這句話，因為沒有區分念誦和修持，所以已經成了愚蠢之人的口頭禪。如果是基礎修持，依靠寶瓶是不合理的。如果是被稱為補充弟子的修持，那麼「時間」等字眼是不合理的。這裡出現的「一百萬、一百和五十」等數字，與前面所說的「念珠的咒語念誦一遍」相矛盾。而且，寶瓶的精華無法確定等，詞句和意義都不好，因此顯然是製造者摻雜的詞句。下面說的「對於圓滿修持的寶瓶」，意思是修持和灌頂的寶瓶儀軌相似，所以必須解釋為「像寶瓶一樣」的意思。否則，從「加持」等開始說起，因為完成寶瓶修持後不需要再次加持，而且用寶瓶修持的寶瓶來灌頂太過分了，而且與其他所有寶瓶修持的實踐相矛盾。另一方面，有人認為「對於圓滿修持的寶瓶，從加持等，直到供養都圓滿地做」，這句話，因為是接續「從那時起，寶瓶的精華是」等之後的，如果不是自己製造的，那還可以，也應該這樣考察。還有些人認為，按照經典中直接指示的順序來做是不行的，例如，四方祈請，在土地儀軌中需要在降伏魔障之前進行，在準備階段是不行的，如果與其他壇城儀軌相符，那麼這樣說也許是對的，但是，因為這個儀軌和其他壇城儀軌在這個時候有很大的不同，所以因為是不同的傳統，不能那樣安排。四方祈請的根據在哪裡？自己的依據是，吉祥密集金剛的第四品，那裡是祈請的
English
The explanation about the earth deity is that it is the deity protecting the land, not the practice. If the scripture says, "From then on, the essence of the vase is, offering a million recitations, in each stage and interval of time, number, and sign, offering a hundred main recitations, and to the retinue, offering fifty in order." Therefore, if it is thought that this is a teaching on vase practice, then the phrase "offering a hundred recitations" has become a mantra of foolish people because the distinction between recitation and practice has not been made. If it is a basic practice, it is unreasonable to rely on the vase. If it is said to be a supplementary practice for disciples, then the word "time" is unreasonable. The numbers "one million, one hundred, and fifty" that appear here contradict the previous statement that "the mantra of the rosary is recited once." Moreover, the essence of the vase cannot be determined, and both the words and meaning are not good, so it is evident that they are words mixed in by the maker. The phrase "for the vase that has completed the practice" below means that the rituals of practice and empowerment are similar, so it must be explained as meaning "like a vase." Otherwise, from "blessing," etc., it is said that after completing the vase practice, there is no need to bless it again, and it is too much to empower with the vase used for vase practice, and it also contradicts all other vase practice practices. On the other hand, some people think that "for the vase that has completed the practice, from blessing, etc., up to offering, do it completely," this phrase, because it follows after "from then on, the essence of the vase is," etc., it would be okay if it were not self-made, and it should be examined in this way. Some also think that it is not right to do it according to the order directly indicated in the scripture, for example, the four-directional supplication needs to be done before subduing obstacles in the earth ritual, and it is not right in the preparation stage. If it is in accordance with other mandala rituals, then it may be right to say so, but because this ritual and other mandala rituals are very different at this time, it cannot be arranged that way because it is a different tradition. Where is the basis for the four-directional supplication explained? One's own source is the fourth chapter of the Glorious Guhyasamaja, where the supplication is
Tibetan
་རྗེས་སུ། དཀྱིལ་འཁོར་འབྲི་བ་དང་སྒྲུབ་ཅིང་མཆོད་པ་ཙམ་ཞིག་གསུངས་ཀྱི། ས་ཆོག་གི་སྒོས་ཆོས་ཡིན་པར་གསུངས་པ་མེད་པས། རྩ་བའི་ཁུངས་རྒྱུད་དང་ནི་མི་འགལ་ཏེ། འདིར་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་འབྲི་བའི་སྔོན་དུ་བྱེད་པས་སོ། །དེ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ཞེས་པ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་ཞིང་བཤད་དུ་གསོལ། ཞེས་པ་ཡིན་ན། འདིར་ལྟ་སྟ་དགོན་ནས་བརྩམས་ཏེ། མདུན་བསྐྱེད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པར་དགོངས་པས་དེ་དང་སྦྲེལ་བ་ཡིན་གྱི་དོན་མེད་དུ་བཀྲུགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དཀྱིལ་ཆོག་རྒྱ་གཞུང་གི་དངོས་བསྟན་ཁོ་ན་ལ་གོ་རིམ་བསྒྱུར་བ་མེད་པར་ལག་ལེན་བྱས་ན་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱི་རང་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལེགས་སོ་སྙམ་པ་ནི་བདག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གྲུབ་ཐོབ་ཛ་བ་རི་པ་རང་གི་དགོངས་པའང་ཁོང་རང་གི་གཞུང་གི་དངོས་བསྟན་ཉིད་ཡིན་དགོས་ཏེ། རྒྱུད་རྣམས་སུ་ནི་ཆོ་གའི་རིམ་པ་འཐོར་ཐབས་དང་འཁྲུགས་ཅན་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི། དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཆོག་སྒྲིགས་སུ་བསྒྲིགས་པ་འདི་དག་ནི་འཐོར་བ་བསྡུས་འཁྲུགས་པ་བསལ་ཟིན་པ་ཡིན་པས། འདི་དག་ལའང་འཁྲུགས་སྡེབས་དགོས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། བོད་དུ་བྱས་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་རྣམས་ལའང་འཁྲུགས་སྡེབས་དགོས་པར་མི་འགྱུར་རམ། ཡང་གཞུང་འདི་ཉིད་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལ་ཡང་ས་ཆོག་དང༌། སྟ་གོན་འཁྲུགས་ཅན་དུ་ཡོད་ན་སློབ་མ་དབང་བསྐུར་ལ་ཡང་ཡོད་དགོས་པ་ལས། སློབ་མ་སྟ་གོན་གྱི་རིམ་ པ་དང༌། དངོས་གཞི་དབང་བསྐུར་ལ་དངོས་བསྟན་གྱི་གོ་རིམ་བཞིན་བྱེད་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར། ས་ཆོག་དང་སྟ་གོན་ལ་ཡང་རུང་བ་ཉིད་དེ་རྒྱུ་མཚན་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་གཞུང་གི་དངོས་བསྟན་མི་རུང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་བར་མི་བྱ་ལ། གཞུང་གི་དངོས་བསྟན་ཀྱང་བྱ་རུང༌། སྒྱུར་བྱེད་ལོ་པཎ་གཉིས་ཀྱི་མན་ངག་འདི་ཡང་རུང༌། འོན་ཀྱང་ད་ལྟ་བྱིན་རླབས་འབྱུང་བའི་རྒྱུན་ཡོད་བཞིན་པ་ཡིན་པས་ལོ་པཎ་གྱི་མན་ངག་ལུགས་ལ་ལག་ལེན་བྱེད་ཟེར་ན་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཛ་བ་རི་པ་རང་གི་མན་ངག་ནི་ཁོང་རང་གི་གཞུང་ལྟར་བྱེད་པ་ཉིད་ལས་གཞན་འོས་མེད་ཀྱང་ཕྱིས་ལོ་པཎ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གནང་བ་ཐོབ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་དཀྱིལ་འཁོར་ཞག་གི་ཆོ་ག་ནི། ནང་པར་སྔ་བར་ཐིག་ཚོན་རྣམས་འདུས་བྱས། ཚོན་ལྔ་པོ་ལ་རིགས་ལྔའི་ས་བོན་བྲིས། དབུས་སུ་སྔོན་པོ་ཤར་དུ་དཀར་པོ་སོགས་འགོད། ཚོན་གྱི་སྟེང་དུ་སོ་སོའི་ཁ་དོག་དང་མཐུན་པའི་ཐིག་སྐུད་ཀྱང་འཇོག་
Chinese
之后，只是说了绘制坛城和修供，并没有说是地仪轨的特殊法，所以与根本的来源传承不相违背，这里也是在绘制坛城之前进行。那么，“请开示神圣的坛城”的意思是，如果是“请幻化并开示坛城”，那么，这里是从拉达寺开始，认为是幻化面前生起的坛城，所以是与此相连，而不是无意义地歪曲。因此，坛城仪轨如果按照印度经文的直接开示，不改变顺序地进行实践，也因为这本身就是自己的宗派，所以认为是好的，这是我的分别念。成就者扎瓦日巴自己的想法也必须是他自己经文的直接开示，因为在续部中，仪轨的次第是分散和混乱地出现的，而注释性的论著仪轨汇编中，这些是已经汇集了分散的，消除了混乱的，如果对这些也需要混乱地组合，那就太过分了，难道对藏地所作的坛城仪轨也都需要混乱地组合吗？又如果仅仅是这部经文本身的范畴，如果地仪轨和预备仪轨是混乱的，那么在弟子的灌顶中也必须是混乱的，因为弟子的预备仪轨的次第和正行灌顶可以按照直接开示的顺序进行，所以地仪轨和预备仪轨也是可以的，因为理由在任何方面都是相同的。因此，不要说经文的直接开示是不行的，经文的直接开示也是可以的，翻译者罗扎瓦二者的口诀也是可以的，然而现在加持产生的传承仍然存在，所以如果说按照罗扎瓦的口诀方式进行实践，那就是好的。扎瓦日巴自己的口诀只能按照他自己的经文来做，没有其他的选择，但要知道后来罗扎瓦们也获得了允许。第三，坛城昼夜的仪轨是：第二天早上，将线条和颜料汇集。在五种颜料上书写五部佛的种子字。中央放置蓝色，东方放置白色等。在颜料之上也放置各自颜色相应的线。
English
Afterwards, it is only said to draw the mandala and perform the practice and offering, but it is not said to be a special Dharma of the ground ritual, so it is not contrary to the fundamental source lineage. Here, it is also done before drawing the mandala. Then, "Please explain the sacred mandala" means, if it is "Please manifest and explain the mandala," then, here, starting from Lata Monastery, it is considered to be the manifestation of the mandala arising in front, so it is connected to this, and it is not a meaningless distortion. Therefore, if the mandala ritual is practiced according to the direct teachings of the Indian scriptures without changing the order, it is also considered good because it is the tradition of this school itself, which is my discrimination. The thought of the accomplished Javaripa himself must also be the direct teaching of his own scriptures, because in the tantras, the order of rituals appears scattered and confused, while in the commentary treatises and ritual compilations, these have already gathered the scattered and eliminated the confusion. If these also need to be combined in a confused way, it would be too much. Wouldn't it be necessary to combine the mandalas made in Tibet in a confused way as well? Furthermore, if it is only within the scope of this scripture itself, if the ground ritual and the preliminary ritual are confused, then it must also be confused in the disciple's empowerment, because the disciple's preliminary ritual order and the main empowerment can be performed according to the order of direct teaching, so the ground ritual and the preliminary ritual are also permissible, because the reasons are the same in every way. Therefore, do not say that the direct teaching of the scripture is not permissible, the direct teaching of the scripture is also permissible, and the oral instructions of the two translators, Lotsawa and Pandita, are also permissible. However, since the lineage of blessings still exists now, it is good to say that one should practice according to the Lotsawa's oral instruction method. Javaripa's own oral instructions can only be done according to his own scriptures, and there is no other choice, but it should be known that later Lotsawas also obtained permission. Third, the ritual of the mandala day and night is: the next morning, gather the lines and colors. Write the seed syllables of the five families on the five colors. Place blue in the center, white in the east, etc. Place the corresponding colored threads on top of the colors.