Tibetan
བ་ནས་ས་འོག་གི་གཏེར་ཕྱུང་ཞིང༌། ནགས་ནང་སྟོང་པ་རྣམས་སུ་ཡང་དགེ་སློང་སྟོང་ཕྲག་རེའི་འཚོ་བ་སྦྱོར་ནུས་སྐད། མཐར་ཡུལ་དྷི་ང་ཀོ་ཊ་ར་སྐུ་འདས་སོ། །དེ་ཡང་འགྲེལ་པ་ཚིག་གསལ་ལས། ཀླུ་སྒྲུབ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོའི་ཞལ་བླ་ནས་དང་བཅས་འཕགས་པ་ལྷས་ཀྱང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་དང༌། ཞེས་གསུངས་པའི་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོ་དེ་ཡང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་པས། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོར་འདོད་པ་ནི་མུན་སྤྲུལ་ལོ། །དེ་ཡན་ཆད་རྒྱུད་དེ་རྣམས་གླེགས་བམ་ཡང་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། བརྒྱུད་པའང་གཉིས་སུ་གྱེས་པ་མེད་གསུང་ངོ༌། །དེས་སློབ་དཔོན་ཛྭ་ལ་ཤེཥྛ་ལ་གདམས། དེས་ཁ་ཆེ་དྷརྨ་བྷ་དྲ་པཱ་ལ་གདམས། དེས་ནཱ་ག་མི་ཏྲ་ལ་གདམས། དེ་རྣམས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་མི་གསུང༌། དེས་ཉི་མ་སྦས་པ་སོགས་ལ་གདམས། དེ་ལ་ཉི་མ་སྦས་པ་ནི། ཁ་ཆེའི་ཡུལ་དུ་སྐུ་འཁྲུངས་སྐྱེ་བ་བདུན་དུ་སྒྲོལ་མའི་སྒྲུབ་པ་པོ་ཡིན་པར་གྲགས་ལ། སྐྱེ་བ་དེ་ཉིད་ལ་བློ་ རྣོ་ཞིང་ཆུང་ངུ་ནས་རིག་པའི་གནས་མཐའ་དག་ལ་མཁས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་ཡུལ་དབུས་སུ་སོང་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་རིང་ལུགས་ལ་བརྟེན་ནས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་མཐའ་དག་ལ་མཁས་པར་བྱས་སོ། །སློབ་དཔོན་ནཱ་ག་མི་ཏྲ་ལ་སྒྲོལ་མའི་དབང་བསྐུར་བ་ཞུས་ཏེ། སྤྱིར་སྒྲོལ་མའི་རྒྱུད་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་མཁྱེན་པར་གྲགས། སློབ་དཔོན་འདིས་སྒྲོལ་མ་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་དང༌། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ལ་སོགས་པ་གཞུང་བཅུ་གསུམ་ཙམ་མཛད་ཅེས་ཟེར་རོ། །སློབ་དཔོན་འདི་ནི་སློབ་དཔོན་བློ་བརྟན་གྱི་སློབ་མ་ཙནྡྲ་གོ་མི་དང་དུས་མཚུངས་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། དེས་ན་ད་ལྟར་འཇིགས་པ་བརྒྱད་སྐྱོབ་ཀྱི་བསྟོད་པ་བྱིན་རླབས་ཅན་དུ་གྲགས་པ་འདི་ཡང་ཉི་མ་སྦས་པ་གཞན་ཞིག་གིས་ནི་ཡིན་དུ་རུང་མོད། སློབ་དཔོན་འདིས་མཛད་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིའི་སློབ་མའི་གཙོ་བོ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་ཏེ༌། གཞན་ཡང་སྒྲོལ་མའི་རིག་སྔགས་གྲུབ་པའི་སློབ་དཔོན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱུང་ངོ༌། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་དྷ་ན་མི་ཏྲ་ལ་གདམས། དེས་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་མི་ཏྲ་ལ་གདམས། དེས་སིངྒ་ལ་གླིང་པ་དྷརྨ་མི་ཏྲ་ལ་གདམས། དེས་ཤཱི་ལ་རིཀྵ་ཏ་ལ་གདམས་ཏེ། འདི་ནི་སྒེག་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་དུས་མཚུངས་པ་སྟེ། དེ་ཡན་ཆད་དུ་བརྒྱུད་པ་མ་ཆད་པར་བྱུང་ཞེས་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་རབས་དང༌། གཏམ་གྱི་ཚིགས་ བཅད་ལས་འབྱུང་ཞེས་གསུང་ངོ༌། །དེ་དག་གི་སྐབས་སུ། སློབ་དཔོན་བརྒྱད་ལ་འཇིགས་པ་བརྒྱད་ལས་བསྐྱབས་པའི་ལོ་རྒྱུས་ནི། རྒྱ་གར་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་སློབ་དཔོན་དི་ཀ་ཝརྨ་ཞེས་བྱ་བ་སྡོམ་བརྩོན་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཆེན་པོ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་དང༌། སྒྲོལ་མ་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་འདི་ཉིད་ལ་བརྟེན་པའི་རིག་སྔགས་གྲུབ་པ་ཞིག་སྟེ། དེས་ལྷོ་ཕྱོགས་བཻ་དརྦྷའི་ཡུལ་དུ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་བྲམ་ཟེའི་སློབ་དཔོན་ག་པུ་རཱི་ལ་ཞེས་པ་དང་རྩོད་པ་བྱས་ཏེ། མུ་སྟེགས་ཕམ་པས། དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་པས་བླངས་སོ། །དེ་ནས་སློབ་དཔོན་དེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་དགེ་སློང་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཆོས་སྟོན་གསོལ་བའི་ཚེ། མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་གཙུག་ལག་ཁང་ལ་མེ་བཏང་བ་ན། སློབ་དཔོན་ཀྱིས་རྗེ་བཙུན་མ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས། རྗེ་བཙུན་མ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་བྱོན་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལས་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་དངོས་སུ་བབས་ནས་མེ་ཞི་བར་གྱུར་ཏོ། །ཡང་སློབ་དཔོན་ཨ་མ་ར་སིང་ཧ་བྱ་བ། རྒྱལ་པོའི་ཡིག་མཁན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་མངོན་པ་སྨྲ་བ་ཞིག །སྒྲོལ་མ་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་ཏེ། འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཐུགས་དམ་དུ་མཛད་པ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །དེས་ནུབ་ཕྱོགས་མ་ལ་ཝའི་ཡུལ་དུ་གནས་གཞི་བྱས་ནས་བཞུགས་ཏེ། མངོན་པ་སློབ་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ལ་ཆོས་མངོན་པར་སྟོན་ཅིང༌། ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་བར་དུ་གནས་དེ་ཉིད་དུ་བཞུགས་སྐད། དེ་དག་ཐམས་ཅད་དུ་ མངོན་པ་ལ་བློ་སྦྱོང་བ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་གྱི་འཁོར་གྱི་བསྐོར་ནས་ཡོད་པ་ལས། དུས་ལན་ཅིག་ཕྱོགས་དེ་ན་ནག་ཕྱོགས་ཀྱི་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ལ་ལི་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེས་གློ་བུར་དུ་ཆར་དྲག་པོ་མི་བཟད་པ་ཕབ་སྟེ། ཆར་ཆུ་ལས་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ཆུ་ཀླུང་ཡ་མུ་ན་ཙམ་བྱུང་སྟེ། སློབ་དཔོན་གྱི་གནས་གཞི་དང༌། གྲོང་ཁྱེར་མང་པོ་ཁྱེར་ལ་ཁད་པ་ན། སློབ་དཔོན་གྱི་རྗེ་བཙུན་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས། གནས་གཞི་གྲོང་ཁྱེར་ཨུ་ཏ་ཛ་ཡ་ན་དང་བཅས་པ་ལ་ཆུ་དེ་ཉིད་གཡས་བསྐོར་བ་མང་དུ་བྱས་ནས། མཐར་ཆུ་བོ་ཆེན་པོ་གཞན་ཞིག་ལ་བབས་པ་ན། ཀླུ་དེ་ཉིད་རང་གི་གནས་དང༌། ཏུ་རུ་ཀའི་གྲོང་ཁྱེར་ཆུང་ངུ་ཞིག་ཁྱེར་རོ། །སློབ་དཔོན་དེ་ལ་སྒྲོལ་མས་མངོན་བརྗོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་གྱིས་ཤིག་ཅེས་ལུང་བསྟན་པས་འཆི་མེད་མཛོད་བརྩམས། འདི་ད་ལྟའི་བར་དུ་ཡང་རྒྱ་གར་ན་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་ལ་ཤིན་ཏུ་དར་བར་ཡོད་དོ། །འདི་རྒྱལ་པོའི་ཡིག་མཁན་ཡིན་ཅེས་པའི་རྒྱལ་པོ་ནི་བི་པྲ་ཀརྨ་དེ་ཏ་ཡིན་པར་གྲགས། ཡང་སློབ་དཔོན་ལྷའི་སེང་གེ་ཞེས་བྱ་བ། རྟེན་དགེ་བསྙེན་
Chinese
从地下挖掘矿藏，据说在空旷的森林里，也能供给数千僧侣的生活。最终在迪昂郭达地方去世。此外，在《释论·明句论》中说：“龙树菩萨和罗睺罗贤，以及圣天菩萨也曾随学。”因此，所谓的罗睺罗贤就是指这位，认为他是大婆罗门是黑暗的化身。在那之前，这些续部的经书也只有一本，据说传承也没有分为两支。他传授给导师扎拉谢什塔，扎拉谢什塔传授给喀什米尔的达摩巴扎拉帕拉，达摩巴扎拉帕拉传授给那伽弥扎，没有讲述他们的历史。那伽弥扎传授给尼玛巴贝等。其中的尼玛巴贝，据说出生于喀什米尔，七世都是度母的修行者。在这一世，他聪慧过人，从小就精通所有的明处，后来去了卫藏地区，出家后依靠龙树菩萨的宗派，精通所有的大乘经藏。他向导师那伽弥扎请求度母的灌顶，据说总共精通一百零八种度母续。据说这位导师根据度母显现的续部，创作了十三个左右的修行方法和坛城仪轨等论著。这位导师与导师洛丹的弟子旃陀罗郭弥是同时代的人。因此，现在广为人知的具有加持力的《救八怖赞》，或许是另一位尼玛巴贝所作，要知道不是这位导师所作。这位导师的主要弟子是遍知贤，此外还有无数成就度母明咒的导师。遍知贤传授给达那弥扎，达那弥扎传授给达塔嘎达弥扎，达塔嘎达弥扎传授给辛嘎拉岛的达摩弥扎，达摩弥扎传授给希拉热克沙达，这位与斯盖巴多杰是同时代的人，据说在那之前传承没有中断，这是以前导师们的传记和故事的章节中所说的。在那些时候。
English
Mines were extracted from underground, and it is said that even in the empty forests, they could provide sustenance for thousands of monks. Eventually, he passed away in the place of Dhi-anga-kota. Moreover, in the commentary "Clear Words," it says, "Nagarjuna, Rahula Bhadra, along with the blessings, and Aryadeva also followed." Therefore, the so-called Rahula Bhadra refers to this one, and to consider him a great Brahmin is an illusion of darkness. Before that, those tantras were also only one volume, and it is said that the lineage did not split into two. He imparted it to the teacher Jvala Shesha, who imparted it to Kashmiri Dharma Bhadrapala, who imparted it to Naga Mitra. Their histories are not mentioned. He imparted it to Nyima Bepa and others. Among them, Nyima Bepa is said to have been born in Kashmir and was a practitioner of Tara for seven lifetimes. In that very life, he was exceptionally intelligent and proficient in all fields of knowledge from a young age. He went to the central region (U-Tsang), took ordination, and, relying on the tradition of Nagarjuna, became learned in all the Mahayana sutras. He requested the empowerment of Tara from the teacher Naga Mitra and is said to have known a total of one hundred and eight Tara tantras. It is said that this teacher composed about thirteen texts on methods of practice and mandala rituals based on the tantra of the arising of Tara. This teacher was roughly contemporary with Chandra Gomi, a disciple of the teacher Lodan. Therefore, it should be known that the now famous and blessed "Praise to Tara Who Protects from the Eight Fears" may have been composed by another Nyima Bepa, and not by this teacher. The main disciple of this teacher was the Omniscient Friend, and there were also countless other teachers who had accomplished the vidya-mantra of Tara. The Omniscient Friend imparted it to Dhana Mitra, who imparted it to Tathagata Mitra, who imparted it to Dharma Mitra of the island of Simhala, who imparted it to Shila Rakshita, who was contemporary with Sgegpa Dorje. It is said that before that, the lineage had not been interrupted, as it is said in the biographies of previous teachers and in the chapters of stories. In those times.
Chinese
八位论师从八难中解救出来的历史是：在印度南方，有一位名叫迪迦瓦尔玛的论师，是持戒精进的论藏大持者。他是依靠阎魔敌（藏文：གཤིན་རྗེ་གཤེད།，梵文天城体：यमजित्，梵文罗马拟音：Yamājit，汉语字面意思：降伏阎魔者）和度母所出之续部而成就明咒者。他与南方维达尔巴地区的顺世外道婆罗门论师嘎布拉进行辩论，结果顺世外道失败，其所有活动场所都被佛教徒夺取。之后，这位论师在寺庙中与僧侣们一起讲经说法时，顺世外道们放火烧寺庙，论师向圣救度母祈祷，圣救度母显现于虚空中，从天空中真实降下水流，平息了火焰。还有一位名叫阿马拉僧诃的论师，是国王的文书，出家后宣说大小乘的俱舍论。他依靠度母所出之续部，将圣救度母作为本尊。他以西方马拉瓦地区为住处，为大约五百名学习俱舍论的学生讲授俱舍论，据说在那处住了二十四年。在所有这些地方，有大约五百名专注于俱舍论的学生围绕着他。有一次，那个地方有一个名叫拉里的黑方龙王。他突然降下无法忍受的暴雨，雨水形成了像亚穆纳河一样的河流。论师的住处和许多城市都快被冲走了。论师向圣救度母祈祷，那水多次右绕包括乌塔扎亚纳城在内的住处，最终流入另一条大河。那条龙带走了自己的住所和一个小的图鲁卡城市。度母预言这位论师说：“写一部俱舍论的论著吧！”于是他撰写了《不死藏》。直到现在，这部论著在印度内外都非常流行。据说，这位被称为国王文书的国王是毗波罗羯磨提陀。还有一位名叫天狮的论师，是居士。
English
The history of the eight masters being saved from the eight fears is as follows: In southern India, there was a master named Dīkavarma, a great holder of the Vinaya Pitaka who was diligent in his vows. He was an accomplished mantra practitioner who relied on the tantras of Yamāntaka (Tibetan: གཤིན་རྗེ་གཤེད།, Sanskrit Devanagari: यमजित्, Sanskrit Romanization: Yamājit, literal meaning: Subduer of Yama) and Tārā. He debated with a Cārvāka Brahmin master named Gāpurā in the southern region of Vidarbha. As a result, the Cārvāka was defeated, and all his places of activity were taken over by the Buddhists. Later, when this master was teaching the Dharma together with the monks in the monastery, the Cārvākas set fire to the monastery. The master prayed to the Holy Mother, and the Holy Mother appeared in the sky, and a stream of water actually descended from the sky and extinguished the fire. There was also a master named Amarasiṃha, who was a scribe of the king, and who, after becoming a monk, expounded the Abhidharma of the Greater and Lesser Vehicles. Relying on the tantras of Tārā, he made the Holy Mother Tārā his personal deity. He established his residence in the western region of Malawa, teaching Abhidharma to about five hundred students of Abhidharma, and it is said that he resided there for twenty-four years. In all these places, there were about five hundred students who were focused on studying Abhidharma surrounding him. Once, in that region, there was a black nāga king named Lali. He suddenly caused an unbearable torrential rain, and the rainwater formed a river like the Yamunā. The master's residence and many cities were about to be washed away. The master prayed to the Holy Mother Tārā, and the water circled the residence, including the city of Utjayana, many times to the right, and finally flowed into another large river. The nāga took away his own residence and a small Turukka city. Tārā prophesied to this master, "Write a treatise on Abhidharma!" So he composed the Amarakosha. Until now, this treatise is very popular both inside and outside India. It is said that the king who was called the king's scribe was Vīprakarmadeva. There was also a master named Lhasengé, who was a lay devotee.