Tibetan
དབང་ཐང་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཞིག་ཡོད་པ། དུས་ལན་ཅིག་རྐྱེན་འགའ་ཞིག་གིས། ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོ། དེས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། བསྙད་འཚོལ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ན། དེས་ཀྱང་རྒྱལ་པོའི་མི་མང་པོ་བྲིད་ནས་ཁྲིད་དེ་ཏི་རཱ་ཧུ་ཏིར་སོང་ངོ༌། །དུས་གཞན་ཞིག་ན། དེས་ཡུལ་ཙཾ་པཱརྞ་རུ་ཕྱིན་པས། ཨ་ཡོ་དྷྱ་ཡི་རྒྱལ་པོས་གྱད་མི་བཞི་བཏང་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་དེ་བཅིངས་ནས། ཨ་ཡོ་དྷྱ་རུ་ཁྲིད་དོ། །དེས་རྗེ་བཙུན་མ་སྒྲོལ་མ་དྲན་བཞིན་དུ་གསོལ་བ་བཏབས་པས། ལྷའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཁྱིམ་བདག་དེའི་རྐང་པ་སྒོ་ཐེམ་ལ་བཞག་པས་གསེར་དུ་གྱུར་པ་དང༌། བཙོན་ཁང་དུ་བཅུག་པ་དེར་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་གྱི་ཆར་བབས་པ་དང༌། གསལ་ཤིང་ལ་བསྐྱོན་པར་གཟས་པ་ན། གསལ་ཤིང་དེ་ཨ་མྲའི་ཤིང་སྡོང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུས་བརྒྱན་པར་སོང་བས། རྒྱལ་པོ་ ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡ་མཚན་སྐྱེས་ཏེ། འདི་ནི་ཆེས་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ན། ཆད་པས་བཅད་པར་ག་ལ་འོས་ཞེས་བྱས་ནས་རྒྱལ་པོའི་བློན་པོའི་ས་ལ་བཞག་གོ །རྡོ་རྗེ་ལྷུང་བའི་འཇིགས་པ་ལས་བསྐྱབས་པ་ནི། བྷཾ་ག་ལའི་ཡུལ་ན་དགེ་བསྙེན་ཞིག །ཞིང་ལས་ཀྱི་མཐའ་ལ་བལྟ་ཞིང་སོང་བ་ལས་ལམ་ཁ་ན་གནོད་སྦྱིན་གྱི་ལྷ་རྟེན་ཞིག་ཡོད་པ་ལ། དགེ་བསྙེན་གྱིས་འགོམས་ནས་ཕྱིན་པས་གནོད་སྦྱིན་དེ་ཁྲོས་པར་གྱུར་ནས། ནུབ་མོ་དགེ་བསྙེན་དེ་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་གནས་པ་ན། ནམ་མཁའ་ནས་གནམ་ལྕགས་འབར་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ལྷུང་སྟེ། དེར་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་གནམ་ལྕགས་ཀྱི་མེ་ལྕེ་ཐམས་ཅད་མེ་ཏོག་ཏུ་གྱུར། དགེ་བསྙེན་རང་ཉིད། བུ་དང་ཆུང་མ། ནོར་རྫས་སོགས་གང་ལ་ཡང་གནོད་པ་མེད། གནམ་ལྕགས་རྣམས་ཀྱང་ཁྱིམ་དུ་ལུས་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་རིག་སྔགས་འཆང་བ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ལ་བྱིན་པས། དེ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་རྫས་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བར་བྱུང་སྐད། དོན་ཉམས་པའི་འཇིགས་པ་ལས་བསྐྱབས་པ་ནི། ཁྱིམ་བདག་ཞིག་ཟོང་ཐོགས་ཏེ་ཡུལ་གཞན་དུ་སོང༌། རྒྱལ་པོ་ལས་ས་གཞི་བླང་བར་འདོད་དེ། རང་གི་ནོར་རྣམས་གྲོགས་ལ་བཅོལ། རང་ཉིད་རྒྱ་མཚོ་གྲུ་བོ་ཆེར་ཞུགས་སོ། །ལོ་མང་པོར་རྒྱ་མཚོའི་གླིང་རྣམས་སུ་ཕྱིན་པ་ལ། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ཡང་མ་འགྲུབ་ཅིང༌། ལན་ཅིག་སྟེས་དབང་གིས་གྲུ་རླུང་གིས་བདས་ཏེ། མ་ལ་ཁ་ཞེས་ བྱ་བའི་གླིང་དེར་སླེབ་བོ། །གླིང་དེ་ན་བྱུ་རུ་དང༌། ཙན་དན་ས་མཆོག་ཅི་བདེར་བླང་དུ་ཡོད་པས་མང་དུ་བླངས་གྲུ་གང་བར་བྱས་ནས་འོངས་སོ། །ལམ་དུ་མ་ག་ར་མཉྪི་ཞེས་བྱ་བའི་ཆུ་སྲིན་
Chinese
拥有权势和财富的人。有一次，由于一些因缘，那个地方的国王不喜欢那个居士，开始寻找他的过失。那人也诱骗了很多国王的人，带着他们去了提罗呼提。另一次，他去了瞻波国，阿瑜陀耶的国王派了四个巨人，把那个居士绑起来，带到了阿瑜陀耶。他忆念着圣救度母，祈祷着。由于神灵的加持，那个居士的脚放在门槛上时变成了黄金，关进监狱时，那里下起了珍珠项链的雨，当要用刑架惩罚他时，刑架变成了装饰着鲜花和果实的芒果树。国王等所有人都感到惊讶，心想：“这个人如此有福德，怎么能用刑罚来惩罚呢？”于是让他做了国王的臣相。从金刚坠落的恐惧中解救出来的事迹是：在孟加拉国有一个居士，在田地的边缘查看时，路边有一个夜叉的神殿。居士踩着它走了过去，夜叉因此而愤怒。晚上，居士待在自己家里时，从天空掉下了二十一个燃烧的陨石，就在那时，仅仅忆念起圣救度母，所有的陨石火焰都变成了花朵。居士自己、儿子和妻子、财物等任何东西都没有受到损害。陨石都留在了家里，把那些都给了大约五百个持明咒者，据说那些东西对他们成就的物品非常有用。从失去意义的恐惧中解救出来的事迹是：一个居士带着货物去了其他地方。他想从国王那里得到土地，于是把自己的财物委托给了朋友。他自己乘坐大船进入了大海。多年来，他去了大海的各个岛屿，但没有获得任何特殊的财富。有一次，偶然地，船被风吹到了名为麻喇甲的岛屿。那个岛屿上可以随意获取珊瑚和上等檀香，于是他大量获取，装满了船后回来了。在路上，遇到了名为摩伽罗曼赤的水怪
English
There was a person with great power and wealth. Once, due to some circumstances, the king of that place disliked that householder and began to look for his faults. That person also seduced many of the king's people and took them to Tirahuti. Another time, he went to the country of Campa, and the king of Ayodhya sent four giants, who bound that householder and took him to Ayodhya. He remembered the holy Tara and prayed. Due to the blessings of the deities, when that householder's foot was placed on the threshold, it turned into gold, and when he was put in prison, a rain of pearl necklaces fell there, and when they intended to punish him with a gallows, the gallows turned into a mango tree adorned with flowers and fruits. The king and all the others were amazed, thinking, "This person is so fortunate, how can we punish him with punishment?" So they made him a minister of the king. The story of being saved from the fear of falling Vajra is: In the country of Bengal, there was a lay devotee. While he was inspecting the edge of the field, there was a Yaksha shrine on the road. The lay devotee stepped on it and went past, and the Yaksha became angry because of that. At night, when the lay devotee was staying in his own house, twenty-one burning meteors fell from the sky. At that moment, just by remembering the holy Tara, all the flames of the meteors turned into flowers. The lay devotee himself, his son and wife, property, etc., were not harmed in any way. The meteors also remained in the house, and he gave them all to about five hundred vidyadharas, and it is said that those things were very useful for their accomplished substances. The story of being saved from the fear of losing meaning is: A householder took goods and went to another place. He wanted to get land from the king, so he entrusted his property to a friend. He himself boarded a large ship and entered the ocean. For many years, he went to the various islands of the ocean, but he did not obtain any special wealth. Once, by chance, the ship was blown by the wind and arrived at an island called Malakha. On that island, coral and excellent sandalwood could be obtained at will, so he obtained a large amount, filled the ship, and returned. On the way, he encountered a Makara-manchi water monster.
Tibetan
ཉའི་རིགས་ཅན་གྱི་སྣའི་ལྕགས་བསྣུན་པས་གྲུ་ཞིག །དེར་ཤིང་ལེབ་ལ་འཇུས་པས་རླབས་ཀྱིས་བདས་ཏེ་འཛམ་བུ་གླིང་དུ་སླེབ་བོ། །སླར་རང་གི་གྲོགས་པོ་རྩད་བཅད་པ་ན། དེ་ཡང་ལམ་དུ་སོང་བ་སྟག་གིས་ཟས་ནས་ཤི་བར་ཤེས། དེར་དོན་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པས་ངལ་བས་སྡུག་བསྔལ་ཅིང་ཡིད་མེ་བདེ་བའི་ཚེ། གྲོགས་ཞིག་གིས་བསྐུལ་ནས་སྒྲོལ་མ་ལ་དད་པ་བསྐྱེད་དེ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལས། རྨི་ལམ་དུ་ཁྱོད་ཆུ་བོ་སིནྡྷུའི་འགྲམ་དུ་སོང་ཞིག །འདོད་པའི་དོན་རྣམས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱུང་བས་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པས། ཆུ་བོ་སིནྡྷའི་ནང་ནས་སྔར་གྲུ་ནང་གི་ནོར་རྫས་རྒྱ་མཚོར་ནུབ་པ་ཐམས་ཅད་རྙེད། དེ་ནས་གྲོགས་ཤི་བའི་སར་ཕྱིན་ནས་ས་ཞིག་བསྐོས་པས་ལས། རང་གི་ནོར་རྫས་བཅོལ་བ་རྣམས་ཐོན། དེ་ནས་རང་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་ཏེ། ཙན་དན་ས་མཆོག་གི་སྡོང་དུ་མ་ཞིག་རྒྱལ་པོ་ལ་སྐྱེས་སུ་ཕུལ་བས། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མཆོག་ལྔ་བྱིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དུས་ཕྱིས་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་སྒྲུབ་པ་ལ་བསྐུལ་བ་དང༌། ཙནྡྲ་གོ་མི་ཆུའི་འཇིགས་པ་ལས་ལན་གཉིས་སུ་བསྐྱབས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བཤེས་གཉེན་མེའི་འཇིགས་པ་ལས་བསྐྱབས་ པ་དང༌། དགེ་བསྙེན་བཙུན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དུག་སྦྲུལ་གྱི་འཇིགས་པ་ལས་བསྐྱབས་པ་དང༌། སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་བརྟན་པ་ལ་ཞལ་བརྟན་པ་སོགས་ཡ་མཚན་ཅན་གྱི་གཏམ་རྒྱུད་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ༌། །ཡང་རྡོ་རྗེའི་གདན་དུ་གནས་པའི་ཉན་ཐོས་སེནྡྷ་པ་ཞིག །དབྱར་དུས་སྒྱུ་འཕྲུལ་ལ་ཕྱིན་པས་ཆུ་ཀླུང་ནེ་རཉྫ་ནའམ། ཕལ་སྐད་དུ་ཕལ་གུ་ཞེས་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ། དེ་གསར་དུ་འབྲུ་བ་ལ་བརྒལ་བས་རབ་མ་ཚུགས་པར་ཆུས་ཁྱེར་རོ། །དེར་ཐེག་ཆེན་པ་རྣམས་ལ་སྒྲོལ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཆུའི་འཇིགས་པ་ལས་སྐྱོབ་པ་ཡོད་ཅེས་གྲགས་སོ་སྙམ་ནས། སྒྲོལ་མ་ཞེས་སྐད་ཕྱུང་བས། རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་ཕྱིའི་ཁྱམས་ཀྱི་སྒྲོལ་མའི་ཤིང་སྐུ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་དེར་དངོས་སུ་བྱོན་ནས། ཁྱོད་ནམ་ཡང་ང་མི་དྲན་པར་ད་ལྟར་ང་བོས་པས་ཅི་རུང་ཞེས་གསུངས། ཆུ་ནང་ནས་རང་ཐོན་ནོ། །སྐུ་བརྙན་དེ་ལ་ཡང་ཆུ་ཀླུང་སྒྲོལ་མ་ཞེས་གྲགས་སོ། །ཡང་ལན་ཅིག་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་རྒན་མོ་ཞིག་གིས་སྒྲོལ་མའི་ལྷ་ཁང་ཞལ་ཕྱིར་བསྟན་ཞིག་བཞེངས་པ་ལས། བཞེངས་ཟིན་པ་ན། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་རྒྱབ་བསྟན་པ་འདི་མ་ལེགས་སྙམས་ནས་རྒན་མོ་འགྱོད་པ་ལས་སྐུ་བརྙན་ཉིད་ཀྱིས་གསུང་བྱོན་ཏེ། ཁྱོད་མི་དགའ་ན་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ། །གསུངས་ནས། ལྷ་ཁང་གི་སྒོ་ད
Chinese
有个人用鱼类油脂涂抹铁制船只，乘船航行。后来他抓住一块木板，被海浪冲到赡部洲（ Jambudvipa，即我们所居住的这个世界）。之后他寻找自己的朋友，得知朋友在路上被老虎吃掉而死。因为没有任何事情成功，他因疲劳而痛苦，内心不悦。一位朋友劝他生起对度母的信仰，并向度母祈祷。在梦中，他梦见有人告诉他：你去辛度河边吧，你所希望的事情都会实现的。他按照梦中的指示去做，结果在辛度河中找到了之前船上所有沉入海中的财物。之后他去了朋友去世的地方，挖掘了一块土地，结果找到了他寄存在朋友那里的所有财物。之后他回到了自己的家乡，将许多上等的檀香树献给了国王作为礼物，国王也因此赏赐了他五个最好的城市。此外，后来他还劝说龙树论师进行修行，两次将旃陀罗·古弥从水的灾难中救出，将遍知（一切智者）的善知识从火的灾难中救出，将别解脱戒的僧人无自性从毒蛇的灾难中救出，并使导师智慧坚定者面见本尊等等，有非常多令人惊叹的故事。另外，在金刚座（菩提伽耶）居住的一位声闻乘的僧人名叫森达巴。夏天的时候，他去变魔术，要过尼连禅河，或者俗语中广为人知的叫法尔古河。当他试图过新开挖的河道时，因为没有成功，就被水冲走了。当时他心想：大乘行者们都说有一位叫做度母的本尊，能够救护水灾。于是他大声呼喊度母。结果，在金刚座外院有一尊度母的木制雕像，真实地来到了他身边，说道：你一直都不记得我，现在才呼唤我，这怎么行呢？说完，他就自己从水中出来了。那尊雕像也被称为河神度母。还有一次，在金刚座，一位老妇人建造了一座度母殿，殿门朝外。建造完毕后，老妇人觉得殿门背对着大菩提寺不太好，感到后悔。这时，雕像亲自开口说话，说道：如果你不喜欢，我可以面向大菩提寺。说完，度母殿的门
English
A person sailed in a boat with the hull coated with fish oil. Later, he grabbed a piece of wood and was carried by the waves to Jambudvipa (the world we live in). Afterwards, he searched for his friend and learned that his friend had been eaten by a tiger and died on the road. Because nothing was successful, he suffered from fatigue and was unhappy. A friend encouraged him to develop faith in Tara and pray to her. In a dream, he dreamed that someone told him: Go to the bank of the Sindhu River, and all your wishes will be fulfilled. He did as he was told in the dream, and as a result, he found all the treasures from the boat that had sunk into the sea in the Sindhu River. Then he went to the place where his friend had died and dug up a piece of land, and as a result, he found all the treasures he had deposited with his friend. After that, he returned to his homeland and offered many excellent sandalwood trees to the king as a gift, and the king rewarded him with five of the best cities. In addition, he later persuaded the master Nagarjuna to practice, rescued Chandra Gomi from the danger of water twice, rescued the omniscient (all-knowing) spiritual friend from the danger of fire, rescued the monastic novice No Self-Nature from the danger of poisonous snakes, and enabled the teacher Wisdom Steadfast to meet the deity, etc. There are many amazing stories. Also, a Shravaka monk named Sendapa lived in Vajrasana (Bodh Gaya). In the summer, he went to perform magic and had to cross the Niranjana River, or what is commonly known as the Phalgu River. When he tried to cross the newly dug river channel, he was washed away by the water because he was unsuccessful. At that time, he thought: The Mahayana practitioners say that there is a deity called Tara who can protect from water disasters. So he shouted loudly for Tara. As a result, a wooden statue of Tara in the outer courtyard of Vajrasana actually came to him and said: You never remember me, and now you call me, how can this be? After saying that, he came out of the water by himself. That statue is also known as the River Goddess Tara. Also, once in Vajrasana, an old woman built a Tara temple with the door facing outwards. After it was built, the old woman felt that it was not good for the temple door to face away from the Mahabodhi Temple and regretted it. At this time, the statue personally spoke and said: If you don't like it, I can face the Mahabodhi Temple. After saying that, the door of the Tara temple