Tibetan
ཅེས་ཟེར་གྱི། དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོའོ་སྙམ་ནས། སྒྲོལ་མ་ཞེས་མཚན་ནས་བོས་སོ། །དེར་ལྷ་མོ་ནག་མོ་རལ་གྲི་ཐོགས་པ་ཞིག་བྱུང་ནས་ཤ་ཟ་དེ་ལ་སྡིགས་པ་ན་ཤ་ཟ་དེས་དགེ་ཚུལ་ལ་བཟོད་པར་གསོལ་ཏེ། ས་འོག་ནས་ལྕགས་ཀྱི་བུམ་པ་མུ་ཏིག་གིས་གང་བ་ཞིག་ཕྱུང་ནས་བྱིན་ནོ། །དེ་ཕྱིན་ཆད་གཙུག་ལག་ཁང་དེར་གནོད་པ་དེ་རྒྱུན་ཆད་དོ། །མཛེ་ནད་ཀྱི་འཇིགས་པ་ལས་བསྐྱབས་པ་ནི། ཡུལ་ཀུ་མ་རཀྵེ་ཏྲར་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་བྲམ་ཟེའི་སློབ་དཔོན་ཞིག་ལ་མཛེ་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་ནས། དེར་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་འགོས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ལྔ་བརྒྱ་མཛེ་ནད་དྲག་པོས་ཟིན་པར་གྱུར། ཉེ་དུ་དང་སྨན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བོར་ཞིང༌། བྲམ་ཟེ་གཙང་སྦྲའི་ཆོས་ལས་ཉམས་ཏེ་ལྷག་མས་འཚོ་ཞིང༌། སློང་མོར་སྤྱོད་པ་ལས། ལམ་ཀར་རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མའི་རྡོ་སྐུ་གཅིག་མཐོང་བས་དད་པ་སྐྱེས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པས། སྒྲོལ་མའི་ཕྱག་ནས་རྩི་སྨན་གྱི་རྒྱུན་བྱུང་བ་ལ་ཁྲུས་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་མཛེ་ནད་དེ་ཉིད་དུ་ཞི། ལྷའི་ལུས་ལྟར་མཆོག་ཏུ་མཛེས་པའི་ལུས་སུ་གྱུར་སྐད། དབང་པོའི་ཕོ་ཉ་བའི་འཚེ་བ་ལས་བསྐྱབས་པ་ནི། དེ་ལ་དབང་པོ་ནི་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་སྐྱོང་ཡིན་ལ། དེའི་ཕོ་ཉ་བ་ནི་དྲི་ཟའི་གདོན་ཡིན། ཤིན་ཏུ་རྩུབ་ཅིང་རྒྱུག་བླ་པ་ཆོས་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་ཆེ་བ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་བསྐྱབས་པའི་གཏམ་ནི། ཡུལ་བཅོམ་བརླག་གི་ནགས་ ཚལ་ཞིག་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་སློང་བསམ་གཏན་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་དེ། དེ་རྣམས་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་བརྩོན་པར་གནས་པ་ལས། དུས་ནམ་ཞིག་ན་དབང་པོའི་ཕོ་ཉ་བ་བྱུང་སྟེ། ཁ་ཅིག་ནི་བྲམ་ཟེ། ཁ་ཅིག་ནི་བུད་མེད། ཁ་ཅིག་ནི་དགེ་སློང་གི་གཟུགས་བརྙན་ཅན་དང༌། རེས་འགའ་གནོད་སྦྱིན་གྱི་རྣམ་པ་དྲག་པོ་སེང་གེ་དང་གླང་པོ་དང༌། ཤ་ར་བྷ་ལ་སོགས་པ་འཇིགས་སུ་རུང་བའི་གདོང་ཅན་མང་པོ་བྱུང་སྟེ༌། རེས་འགའ་ནི་སྡིགས་པ་དང༌། རེས་འགའ་ནི་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པས་འབྲིད་པར་བྱེད་པ་ན། དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་ནི་དྲན་མེད་དུ་སོང༌། ཁ་གཅིག་ནི་སྨྱོ་ཁ་ཅིག་ནི་ཡིད་གཞན་དུ་འགྱུར་ཏེ། གླུ་དང་གར་ཁོ་ནས་དུས་འདའ་བར་བྱས་སོ། །དེར་དགེ་སློང་ཞིག་གིས་འབྱུང་པོའི་བར་ཆད་ཀྱིས་གཙེས་པར་ཤེས་ནས། ལྷ་མོ་སྒྲོལ་མ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་སྐྱོབ་པོ་ཞེས་གྲགས་པས། འདི་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ། ནགས་ཚལ་འདི་ནི་ལྷ་མོ་སྒྲོལ་མའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྲིས་ནས་ཤིང་ལ་བཏགས་སོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་འཇིགས་པ
Chinese
如是说后，心想去皈依她，便呼唤度母之名。当时，出现一位手持利剑的黑肤女神，她威吓食肉鬼，食肉鬼向比丘请求宽恕，从地下取出一个装满珍珠的铁瓶，献给了他。此后，那座寺庙的损害便断绝了。从麻风病的恐惧中救护：在拘摩罗刹多国，由于业力的关系，一位婆罗门教师染上了麻风病。在那里，他们互相传染，五百位婆罗门都患上了严重的麻风病。亲戚和医生们也抛弃了他们，婆罗门们失去了洁净的戒律，靠残羹剩饭为生，以乞讨为生。在路上，他们看到一尊圣救度母的石像，生起了信心。五百位婆罗门一起祈祷，度母的手中流出药草之液，仅仅用它沐浴，麻风病就立刻痊愈了，据说他们变成了像天人一样极其美丽的身体。从自在天（梵文：Īśvara，梵文罗马拟音：Īśvara，汉语字面意思：自在）使者的伤害中救护：自在天是东方守护神，他的使者是乾闼婆的鬼怪。它非常粗暴、反复无常，并且非常阻碍佛法。从那之中救护的故事是：在被摧毁的森林里，有五百位声闻比丘禅修者。他们精进于善法，但不知何时，自在天的使者出现了。有些人是婆罗门，有些人是妇女，有些人是比丘的化身，有时是夜叉的凶猛形象，如狮子、大象和夏拉巴等，出现许多可怕的面孔。有时他们恐吓，有时他们用赞美等方式诱惑。有些比丘失去了知觉，有些疯了，有些心神不定，他们只用歌舞来度日。当时，一位比丘意识到自己受到了邪魔的干扰，心想度母被称为从一切恐惧中救护者，她一定会对此有所帮助。于是他写下“这片森林是度母的”并挂在树上。仅此而已，恐惧
English
Having said this, thinking to take refuge in her, he called upon the name of Tara. At that time, a black-skinned goddess holding a sword appeared, and when she threatened the flesh-eater, the flesh-eater begged the monk for forgiveness, and took out an iron vase filled with pearls from under the ground and gave it to him. After that, the harm to that monastery was cut off. Saving from the fear of leprosy: In the country of Kumaraksetra, due to the force of karma, a Brahmin teacher was afflicted with leprosy. There, they infected each other, and five hundred Brahmins were afflicted with severe leprosy. Relatives and doctors also abandoned them, and the Brahmins lost their pure vows and lived on leftovers, living by begging. On the road, they saw a stone statue of the noble Tara and developed faith. The five hundred Brahmins prayed together, and a stream of medicinal herbs flowed from Tara's hand, and just by bathing in it, the leprosy was immediately cured, and it is said that they became bodies that were as beautiful as the bodies of gods. Saving from the harm of the messenger of Ishvara (藏文：དབང་པོ།，梵文天城体：ईश्वर，梵文罗马拟音：Īśvara，汉语字面意思：自在): Ishvara is the guardian of the east, and his messenger is the demon of the Gandharvas. It is very rough, fickle, and greatly obstructs the Dharma. The story of saving from that is: In a destroyed forest, there were five hundred Shravaka monks meditating. They were diligent in virtuous Dharma, but at some point, the messenger of Ishvara appeared. Some were Brahmins, some were women, some were incarnations of monks, and sometimes fierce forms of Yakshas, such as lions, elephants, and Sharabhas, appeared with many terrifying faces. Sometimes they threatened, and sometimes they seduced with praise and so on. Some monks lost consciousness, some went mad, some became distracted, and they spent their time only with songs and dances. At that time, a monk realized that he was being harassed by demonic obstacles, and thought that the goddess Tara was known as the savior from all fears, and she would surely be helpful in this. So he wrote "This forest belongs to the goddess Tara" and hung it on a tree. Just that, the fear
Tibetan
་དེ་ཉིད་རང་ཞི་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་ལྷ་མོ་སྒྲོལ་མ་ལ་མོས་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་སོ། །དབུལ་བའི་འཇིགས་པ་ལས་བསྐྱབས་པ་ནི། བྲམ་ཟེ་ཤིན་ཏུ་དབུལ་བ་ཞིག་ཉམས་ཐག་པས། ལམ་སྲང་ཞིག་ན་སྒྲོལ་མའི་རྡོ་སྐུ་ཞིག་འདུག་པ་ལ། རང་གི་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་ཚུལ་གྱི་གཏམ་རྣམས་ཞུ་པས། མཆོད་རྟེན་ཞིག་དང་ཉེ་བའི་ས་ཕྱོགས་ཞིག་བསྟན་ཏེ། འདི་རྐོས་ལ་གཏེར་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུང་ལ། དེས་ཀྱང་བརྐོས་པས་གསེར་གྱི་བུམ་པ་མུ་ཏིག་གིས་གང་བ་དང༌། དངུལ་གྱི་བུམ་པ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གང་བ་ལ་སོགས་པ་མང་དུ་རྙེད་ནས། བདུན་བརྒྱུད་ཀྱི་བར་དུ་དབུལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་སྐད། ཡང་ཞིང་པ་དབུལ་པོ་ཞིག་གིས། རྗེ་བཙུན་མ་སྒྲོལ་མའི་མཚན་ནས་བརྗོད་ཅིང་གསོལ་བ་བཏབ་པས། བུད་མེད་ཤིང་ལོའི་གོས་ཅན་བྱུང་ནས། ཤར་ཕྱོགས་སུ་སོང་ཤིག་ཅེས་ལུང་བསྟན། དེས་ཀྱང་ཤར་ཕྱོགས་སུ་སོང་སྟེ། བྱེ་མའི་སྟེང་ཞིག་ཏུ་ཉལ་བ་ན། དྲིལ་བུའི་སྒྲ་གྲགས་པས་གཉིད་སད། དེར་རྟ་ལྗང་ཁུ་དྲིལ་བུའི་རྒྱན་ཅན་ཞིག་རྨིག་པས་བྱེ་མ་རྐོ་ཞིང་འདུག་གོ །དེ་ནས་རྟ་དེ་ཡུད་ཙམ་གྱིས་གཞན་དུ་ཞིག་ཏུ་སོང་བས། རྟའི་རྨིག་པའི་ཤུལ་དེས་བརྐོས་པས་དང་པོར་དངུལ་གྱི་སྒོ། །དེ་ནས་གསེར་དང༌། ཤེལ་དང༌། བཻ་ཌཱུརྻ་ལ་སོགས་པ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་སྒོ་རྣམས་བྱུང་བ་རིམ་པས་བྱེ་སྟེ་ས་འོག་གི་ཡུལ་ཞིག་ཏུ་ཀླུ་ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་མང་པོའི་གཙོ་བོར་གྱུར་ནས་འདོད་ཡོན་གྱི་དགའ་བ་དུ་མཉམས་སུ་མྱོང་སྟེ། ལན་ཅིག་སའི་བུ་གའི་སྒོ་ནས་རང་གི་ཡུལ་དུ་འོངས་པས། དེ་བར་དུ་རྒྱལ་པོ་རབས་གསུམ་འདས་འདུག་ཟེར་རོ། ། གཉེན་དང་བྲལ་བའི་འཇིགས་པ་ལས་བསྐྱབས་པ་ནི། བྲམ་ཟེ་ཞིག་གཉེན་མང་ཞིང་ནོར་ཆེ་བར་ཡོད་པ་ལས། ནམ་ཞིག་ན་མི་ངས་ཆེན་པོ་བྱུང་བས་བུ་དང་ཆུང་མ་དང༌། སྤུན་ཟླ་སྐུད་པོ་ཞང་པོ་སོགས་ཐམས་ ཅད་ཤི་སྟེ། ཡིད་མྱ་ངན་གྱིས་ནོན་ནས་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་འོངས་སོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་དགེ་བསྙེན་རྣམས་སྒྲོལ་མའི་དུས་སྟོན་ཆེན་པོ་བྱེད་པའི་སར་ཕྱིན་པས་སྒྲོལ་མའི་ཆེ་བ་ཐོས་པས། མེ་ཏོག་སྙིམ་པ་གང་གཏོར་ཏེ་གསོལ་བ་བཏབ། ཕྱིར་འོངས་པ་ན། རྒྱལ་བོ་ཛ་ཡ་ཙནྡྲའི་བུ་མོ་བག་མར་ཐོབ་སྟེ་སའི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་གྱུར། དེས་སྒྲོལ་མའི་ལྷ་ཁང་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཞེངས་ཤིང༌། ཐམས་ཅད་དུ་སངས་རྒྱས་པའི་དུས་སྟོན་ཆེན་པོ་རེ་ཡང་བཙུགས་སོ། །རྒྱལ་པོའི་ཆད་པའི་འཇིགས་པ་ལས་བསྐྱབས་པ་ནི། ཡུལ་ཨ་ཡོ་དྷྱ་ཅེས་པར་ཁྱིམ་བདག་
Chinese
那自身便寂静了。他们全都因为信仰度母而进入了大乘。从贫困的恐惧中解救出来的事例是：一位非常贫困的婆罗门，穷困潦倒，在一条街上，看到一尊度母的石像，便诉说了自己遭受的痛苦。度母便指示了一个靠近佛塔的地方，说：“挖掘这里，你会找到宝藏。”那人挖掘后，找到了装满珍珠的金瓶，装满各种珍宝的银瓶等等许多宝物，据说直到第七代，都消除了贫困的痛苦。又有一位贫穷的农民，口中念诵着至尊度母的名号，并祈祷。一位身穿树叶衣服的女子出现，预言说：“去东方吧。”那人便去了东方，躺在沙地上，听到铃铛的声音而醒来。在那里，一匹装饰着铃铛的绿色马，用蹄子挖掘着沙子。之后，那匹马瞬间消失了。那人挖掘马蹄留下的痕迹，首先出现了银门，然后是金、水晶和琉璃等七宝之门，依次打开，进入了一个地下世界，成为了龙神和众多非天之主，享受着诸多的欲乐。一次，他从地洞的门回到了自己的家乡，据说在此期间，已经过去了三代国王。从与亲人分离的恐惧中解救出来的事例是：一位婆罗门，拥有众多的亲人和巨大的财富。某天，发生了一场大瘟疫，他的儿子、妻子、兄弟、侄子、叔叔等全部去世。他心中充满了悲伤，来到了瓦拉纳西。在那里，佛教的居士们正在举行盛大的度母节日，他听到了度母的伟大之处，便撒了一捧鲜花，祈祷。返回后，他娶了国王扎亚旃陀罗的女儿为妻，成为了土地的主人。他建造了一百零八座度母神殿，并在所有神殿中设立了盛大的佛教节日。从国王的刑罚的恐惧中解救出来的事例是：在名为阿约提亚的地方，一位户主
English
That itself became peaceful. All of them entered the Mahayana because of their devotion to the goddess Tara. The story of being rescued from the fear of poverty is: A very poor Brahmin, being destitute, saw a stone statue of Tara on a street, and told her the story of his suffering. Tara then pointed to a place near a stupa, saying, "Dig here, and you will find treasure." When he dug, he found a golden vase filled with pearls, a silver vase filled with various jewels, and many other treasures. It is said that the suffering of poverty was eliminated for seven generations. Also, a poor farmer, reciting the name of the venerable Tara and praying, a woman dressed in tree leaves appeared and prophesied, "Go to the east." He went to the east and lay down on the sand. He woke up to the sound of a bell. There, a green horse adorned with bells was digging in the sand with its hooves. Then, the horse disappeared in an instant. When he dug where the horse's hooves had left marks, first a silver door appeared, then doors of gold, crystal, lapis lazuli, and other seven precious substances appeared in succession, opening into an underground world. He became the lord of nagas, gods, and many asuras, enjoying many pleasures. Once, he returned to his homeland through the door of the earth's hole. It is said that in the meantime, three generations of kings had passed. The story of being rescued from the fear of separation from loved ones is: A Brahmin who had many relatives and great wealth. One day, a great plague occurred, and his sons, wife, brothers, nephews, uncles, and all died. His heart was filled with sorrow, and he came to Varanasi. There, Buddhist lay practitioners were holding a grand Tara festival. He heard of the greatness of Tara, scattered a handful of flowers, and prayed. Upon returning, he obtained the daughter of King Jaya Chandra as his bride and became the lord of the land. He built one hundred and eight Tara temples and established a grand Buddhist festival in each of them. The story of being rescued from the fear of the king's punishment is: In a place called Ayodhya, a householder