Tibetan
ས་ཏེ། ལུས་གནད་ལེགས་པར་བཅོས། སྔར་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་བདེ་བའི་རྒྱས་ འདེབས་གཉིས་སམ། འོག་ནས་འབྱུང་བའི་རྫོགས་རིམ་གྱི་དམིགས་པ་ཅུང་ཟད་གོམས་པའི་སྐབས་ཡིན་ན། བདེ་བས་དངོས་སུ་རྒྱས་འདེབས། གཞན་དུ་ན་མོས་པ་ཙམ་བྱ། དེ་ཡང་རླུང་ནང་དུ་འཇུག་པ་ན་ཧཱུཾ་ཞེས་དྲན་ཅིང༌། རང་ཉིད་ལྷའི་སྐུར་གསལ་བ་དེ་ཉིད་བདེ་བར་མོས། གནས་པ་ན་ཨཱཿཞེས་དྲན་ཅིང༌། བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་བདེ་བར་མོས། ཕྱིར་འགྲོ་བ་ན་ཨོཾ་ཞེས་དྲན་ཅིང་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་མོས། འདི་འོག་ནས་འབྱུང་པའི་རྫོགས་རིམ་ཀུན་ཀྱི་སྔོན་འགྲོའི་ཚུལ་དུ་ཡང་སྦྱོར་ཞིང༌། རྫོགས་རིམ་དེ་དང་དེ་ལ་བདེ་ཉམ་སྐྱེས་པའི་བོགས་འདོན་དུ་ཡང་སྦྱོར་ལ། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ཕྲ་ཐིག་གཉིས་པའི་བོགས་འདོན་དུ་ཡང་བྱེད་མོད་ཀྱི། སྒོ་དགུ་དགག་པའི་སྦྱོར་བ་ཅུང་ཟད་གོམས་པའི་རྗེས་སུ། འདི་ཉིད་ཆེད་བཏད་དུ་ཡུན་རིང་བསྒོམས་ན། རྩ་ལམ་སྦྱོང་བའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་རྫོགས་རིམ་དངོས་ལ། ཁྱབ་བྱེད་རྫོགས་རིམ་གྱི་གནད་དང༌། ཁྱབ་བྱ་རྫོགས་རིམ་གྱི་གནད་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ་དབྱེ་ན། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང༌། ཆགས་ཅན་ལས་རྒྱའི་ལམ་གཉིས་སོ། །དེའི་དང་པོ་ནི། གསང་གདན་གཉིས་པ་ལས། ཁ་དོག་མེད་ཅིང་ཚོན་ཀུན་དངོས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། མཚོན་བྱེད་ཐིག་ལེ་མཚོན་བྱ་སྤྲོས་བྲལ་ལོ། །དེ་ཡང་རང་ལྷར་གསལ་བའི་སྙིང་གར། པདྨ་འདབ་མ་ལྔ་པའི་ལྟེ་བ་ལ། ཐིག་ལེ་སྔོན་ པོ་འདབ་མ་བཞི་ལ་ཤར་དཀར་བ། བྱང་སེར་བ། ནུབ་དམར་བ། ལྷོ་ནག་པ་སྟེ་ཐིག་ལེ་བཞི་གསལ་བཏབ་བོ། །དུས་གཅིག་ལ་གསལ་ཐེབས་ན་ལྔ་ཆར་ལ་སེམས་འཛིན། མི་ཐེབས་ན་རེ་རེ་ནས་འཛིན། ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་ནང་དུ་རླུང་སེམས་འདྲེས་པའི་ཐིག་ལེ་དམར་པོ་རེག་བྱ་ཚ་བ་བདེ་དྲོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཅིག་བསྒོམས་ཏེ། དེ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཞག་གོ །དམིགས་པ་འདི་རླུང་དབྱུང་བ་དང་ཕྱི་འཛིན་ནང་འཛིན་སྤེལ་མ་བྱེད་ཅིང་སྦྱངས་པས་གསལ་བའི་ཉམས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེའོ། །ཅུང་ཟད་གོམས་ནས་སྔར་བཤད་པའི་གསང་བའི་ཕྲ་ཐིག་གི་རླུང་སྦྱོར་དེ་བསྒོམས་པས། བདེ་སྟོང་གི་ཉམས་མཐའ་དབུས་མེད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་རང་ཤུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་མྱོང་བློས་བྱས་ལས་འདས་པ་ཞིག་འབྱུང་སྟེ། བུ་དང་སློབ་མ་སྦྱོང་བའི་དཔེས་རྟོག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མི་རྟོག་པ་བསྐྱེད་པའོ། །ཉམས་ལེན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་མི་རྟོག་པ་དེ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་རྒྱུ
Chinese
因此，身体姿势要调整好。如果是在之前生起次第的乐的增 长两次，或者稍微习惯了下面要出现的圆满次第的观想的时候，就用乐来实际增长。否则就只是信奉。那也是，气息进入的时候就忆念吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），观想自己明观为本尊之身，信奉那个乐。安住的时候就忆念阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿），信奉自己和他人都安乐。出去的时候就忆念嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），信奉一切显现都安乐。这个也作为下面要出现的所有的圆满次第的前行方式来修习，而且也为了增长那个圆满次第的乐的体验而修习，也可以作为生起次第的微细明点的增长，但是在稍微习惯了遮止九门的修习之后，专门长久地修习这个，就会变成修习脉道的特别方便。第二是实际的圆满次第，有周遍的圆满次第的要点和所周遍的圆满次第的要点两种。第一种如果分类，有不可思议的瑜伽和贪欲道两种。那其中的第一种，在《秘密根本续》第二品中，以“无色即是诸色体”等来开示，所诠释的是明点，能诠释的是离戏。那也是在明观为自身本尊的心间，在五瓣莲花的中心，观想一个蓝色的明点，在四个花瓣上，东面白色的，北面黄色的，西面红色的，南面黑色的，这样明观四个明点。如果一次性能明观，就对五个都专注，如果不能，就一个一个地专注。或者观想在金刚宝中，气息和心识混合的红色明点，具有触感热、安乐、暖和的自性，然后对它一心专注。这个观想不要做呼气和外持内持交替，通过修习会生起特别明晰的体验。稍微习惯之后，修习之前所说的秘密微细明点的气息修习，就会生起无边无际的乐空体验。那个时候会自然而然地生起一种超越思维的、不由自主的无分别体验，就像用儿子和学生练习的例子，通过分别念来生起无分别念。要修习的体验就是那个无分别念，那也是原因。
English
Therefore, the body posture should be adjusted well. If it is at the time of the previous generation stage's bliss increasing twice, or when one is slightly accustomed to the visualization of the completion stage that will appear below, then actually increase with bliss. Otherwise, just have faith. That is, when the breath enters, remember Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ), visualize yourself clearly as the deity's body, and have faith in that bliss. When abiding, remember Āḥ (Tibetan: ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari: आः, Sanskrit Romanization: āḥ, Chinese literal meaning: Āḥ), and have faith that both yourself and others are at ease. When going out, remember Oṃ (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ॐ, Sanskrit Romanization: oṃ, Chinese literal meaning: Oṃ), and have faith that all appearances are at ease. This is also practiced as a preliminary way for all the completion stages that will appear below, and it is also practiced to increase the experience of bliss in that completion stage, and it can also be used to increase the subtle bindu of the generation stage, but after slightly getting used to the practice of blocking the nine doors, if you practice this specifically for a long time, it will become a special means of practicing the channels. Secondly, in the actual completion stage, there are two key points: the pervasive completion stage and the pervaded completion stage. If the first one is classified, there are two paths: the inconceivable yoga and the path of desire. The first of these is taught in the second chapter of the Secret Root Tantra, with "Colorless is the reality of all colors," etc. What is explained is the bindu, and what is explained is freedom from elaboration. That is, in the heart of the self-deity, in the center of the five-petaled lotus, visualize a blue bindu, and on the four petals, a white one in the east, a yellow one in the north, a red one in the west, and a black one in the south, thus visualizing the four bindus. If you can visualize all five at once, then focus on all five. If you cannot, then focus on them one by one. Alternatively, visualize a red bindu in the vajra jewel, a mixture of breath and mind, with the nature of touch, heat, pleasure, and warmth, and then focus on it with one-pointed mind. This visualization should not be done by alternating exhalation and external and internal retention. By practicing, a special experience of clarity will arise. After getting slightly used to it, practice the breath practice of the secret subtle bindu mentioned earlier, and an experience of bliss and emptiness without beginning or end will arise. At that time, a spontaneous, non-conceptual experience that transcends the mind will arise, just like the example of practicing with a son and a student, generating non-conceptuality through conceptual thought. The experience to be practiced is that non-conceptuality, which is the cause.
Tibetan
ད་ལས། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཤེས་བྱ་བརྟག །ཤེས་བྱས་འགྲོ་བ་བརྟག་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ། བདེ་སྟོང་གི་ཉམས་ཀྱིས་ལྷ་སྐུ་ལ་རྒྱས་འདེབས། ལྷ་སྐུ་གསལ་སྟོང་བདེ་བ་རང་ཤར་དེས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱས་འདེབས་པའི་དོན་ཡིན། འོན་ཀྱང་ལག་ལེན་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། བདེ་བའི་སྟན་ལ་ལུས་གནད་བཅས་ནས་རླུང་རང་བབས་སུ་བཞག སེམས་དུས་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་བཞག་གོ །འདིར་ལྟ་སྟངས་ ཀྱང་སྣ་རྩེར་ལྟ་བར་བཤད། དེ་ལྟར་ཡང་རྩ་རྒྱུད་ཀྱི་གསང་གདན་གཉིས་པ་ལས། མཉམ་ཉིད་སེམས་ཀྱི་ནན་ཏན་གྱིས། །རང་བཞིན་དག་པའི་དེ་ཁོ་ནས། །ཡིད་ཀྱིས་བྲིས་ནས་ཀུན་ཆུབ་ཅིང༌། །ཡིད་ཀྱི་མེ་ཏོག་མཆོད་པར་བྱ། །རང་བཞིན་དག་པའི་བདུག་སྤོས་དང༌། །ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་སྣང་བར་བྱ། །བདུད་རྩི་གཏོར་མས་ཚིམ་པའི་ལུས། །ཐམས་ཅད་དྲངས་ནས་བཟའ་བར་བྱ། །ཅེས་གསུངས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་བཅོས་པ་ལ་འཇོག་པ་ནི་མཉམ་ཉིད་དེ། མཎྜལ་ཟླུམ་པོའི་ངེས་དོན་རྩ་བའི་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། བསམ་མི་ཁྱབ་ཀྱི་དམིགས་སྐོར་དང་པོའོ། །རང་བཞིན་དག་པ་ནི་མཎྜལ་གཙང་བའི་ངེས་དོན་ཏེ། སེམས་དེའི་ངོ་བོ་ལ་ཆེར་གྱིས་བལྟས་ཤིང༌། གནས་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་བཙལ་བས། ཕྱི་ནང་གཉིས་སམ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སམ། སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པ་དེ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་དེ་དག་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་སེམས་འཚོལ་བྱེད་པ་སྟེ་དམིགས་ཆེན་གཉིས་པའོ། །ཡིད་ཅེས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ་སྣང་བ་དང་རྣམ་རྟོག་གཉིས་ལ་གོ་བར་བྱའོ། །དེས་ན་དྲི་བཟང་གིས་བྱུགས་པའི་ངེས་དོན་ནི། གཟུགས་སྒྲ་སོགས་སྣང་བ་ཅི་ཤར་བ་དེ་ཀའི་སྟེང་དུ་ཁ་ནང་ལོག་གི་ཤེས་པས་བཙལ་ཞིང་བརྟགས་པའི་ཚེ། སྣང་ཙམ་མ་འགག་ཀྱང་དེའི་རང་བཞིན་ཅིར་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དེ་ལ་འཇོག་པ་ནི། དམིགས་ཆེན་གསུམ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མེ་ཏོག་གི་ངེས་དོན་ནི། ཡིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ གཡོ་བའི་འཆར་སྒོ་ཆགས་སྡང་དགའ་སྡུག་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཤར་ཡང་ཤར་བ་དེའི་རང་བཞིན་ལ་རང་གིས་བརྟགས་པས། ཤར་བའི་དུས་ཉིད་ན་ངོས་བཟུང་མེད་ལ་མེད་པ་དེ་ཀ་ཡང་ཡང་རིག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། །དམིགས་སྐོར་བཞི་པའོ། །དེ་གཉིས་ལ་གོམས་ན། །བདུག་སྤོས་ཀྱི་ངེས་དོན། །ཡུལ་སྣང་ཤར་ཡང་རུང༌། རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་ཀྱང་རུང་ན། གང་ཤར་དེ་ལ་མ་བཅོས་པར་བཞག་པས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པའི་རྒྱུན་སྐྱོང་བ་སྟེ་དམིགས་སྐོར་ལྔ་པའོ། །མར་
Chinese
此后，智慧应当观察所知，以所知来观察有情。（这是）所说的。以乐空之体验来加持本尊身，本尊身明空乐自生，其义为以此加持一切显现。然而，应如此实践：于安乐之座上，身依身要而住，风息任其自然。心舍弃对三时之分别念的一切戏论，不作任何忆念而安住。此处观视之方式，也说是观鼻尖。如是，于根本续之秘密处第二品中云：以平等心之精进，唯自性清净之彼性，以意书写而皆证知，以意之鲜花而作供养，以自性清净之焚香，以智慧明灯而作照耀，以甘露食子而满足之身，一切迎请而受用之。如是所说，安住于心之自性未作改变，即是平等性。坛城圆满之意义，是根本之所缘。是不可思议之所缘第一轮。自性清净是坛城清净之意义。甚为观察彼心之自性，寻觅其为何种状态。内外二者，或能取所取二者，或生住灭三者，任何皆不成立而了悟，于此平等安住。为了了悟心自性清净之彼清净，而作寻觅心之举，即是大所缘第二。意，即是二者，应理解为显现与分别念二者。因此，以妙香涂抹之意义是，无论显现何种色声等，于彼之上，以向内之智慧寻觅观察之时，虽显现不灭，然其自性却无法言说，安住于此，即是大所缘第三。如是，鲜花之意义是，无论意之分别念，动摇之生门，贪嗔喜忧等显现何者，亦以自性而自观之。于显现之时，即无有可执，而彼无有亦再三觉知。即是所缘第四轮。若于彼二者串习，焚香之意义。境之显现生起也好，分别念生起也好，无论何者生起，皆不作改变而安住，维持未离空性自性之相续，即是所缘第五轮。酥油
English
Thereafter, wisdom should examine the knowable, and use the knowable to examine sentient beings. (This is) what is said. Bless the deity's body with the experience of bliss and emptiness. The deity's body, clear, empty, and blissful, arises spontaneously, and its meaning is to bless all appearances with it. However, this is how to practice: On a comfortable seat, keep the body in the correct posture and let the breath flow naturally. Abandon all the elaborations of conceptual thoughts of the three times, and rest without thinking of anything. Here, the way of looking is also said to be looking at the tip of the nose. Thus, in the second chapter of the root tantra's secret place: With the diligence of equanimity of mind, only that nature of self-nature purity, write with the mind and realize all, offer with the flower of the mind. With the incense of self-nature purity, illuminate with the lamp of wisdom. The body satisfied with the nectar torma, invite and consume all. As it is said, abiding in the unaltered nature of the mind is equanimity. The meaning of the perfect mandala is the fundamental object of focus. It is the first round of inconceivable objects of focus. Self-nature purity is the meaning of the mandala's purity. Greatly observe the nature of that mind, and search for what kind of state it is. Neither the inner and outer, nor the apprehended and apprehender, nor the three of arising, abiding, and ceasing are established, and realize this, and abide in this equanimity. In order to realize the purity of the self-nature purity of the mind, the act of searching for the mind is the second great object of focus. Mind, that is, two things, should be understood as appearance and conceptual thought. Therefore, the meaning of smearing with fragrant scent is that whatever appearances such as forms and sounds arise, on top of that, when searching and examining with inward-turning wisdom, although the appearance does not cease, its nature cannot be expressed in any way, and abiding in this is the third great object of focus. Likewise, the meaning of the flower is that whatever arises from the conceptual thoughts of the mind, the gate of movement, attachment, aversion, joy, sorrow, etc., also examine it with self-nature. At the time of arising, there is no grasp, and that non-existence is also repeatedly recognized. That is the fourth round of objects of focus. If you are familiar with those two, the meaning of incense. Whether the appearance of an object arises or conceptual thoughts arise, whatever arises, abide without alteration, maintaining the continuity that does not deviate from the nature of emptiness, which is the fifth round of objects of focus. Ghee