Tibetan
ཡང་རྣལ་འབྱོར་བླ་མའི་རྒྱུད་དང་ཐབས་རྒྱུད་དང་ཕ་རྒྱུད་སྐབས་འགར་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་རྣམས་དོན་གཅིག་ཅིང༌། སྐབས་འགར་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཅེས་པའང་མ་རྒྱུད་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པའི་སྐབས་ཡོད། སྤྱིར་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་དང་མ་རྒྱུད་དང་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་རྣམས་དོན་གཅིག་གོ །དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཐབས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ཡབ་ གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་རྣམ་གཞག་དང་སྔགས་དང་ཆོ་ག་གཙོ་བོར་སྟོན་ཅིང༌། ཤེས་རབ་ལྷ་མོའི་སྔགས་དང་ཆོ་ག་མཆོག་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་མི་སྟོན་པ་དེ་ནི་ཐབས་རྒྱུད་ཡིན་ལ། ཐབས་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཚང་ཞིང༌། ཐབས་རྒྱུད་ལ་མེད་པའི་གནད་མང་པོ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པས། ཐབས་རྒྱུད་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུད་ཟབ་བོ། །དེས་ན་ཤེས་རབ་རྡོ་རྗེ་ལྷ་མོའི་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང༌། སྔགས་དང་ཆོ་ག་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་དེ་ནི་མ་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་ཡང་ཡབ་ཡུམ་ཆ་མཉམ་པར་སྟོན་པ་དང༌། ཡུམ་གྱི་རིགས་ཤས་ཆེར་སྟོན་པ་སྟེ་རིགས་གཉིས་ཡོད་དོ། །གཞན་དག་ཐབས་སྙིང་རྗེ་དང༌། ཤེས་རབ་སྟོང་ཉིད། ཐབས་སྤྱོད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ལྟ་བ། ཐབས་སྒྱུ་ལུས་དང༌། ཤེས་རབ་འོད་གསལ། ཐབས་བསྐྱེད་རིམ་དང༌། ཤེས་རབ་རྫོགས་རིམ། ཐབས་སྣང་བ་བཞི་དང༌། ཤེས་རབ་དག་པ་བཞི་སྟོན་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་འབྱེད་པར་འདོད་པ་དང༌། གཞན་ཡང་སྐུའི་རྣམ་འགྱུར་རྒྱན་ཆ་ལུགས་རྩ་དང་རླུང་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་མཛད་པ་དང༌། ཕ་རྒྱུད་མ་རྒྱུད་གཉིས་ཐབས་ཤེས་ཕྱོགས་རེ་དང༌། གཉིས་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་ཡིན་ཟེར་བ་སོགས་འདོད་ཚུལ་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས་རང་ལུགས་ལ་མི་བཞེད་དོ། །དེ་ལས་ཕ་རྒྱུད་ལ་དབྱེ་ན་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་དང༌། ཞེ་སྡང་གི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་དང༌། གཏི་མུག་གི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་དོ། །དབྱེ་བ་འདི་རྡོ་ རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱན་གྱི་རྒྱུད་ལས་བཤད། དང་པོ་ནི། གསང་འདུས་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་དང༌། གཤིན་རྗེ་གཤེད་དགྲ་ནག་དང༌། གདོང་དྲུག་པ་དང༌། གཤེད་དམར་དང༌། རྣམ་སྣང་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དང་པོ་གསང་འདུས་ལ་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་རྩ་བའི་རྒྱུད་དང༌། རྒྱུད་ཕྱི་མ་དང༌། བཤད་རྒྱུད་ཀྱི་རིགས་ལ་དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བ། ལྷ་མོ་བཞིས་ཞུས་པ་ལ་སོགས་པའི། དགོངས་འགྲེལ་མཁན་པོ་སློབ་དཔོན་སོ་སོའི་ལུགས་སྲོལ་ལྟར་ན། སྤྱིར་རྒྱ་གར་ཡུལ་དུ་གསང་འདུས་ལ་ལུགས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ཡོད་པར་གྲགས། བོད་དུ་འགྱུར་བ་ལ་འཕགས་བསྐོར་ཞེས་བྱ་བ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱི་ལུགས། སློབ་དཔོན་ཤནྟི་པའི་ལུགས། རྡོ་རྗེ་བཞད་པའི་ལུགས། པདྨ་བཛྲ་གྱི་ལུགས། ཀུན་སྙིང་གི་ལུགས་ཏེ་དྲུག་གོ །དེའི་ཕྱི་མ་ནི་རྒྱ་གར་མཁས་པས་བཀྲལ་བ་ཙམ་ཡིན་ཡང༌། རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཡིན་ངེས་པ་ཞིག ཕྱིས་ཡོ་གའི་ཚུལ་དུ་བཀྲལ་བ་ཡིན་པས་མཁས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་མི་འཐད་པར་བཞེད། གཞན་རྣམས་ལུགས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ། ། དང་པོ་འཕགས་ལུགས་ནི་དབང་ཆོག་ཉི་ཤུ་པ། སྒྲུབ་ཐབས་མདོ་བྱས། རྫོགས་རིམ་རིམ་པ་ལྔ་དང༌། སྤྱོད་བསྡུས་སྒྲོན་མེ། འགྲེལ་པ་སྒྲོན་གསལ་དང་བཅས་པའི་སྐོར་རྣམས་ཡིན། སྔོན་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་མི་ཡུལ་དུ་མངོན་སུམ་པར་བཞུགས་ཤིང༌། ཚོགས་གསུམ་གྱི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པའི་ སྐབས་གདུལ་བྱ་དུས་ལ་མ་བབ་པ་འདི་རྣམས་གཞན་ལ་དངོས་སུ་མ་གྲགས། ཀླུའི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བའི་སློབ་མ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་བཤད། དེ་གྲུབ་པ་ཐོབ་ནས་འཆི་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཞུགས་ལ། ཕྱིས་ཀླུ་སྒྲུབ་སྐུ་འདས་ནས་ལོ་བདུན་བརྒྱ་ཙམ་ལོན་པ་ན་ཀླུའི་བྱང་ཆུབ་དངོས་སུ་མཇལ་བའི་སློབ་དཔོན་མ་ཏངྒི་པ་དང༌། རྒྱལ་སྲས་པ་འདྲེས་པ་གཉིས་ལས་རྒྱ་ཆེར་འཕེལ་ཞིང་དར་བ་ཡིན། གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས་ནི། བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་མེས་ཨག་ཚོམ་ཅན་ཁྲི་ལྡེ་གཙུག་བརྟན་གྱི་དུས་ཙམ་ན་སློབ་དཔོན་འདི་བྱུང་བ་ཡིན། འདིས་སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོ་དང་འཇོ་སྒེག་རྡོ་རྗེ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་མ་གུ་ཎེ་རུ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་མ་ཛ་ཏི་ཛ་ལ་དང༌། སློབ་དཔོན་བྱིས་པའི་ཞབས་དང༌། གྲུབ་ཐོབ་སྲུང་བའི་ཞབས་རྣམས་བསྟེན། ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་དང་ནུས་མཐུ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཐོབ། ད་དུང་གནས་ལུགས་མ་རྟོགས་ཏེ་སྒྲུབ་པ་མཛད་པས། འཇམ་དབྱངས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་ལུང་བསྟན། ས་ཕྱོགས་ཞིག་ཏུ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ཉིད་ཁྱིམ་བཙུན་རིག་མ་དང་བཅས་པའི་ཚུལ་དུ་གཟིགས། གསོལ་བ་བཏབ་པས་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ལྷ་བཅུ་དགུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དངོས་སུ་གྱུར་ཏེ་དབང་བསྐུར། གདམས་པ་བསྟན། ཡེ་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་བརྙེས། ཟས་དང་སྤྱོད་པ་དང་ཆ་བྱད་གསུམ་ལ་མ་དད་པས་ལུས་གནས་མ་གྱུར། བར་དོར་སངས་རྒྱ་བར་ལུང་བསྟན། བི་ཀྲ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་རབ་གནས་དང༌། རྡོ་རྗེ་ གདན་མཆོད་པ་དང༌། ནཱ་ལནྡ་བཏུལ་བ་དང༌། གནོད་གནས་དབང་པོས་ཡོན་བདག་བྱེད་པ་སོགས་ཆེ་བ་སོགས་ཆེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་སློབ་དཔོན་དེས
Chinese
此外，有时上师瑜伽续、方便续和父续意义相同，有时“无上瑜伽”仅指母续。一般来说，智慧续、母续和瑜伽母续意义相同。二者的区别在于，方便续主要阐述以方便坛城本尊父神为主的生起次第的分类和咒语仪轨，而不阐述为了成就智慧女神的咒语仪轨，这就是方便续。方便续的特点智慧续都具备，而智慧续具有方便续所没有的诸多要点，因此智慧续比方便续更深奥。因此，详细阐述智慧金刚瑜伽母的坛城，以及咒语仪轨的，称为母续，其中又分平等阐述父母双尊和侧重阐述母尊两种。其他观点认为，方便是慈悲，智慧是空性；方便是行，智慧是见；方便是幻身，智慧是光明；方便是生起次第，智慧是圆满次第；方便是四显现，智慧是四清净。也有人从身相、装饰、脉和气等方面进行区分。还有人说父续和母续分别代表方便和智慧的一方面，而无二续代表方便和智慧的结合，这些观点都存在缺陷，因此不被本宗采纳。从父续来分，有贪欲部的续、嗔恨部的续和愚痴部的续。这种分类出自《金刚界庄严续》。第一种是《密集金刚》及其支分、《摧破金刚黑敌》、《六面金刚》、《红阎魔敌》、《毗卢遮那幻化网》等。第一种《密集金刚》，如果从续的角度来说，有根本续、后后续和释续，如《意集经》、《教示金刚鬘》、《四女请问经》等。按照各派的注释者和论师的传统，一般在印度有二十种《密集金刚》的流派。
English
Furthermore, sometimes the Anuttarayoga Tantra, the Upaya Tantra, and the Father Tantra have the same meaning, and sometimes "Anuttarayoga" refers only to the Mother Tantra. In general, the Wisdom Tantra, the Mother Tantra, and the Yogini Tantra have the same meaning. The difference between the two is that the Upaya Tantra mainly explains the classifications of the generation stage and the mantras and rituals with the mandala deity Father God as the main focus, and does not explain the mantras and rituals for accomplishing the Wisdom Goddess. This is the Upaya Tantra. The characteristics of the Upaya Tantra are all possessed by the Wisdom Tantra, and the Wisdom Tantra has many important points that the Upaya Tantra does not have, so the Wisdom Tantra is deeper than the Upaya Tantra. Therefore, the tantra that elaborates on the mandala of the assembly of Wisdom Vajra Yogini, as well as the mantras and rituals, is called the Mother Tantra, which is divided into two types: equally explaining the Father and Mother deities and emphasizing the Mother deity. Other views hold that skillful means are compassion, and wisdom is emptiness; skillful means are action, and wisdom is view; skillful means are the illusory body, and wisdom is clear light; skillful means are the generation stage, and wisdom is the completion stage; skillful means are the four appearances, and wisdom is the four purities. Others differentiate from the aspects of bodily gestures, ornaments, attire, channels, and winds. Still others say that the Father Tantra and Mother Tantra represent one aspect of skillful means and wisdom, respectively, while the Non-Dual Tantra represents the union of skillful means and wisdom. These views are flawed and are therefore not adopted by our tradition. From the perspective of the Father Tantra, there are the tantras of the desire family, the tantras of the anger family, and the tantras of the ignorance family. This classification comes from the Vajradhatu Mandala Ornament Tantra. The first is the Guhyasamaja Tantra and its branches, the Yamantaka Krishna, the Six-Faced Vajrabhairava, the Red Yamari, the Vairochana Mayajala, and so on. The first, Guhyasamaja, if considered from the perspective of the tantra, includes the Root Tantra, the Subsequent Tantra, and the Explanatory Tantra, such as the Compendium of Intentions, the Vajramala of Instructions, the Four Goddesses' Questions, and so on. According to the traditions of various commentators and teachers, there are generally twenty traditions of Guhyasamaja in India.
Chinese
据说有四种根本。翻译成藏文的有被称为“圣者轮”的龙树论师的宗派，导师佛陀智慧足的宗派，导师寂天论师的宗派，金刚欢笑的宗派，莲花金刚的宗派，以及普贤心髓的宗派，共六种。后面的那些仅仅是印度学者阐释的，但确实是无上瑜伽部的续部。后来以瑜伽的方式阐释，所以大学者们认为不合理。其他的宗派都是非常清净的。第一种圣者宗派是二十种灌顶仪轨，以《成就法总集》为根本，圆满次第是《次第五》，《行集灯》，以及包括《灯明》在内的注释。以前导师龙树在人间显现居住，在著作三藏论著的时候，因为所化机缘未成熟，所以这些没有向其他人公开宣说，只向名为龙菩提的弟子一人宣说。他获得成就后，以不死的方式居住。后来龙树去世后约七百年，导师摩登伽和王子混合，亲眼见到了龙菩提，从此广泛发展兴盛。第二种智慧足宗派是，在藏王美阿措坚·赤德祖赞（约公元8世纪）时期，这位导师出现。他依止了导师僧ha贤、娇媚金刚、瑜伽母古内汝、瑜伽母扎底扎拉、导师孩童足、成就者守护足。获得了无数共同成就和神通。但他仍然没有证悟实相，继续修行，文殊菩萨授记将会摄受他。在某个地方，他看见圣者文殊菩萨以在家修行人和明妃的形象显现。祈祷后，文殊金刚十九尊坛城真实显现，并给予灌顶，传授教言，获得了特殊的智慧。因为对食物、行为和穿着三种不信任，所以身体没有转化。授记将在中阴成佛。毗格拉玛拉希拉寺的开光，金刚座的供养，那烂陀寺的降伏，以及有权势的施主供养等等，这位具有无数伟大功德的导师
English
It is said that there are four roots. Among the translations into Tibetan, there are six traditions called "The Holy Wheel": the tradition of Nagarjuna, the tradition of Acharya Buddha Jñānapāda, the tradition of Acharya Śāntipa, the tradition of Vajrahāsa, the tradition of Padmavajra, and the tradition of Kunsnying. The latter ones are merely explanations by Indian scholars, but they are definitely tantras of Anuttarayoga. Later, they were explained in the manner of Yoga, so great scholars considered them unreasonable. The others are all very pure traditions. The first, the Holy Tradition, consists of twenty initiation rites, the Sādhanasamuccaya as its root, the five stages of completion, the Caryāsamgraha-pradīpa, and the commentaries including the Pradīpoddyotana. Previously, when Acharya Nagarjuna was visibly residing in the human realm and composing the treatises of the three collections, these were not openly proclaimed to others because the disciples were not ready. He taught them only to one disciple named Nāgabodhi. After he attained accomplishment, he remained in an immortal state. Later, about seven hundred years after Nagarjuna's death, Acharya Matangipa and the prince, having actually met Nāgabodhi, greatly expanded and propagated the teachings. The second, the Jñānapāda Tradition, is that this teacher appeared around the time of the Tibetan king Me Agtsomchen Tri Détsukten (approximately 8th century CE). He relied on Acharya Simha Bhadra, Charming Vajra, Yogini Guṇeru, Yogini Jatijala, Acharya Child-Foot, and Siddha Protector-Foot. He obtained countless common siddhis and powers. However, he still did not realize the true nature, so he continued to practice. Mañjuśrī prophesied that he would be taken care of. In a certain place, he saw the noble Mañjuśrī himself appearing as a householder practitioner with a consort. After praying, the mandala of the nineteen deities of Mañjuvajra actually manifested and bestowed empowerment, taught the instructions, and he attained special wisdom. Because he did not trust in the three—food, conduct, and clothing—his body did not transform. He was prophesied to attain Buddhahood in the bardo. The consecration of Vikramashila Monastery, the offering at Vajrasana, the subduing of Nalanda, and the powerful patron providing support, etc.—that teacher possessed immeasurable greatness.